Δημοσιεύτηκε: 01 Δεκ 2010, 03:34
2, 4, 5: Γραμμή για τα Τάρταρα!
Στον δικό μου πολύ γκρίζο κόσμο, οι μοναδικές εφαρμογές που χρησιμοποιώ για επαγγελματικούς λόγους είναι τα διάφορα ψηφιακά λεξικά.
Το goldendict και το stardict μπορεί να είναι ΕΛΛΑΚ, αλλά η πλειοψηφία του περιεχομένου που χρησιμοποιώ σε αυτά είτε έχει κατέβει από παράνομες ιστοσελίδες, είτε το έχω φτιάξει εγώ παράνομα (χρησιμοποιώντας σατανικά εργαλεία όπως το sed και το wget).
Με μία διαφορά: Στη βιβλιοθήκη μου υπάρχουν τουλάχιστον 10 νόμιμα αγορασμένα προγράμματα λεξικών/εγκυκλοπαιδειών και πάνω από 20 λεξικά σε χαρτί. Δηλαδή, τα περισσότερα από τα παράνομα αρχεία που χρησιμοποιώ τα έχω πληρώσει τουλάχιστον μία φορά. Απλά, αν επέλεγα να χρησιμοποιώ τις νόμιμες εκδοχές, θα έπρεπε να έχω μονίμως ανοιχτές 5-6 διαφορετικές εφαρμογές αντί για μία, και να κάνω κάθε φορά την ίδια αναζήτηση 5-6 φορές. Με κατακόρυφη μείωση της χρησιμότητας όλου αυτού του εξαιρετικού υλικού. Οπότε δεν αισθάνομαι υπερβολικά ένοχη που χρησιμοποιώ την πειρατική λύση.
Από την άλλη, καταλαβαίνω πολύ καλά γιατί το να επιμένεις ελεύθερα είναι πιο επαναστατική πράξη από την πειρατεία:
Το πρώτο λογισμικό που αγόρασα ποτέ ήταν η εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα, το 1999. Φοιτήτρια τότε, μου είχε στοιχίσει το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 150 ευρώ. Ενάμιση χρόνο μετά σταμάτησε να δουλεύει, επειδή αναβάθμισα το quicktime. Για κάμποσο καιρό είχα μείνει χωρίς εγκυκλοπαίδεια.
Σήμερα, θα μπορούσα να χρησιμοποιώ πειρατική εκδοχή της Μπριτάνικα, αλλά δεν μπαίνω καν στον κόπο: Έχω κατεβάσει την ελεύθερη wikipedia offline. Εν τω μεταξύ, η τιμή της Μπριτάνικα έχει πέσει κάπου στα 30 ευρώ, η δε Encarta της ΜΣ έχει σταματήσει να κυκλοφορεί.
Τώρα που το σκέφτομαι, κανένα από τα δημοφιλή σπασμένα προγράμματα (office, photoshop, κτλ) δεν έχει υποστεί τέτοια καθίζηση τιμών τα τελευταία δέκα χρόνια. Άρα, η πειρατεία ναι μεν διευκολύνει, αλλά δε βοηθάει στη διεκδίκηση καλύτερων όρων από τις εταιρείες. Σε αντίθεση με μια καλή ελεύθερη λύση.
Στον δικό μου πολύ γκρίζο κόσμο, οι μοναδικές εφαρμογές που χρησιμοποιώ για επαγγελματικούς λόγους είναι τα διάφορα ψηφιακά λεξικά.
Το goldendict και το stardict μπορεί να είναι ΕΛΛΑΚ, αλλά η πλειοψηφία του περιεχομένου που χρησιμοποιώ σε αυτά είτε έχει κατέβει από παράνομες ιστοσελίδες, είτε το έχω φτιάξει εγώ παράνομα (χρησιμοποιώντας σατανικά εργαλεία όπως το sed και το wget).
Με μία διαφορά: Στη βιβλιοθήκη μου υπάρχουν τουλάχιστον 10 νόμιμα αγορασμένα προγράμματα λεξικών/εγκυκλοπαιδειών και πάνω από 20 λεξικά σε χαρτί. Δηλαδή, τα περισσότερα από τα παράνομα αρχεία που χρησιμοποιώ τα έχω πληρώσει τουλάχιστον μία φορά. Απλά, αν επέλεγα να χρησιμοποιώ τις νόμιμες εκδοχές, θα έπρεπε να έχω μονίμως ανοιχτές 5-6 διαφορετικές εφαρμογές αντί για μία, και να κάνω κάθε φορά την ίδια αναζήτηση 5-6 φορές. Με κατακόρυφη μείωση της χρησιμότητας όλου αυτού του εξαιρετικού υλικού. Οπότε δεν αισθάνομαι υπερβολικά ένοχη που χρησιμοποιώ την πειρατική λύση.
Από την άλλη, καταλαβαίνω πολύ καλά γιατί το να επιμένεις ελεύθερα είναι πιο επαναστατική πράξη από την πειρατεία:
Το πρώτο λογισμικό που αγόρασα ποτέ ήταν η εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα, το 1999. Φοιτήτρια τότε, μου είχε στοιχίσει το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 150 ευρώ. Ενάμιση χρόνο μετά σταμάτησε να δουλεύει, επειδή αναβάθμισα το quicktime. Για κάμποσο καιρό είχα μείνει χωρίς εγκυκλοπαίδεια.
Σήμερα, θα μπορούσα να χρησιμοποιώ πειρατική εκδοχή της Μπριτάνικα, αλλά δεν μπαίνω καν στον κόπο: Έχω κατεβάσει την ελεύθερη wikipedia offline. Εν τω μεταξύ, η τιμή της Μπριτάνικα έχει πέσει κάπου στα 30 ευρώ, η δε Encarta της ΜΣ έχει σταματήσει να κυκλοφορεί.
Τώρα που το σκέφτομαι, κανένα από τα δημοφιλή σπασμένα προγράμματα (office, photoshop, κτλ) δεν έχει υποστεί τέτοια καθίζηση τιμών τα τελευταία δέκα χρόνια. Άρα, η πειρατεία ναι μεν διευκολύνει, αλλά δε βοηθάει στη διεκδίκηση καλύτερων όρων από τις εταιρείες. Σε αντίθεση με μια καλή ελεύθερη λύση.