Δημοσιεύτηκε: 05 Ιουν 2011, 18:09
έγραψε:Η γενική κατάσταση στο Δημόσιο είναι ότι υπάρχουν εργαζόμενοι που το αντικείμενό τους δεν είναι η Πληροφορική (και είναι εντάξει),
καλούνται να κάνουν πράγματα περίπλοκα, χωρίς υποστήριξη.
Εδώ είναι η μεγάλη ευκαιρία πιστεύω: Χωρίς την οποιαδήποτε MS να μας περιορίζει , θα μπορούσαμε να φτιάξουμε ένα καλύτερο
user experience από των windows, για τις συγκεκριμμένες χρήσεις.
Π.χ., λαμβάνοντας υπόψην χάρακτηριστικά όπως ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των υπαλλήλων είναι κάποιας ηλικίας, ότι έχουν
συνηθίσει το χαρτί, ότι δε χρειάζονται και πολλά προγράμματα κλπ κλπ. Αυτό χρειάζεται ή υπαλλήλους που θα δώσουν με
ειλικρίνεια τα workflow τους, ή ανθρώπους της κοινότητας που θα κάτσουν μαζί τους και θα τα καταγράψουν ώστε να μπορούμε
μετά να δούμε πώς θα μπορούσαμε να τα κάνουμε ευκολότερα / γρηγορότερα.
Όλα αυτά όμως αφορούν το UI για το οποίο αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά. Το πρωτεύον
είναι να υπάρχει ένα backend "platform" ως σύνολο από πυρήνα / services / βιβλιοθήκες για το οποίο να μπορούμε να
εγγυηθούμε μία άλφα σταθερότητα. Κανένας διευθυντής δεν πρόκειται ποτέ ούτε καν να σκεφτεί να βάλει στην υπηρεσία
ή επιχείρησή του κάτι που αλλάζει με τους ρυθμούς και τον τρόπο που αλλάζει αυτή τη στιγμή το mainstream ΕΛ/ΛΑΚ.
Επίσης χρειαζόμαστε πρόσβαση σε εταιρείες λογισμικού (ΕΛ/ΛΑΚ και proprietary) αλλά και integrators. Στην αμερική
υπήρξε μεγάλο fail στην εφαρμογή ενός open-source voting system επειδή πάνω κάτω κάποιος έκανε λάθος στην
παραμετροποίηση ενός ρούτερ.
Αυτός ο τύπος (http://www.youtube.com/watch?v=l6XOaxLc ... ure=relmfu) περιέγραψε πολύ καλά τι μπορεί να
συμβεί όταν πας να βάλεις ένα ΕΛ/ΛΑΚ μεγάλο project στο δημόσιο (της Αμερικής), δυστυχώς δεν μπορώ να βρω
το κατάλληλο video.
έγραψε:Η ιδέα γενικά καλή, ωστόσο δεν καλύφθηκε η εκπαίδευση των εκπαιδευτικών ώστε να υποστηρίξουν την προσπάθεια. Το αποτέλεσμα; Κάποιοι εκπαιδευτικοί από μόνοι τους έκαναν εξαιρετική δουλειά. Οι υπόλοιποι; Not so much.
Σε αυτή την περίπτωση δεν μπορεί να περιμένει κάποιος ότι το έργο της εκπαίδευσης μπορεί να γίνει μεταξύ των ίδιων των εργαζομένων.
Για το σκοπό αυτό χρειάζεται:
* Η κοινότητα (οι κατά τόπους κοινότητες για την ακρίβεια) θα πρέπει να αναλάβει τουλάχιστον ένα σημαντικό μέρος
της εκπαίδευσης εθελοντικά (σε αυτή τη φάση δεν πιστεύω ότι μπορεί η χώρα να πληρώσει για κάτι τέτοιο).
Επίσης το εκπαιδευτικό υλικό και η πιστοποίηση θα πρέπει να ξεκινήσει επίσης από εμάς (π.χ., με βάση το project
Open ECDL του Πανεπιστημίου Μακεδονίας). Από τη στιγμή που θα βγει το standard εκπαιδευτικό υλικό και θα
υπάρχει μία σταθερότητα ώστε να μην αλλάζει όλη την ώρα, την υπόλοιπη εκπαίδευση μπορούν να την αναλάβουν
τα σχολεία και τα ΙΕΚ και την πιστοποίηση τα πανεπιστήμια με αδιάβλητο ηλεκτρονικό τρόπο. Το δύσκολο είναι
να γίνει η αρχή.
* Για να μπορεί να γίνει αυτό πρέπει να υπάρχει μία σταθερότητα ως προς το μεγαλύτερο μέρος των λειτουργιών
ώστε να μη χρειάζεται επανεκπαίδευση κάθε 1-2 χρόνια (αυτό η ελληνική κοινότητα ΕΛ/ΛΑΚ δεν μπορεί να το
αντέξει πιστεύω). Δεν είναι ανάγκη να είναι όλα τα πράγματα σταθερά, αλλά τα ουσιώδη πρέπει να είναι.
* Πρέπει να υπάρχει και ένα σχετικό lobbying ώστε μαζί με το πληροφοριακό σύστημα να αρχίσουν σταδιακά
να αλλάζουν και οι "αποκάτω" διαδικασίες και να απλοποιούνται. Αλλιώς θα είναι όπως στο ανέκδοτο για τους
αδαείς που χρησιμοποιούν 2 πλυντήρια για να ακουμπάνε τη σκάφη. Ιδιαίτερα αν ο στόχος είναι να φτιαχτεί
κάτι που να μπορεί να εξαχθεί και παραέξω (όπως έγινε και με την τεχνογνωσία για τα ΚΕΠ) αυτό που θα
"πουλάμε" πρέπει να είναι καλύτερες διαδικασίες πρώτα και *δεύτερον* το λογισμικό που τις υποστηρίζει.