Δημοσιεύτηκε: 03 Ιουν 2009, 18:04
Τις τελευταίες 3 μέρες από την Κυριακή μετά την αποχώρησή μου από τη θέση του διαχειριστή του forum, σκεφτόμουν εάν είναι απαραίτητο να απολογηθώ, εάν πρέπει να αιτιολογήσω τους λόγους της αποχώρησής μου. Παίρνοντας θάρρος από τη δημοσίευση της ομάδας του forum (viewtopic.php?f=14&t=5368&start=0) αποφάσισα τελικά να το κάνω.
Θα πάρω τα πράγματα από την αρχή...
Μετά από κάποιες εκκλήσεις μου πέρυσι τον Μάιο στη λίστα της κοινότητας, για τη ανάγκη δημιουργίας ενός forum, τελικά εισακούστηκα και βρέθηκε ο Κώστας Παπαδήμας (pkst) στη λίστα την κατάλληλη στιγμή για να αναλάβει την εγκατάσταση ενός phpbb forum (είχε επιλεγεί το phpbb από τις συζητήσεις στη λίστα κατά την περίοδο του Ιανουαρίου όταν πρωτοέθεσα το θέμα του forum, αλλά μετά ξεχάστηκε).
Ο Κώστας είχε ξεκαθαρίσει ότι δεν μπορούσε να ασχοληθεί με το forum λόγω των υποχρεώσεων που έχει και ότι θα πρέπει να το αναλάβουμε άτομα της κοινότητας. Εγώ επειδή δοκίμαζα ήδη το phpbb αρκετούς μήνες πριν στο τοπικό μου server, γνώριζα ότι μπορώ να προσφέρω στο τεχνικό κομμάτι του forum.
Προσωπικά είμαι χαρακτήρας που είναι “εργάτης”, “δουλευταράς” και δεν μου αρέσουν τα λόγια αλλά τα έργα... Δεν μου αρέσουν οι δημόσιες σχέσεις, η διπλωματία, το γλύψιμο και τα “δήθεν” λόγια (άλλα πιστεύουμε και άλλα λέμε).
Με λίγα λόγια δεν κάνω για “manager” ούτε για “golden boy”... Είμαι απλός “εργάτης”...
Γνωρίζοντας τον χαρακτήρα μου και θέλοντας να προσφέρω στο forum, αποφάσισα να δηλώσω για διαχειριστής... Δεν πέρασε καν από το μυαλό μου να γίνω συντονιστής, γιατί εκεί χρειάζεται να είναι κάποιος διπλωμάτης, επικοινωνιακός, χαρακτηριστικά τα οποία δεν διαθέτω.
Δηλώνοντας ως διαχειριστής πίστευα ότι θα ασχολούμουν ΜΟΝΟ με το τεχνικό κομμάτι του forum... Θα μου έλεγαν κάτι να κάνω και εγώ θα το έφτιαχνα. Έτσι απλά χωρίς πολλά-πολλά λόγια.
Μπαίνοντας όμως στο forum και αφού δημιουργήθηκε η πρώτη ομάδα συντονιστών, παρατήρησα ότι μετά από περίπου ένα μήνα άρχισαν οι κόντρες, οι αντιπάθειες και οι προστριβές μεταξύ των συντονιστών. Λογικό θα μου πει κανείς όταν προσπαθούν να συνεργαστούν άτομα που έχει ο καθένας τη δική του προσωπικότητα.
Όταν όμως η κατάσταση θα ξέφευγε, ποιος θα τους έβαζε στη θέση τους; Δεν υπήρχαν SuperMods όπως σε άλλα forum... Εκεί κάπου κατάλαβα ότι βιαστήκαμε να λειτουργήσουμε το forum. Ναι μεν ο Κώστας Παπαδήμας έπραξε καλώς και το έστησε, αλλά ίσως θα έπρεπε το forum να καθυστερούσε τουλάχιστον μια εβδομάδα για να το οργανώναμε καλύτερα και να υπήρχαν πιο ξεκάθαροι ρόλοι.
Έλα όμως που έγιναν όλα τόσο γρήγορα και έτσι βρέθηκα ο μόνος “ενεργός” διαχειριστής μαζί με τους συντονιστές, οι οποίοι από άποψης βαθμού ήταν όλοι ισοδύναμοι.
Στην αρχή τα πράγματα ήταν ήρεμα αλλά όσο περνούσε ο καιρός υπήρχαν όλο και περισσότερες κόντρες και αντιπαραθέσεις μεταξύ των συντονιστών. Και εκεί κάπου όλοι τους ζητούσαν από μένα τον διαχειριστή να πάρω θέση για το κάθε πρόβλημα που είχαν μεταξύ τους και να βάζω τα πράγματα στη θέση τους. Βρέθηκα ξαφνικά δηλαδή σε έναν ρόλο για τον οποίο δεν ήμουν ο καταλληλότερος. Ήταν όμως επιτακτική ανάγκη να επεμβαίνω γιατί παραδόξως τον διαχειριστή τον έβλεπαν ως ανώτερο βαθμό από αυτόν του συντονιστή με αποτέλεσμα να ηρεμούν τα πράγματα μετά την παρέμβασή μου (μερικές φορές δυναμική).
Βρέθηκα δηλαδή από διαχειριστής που είχα σκοπό να ασχολούμαι ΜΟΝΟ με τεχνικά ζητήματα, να γίνομαι ο “ισορροπιστής”, ο “διαιτητής”, ο “χωροφύλακας” των συντονιστών.
Η ψυχολογική πίεση μερικές φορές ήταν αφόρητη. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι στις καλοκαιρινές διακοπές μου παράτησα τη σύζυγο στη παραλία για να τρέξω στο απέναντι internet cafe για να παρέμβω σε μια διαμάχη που είχε προκύψει και απειλούσε ο ένας εκ των συντονιστών με αποχώρηση!!!
Οι όποιες διακριτικές μου προσπάθειες να γίνει κάποιος συντονιστής πιο ισχυρός στη συνείδηση των υπολοίπων συντονιστών, ώστε να επεμβαίνει αυτός στη θέση μου και εγώ να βρω την ησυχία μου, έπεσαν στο κενό. Κάποια στιγμή με τη συνεργασία ενός συντονιστή έγιναν προσπάθειες να ανοίξουμε θέμα για SuperMod... Πάλι μάταιο καθώς ήταν ανένδοτοι.
Και έτσι συνεχίζονταν οι κόντρες και οι αντιπαραθέσεις... Δυστυχώς όμως όσο περνούσε ο καιρός, η κατάσταση γινόταν όλο και πιο κουραστική για μένα, καθώς οι “πληγές” από τις προηγούμενες αψιμαχίες των συντονιστών παρέμεναν. Ο ένας κατηγορούσε τον άλλον για πράγματα που έγιναν προ μηνών. Τα pm με τις αλληλοκατηγορίες που λάμβανα από τους συντονιστές ήταν σε συχνή βάση... Και πάντα απαντούσα σε αυτά τα pm κάνοντας τον “πυροσβέστη” (“όχι είναι καλό παιδί, τον παρεξήγησες”, “όχι δεν εννοούσε αυτό” κλπ).
Πλέον η ενασχόλησή μου με το forum δεν ήταν ευχάριστη... Πολλές φορές προτού κάνω login είχα ένα σφίξιμο στο στομάχι (χωρίς πλάκα σοβαρά μιλάω!!!) γιατί ήξερα ότι θα συναντούσα έναν “Γολγοθά”...
Όσπου η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο για μένα... Εγώ, που το μόνο που ήθελα ήταν να είμαι διαχειριστής και να ασχολούμαι ΜΟΝΟ με τα τεχνικά ζητήματα, βρέθηκα άθελά μου σε έναν “άχαρο” ρόλο πολυσύνθετο: Είχα και τα τεχνικά ζητήματα να επιλύω αλλά να επεμβαίνω πάντα στις αψιμαχίες των συντονιστών. Είχα φτάσει πλέον στα όριά μου... Δεν άντεχα άλλο...
Κάπου εκεί έπαθα όπως λέει και ο Σίμος (simosx) burnout... Ή όπως θα έλεγα εγώ λαϊκά: Έκαψα φλάντζα...
Αυτό ήταν φίλοι μου... Κάηκα...
Βέβαια, για να μην παρεξηγηθώ, είναι λογικό να υπάρχουν οι αψιμαχίες μεταξύ μιας ομάδας ανθρώπων, αλλά θα πρέπει να προϋπάρχει όμως και μια σωστή οργάνωση που να βάζει τα πράγματα στη θέση τους και να εξαλείφονται τέτοια ζητήματα αναίμακτα και όχι να τρώμε την ψυχή ενός ανθρώπου.
Και εγώ έχω κάνει λάθη, δεν λέω ότι εγώ ήμουν αλάνθαστος και ότι για όλα φταίνε οι συντονιστές... Αλλά για σκεφτείτε, οι συνθήκες έφεραν έναν άνθρωπο σε λάθος θέση από αυτή που προόριζε να έχει.
Αυτό σημαίνει ότι από την αρχή μπήκε η βάρκα στραβά στο γιαλό και στραβά συνεχίζει να αρμενίζει...
Ελπίζω ότι η αποχώρησή μου και το κείμενο αυτό να βοηθήσουν κάπως ώστε η τωρινή ομάδα του forum να οργανωθεί σωστά και να δημιουργήσει βαθμούς/ρόλους (Administrator / Super Moderator / Moderator / Honourees ή επίτιμο μέλος που έχει ελεύθερο ρόλο συντονισμού).
Εγώ θα είμαι πάντα στη διάθεση της κοινότητας και ποιος ξέρει, ίσως κάποτε εάν γίνουν οι συνθήκες στη ομάδα του forum όπως πρέπει, να επιστρέψω... Αν και δεν το κρίνω απαραίτητο καθώς υπάρχουν αρκετά αξιόλογα άτομα για να συνεχίσουν το έργο μου...
Θα πάρω τα πράγματα από την αρχή...
Μετά από κάποιες εκκλήσεις μου πέρυσι τον Μάιο στη λίστα της κοινότητας, για τη ανάγκη δημιουργίας ενός forum, τελικά εισακούστηκα και βρέθηκε ο Κώστας Παπαδήμας (pkst) στη λίστα την κατάλληλη στιγμή για να αναλάβει την εγκατάσταση ενός phpbb forum (είχε επιλεγεί το phpbb από τις συζητήσεις στη λίστα κατά την περίοδο του Ιανουαρίου όταν πρωτοέθεσα το θέμα του forum, αλλά μετά ξεχάστηκε).
Ο Κώστας είχε ξεκαθαρίσει ότι δεν μπορούσε να ασχοληθεί με το forum λόγω των υποχρεώσεων που έχει και ότι θα πρέπει να το αναλάβουμε άτομα της κοινότητας. Εγώ επειδή δοκίμαζα ήδη το phpbb αρκετούς μήνες πριν στο τοπικό μου server, γνώριζα ότι μπορώ να προσφέρω στο τεχνικό κομμάτι του forum.
Προσωπικά είμαι χαρακτήρας που είναι “εργάτης”, “δουλευταράς” και δεν μου αρέσουν τα λόγια αλλά τα έργα... Δεν μου αρέσουν οι δημόσιες σχέσεις, η διπλωματία, το γλύψιμο και τα “δήθεν” λόγια (άλλα πιστεύουμε και άλλα λέμε).
Με λίγα λόγια δεν κάνω για “manager” ούτε για “golden boy”... Είμαι απλός “εργάτης”...
Γνωρίζοντας τον χαρακτήρα μου και θέλοντας να προσφέρω στο forum, αποφάσισα να δηλώσω για διαχειριστής... Δεν πέρασε καν από το μυαλό μου να γίνω συντονιστής, γιατί εκεί χρειάζεται να είναι κάποιος διπλωμάτης, επικοινωνιακός, χαρακτηριστικά τα οποία δεν διαθέτω.
Δηλώνοντας ως διαχειριστής πίστευα ότι θα ασχολούμουν ΜΟΝΟ με το τεχνικό κομμάτι του forum... Θα μου έλεγαν κάτι να κάνω και εγώ θα το έφτιαχνα. Έτσι απλά χωρίς πολλά-πολλά λόγια.
Μπαίνοντας όμως στο forum και αφού δημιουργήθηκε η πρώτη ομάδα συντονιστών, παρατήρησα ότι μετά από περίπου ένα μήνα άρχισαν οι κόντρες, οι αντιπάθειες και οι προστριβές μεταξύ των συντονιστών. Λογικό θα μου πει κανείς όταν προσπαθούν να συνεργαστούν άτομα που έχει ο καθένας τη δική του προσωπικότητα.
Όταν όμως η κατάσταση θα ξέφευγε, ποιος θα τους έβαζε στη θέση τους; Δεν υπήρχαν SuperMods όπως σε άλλα forum... Εκεί κάπου κατάλαβα ότι βιαστήκαμε να λειτουργήσουμε το forum. Ναι μεν ο Κώστας Παπαδήμας έπραξε καλώς και το έστησε, αλλά ίσως θα έπρεπε το forum να καθυστερούσε τουλάχιστον μια εβδομάδα για να το οργανώναμε καλύτερα και να υπήρχαν πιο ξεκάθαροι ρόλοι.
Έλα όμως που έγιναν όλα τόσο γρήγορα και έτσι βρέθηκα ο μόνος “ενεργός” διαχειριστής μαζί με τους συντονιστές, οι οποίοι από άποψης βαθμού ήταν όλοι ισοδύναμοι.
Στην αρχή τα πράγματα ήταν ήρεμα αλλά όσο περνούσε ο καιρός υπήρχαν όλο και περισσότερες κόντρες και αντιπαραθέσεις μεταξύ των συντονιστών. Και εκεί κάπου όλοι τους ζητούσαν από μένα τον διαχειριστή να πάρω θέση για το κάθε πρόβλημα που είχαν μεταξύ τους και να βάζω τα πράγματα στη θέση τους. Βρέθηκα ξαφνικά δηλαδή σε έναν ρόλο για τον οποίο δεν ήμουν ο καταλληλότερος. Ήταν όμως επιτακτική ανάγκη να επεμβαίνω γιατί παραδόξως τον διαχειριστή τον έβλεπαν ως ανώτερο βαθμό από αυτόν του συντονιστή με αποτέλεσμα να ηρεμούν τα πράγματα μετά την παρέμβασή μου (μερικές φορές δυναμική).
Βρέθηκα δηλαδή από διαχειριστής που είχα σκοπό να ασχολούμαι ΜΟΝΟ με τεχνικά ζητήματα, να γίνομαι ο “ισορροπιστής”, ο “διαιτητής”, ο “χωροφύλακας” των συντονιστών.
Η ψυχολογική πίεση μερικές φορές ήταν αφόρητη. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι στις καλοκαιρινές διακοπές μου παράτησα τη σύζυγο στη παραλία για να τρέξω στο απέναντι internet cafe για να παρέμβω σε μια διαμάχη που είχε προκύψει και απειλούσε ο ένας εκ των συντονιστών με αποχώρηση!!!
Οι όποιες διακριτικές μου προσπάθειες να γίνει κάποιος συντονιστής πιο ισχυρός στη συνείδηση των υπολοίπων συντονιστών, ώστε να επεμβαίνει αυτός στη θέση μου και εγώ να βρω την ησυχία μου, έπεσαν στο κενό. Κάποια στιγμή με τη συνεργασία ενός συντονιστή έγιναν προσπάθειες να ανοίξουμε θέμα για SuperMod... Πάλι μάταιο καθώς ήταν ανένδοτοι.
Και έτσι συνεχίζονταν οι κόντρες και οι αντιπαραθέσεις... Δυστυχώς όμως όσο περνούσε ο καιρός, η κατάσταση γινόταν όλο και πιο κουραστική για μένα, καθώς οι “πληγές” από τις προηγούμενες αψιμαχίες των συντονιστών παρέμεναν. Ο ένας κατηγορούσε τον άλλον για πράγματα που έγιναν προ μηνών. Τα pm με τις αλληλοκατηγορίες που λάμβανα από τους συντονιστές ήταν σε συχνή βάση... Και πάντα απαντούσα σε αυτά τα pm κάνοντας τον “πυροσβέστη” (“όχι είναι καλό παιδί, τον παρεξήγησες”, “όχι δεν εννοούσε αυτό” κλπ).
Πλέον η ενασχόλησή μου με το forum δεν ήταν ευχάριστη... Πολλές φορές προτού κάνω login είχα ένα σφίξιμο στο στομάχι (χωρίς πλάκα σοβαρά μιλάω!!!) γιατί ήξερα ότι θα συναντούσα έναν “Γολγοθά”...
Όσπου η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο για μένα... Εγώ, που το μόνο που ήθελα ήταν να είμαι διαχειριστής και να ασχολούμαι ΜΟΝΟ με τα τεχνικά ζητήματα, βρέθηκα άθελά μου σε έναν “άχαρο” ρόλο πολυσύνθετο: Είχα και τα τεχνικά ζητήματα να επιλύω αλλά να επεμβαίνω πάντα στις αψιμαχίες των συντονιστών. Είχα φτάσει πλέον στα όριά μου... Δεν άντεχα άλλο...
Κάπου εκεί έπαθα όπως λέει και ο Σίμος (simosx) burnout... Ή όπως θα έλεγα εγώ λαϊκά: Έκαψα φλάντζα...
Αυτό ήταν φίλοι μου... Κάηκα...
Βέβαια, για να μην παρεξηγηθώ, είναι λογικό να υπάρχουν οι αψιμαχίες μεταξύ μιας ομάδας ανθρώπων, αλλά θα πρέπει να προϋπάρχει όμως και μια σωστή οργάνωση που να βάζει τα πράγματα στη θέση τους και να εξαλείφονται τέτοια ζητήματα αναίμακτα και όχι να τρώμε την ψυχή ενός ανθρώπου.
Και εγώ έχω κάνει λάθη, δεν λέω ότι εγώ ήμουν αλάνθαστος και ότι για όλα φταίνε οι συντονιστές... Αλλά για σκεφτείτε, οι συνθήκες έφεραν έναν άνθρωπο σε λάθος θέση από αυτή που προόριζε να έχει.
Αυτό σημαίνει ότι από την αρχή μπήκε η βάρκα στραβά στο γιαλό και στραβά συνεχίζει να αρμενίζει...
Ελπίζω ότι η αποχώρησή μου και το κείμενο αυτό να βοηθήσουν κάπως ώστε η τωρινή ομάδα του forum να οργανωθεί σωστά και να δημιουργήσει βαθμούς/ρόλους (Administrator / Super Moderator / Moderator / Honourees ή επίτιμο μέλος που έχει ελεύθερο ρόλο συντονισμού).
Εγώ θα είμαι πάντα στη διάθεση της κοινότητας και ποιος ξέρει, ίσως κάποτε εάν γίνουν οι συνθήκες στη ομάδα του forum όπως πρέπει, να επιστρέψω... Αν και δεν το κρίνω απαραίτητο καθώς υπάρχουν αρκετά αξιόλογα άτομα για να συνεχίσουν το έργο μου...