Δημοσιεύτηκε: 31 Αύγ 2009, 17:25
Οφείλω μια απάντηση πριν κλειδωθεί το θέμα και αφού σας ευχαριστήσω όλους για τα όμορφα λόγια σας.
Στο παρελθόν μου είχε προταθεί η συμμετοχή μου ως συντονιστή/διαχειριστή αλλά αρνήθηκα λόγω ανωτέρας βίας. Βρίσκομαι ήδη σε "πολλά μέτωπα" και ίσως φανώ αναποτελεσματικός-ασυνεπής σε κάποια από αυτά, κάτι που δεν επιθυμώ σε καμία περίπτωση. Όμως είμαι πάντα στη διάθεση της κοινότητας, όποτε κρίνει ότι χρειάζεται και η δική μου ταπεινή άποψη-συνδρομή.
Βασικά ήμουν και εγώ υπέρμαχος της δημιουργίας του άτυπου συμβουλίου που συζητήσαμε στα σχετικά θέματα. Ευτυχώς, παρότι ναυάγησε η σύστασή του, βλέπω μια αισιόδοξη ανέλιξη σε πρόσωπα και δράσεις εδώ μέσα. Θεωρώ σημαντικό να μην υπάρχει προσωποκεντρική προσέγγιση στις κοινότητες ΕΛΛΑΚ -ουδείς αλάνθαστος, ουδείς αναντικατάστατος. Οι συλλογικότητες έχουν μακροπρόθεσμα οφέλη για τα μεμονωμένα μέλη τους, αρκεί να απαλλαχθούν αυτά από τις ανθρώπινες μικρότητες (φιλοδοξία, αλαζονεία, υστεροβουλία, διπροσωπία).
Βρισκόμαστε στη χώρα μας μπροστά σε κρίσιμες για το ΕΛΛΑΚ εξελίξεις. Εννοώ, για παράδειγμα, τη διάθεση Laptops-Netbooks στα πρωτάκια της Α' Γυμνασίου. Δεν άκουσα πουθενά μια πρόταση για συντονισμό των κοινοτήτων, με ή χωρίς υπόσταση, για τη δημιουργία remastered ISO-IMG διανομών που πληρούν τις προδιαγραφές για τα μοντέλα και θα ρίξουν σύντομα στην αγορά οι εταιρίες. Μια τέτοια δράση απαιτεί συνεννόηση με αυτές τις εταιρίες, εθελοντική εργασία και κόπο, όμως το αποτέλεσμα είναι σημαντικότερο (φαντάζεστε παιδάκια με Netbooks+Linux να πηγαίνουν στο σχολείο κάθε μέρα και μετά από μερικούς μήνες να ρωτάνε τον καθηγητή πώς θα κάνουν compile ένα πρόγραμμα;). Αντ' αυτού διαβάζω ιστορίες για αγρίους σε κάτι λίστες, τρομάρα μας!
Ξέφυγα λίγο αλλά νομίζω έδωσα αφορμή για περαιτέρω σκέψη και προβληματισμό. Να θυμάστε και κάτι τελευταίο, είναι ιδιαίτερα υγιές να αναγνωρίσετε και εντοπίσετε το όριο που προκαλεί εξάρτηση από την επικοινωνία που προσφέρεται άπλετα στο διαδίκτυο.
Στο παρελθόν μου είχε προταθεί η συμμετοχή μου ως συντονιστή/διαχειριστή αλλά αρνήθηκα λόγω ανωτέρας βίας. Βρίσκομαι ήδη σε "πολλά μέτωπα" και ίσως φανώ αναποτελεσματικός-ασυνεπής σε κάποια από αυτά, κάτι που δεν επιθυμώ σε καμία περίπτωση. Όμως είμαι πάντα στη διάθεση της κοινότητας, όποτε κρίνει ότι χρειάζεται και η δική μου ταπεινή άποψη-συνδρομή.
Βασικά ήμουν και εγώ υπέρμαχος της δημιουργίας του άτυπου συμβουλίου που συζητήσαμε στα σχετικά θέματα. Ευτυχώς, παρότι ναυάγησε η σύστασή του, βλέπω μια αισιόδοξη ανέλιξη σε πρόσωπα και δράσεις εδώ μέσα. Θεωρώ σημαντικό να μην υπάρχει προσωποκεντρική προσέγγιση στις κοινότητες ΕΛΛΑΚ -ουδείς αλάνθαστος, ουδείς αναντικατάστατος. Οι συλλογικότητες έχουν μακροπρόθεσμα οφέλη για τα μεμονωμένα μέλη τους, αρκεί να απαλλαχθούν αυτά από τις ανθρώπινες μικρότητες (φιλοδοξία, αλαζονεία, υστεροβουλία, διπροσωπία).
Βρισκόμαστε στη χώρα μας μπροστά σε κρίσιμες για το ΕΛΛΑΚ εξελίξεις. Εννοώ, για παράδειγμα, τη διάθεση Laptops-Netbooks στα πρωτάκια της Α' Γυμνασίου. Δεν άκουσα πουθενά μια πρόταση για συντονισμό των κοινοτήτων, με ή χωρίς υπόσταση, για τη δημιουργία remastered ISO-IMG διανομών που πληρούν τις προδιαγραφές για τα μοντέλα και θα ρίξουν σύντομα στην αγορά οι εταιρίες. Μια τέτοια δράση απαιτεί συνεννόηση με αυτές τις εταιρίες, εθελοντική εργασία και κόπο, όμως το αποτέλεσμα είναι σημαντικότερο (φαντάζεστε παιδάκια με Netbooks+Linux να πηγαίνουν στο σχολείο κάθε μέρα και μετά από μερικούς μήνες να ρωτάνε τον καθηγητή πώς θα κάνουν compile ένα πρόγραμμα;). Αντ' αυτού διαβάζω ιστορίες για αγρίους σε κάτι λίστες, τρομάρα μας!
Ξέφυγα λίγο αλλά νομίζω έδωσα αφορμή για περαιτέρω σκέψη και προβληματισμό. Να θυμάστε και κάτι τελευταίο, είναι ιδιαίτερα υγιές να αναγνωρίσετε και εντοπίσετε το όριο που προκαλεί εξάρτηση από την επικοινωνία που προσφέρεται άπλετα στο διαδίκτυο.