Δημοσιεύτηκε: 15 Οκτ 2011, 11:53
Επειδή κάθενας το βλέπει από διαφορετική οπτική γωνία και κάθενας βολεύεται διαφορετικά και οπότε έχει και διαφορετική άποψη θα πώ την δικιά μου άποψη πάντα φιλικά χωρίς να έχω σκοπό να αντιπαρατεθώ , αλλά θέλοντας να αποδείξω ότι αυτό που έχει συνηθίσει κάποιος και ο τρόπος που θέλει να δουλεύει και να λειτουργεί ο υπολογιστής του δεν είναι πάντα ο πιο επικοδομητικός και ο πιο γρήγορος ή ο πιο σωστός και ο πιο λειτουργικός... Αυτά που κάποιος δηλαδή τα θεωρεί μειονεκτήματα κάποιος άλλος μπορεί να τα θεωρεί πλεονεκτήματα... Και αυτό ακριβώς συμβαίνει στην περίπτωση την δικιά μου σε σχέση με τον @lucinos. Απλά το θέμα είναι να καταλάβουμε αντικειμενικά και χωρίς να εμπλέξουμε τον παράγοντα "συνήθεια" και να εμπλέξουμε προσωπικές μας γνώμες, τι ακριβώς είναι καλύτερο, πιο λειτουργικό , πιο επικοδομητικό όπως είπα πιο πάνω κλπ.
Εδώ θα σου απαντήσω ότι το δικαίωμα της ελευθερίας να επιλέξεις εσύ αν θέλεις να έχεις αρχεία-φάκελους-συντομέυσεις-εφαρμογες στην επιφάνεια εργασίας σου είναι ένα δικαίωμα το οποίο δεν πρέπει να σου το στερεί κανένας και σε αυτό συμφωνώ απόλυτα με την άποψη σου και πραγματικά έχεις το δικαίωμα της επιλογή μέσω του gnome-tweak-tool. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το να έχεις εικονίδια στην επιφάνεια εργασίας σου κάνει τον υπολογιστή σου πιο λειτουργικό. Αυτό το θέλουμε λόγο συνήθειας από τα windows και όχι λόγο ότι γινόμαστε πιο λειτουργικοί αν έχουμε εικονίδια στην επιφάνειας εργασίας. Αλλά αυτό θα το εξηγήσω παρακάτω αναλύωντας το παράδειγμα που έφερες. Αυτό που θέλω να τονίσω εδώ πέρα είναι ότι λόγο της συνήθειας που έχουμε πολλές φορές δεν δοκιμάζουμε από μόνοι μας να δουλέψουμε με κάποιο διαφορετικό τρόπο που ίσως είναι και πιο παραγωγικός, πιο εργονομικός , πιο λειτουργικός και πιο επικοδομητικός. Για αυτό πολλές φορές για να το κάνεις αυτό πρέπει να σε αναγκάσει κάποιος να το κάνεις αλλιώς δεν θα μπεις ούτε καν σε αυτή την διαδικασία δοκιμής και αλλαγής της ίσως κακής συνήθειας που έχεις... Με πιο απλά λόγια ναι μεν να μην σου στερεί το δικαίωμα επιλογής αλλά να σε παροτρείνει (και να σε αναγκάζει κιόλας αν είσαι αδιόρθωτος) να αλλάξεις και να δουλέψεις με διαφορετικό τρόπο ο οποίος ίσως είναι πιο σωστός...
Οπότε αυτή η λογική-φιλοσοφία:
α)προδιαθέτει ότι θα αρχίσεις να γεμίζεις την επιφάνεια εργασίας σου με εικονίδια
β)επαληθεύει το α, δηλαδή ότι θα γεμίσεις την επιφάνεια εργασίας σου με εικονίδια
γ)επιβεβαιώνει ότι λόγο του β κάποια στιγμή η επιφάνεια εργασίας θα είναι μή λειτουργική και συνάμα εκνευριστική και θα χρειάζεται πολύ χρόνο για να καθίσεις να την νοικοκυρέψεις κάτι που θα μπορούσες να το έκανες παράλληλα καθώς δουλεύεις... Δηλαδή επιβεβαιώνει ότι αυτή είναι κακή συνήθεια που την έχουμε κληρονομίσει από τα windows και αυτό θα πρέπει να αλλάξει...
Επίσης θα ήθελα να πώ , να σκεφτούμε και να φανταστούμε το παραπάνω παράδειγμα που ανέφερε ο lucinos ότι, αν παρομοιάσουμε τα εικονίδια στην επιφάνεια εργασίας μας με κλειστά βιβλία τα οποία έχουμε πάνω στο γραφείο μας τα οποία βιβλία ανοίγουν όταν κάνουμε διπλό κλικ πάνω τους και γίνονται παράθυρα τότε καταλαβαίνουμε ότι, όπως το βιβλίο είναι άχρηστο και μη επικοδομητικό όταν είναι κλειστό έτσι και μία εφαρμογή ή ένας φάκελος ή ένα αρχείο είναι άχρηστο όταν είναι κλειστό, δηλαδή δεν έχουμε πατήσει πάνω του διπλό κλικ ώστε να ανοίξει και να γίνει παράθυρο. Οπότε αυτό που μας ενδιαφέρει είναι τα ανοιχτά παράθυρα και η εναλλαγή τους όπως και η εναλλαγή ανοιχτών παραθύρων διαφορετικών αρχείων και εφαρμογών, όπως δηλαδή και στα βιβλία μας ενδιαφέρει η εναλλαγή στις σελίδες τους όπως επίσης και η εναλλαγή μεταξύ των ανοιγμένων βιβλίων. Το εξώφυλλο των βιβλίων δηλαδή όταν είναι κλειστά (όπως δηλαδή τα εικονίδια στην επιφάνεια εργασίας) η μόνη χρησιμότητα που έχουν είναι η εύκολη εύρεση του κατάλληλου βιβλίου. Όταν όμως υπάρχουν πολλά βιβλία τότε η εύρεση γίνεται ευκολότερα και γρηγορότερα όταν αυτά είναι σε σωστή αλφαβητική σειρά τοποθετημένα με βάση τον τίτλο τους στην βιβλιοθήκη και όχι όταν τα έχουμε όλα μαζί σκόρπια πάνω στο γραφείο μας... Αυτή είναι η φιλοσοφία του gnome-shell δήλαδή να έχεις μία καθαρή επιφάνεια εργασίας (γραφείο) γίνοντας εύκολη εναλλαγή μεταξύ των παραθύρων (ανοιχτά βιβλία προς ανάγνωση) και να έχεις τις ελάχιστες δυνατές επιφάνειες εργασίες (γραφεία) ώστε να χωράνε τα παράθυρα σου (ανοιχτά βιβλία προς ανάγνωση) και να μπορείς να κάνεις εύκολα εναλλαγή μεταξύ των παραθύρων και των επιφανειών εργασίας χωρίς να γίνεται ένα μπάχαλο και χωρίς να έχεις ένα σωρό παράθυρα σε μία επιφάνεια εργασίας κανοντας τα κάθε φορά minimize-maximize -και για αυτό μάλιστα έχει αφαιρεθεί και αυτή η επιλογή (maximize-minimize) ώστε να σε αναγκάζει να χρησιμοποιείς τις διαφορετικές επιφάνειες εργασίας αν θέλεις να κρύψεις ένα παράθυρο και να μην το έχεις μπροστά σου. Παράλληλα η δημιουργία των επιφανειών εργασίας γίνεται δυναμικά ώστε να έχεις πάντα όσες ακριβώς επιφάνειες εργασίας χρειάζεσαι (ούτε μία περισσότερη αλλά ούτε μία λιγότερη) καθώς και να έχεις πάντα και μία καθαρή κενή επιφάνεια εργασίας (δηλαδή ένα ελεύθερο κενό γραφείο) για το αν θέλεις να επιλέξεις ένα καινούργιο παράθυρο (δηλαδή ένα καινούργιο ανοιχτό βιβλίο προς ανάγνωση) απογεύγοντας το μπαχαλο το οποίο πιθανόν να συμβαίνει στις αλλές επιφανειες εργασίες. Παράλληλα με το πάτημα ενός κουμπιου (των windows) ή σέρνοντας το ποντικι πάνω αριστερά έχεις μπροστα σου μία μικρογραφία της επιφάνειας εργασίας σου, με όλα τα παράθυρα καθώς και μία μικρογραφία όλων των επιφανειών εργασίας ώστε να μετακινείς και να τακτοποιείς όλα τα παράθυρα σου στις επιφάνειες εργασίας όπως θέλεις εσύ διατηρώντας τα πάντα όλα σε μία τάξη. Επίσης στο menu applications έχεις μπροστά σου την λίστα των εφαρμογών σου (σαν βιβλιοθήκη βιβλίων) σε μορφή εικονιδίων (σαν την επιφάνεια εργασίας των windows με τα εικονίδια και ακόμη καλύτερα γιατί ειναι σε αλφαβιτική σειρά και τακτοποιημένα σε κατηγοριες) και μπορείς είτε ψάχνοντας με το μάτι σου αλφαβητικά (ψάχνοντας αλφαβητικά στην βιβλιοθήκη) είτε χρησιμοποιώντας το search (λέγοντας στον βιβλιοθηκάριο ποιο βιβλίο θέλεις και σου το φέρνει) να βρείς την εφαρμογή-φάκελο- αρχείο που θέλεις...
Σίγουρα είναι εξαιρετικά βολικό το να σου εμφανίζεται κάπου μπροστά σου ο δίσκος που μόλις προσάρτησες και άρα θέλεις να χρησιμοποιήσεις άμεσα αλλά γιατί αυτό να είναι με την μορφή εικονιδίου στην επιφάνεια εργασίας (και άρα να συμβάλει σε αυτή την ακαταστασία που είπαμε παραπάνω) και όχι με την μορφή μιας επισήμανσης, ένα notification στην περιοχή που εμφανίζονται τα autohide notifications στο gnome-shell στην κάτω δεξιά γωνία από το οποίο μπορείς να ανοίξεις το παράθυρο του δίσκου που μόλις προσάρτησες? Εξάλλου και από τον δίσκο που προσάρτησες θα χρειάζεσαι ένα συγκεκριμένο αρχείο το οποίο μπορείς να το βρεις το ίδιο εύκολα και απλά όπως και τα υπόλοιπα αρχεία από το search στο μενού activities. Δεν υπάρχει κανένας διαχωρισμός σε αρχεία. Όλα μπορείς να τα βρείς το ίδιο εύκολα και γρήγορα οπότε δεν βλέπω τον λόγο γιατί πρέπει να παραπονιόμαστε??
Σε αυτό στην ουσία σου απαντάω και παραπάνω ότι δηλαδή δεν χρειάζεσαι να ανοίξεις έναν φάκελο(home directory στην περίπτωση μας) για κάποιον ιδιαίτερο λόγο αλλά για να βρεις ένα αρχείο ή εφαρμογή το οποίο γίνεται πολύ εύκολα από το search στο activities. Τώρα επειδή θα με κατηγορίσεις ότι εντάξει βάζουμε ένα search και τελειώσαμε και δεν χρειαζόμαστε τίποτα άλλο? Όχι δεν λέω αυτό, απλά το search είναι ένα feature που σε διευκολίνει πάρα πολύ καθώς στις μέρες μας με τόσα πολλά αρχεία και τόσο μεγάλο όγκο δεδομένων είναι άκρως απαραίτητο και αναγκαίο καθώς είναι ο μόνος τρόπος να βρίσκουμε γρήγορα και χωρίς κόπο ότιδηποτε θέλουμε. Αλλά το gnome-shell σου δίνει όλες τις απαραίτητες λειτουργείες στο μενού activities όπως ας πούμε τον διαχωρισμό των εφαρμογών σε υποκατηγορίες για να γίνει η εύρεση τους πιο εύκολη αν θέλεις να το κάνεις και με το μάτι σου καθώς και σου τις εμφανίζει κατα αλφαβητική σειρά. Και αν χρησιμοποιείς πιο συχνά κάποιες εφαρμογές , για να μην κάθεσαι κάθε φορά να την ψάχνεις μπορείς να τις βάλεις στο αριστερό dock panel που σου εμφανίζεται στο αριστερό μέρος με την επιλογή προσθήκη στα αγαπημένα.
Ακόμη κάτι άλλο που θα ήθελα να πω είναι ότι εκτός ότι υπάρχει και η επιλογή του gnome-tweak-tool για να μετατρέψεις το gnome-shell όπως εσύ θέλεις, το gnome 3-gnome-shell είναι ακόμη υπο ανάπτυξη και αν κοιτάξετε στα μελλόντικα features που πρόκειτε να προστεθούν σε μεταγενέστερες εκδόσεις θα διαπιστώσετε ότι θα υπάρχουν και άλλες πληθώρα επιλογών όπως και ένα τρίτο tab menu στο activities για διαχείρηση αρχείων και φακέλων , όπως επίσης και μία επιλογή διαχείρησης αρχείων media , όπως το weather indicator που θα είναι πλέον ενσωματομένο στο gnome-shell από προεπιλογή και δεν θα χρειάζεται να το κάνουμε εμείς εγκατάσταση και άλλα πολλά που κάνουν ακόμη καλύτερο το gnome-shell από ότι είναι τώρα... Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η φιλοσοφία του gnome είναι να φτιάξουν ένα γραφικό περιβάλλον ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο απλό, πιο λειτουργικό και πιο παραμετροποιήσιμο γίνεται. Αλλά το gnome 3 είναι ένα project το οποίο σχεδιάστικε από την αρχή και όπως όλοι καταλαβαίνετε χρειάζετε πάρα πολύ χρόνο και προσπάθεια για να φτάσει σε κάποιο ικανοποιητικό επίπεδο που πιστεύω ήδη βρίσκεται. Και επίσης πιστεύω ότι το gnome3-gnome-shell έχει πάρα πολλά καινούργια feature που το καθιστούν πάρα πολύ εξελίξημο και με μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης. Το πιο χαρακτηριστικό για μένα είναι η δυνατότητα απόκριψης αντικειμένων (όπως το power off που εμφανίζετε πατώντας το κουμπί Alt και η ένταξη των εφαρμογών και άλλων επιλογών και λειτουργειών σε ξεχωριστό μενού , στο activities που βοηθάει ώστε να γίνεται εξικονόμηση χώρου στην οθόνη σου όταν δουλεύεις και δεν σου εμφανίζονται διάφορα εικονίδια που σε ενοχλουν, σου αποσπουν την προσοχη και σε μπερδεύουν καμια φορά, παρά μόνο τα σημαντικά notifications στο κάτω μέρος της οθόνης σου από τα οποία μπορείς να κάνεις κάποιες λειτουργίες χωρίς να χρειαζεται να ανοίξεις επιπλέον παράθυρα, και τα απαραίτητα στο πάνω κεντρικό πάνελ όπως το ρολόι και το ημερολόγιο) που σε βοηθάει στο να μπορείς να προσθέσεις πάρα πολλά features χωρίς να σε περιορίζει ο χώρος της οθόνης σου καθώς αυτά αποκρύπτονται σε διαφορετικά μενού που εμφανίζονται πατώντας κάποια συντόμευση ή κανοντας μια συγκεκριμένη ενέργεια.
Όπως καταλαβαίνετε παραπάνω θεωρώ πολύ εξελιγμένο gui το gnome-shell και αυτός είναι και ο λόγος που όλα τα υπόλοιπα shells τα θεωρώ πατάτες... Ασφαλώς βέβαια και είναι προσωπική μου γνώμη αλλά πιστεύω ότι δεν είναι εσφαλμένη η γνώμη μου βάση των επιχειρημάτων των οποίων έθεσα. Και αυτός είναι και ό λογος που με ενοχλεί η στροφή της canonical στο unity που θεωρώ ότι είναι μία στροφή που θα κάνει κακό στο ubuntu και πολύ πιθανών και στο υπόλοιπο linux...
Με όλα τα παραπάνω ξανατονίζω ότι ούτε έχω σκοπό να αντιπαρατεθώ με κάποιον (συγκεκριμένα με τον @lucinos) παρόλο που αυτό κάνω , ούτε να επιβάλλω την γνώμη μου σε κάποιον παρόλο που ίσως τα επιχειρήματα μου θεωρηθούν πολύ καλά ώστε να επιρρεαστούν κάποιοι. Απλά θέλω να τονίσω ότι ίσως ο λόγος που σε πολλούς δεν αρέσει το gnome-shell είναι λόγο της κακής συνήθειας που είχαμε από τα windows όπως επίσης και από το gnome-panel και τα άλλα gui και shells. Σίγουρα το κάθε ένα έχει τα θετικά του και τα αρνητικά του. Αλλά το θέμα είναι πιο συγκεντρώνει τα περισσότερα θετικά σε σχέση με τα υπόλοιπα... Συγνώμη αν σας κούρασα αλλά δεν μπορούσα να εξηγήσω αυτά που ήθελα με λιγότερες λέξεις ώστε να γίνει απόλυτα κατανοητός ο τρόπος σκέψης μου....
lucinos έγραψε:Μια από τις αμφιλεγόμενες επιλογές τού Gnome-shell είναι η απαγόρευση να έχεις εικονίδια στην επιφάνεια εργασίας. Δεν θα δοκίμαζα καν το Gnome 3 αν πρώτε δεν έπεφτα στην λύση σε αυτό το πρόβλημα! Η λύση ευτυχώς είναι πολύ εύκολη. Απλά χρησιμοποιείς μια εύκολη στην χρήση εφαρμογή. Στο fedora μπορείς να την εγκαταστήσεις τρέχοντας sudo yum install gnome-tweak-tool
Το θεωρούσα μεγάλη τραγωδία ότι το Gnome 3 δεν σε αφήνει να βάλεις εικονίδια στην επιφάνεια εργασίας. Και πραγματικά παραξενεύομαι με όλους αυτούς που λένε "τι υπέροχο που το σύστημα μού επιβάλει πώς θα δουλεύω και να είμαι τακτικός".
Κατ αρχήν να πω ότι "γενικά" είμαι κατά τών εικονιδίων στην επιφάνεια εργασίας. Συγκεκριμένα αυτό που κάνουν οι χρήστες των windows όταν εγκαθιστούν μια εφαρμογή να βάζουν και το εικονίδιό της στην επιφάνεια εργασίας το θεωρώ φρικώδες και τελείως αντιπαραγωγικό. Το λίνουξ όμως ποτέ δεν αγκάλιασε έτσι και αλλιώς αυτή την πρακτική σε αντίθεση με τα windows που οι περισσότερες εφαρμογές σε προτρέπουν να τοποθετήσεις εικονίδιο στην επιφάνεια εργασίας. Το αποτέλεσμα είναι μια επιφάνεια εργασίας γεμάτη εικονίδια που την κάνει εντελώς ακατάλληλη για εργασία λόγω τών πολλών ενοχλητικών εικονιδίων, μια άσχημη επιφάνεια εργασίας και φυσικά δεν έχεις καν γρήγορη πρόσβαση στα περισσότερα από αυτά τα εικονίδια γιατί άντε να βρεις αυτό που θέλεις μέσα στον χαμό. Όμως αυτό είναι τελείως διαφορετικό από το άλλο άκρο.
Εδώ θα σου απαντήσω ότι το δικαίωμα της ελευθερίας να επιλέξεις εσύ αν θέλεις να έχεις αρχεία-φάκελους-συντομέυσεις-εφαρμογες στην επιφάνεια εργασίας σου είναι ένα δικαίωμα το οποίο δεν πρέπει να σου το στερεί κανένας και σε αυτό συμφωνώ απόλυτα με την άποψη σου και πραγματικά έχεις το δικαίωμα της επιλογή μέσω του gnome-tweak-tool. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το να έχεις εικονίδια στην επιφάνεια εργασίας σου κάνει τον υπολογιστή σου πιο λειτουργικό. Αυτό το θέλουμε λόγο συνήθειας από τα windows και όχι λόγο ότι γινόμαστε πιο λειτουργικοί αν έχουμε εικονίδια στην επιφάνειας εργασίας. Αλλά αυτό θα το εξηγήσω παρακάτω αναλύωντας το παράδειγμα που έφερες. Αυτό που θέλω να τονίσω εδώ πέρα είναι ότι λόγο της συνήθειας που έχουμε πολλές φορές δεν δοκιμάζουμε από μόνοι μας να δουλέψουμε με κάποιο διαφορετικό τρόπο που ίσως είναι και πιο παραγωγικός, πιο εργονομικός , πιο λειτουργικός και πιο επικοδομητικός. Για αυτό πολλές φορές για να το κάνεις αυτό πρέπει να σε αναγκάσει κάποιος να το κάνεις αλλιώς δεν θα μπεις ούτε καν σε αυτή την διαδικασία δοκιμής και αλλαγής της ίσως κακής συνήθειας που έχεις... Με πιο απλά λόγια ναι μεν να μην σου στερεί το δικαίωμα επιλογής αλλά να σε παροτρείνει (και να σε αναγκάζει κιόλας αν είσαι αδιόρθωτος) να αλλάξεις και να δουλέψεις με διαφορετικό τρόπο ο οποίος ίσως είναι πιο σωστός...
Καταρχήν αν έχεις την λογική οτι κάποια στιγμή θα καθαρίσεις την επιφάνεια εργασίας σου αφού έχει γίνει ένα μπάχαλο και ένας σωρός από εικονίδια τότε προδιαθέτει , επαληθεύει και επιβεβαιώνει (την κακή συνήθεια που έχουμε από τα windows) ότι θα γίνει μπάχαλο η επιφάνεια εργασίας σου όπως συμβαίνει σε όλους οσους χρησιμοποιούν windows θέλοντας και μη όσο προσεκτικοί και νοικοκύριδες και αν ειναι. Έχετε δει καμία επιφάνεια εργασίας windows να μην είναι μπάχαλο και σωρός από εικονίδια? Εγώ προσωπικά ποτέ μου, ουτε στα δικά μου windows ούτε σε άλλους. Και όταν αποφασίζω να την νοικοκυρέψω τότε έχει φτάσει η ώρα του format...lucinos έγραψε:Σε μία ταμπλέτα (για τις οποίες επίσης προορίζεται το Gnome-shell) είναι υποθέτω λογικό να μην έχεις καθόλου εικονίδια πάνω στην επιφάνεια εργασίας αλλά σε έναν υπολογιστή που τον έχω στο γραφείο μου και δουλεύω σε αυτόν θέλω να μπορώ να συμπεριφερθώ όπως στην επιφάνεια τού γραφείου μου. Θέλω δηλαδή να μπορώ απλά να ρίξω πράγματα πάνω στην επιφάνεια εργασίας και να τα βλέπω. Είναι ενοχλητικά για μένα αλλά ακριβώς αυτό θέλω, θέλω να είναι εκεί και να με ενοχλούν μέχρι να τα καθαρίσω, θέλω να τα βλέπω! Βεβαίως όταν πια δεν θα χρειάζομαι να τα βλέπω θα τα τακτοποιήσω με την ησυχία μου. Είναι παράλογο να μού στερούν την δυνατότητα να χρησιμοποιήσω την επιφάνεια εργασίας ως επιφάνεια εργασίας.
Οπότε αυτή η λογική-φιλοσοφία:
α)προδιαθέτει ότι θα αρχίσεις να γεμίζεις την επιφάνεια εργασίας σου με εικονίδια
β)επαληθεύει το α, δηλαδή ότι θα γεμίσεις την επιφάνεια εργασίας σου με εικονίδια
γ)επιβεβαιώνει ότι λόγο του β κάποια στιγμή η επιφάνεια εργασίας θα είναι μή λειτουργική και συνάμα εκνευριστική και θα χρειάζεται πολύ χρόνο για να καθίσεις να την νοικοκυρέψεις κάτι που θα μπορούσες να το έκανες παράλληλα καθώς δουλεύεις... Δηλαδή επιβεβαιώνει ότι αυτή είναι κακή συνήθεια που την έχουμε κληρονομίσει από τα windows και αυτό θα πρέπει να αλλάξει...
Επίσης θα ήθελα να πώ , να σκεφτούμε και να φανταστούμε το παραπάνω παράδειγμα που ανέφερε ο lucinos ότι, αν παρομοιάσουμε τα εικονίδια στην επιφάνεια εργασίας μας με κλειστά βιβλία τα οποία έχουμε πάνω στο γραφείο μας τα οποία βιβλία ανοίγουν όταν κάνουμε διπλό κλικ πάνω τους και γίνονται παράθυρα τότε καταλαβαίνουμε ότι, όπως το βιβλίο είναι άχρηστο και μη επικοδομητικό όταν είναι κλειστό έτσι και μία εφαρμογή ή ένας φάκελος ή ένα αρχείο είναι άχρηστο όταν είναι κλειστό, δηλαδή δεν έχουμε πατήσει πάνω του διπλό κλικ ώστε να ανοίξει και να γίνει παράθυρο. Οπότε αυτό που μας ενδιαφέρει είναι τα ανοιχτά παράθυρα και η εναλλαγή τους όπως και η εναλλαγή ανοιχτών παραθύρων διαφορετικών αρχείων και εφαρμογών, όπως δηλαδή και στα βιβλία μας ενδιαφέρει η εναλλαγή στις σελίδες τους όπως επίσης και η εναλλαγή μεταξύ των ανοιγμένων βιβλίων. Το εξώφυλλο των βιβλίων δηλαδή όταν είναι κλειστά (όπως δηλαδή τα εικονίδια στην επιφάνεια εργασίας) η μόνη χρησιμότητα που έχουν είναι η εύκολη εύρεση του κατάλληλου βιβλίου. Όταν όμως υπάρχουν πολλά βιβλία τότε η εύρεση γίνεται ευκολότερα και γρηγορότερα όταν αυτά είναι σε σωστή αλφαβητική σειρά τοποθετημένα με βάση τον τίτλο τους στην βιβλιοθήκη και όχι όταν τα έχουμε όλα μαζί σκόρπια πάνω στο γραφείο μας... Αυτή είναι η φιλοσοφία του gnome-shell δήλαδή να έχεις μία καθαρή επιφάνεια εργασίας (γραφείο) γίνοντας εύκολη εναλλαγή μεταξύ των παραθύρων (ανοιχτά βιβλία προς ανάγνωση) και να έχεις τις ελάχιστες δυνατές επιφάνειες εργασίες (γραφεία) ώστε να χωράνε τα παράθυρα σου (ανοιχτά βιβλία προς ανάγνωση) και να μπορείς να κάνεις εύκολα εναλλαγή μεταξύ των παραθύρων και των επιφανειών εργασίας χωρίς να γίνεται ένα μπάχαλο και χωρίς να έχεις ένα σωρό παράθυρα σε μία επιφάνεια εργασίας κανοντας τα κάθε φορά minimize-maximize -και για αυτό μάλιστα έχει αφαιρεθεί και αυτή η επιλογή (maximize-minimize) ώστε να σε αναγκάζει να χρησιμοποιείς τις διαφορετικές επιφάνειες εργασίας αν θέλεις να κρύψεις ένα παράθυρο και να μην το έχεις μπροστά σου. Παράλληλα η δημιουργία των επιφανειών εργασίας γίνεται δυναμικά ώστε να έχεις πάντα όσες ακριβώς επιφάνειες εργασίας χρειάζεσαι (ούτε μία περισσότερη αλλά ούτε μία λιγότερη) καθώς και να έχεις πάντα και μία καθαρή κενή επιφάνεια εργασίας (δηλαδή ένα ελεύθερο κενό γραφείο) για το αν θέλεις να επιλέξεις ένα καινούργιο παράθυρο (δηλαδή ένα καινούργιο ανοιχτό βιβλίο προς ανάγνωση) απογεύγοντας το μπαχαλο το οποίο πιθανόν να συμβαίνει στις αλλές επιφανειες εργασίες. Παράλληλα με το πάτημα ενός κουμπιου (των windows) ή σέρνοντας το ποντικι πάνω αριστερά έχεις μπροστα σου μία μικρογραφία της επιφάνειας εργασίας σου, με όλα τα παράθυρα καθώς και μία μικρογραφία όλων των επιφανειών εργασίας ώστε να μετακινείς και να τακτοποιείς όλα τα παράθυρα σου στις επιφάνειες εργασίας όπως θέλεις εσύ διατηρώντας τα πάντα όλα σε μία τάξη. Επίσης στο menu applications έχεις μπροστά σου την λίστα των εφαρμογών σου (σαν βιβλιοθήκη βιβλίων) σε μορφή εικονιδίων (σαν την επιφάνεια εργασίας των windows με τα εικονίδια και ακόμη καλύτερα γιατί ειναι σε αλφαβιτική σειρά και τακτοποιημένα σε κατηγοριες) και μπορείς είτε ψάχνοντας με το μάτι σου αλφαβητικά (ψάχνοντας αλφαβητικά στην βιβλιοθήκη) είτε χρησιμοποιώντας το search (λέγοντας στον βιβλιοθηκάριο ποιο βιβλίο θέλεις και σου το φέρνει) να βρείς την εφαρμογή-φάκελο- αρχείο που θέλεις...
Εδώ πιστεύω ότι για τον λόγο ότι δεν έχεις μία ακατάστατη επιφάνεια εργασίας με ακατάστατα, ίσως και άχρηστα αρχεία τα οποία πρέπει να τακτοποιήσεις ή να διαγράψεις κάνοντας γρήγορα και απλά drag and drop τα εικονίδια μέσα στο εικονίδιο του κάδου ανακύκλωσης, δεν νομίζω ότι χρειάζεται να υπάρχει ο κάδος ανακύκλωσης σαν εικονίδιο κάπου. Ο κάδος ανακύκλωσης είναι ένα πολύ παλιό feature το οποίο ποτέ δεν κατάλαβα σε τι χρησιμεύει ώστε να τρώει χώρο στην επιφάνεια εργασίας μου σαν εικονίδιο. Αρκεί να υπάρχει κάπου σε κάποιο μενού κρυμένη μία επιλογή η οποία να με παραπέμπει στα διεγραμένα αρχεία μου για να κάνω ουσιαστικά επαναφορά των αρχείων μου αν κάποια στιγμή κάνω λάθος σε αυτό που διέγραψα. Με τον κάδο ανακύκλωσης στην επιφάνεια εργασίας αυτό που πιστεύω κάνουμε όλοι μας είναι μόλις τον δούμε γεμάτο πατάμε εντελώς μηχανικά αδειασμα του κάδου ανακύκλωσης χωρίς να επιβεβαιώνουμε τι διαγράφουμε. Αυτό το κάνω συνέχεια και πολλές φορές έχω διαγράψει αρχεία που τα χρειαζόμουν επειδή δεν έκανα έναν τελευταίο έλεγχο πρίν πατήσω άδειασμα του κάδου ανακύκλωσης. Και το κάνουμε αυτό εντελώς μηχανικά γιατί κυρίως αισθητικά μας ενοχλεί που ο κάδος ανακύκλωσης είναι γεμάτος και άρα πιάνουν χώρο κάποια αρχεία που τα θεωρούμε άχρηστα ενώ στην ουσία έχουμε άφθονο χώρο στον υπολογιστή μας οπότε δεν έχει νόημα να τα διαγράψουμε άμεσα ή ίσως δεν χρειάζεται να τα διαγράψουμε και καθόλου. Αν κάποια στιγμή έχουμε έλειψη χώρου τότε μας βγαίνει αυτόματα το μηνυμα που μας προειδοποιεί και μας παραπέμπει στην διαγραφή αρχείων και τότε μπορούμε πολύ εύκολα να αδειάσουμε τον κάδο ανακύκλωσης με τα αρχεία τα οποία είχαμε διαγράψει και φυσικά εξακολουθουν να βρίσκονται εκεί πέρα. Οπότε πιστεύω ότι περισσότερο καλό είναι που έφυγε ο κάδος ανακύκλωσης από την επιφάνεια εργασίας παρά κακό.lucinos έγραψε:Εκτός από αντικείμενα που απλά τα πετάω και θέλω να τα βλέπω και να με "ενοχλούν". Υπάρχουν τρεις περιπτώσεις που τις θεωρώ εξαιρετικά χρήσιμες.
α) ο κάδος ανακύκλωσης. Θέλω να τον βλέπω έτσι με τα χαρτάκια που τον γεμίζουν για να θυμηθώ να τον αδειάσω. Επίσης μού παρέχει και έναν εναλλακτικό τρόπο διαγραφής αρχείων ιδιαίτερα αντικειμένων που έχω ρίξει στην επιφάνεια εργασίας με τον γνωστό όμορφο τρόπο. Οκ μπορώ να κάνω δεξί κλικ και να διαλέξω διαγραφή αλλά γιατί να μην μπορώ να το κάνω και χωρίς μενού απλά συνδυάζοντας εικονίδια;
lucinos έγραψε:β) οι προσαρτημένοι δίσκοι. Πάντα έβρισκα εκπληκτική την ιδέα στο λίνουξ να βλέπω αυτόματα στην επιφάνεια εργασίας τούς δίσκους πού προσαρτώ. Είναι εξαιρετικά βολικό.
Σίγουρα είναι εξαιρετικά βολικό το να σου εμφανίζεται κάπου μπροστά σου ο δίσκος που μόλις προσάρτησες και άρα θέλεις να χρησιμοποιήσεις άμεσα αλλά γιατί αυτό να είναι με την μορφή εικονιδίου στην επιφάνεια εργασίας (και άρα να συμβάλει σε αυτή την ακαταστασία που είπαμε παραπάνω) και όχι με την μορφή μιας επισήμανσης, ένα notification στην περιοχή που εμφανίζονται τα autohide notifications στο gnome-shell στην κάτω δεξιά γωνία από το οποίο μπορείς να ανοίξεις το παράθυρο του δίσκου που μόλις προσάρτησες? Εξάλλου και από τον δίσκο που προσάρτησες θα χρειάζεσαι ένα συγκεκριμένο αρχείο το οποίο μπορείς να το βρεις το ίδιο εύκολα και απλά όπως και τα υπόλοιπα αρχεία από το search στο μενού activities. Δεν υπάρχει κανένας διαχωρισμός σε αρχεία. Όλα μπορείς να τα βρείς το ίδιο εύκολα και γρήγορα οπότε δεν βλέπω τον λόγο γιατί πρέπει να παραπονιόμαστε??
lucinos έγραψε:γ) το γνωστό σπιτάκι (που δείχνει στον προσωπικό μου φάκελο). Είναι χρήσιμο για να ανοίγεις έναν νέο φάκελο τού διαχειριστή αρχείων (ναυτίλου) ιδιαιτέρως όταν είσαι σε νέα επιφάνεια εργασίας.
Σε αυτό στην ουσία σου απαντάω και παραπάνω ότι δηλαδή δεν χρειάζεσαι να ανοίξεις έναν φάκελο(home directory στην περίπτωση μας) για κάποιον ιδιαίτερο λόγο αλλά για να βρεις ένα αρχείο ή εφαρμογή το οποίο γίνεται πολύ εύκολα από το search στο activities. Τώρα επειδή θα με κατηγορίσεις ότι εντάξει βάζουμε ένα search και τελειώσαμε και δεν χρειαζόμαστε τίποτα άλλο? Όχι δεν λέω αυτό, απλά το search είναι ένα feature που σε διευκολίνει πάρα πολύ καθώς στις μέρες μας με τόσα πολλά αρχεία και τόσο μεγάλο όγκο δεδομένων είναι άκρως απαραίτητο και αναγκαίο καθώς είναι ο μόνος τρόπος να βρίσκουμε γρήγορα και χωρίς κόπο ότιδηποτε θέλουμε. Αλλά το gnome-shell σου δίνει όλες τις απαραίτητες λειτουργείες στο μενού activities όπως ας πούμε τον διαχωρισμό των εφαρμογών σε υποκατηγορίες για να γίνει η εύρεση τους πιο εύκολη αν θέλεις να το κάνεις και με το μάτι σου καθώς και σου τις εμφανίζει κατα αλφαβητική σειρά. Και αν χρησιμοποιείς πιο συχνά κάποιες εφαρμογές , για να μην κάθεσαι κάθε φορά να την ψάχνεις μπορείς να τις βάλεις στο αριστερό dock panel που σου εμφανίζεται στο αριστερό μέρος με την επιλογή προσθήκη στα αγαπημένα.
Ακόμη κάτι άλλο που θα ήθελα να πω είναι ότι εκτός ότι υπάρχει και η επιλογή του gnome-tweak-tool για να μετατρέψεις το gnome-shell όπως εσύ θέλεις, το gnome 3-gnome-shell είναι ακόμη υπο ανάπτυξη και αν κοιτάξετε στα μελλόντικα features που πρόκειτε να προστεθούν σε μεταγενέστερες εκδόσεις θα διαπιστώσετε ότι θα υπάρχουν και άλλες πληθώρα επιλογών όπως και ένα τρίτο tab menu στο activities για διαχείρηση αρχείων και φακέλων , όπως επίσης και μία επιλογή διαχείρησης αρχείων media , όπως το weather indicator που θα είναι πλέον ενσωματομένο στο gnome-shell από προεπιλογή και δεν θα χρειάζεται να το κάνουμε εμείς εγκατάσταση και άλλα πολλά που κάνουν ακόμη καλύτερο το gnome-shell από ότι είναι τώρα... Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η φιλοσοφία του gnome είναι να φτιάξουν ένα γραφικό περιβάλλον ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο απλό, πιο λειτουργικό και πιο παραμετροποιήσιμο γίνεται. Αλλά το gnome 3 είναι ένα project το οποίο σχεδιάστικε από την αρχή και όπως όλοι καταλαβαίνετε χρειάζετε πάρα πολύ χρόνο και προσπάθεια για να φτάσει σε κάποιο ικανοποιητικό επίπεδο που πιστεύω ήδη βρίσκεται. Και επίσης πιστεύω ότι το gnome3-gnome-shell έχει πάρα πολλά καινούργια feature που το καθιστούν πάρα πολύ εξελίξημο και με μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης. Το πιο χαρακτηριστικό για μένα είναι η δυνατότητα απόκριψης αντικειμένων (όπως το power off που εμφανίζετε πατώντας το κουμπί Alt και η ένταξη των εφαρμογών και άλλων επιλογών και λειτουργειών σε ξεχωριστό μενού , στο activities που βοηθάει ώστε να γίνεται εξικονόμηση χώρου στην οθόνη σου όταν δουλεύεις και δεν σου εμφανίζονται διάφορα εικονίδια που σε ενοχλουν, σου αποσπουν την προσοχη και σε μπερδεύουν καμια φορά, παρά μόνο τα σημαντικά notifications στο κάτω μέρος της οθόνης σου από τα οποία μπορείς να κάνεις κάποιες λειτουργίες χωρίς να χρειαζεται να ανοίξεις επιπλέον παράθυρα, και τα απαραίτητα στο πάνω κεντρικό πάνελ όπως το ρολόι και το ημερολόγιο) που σε βοηθάει στο να μπορείς να προσθέσεις πάρα πολλά features χωρίς να σε περιορίζει ο χώρος της οθόνης σου καθώς αυτά αποκρύπτονται σε διαφορετικά μενού που εμφανίζονται πατώντας κάποια συντόμευση ή κανοντας μια συγκεκριμένη ενέργεια.
Όπως καταλαβαίνετε παραπάνω θεωρώ πολύ εξελιγμένο gui το gnome-shell και αυτός είναι και ο λόγος που όλα τα υπόλοιπα shells τα θεωρώ πατάτες... Ασφαλώς βέβαια και είναι προσωπική μου γνώμη αλλά πιστεύω ότι δεν είναι εσφαλμένη η γνώμη μου βάση των επιχειρημάτων των οποίων έθεσα. Και αυτός είναι και ό λογος που με ενοχλεί η στροφή της canonical στο unity που θεωρώ ότι είναι μία στροφή που θα κάνει κακό στο ubuntu και πολύ πιθανών και στο υπόλοιπο linux...
Με όλα τα παραπάνω ξανατονίζω ότι ούτε έχω σκοπό να αντιπαρατεθώ με κάποιον (συγκεκριμένα με τον @lucinos) παρόλο που αυτό κάνω , ούτε να επιβάλλω την γνώμη μου σε κάποιον παρόλο που ίσως τα επιχειρήματα μου θεωρηθούν πολύ καλά ώστε να επιρρεαστούν κάποιοι. Απλά θέλω να τονίσω ότι ίσως ο λόγος που σε πολλούς δεν αρέσει το gnome-shell είναι λόγο της κακής συνήθειας που είχαμε από τα windows όπως επίσης και από το gnome-panel και τα άλλα gui και shells. Σίγουρα το κάθε ένα έχει τα θετικά του και τα αρνητικά του. Αλλά το θέμα είναι πιο συγκεντρώνει τα περισσότερα θετικά σε σχέση με τα υπόλοιπα... Συγνώμη αν σας κούρασα αλλά δεν μπορούσα να εξηγήσω αυτά που ήθελα με λιγότερες λέξεις ώστε να γίνει απόλυτα κατανοητός ο τρόπος σκέψης μου....