Δημοσιεύτηκε: 28 Ιουν 2012, 20:37
Ήρθε η ώρα για την αυτοκριτική μου.
Είμαι χαζός, βιάζομαι μια ζωή και δεν ψάχνω πρώτα καλά τα πράγματα (τα υπόλοιπα δεν αφορούν το forum)
Από την σκιασμένη τρύπα εντέλει μπαίνει αέρας, όπως και είναι το λογικό.
Έπρεπε να αγγαρέψω άλλον άνθρωπο(συγκεκριμένα τον γιο μου) να κρατάει με το ένα χέρι ψηλά το laptop, με το άλλο να βουλώσει την πλαϊνή γρίλια για να μην μας μπερδέψει, εγώ με το ένα χέρι να ανοίγω το καπάκι (το είχα σε sleep mode έτσι ώστε μόλις ξυπνήσει με το άνοιγμα του καπακιού, να δουλέψουν full οι ανεμιστήρες) και με το άλλο να κρατάω έναν φακό να φωτίζει(ήμασταν σε σκοτεινό μέρος).(μου θυμίζει λίγο το ανέκδοτο με τους πόντιους και την λάμπα)
Την στιγμή που άνοιξα το καπάκι φύσηξα τον καπνό που κρατούσα στο στόμα και ως εκ θαύματος τον ρούφηξε η σκιασμένη γρίλια.
Το εγχείρημα δεν ήταν εύκολο, υπήρξαν αποτυχίες, όπως να με πιάσει βήχας από την πολύ ώρα που κρατούσα τον καπνό στο στόμα μου (με την άβολη θέση του laptop,που ήταν πάνω από τα κεφάλια μας, δεν άνοιγε το καπάκι),να μην σημαδέψω σωστά το τασάκι από την βιασύνη μου να αφήσω το τσιγάρο για να πιάσω το φακό, με συνέπεια να πέσει πάνω στην γάτα που ήρθε από περιέργεια να δει τι κάνουμε στα σκοτεινά, να πιάσουν τα γέλια τον γιο μου την πιο κρίσιμη στιγμή και άλλα τραγελαφικά.
Ζητώ συγνώμη.
Είμαι χαζός, βιάζομαι μια ζωή και δεν ψάχνω πρώτα καλά τα πράγματα (τα υπόλοιπα δεν αφορούν το forum)
Από την σκιασμένη τρύπα εντέλει μπαίνει αέρας, όπως και είναι το λογικό.
Έπρεπε να αγγαρέψω άλλον άνθρωπο(συγκεκριμένα τον γιο μου) να κρατάει με το ένα χέρι ψηλά το laptop, με το άλλο να βουλώσει την πλαϊνή γρίλια για να μην μας μπερδέψει, εγώ με το ένα χέρι να ανοίγω το καπάκι (το είχα σε sleep mode έτσι ώστε μόλις ξυπνήσει με το άνοιγμα του καπακιού, να δουλέψουν full οι ανεμιστήρες) και με το άλλο να κρατάω έναν φακό να φωτίζει(ήμασταν σε σκοτεινό μέρος).(μου θυμίζει λίγο το ανέκδοτο με τους πόντιους και την λάμπα)
Την στιγμή που άνοιξα το καπάκι φύσηξα τον καπνό που κρατούσα στο στόμα και ως εκ θαύματος τον ρούφηξε η σκιασμένη γρίλια.
Το εγχείρημα δεν ήταν εύκολο, υπήρξαν αποτυχίες, όπως να με πιάσει βήχας από την πολύ ώρα που κρατούσα τον καπνό στο στόμα μου (με την άβολη θέση του laptop,που ήταν πάνω από τα κεφάλια μας, δεν άνοιγε το καπάκι),να μην σημαδέψω σωστά το τασάκι από την βιασύνη μου να αφήσω το τσιγάρο για να πιάσω το φακό, με συνέπεια να πέσει πάνω στην γάτα που ήρθε από περιέργεια να δει τι κάνουμε στα σκοτεινά, να πιάσουν τα γέλια τον γιο μου την πιο κρίσιμη στιγμή και άλλα τραγελαφικά.
Ζητώ συγνώμη.