Δημοσιεύτηκε: 16 Αύγ 2013, 21:29
xXx έγραψε:α) Δεν ήθελα να θίξω κανένα από αυτό το φόρουμ.
Δεν υπονοήθηκε τίποτε τέτοιο. Απλά όταν λες «πείτε κι εσείς τη γνώμη σας ubuntάδες», φαίνεται καθαρά πως ο ίδιος δεν θεωρείς τον εαυτό σου ubuntά, αλλιώς θα έλεγες κάτι σαν «πείτε κι εσείς τη γνώμη σας παιδιά». Γι αυτό και αναρωτήθηκα ως τι ρωτάς, φυσικά και δεν υπάρχει θέμα παρεξήγησης.
Λοιπόν, είπα να μην τα γράψω μιας και είναι αρκετά, αλλά δε βαριέσαι...
xXx έγραψε:τουλάχιστον κάποιοι από εσάς που ξέρω ότι έχετε εμπειρία με τον προγραμματισμό και "ζύμωση" με τον πηγαίο κώδικα του λειτουργικού λόγω μεταφράσεων και άλλων δραστηριοτήτων, να μας δώσετε μία αντικειμενική άποψη.
Από μεταφράσεις εντάξει, από κώδικα πάντως δεν έχω ιδέα, οπότε δεν μπορώ να τον μελετήσω.
Παρόλα αυτά, έχω αρκετά (ως πολύ) βρώμικο μυαλό και μεγάλη φαντασία, ειδικά σε ότι αφορά το τι μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος για το συμφέρον...
Προηγουμένως δεν κάλυψα φυσικά κανένα ερώτημα μιας και δεν υπήρχε κανένα, απλά έγραψα τι σκέφτηκα διαβάζοντας το κείμενο.
Τώρα όμως που τίθεται και ένα θέμα, νομίζω πως όντως σηκώνει συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων.
Πάμε λοιπόν:
xXx έγραψε:Διαβάζοντας το προαναφερθέν άρθρο, το μυαλό μου πήγε στο εξής:
Το ίδιο το λειτουργικό να έχει "κρυφά" τη δυνατότητα να δίνει πληροφορίες για τον "κάτοχο" σε τρίτους.
Και αυτό να γίνεται είτε από επιλογή του μάστερ σεφ, είτε από επιβολή νομοθεσίας.
Κατ' αρχήν αν μιλάμε για επιβολή μέσω νομοθεσίας, δεν είναι ανάγκη αυτό να γίνει μέσω πηγαίου κώδικα, αρκεί ένα ένταλμα ή ένα νομοσχέδιο για να ζητήσει νομίμως οτιδήποτε η όποια κυβερνητική υπηρεσία.
Πιστεύω πως αυτό είναι πιο εύκολο από το να υποχρεώσεις να υπάρχουν backdoors στον κώδικα.
Οπότε πάμε στην 1η περίπτωση, του μάστερ σεφ.
Εδώ, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι εννοούμε με τον όρο μάστερ σεφ, δηλαδή λειτουργικό. Ως λειτουργικό εννοούμε κάθε διανομή ξεχωριστά, οπότε πιθανώς να έχουμε διανομές με διαφορετική πολιτική στο θέμα, ή το μητρικό λειτουργικό, δηλαδή τον πυρήνα, το GNU, το GNOME και πάει λέγοντας;
Ας πάρουμε λοιπόν την 1η περίπτωση, να υπάρχουν διανομές που σέβονται την ιδιοκτησία δεδομένων των πελατών/χρηστών τους (1η κατηγορία) και δεν τα παραδίδουν, και διανομές που κάνουν το αντίθετο, είτε λόγω ηθελημένης συνεργασίας με όποιες αρχές, είτε μετά από υποδείξεις των (2η κατηγορία).
Κατ' αρχάς, υπάρχουν τόσες πολλές διανομές που αποκλείεται να κάτσει κάποιος να δει γραμμή γραμμή όλα τα patches όλων των διανομών, οπότε επικεντρωνόμαστε σε αυτές που κυκλοφορούν ευρύτερα.
Αν δεχτούμε λοιπόν πως από αυτές τις διανομές, οι κοινοτικές ανήκουν στην 1η κατηγορία, μένουν αυτές που υποστηρίζονται από εταιρείες.
Υπάρχει λοιπόν κάθε λόγος να πιστεύουμε πως αφού αυτές δεν είναι και τόσο πολλές, ότι oi Canonical, Red Hat, SUSE, Mandriva και όλες τέλος πάντων οι εταιρείες διανομών με κάποιο αξιόλογο ποσοστό, κοιτάζουν ο ένας τον κώδικα του άλλου, για να βρουν το ελάττωμα. Δεν είναι βέβαια απαραίτητο το ότι εγώ η εσύ θα μάθουμε τι βρήκαν (αν και δεν αποκλείεται στα πλαίσια της επιθετικής διαφήμισης), αλλά όταν βλέπεις περίεργες συμφωνίες και συμμαχίες, τότε είναι πιθανό αυτές να γίνονται για να κρατηθεί κρυφή μια τέτοια πληροφορία.
Έτσι, πιστεύω πως αν μια εταιρική διανομή παίζει βρώμικα, το πιθανότερο είναι να το μάθουμε ή τουλάχιστον κάποιοι να το ψυλλιαστούν.
Αν παίζει βρώμικα μια κοινοτική διανομή, λογικά κάποτε αυτό θα διαρρεύσει από κάποιον μέσα από την κοινότητα.
Οπότε όχι, αποκλείω το γεγονός να υπάρχει διανομή μέσα στις Χ πρώτες σε κυκλοφορία που να παραδίδει στοιχεία χρηστών.
Πάμε τώρα στη 2η περίπτωση, αυτό να γίνεται στην πηγή. Πόσες λοιπόν είναι οι βασικές πηγές; Όχι πολλές:
- Το GNU
- To Linux foundation
- Τα γραφικά περιβάλλοντα.
Τα άλλα δύο, υποτίθεται πως θα μπορούσαν να επηρεαστούν λίγο πιο εύκολα μιας και έχουν μια πιο οργανωμένη μορφή ηγεσίας.
Οι ηγεσίες αυτές όμως, είναι ο Stallman και ο Torvalds. Και οι δύο παραείναι εγωιστές για να συμμετέχουν σε μια τέτοια διαπλοκή.
Υπάρχει όμως και ένα τρίτο ενδεχόμενο. Αυτό που λέει πως και το ελεύθερο λογισμικό είναι θα μπορούσε να είναι στο σύνολό του απόλυτα ελεγχόμενο από τις υπηρεσίες αυτές σε επίπεδο κορυφής. Σε αυτή την περίπτωση, ο Stallman, ο Torvalds και όλα τα ιδρύματα λειτουργούν ως εναλλακτικό δίχτυ από όπου θα ψαρεύονται οι χρήστες που παρουσιάζουν μια διαφορετική νοοτροπία και εμείς απλά δεν παίρνουμε χαμπάρι.
Αυτή η περίπτωση, αν και η πιο τραβηγμένη και απόλυτα συνομωσιολογική, είναι και η ευκολότερη στην ανάλυση. Απλά, μας κυνηγούν οι πάντες και δεν υπάρχει διέξοδο από πουθενά. Την κάτσαμε τη βάρκα αλλά πραγματικά δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Αν όλα είναι μέρος ενός σχεδίου από το οποίο δεν υπάρχει διαφυγή (γιατί τι θα κάνεις, θα φτιάξεις άλλο λειτουργικό από την αρχή;), τότε το να ανησυχεί κάποιος πως κάποτε θα χάσει ιδιωτικότητα των δεδομένων του, είναι σαν να φοβάται μήπως κάποτε θα...πεθάνει. Μα έτσι κι αλλιώς αυτό θα συμβεί.
Έτσι λοιπόν, πιστεύω πως η έκρηξη ανησυχίας για την ιδιωτικότητα είναι και λιγάκι προσποιητή.
Εντάξει, δεν λέω, υπάρχει ένα διαπιστωμένο πρόβλημα. Αλλά τι να κάνουμε, δεν γίνεται να βλέπεις παντού εχθρούς, στο κάτω κάτω κάποιον πρέπει να εμπιστευθείς.
Αλλιώς γίνεσαι ασκητής στο Άγιο Όρος και ησυχάζεις. Τι λέω, ακόμα κι εκεί πρέπει να εμπιστευθείς το Θεό.
Όσον αφορά το Ubuntu τώρα, μιας και είναι μόδα τελευταία να κατηγορείται το Ubuntu και η Canonical για όλα, και ακόμα και όταν δεν κατηγορείται αφήνονται πολλά υπονοούμενα.
Η Canonical λοιπόν έχει δηλώσει καθαρά και ξάστερα πως η προτεραιότητά της για το Ubuntu δεν είναι η ιδιωτικότητα και η ανωνυμία στο διαδίκτυο, αλλά η πληρότητα της εμπειρίας χρήσης. Γι αυτό για παράδειγμα το firewall δεν ενεργοποιείται αυτόματα στην εγκατάσταση, γι αυτό και υπάρχουν διαδικτυακά lenses. Αν κάποιος θέλει να εξασφαλιστεί από αυτή την άποψη μπορεί μεν να το κάνει μιας και τα απαραίτητα εργαλεία είναι διαθέσιμα (άπειροι οδηγοί στο Net για όλα αυτά), αλλά θα πρέπει να το κάνει ο ίδιος και όχι να περιμένει να το κάνει γι αυτόν η Canonical. Δεν «πουλάει» αυτό.
Νομίζω πως είναι μια καθαρή και αντρίκια εξήγηση. Εμένα τουλάχιστον μου κάνει.