Δημοσιεύτηκε: 13 Μάιος 2015, 09:19
Είναι δεδομένο ότι όπου υπάρχει κέρδος, υπάρχουν και τεχνάσματα να το μεγιστοποιήσεις ή να δημιουργείς συνεχώς νέες ανάγκες.
Από την άλλη ότι δεν εξελίσσεται πεθαίνει. Εννοείται ότι όλα τα πειράματα δεν θα είναι πάντα επιτυχημένα αλλά η εξέλιξη μόνο έτσι συμβαίνει.
Παντού όχι μόνο στον κόσμο των υπολογιστών και του λογισμικού.
Κάθε "γενιά" χρηστών συνηθίζει ένα λειτουργικό ή ένα περιβάλλον και τείνει να είναι αρνητική στην αλλαγή από "αυτό που ξέρει, αυτό εμπιστεύεται".
Αντίστοιχα μπορεί να "προφητεύει" αποτυχίες των αλλαγών. Αλλαγές όμως που στην επόμενη "γενιά" είναι η υπάρχουσα κατάσταση, τις μαθαίνουν σα "μητρική γλώσσα" και πια αυτό ξέρουν και αυτό θέλουν να χρησιμοποιούν.
Παραδείγματα πολλά. Όταν έγινε η μετάβαση από gnome 2 σε 3 πολλοί χρήστες gnome παράτειναν όσο γίνονταν τη χρήση του 2, έψαξαν εναλλακτικές και κάποιοι από αυτούς δεν κατάφεραν να συνηθίσουν/βολευτούν το 3. (Μεταξύ αυτών και εγώ). Παρόλα αυτά όμως χρήστες νεότεροι που ξεκίνησαν με αυτό το χαίρονται και δεν το αλλάζουν.
Όταν έγινε η αλλαγή από lilo σε grub, τον πρώτο καιρό "έβριζα" μέρα νύχτα. Άφηνα κάτι που ήξερα να ρυθμίζω με κλειστά μάτια για κάτι που έμοιαζε εξωγήινη γλώσσα.
Και δεν ήμουν η μόνη. Τώρα πια ούτε θυμάμαι πως σεταριζόταν το lilo.
Στην ίδια κατηγορία για το ubuntu είναι το software center (νομίζω όταν πρωτοεμφανίστηκε πρέπει να δοκίμασα να το ανοίξω 2-3 φορές, ένιωσα ότι γερνάω ώσου να "φορτώσει" και δεν το ξαναδοκίμασα από τότε). Σήμερα όμως είναι αυτό που ξέρουν όλοι σχεδόν οι χρήστες του ubuntu που πέρασαν σε αυτό τα τελευταία χρόνια.
Τα παραδείγματα μπορούν να συνεχιστούν (unity κλπ.), όμως αυτό που έχει σημασία είναι να γίνονται κινήσεις, προσπάθειες βελτίωσης.
Aπό κει και πέρα ότι βολεύει και αρέσει στον καθένα μας είναι το καλύτερο για όσο μας εξυπηρετεί. Και είναι πολύ καλό να υπάρχουν εναλλακτικές και μάλιστα δοκιμασμένες, για τη στιγμή που θα πάψει να το κάνει.
Από την άλλη ότι δεν εξελίσσεται πεθαίνει. Εννοείται ότι όλα τα πειράματα δεν θα είναι πάντα επιτυχημένα αλλά η εξέλιξη μόνο έτσι συμβαίνει.
Παντού όχι μόνο στον κόσμο των υπολογιστών και του λογισμικού.
Κάθε "γενιά" χρηστών συνηθίζει ένα λειτουργικό ή ένα περιβάλλον και τείνει να είναι αρνητική στην αλλαγή από "αυτό που ξέρει, αυτό εμπιστεύεται".
Αντίστοιχα μπορεί να "προφητεύει" αποτυχίες των αλλαγών. Αλλαγές όμως που στην επόμενη "γενιά" είναι η υπάρχουσα κατάσταση, τις μαθαίνουν σα "μητρική γλώσσα" και πια αυτό ξέρουν και αυτό θέλουν να χρησιμοποιούν.
Παραδείγματα πολλά. Όταν έγινε η μετάβαση από gnome 2 σε 3 πολλοί χρήστες gnome παράτειναν όσο γίνονταν τη χρήση του 2, έψαξαν εναλλακτικές και κάποιοι από αυτούς δεν κατάφεραν να συνηθίσουν/βολευτούν το 3. (Μεταξύ αυτών και εγώ). Παρόλα αυτά όμως χρήστες νεότεροι που ξεκίνησαν με αυτό το χαίρονται και δεν το αλλάζουν.
Όταν έγινε η αλλαγή από lilo σε grub, τον πρώτο καιρό "έβριζα" μέρα νύχτα. Άφηνα κάτι που ήξερα να ρυθμίζω με κλειστά μάτια για κάτι που έμοιαζε εξωγήινη γλώσσα.
Και δεν ήμουν η μόνη. Τώρα πια ούτε θυμάμαι πως σεταριζόταν το lilo.
Στην ίδια κατηγορία για το ubuntu είναι το software center (νομίζω όταν πρωτοεμφανίστηκε πρέπει να δοκίμασα να το ανοίξω 2-3 φορές, ένιωσα ότι γερνάω ώσου να "φορτώσει" και δεν το ξαναδοκίμασα από τότε). Σήμερα όμως είναι αυτό που ξέρουν όλοι σχεδόν οι χρήστες του ubuntu που πέρασαν σε αυτό τα τελευταία χρόνια.
Τα παραδείγματα μπορούν να συνεχιστούν (unity κλπ.), όμως αυτό που έχει σημασία είναι να γίνονται κινήσεις, προσπάθειες βελτίωσης.
Aπό κει και πέρα ότι βολεύει και αρέσει στον καθένα μας είναι το καλύτερο για όσο μας εξυπηρετεί. Και είναι πολύ καλό να υπάρχουν εναλλακτικές και μάλιστα δοκιμασμένες, για τη στιγμή που θα πάψει να το κάνει.