Δημοσιεύτηκε: 14 Δεκ 2011, 06:50
Ωραίο άρθρο lucinos!
Xωρίς να θέλω να πάρω κάτι από το τελικό μήνυμα του άρθρο σου, ο Dimitris είναι σωστός. Το παράδειγμα σου με τον Lorentz attractor είναι λίγο απρεπές. Συγχέεται, μερικώς τουλάχιστον, το γεγονός ότι ένα σύστημα μπορεί να έχει εγγενώς μη-γραμμική συμπεριφορά (λχ. Lorentz attractor), με το γεγονός ότι ένα σύστημα κατά την προγραμματιστική του υλοποίηση απλά "σωρεύει αριθμητικά σφάλματα" που τελικά οδηγούν σε ακανόνιστη συμπεριφορά.
Το γεγονός ότι "το χάος.. .. προκύπτει εντελώς φυσικά, ακόμα και χωρίς να το θέλουμε." (το οποίο δεν το δέχομαι και τόσο αψήφιστα αλλά ας το δεχτούμε για τη συζήτηση), δε σημαίνει ότι όταν κάποιο σύστημα παρουσιάζει ακανόνιστη συμπεριφορά (erratic behaviour) είναι συνήθως λόγω χαοτικής δυναμικής του συστήματος. Ειδικά στο θέμα με floating point precision είναι πολύ περισσότερο θέμα αδυναμίας του χρήστη να αναγνωρίσει τους περιορισμούς της υλοποίησης του.
Πολύ γνωστή γενική εισαγωγή για το χάος είναι το βιβλίο του Strogartz, Nonlinear Dynamics And Chaos, εύπεπτο για κάποιον που έχει κάνει μέχρι ένα μάθημα σε συνήθεις διαφορικές. Δεν έχω δει από κοντά αυτά που προτείνει ο Dimitris αλλά μου φαίνονται πιο τεχνικά. (Και του Strogatz δεν είναι βιβλίο για πέταμα, απλά είναι λίγο sloppy και αμερικανιά.) (Το Introduction to Applied Nonlinear Dynamical Systems and Chaos που βλέπω τώρα είναι "διαφορετικό" βιβλίο, πάει σε πολύ μεγαλύτερο βάθος· αν θες να μάθεις τα βασικά για ένα Hopf bifurcation δε χρειάζεται να χάσεις τα νιάτα σου μέχρι να φτάσεις στη σελίδα 380
. Το Differential Equations, Dynamical Systems, and an Introduction to Chaos δείχνει πιο accessible σίγουρα.. )
Xωρίς να θέλω να πάρω κάτι από το τελικό μήνυμα του άρθρο σου, ο Dimitris είναι σωστός. Το παράδειγμα σου με τον Lorentz attractor είναι λίγο απρεπές. Συγχέεται, μερικώς τουλάχιστον, το γεγονός ότι ένα σύστημα μπορεί να έχει εγγενώς μη-γραμμική συμπεριφορά (λχ. Lorentz attractor), με το γεγονός ότι ένα σύστημα κατά την προγραμματιστική του υλοποίηση απλά "σωρεύει αριθμητικά σφάλματα" που τελικά οδηγούν σε ακανόνιστη συμπεριφορά.
Το γεγονός ότι "το χάος.. .. προκύπτει εντελώς φυσικά, ακόμα και χωρίς να το θέλουμε." (το οποίο δεν το δέχομαι και τόσο αψήφιστα αλλά ας το δεχτούμε για τη συζήτηση), δε σημαίνει ότι όταν κάποιο σύστημα παρουσιάζει ακανόνιστη συμπεριφορά (erratic behaviour) είναι συνήθως λόγω χαοτικής δυναμικής του συστήματος. Ειδικά στο θέμα με floating point precision είναι πολύ περισσότερο θέμα αδυναμίας του χρήστη να αναγνωρίσει τους περιορισμούς της υλοποίησης του.
Πολύ γνωστή γενική εισαγωγή για το χάος είναι το βιβλίο του Strogartz, Nonlinear Dynamics And Chaos, εύπεπτο για κάποιον που έχει κάνει μέχρι ένα μάθημα σε συνήθεις διαφορικές. Δεν έχω δει από κοντά αυτά που προτείνει ο Dimitris αλλά μου φαίνονται πιο τεχνικά. (Και του Strogatz δεν είναι βιβλίο για πέταμα, απλά είναι λίγο sloppy και αμερικανιά.) (Το Introduction to Applied Nonlinear Dynamical Systems and Chaos που βλέπω τώρα είναι "διαφορετικό" βιβλίο, πάει σε πολύ μεγαλύτερο βάθος· αν θες να μάθεις τα βασικά για ένα Hopf bifurcation δε χρειάζεται να χάσεις τα νιάτα σου μέχρι να φτάσεις στη σελίδα 380
. Το Differential Equations, Dynamical Systems, and an Introduction to Chaos δείχνει πιο accessible σίγουρα.. )