Δημοσιεύτηκε: 30 Ιαν 2012, 22:49
migf1 έγραψε:Oh yes!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Άξιος !!!!!!!!!!!!!!!
Θα μπορούσε για παράδειγμα το u να είναι ένας πίνακας ακεραίων, το l να είναι το μήκος του πίνακα (πλήθος στοιχείων δηλαδή), και η g() μια συνάρτηση που να εφαρμόζει κάτι που θα της έχουμε πει μέσα της, στο κάθε στοιχείο του πίνακα
- Κώδικας: Επιλογή όλων
//----------------------------------------------------------------------
#include<stdio.h>
void single_p(int *p2);
void double_p(int **p);
int main()
{
int **p , a=1 ;
int *p2;
p2=&a;
p=&p2;
printf ("%d\n", **p); // before change
printf("%p", p2);
puts("\n");
printf("%p", *p); // same adress with p2
printf("\n%p", &a);
puts("\n");
**p=1;
printf("After change in main : %d " , **p);
puts("\n");
single_p(p2); // call by reference simulation with one pointer
double_p(p); // call by reference simulation with double pointer
return 0;
}//---------------------------------------------------------------------
void single_p(int *p3)
{
*p3= 2;
printf("After change in single_p function : %d " , *p3);
return ;
}
//----------------------------------------------------------------------
void double_p(int **p)
{
**p=3;
printf("After change in double_p function : %d ", **p);
return ;
}
//----------------------------------------------------------------------
Αυτο μπορεις να μου πεις πως καταφερε και ετρεξε τελικα?
νομιζω ο τριτος δεικτης δεν χρειαζεται απλα τον εβαλα στα γρηγορα επειδη μου πετουσε σφαλματα
χωρις να καλω την συναρτηση με τον p3 αλλα με τον p2 μου τρεχει... αλλο παλι και τουτο.