Δημοσιεύτηκε: 21 Σεπ 2008, 23:05
Schneider ΑΤ 201
Toν είχα πάρει κάπου στα 1989, λίγο μετά το πανεπιστήμιο. Είχε επεξεργαστή 286 στα 10MHz (θυμάμαι...) RAM 512, οθόνη hercules 720 πορτοκαλί και δισκέτα 720. Απουσίαζε ο σκληρός δίσκος... Αργότερα του αναβάθμισα τη ram σε 1 ΜΒ στο ramshop στα Εξάρχεια. Πολύ γρήγορο μηχάνημα εκείνη την εποχή, όταν ακόμα κυκλοφορούσαν κυρίως οι 8088. Μαζί είχα πάρει και έναν εκτυπωτή NEC 24 ακίδων, στον οποίο είχα γράψει... δικές μου γραμματοσειρές. Θυμάμαι τον τρομακτικό θόρυβο όταν τύπωνε + ότι συχνά (προς απόλυτο εκνευρισμό μου) μάσαγε τις σελίδες.
Σε 2 το πολύ χρόνια τον είχα πουλήσει και είχα πάει σε 386 SX ή 386 σκέτο, δεν θυμάμαι τώρα...
Επίσης γύρω στο 1991 είχα το πρώτο μου μόντεμ, ένα χιουντάι 300 bps, εσωτερικό (κάρτα) με το οποίο επικοινωνούσα με ένα φίλο που έμενε 300 μέτρα πιο πέρα. Τηλεφωνική κλήση, σύνδεση του ενός υπολογιστή στον άλλο (είχε ίδιο μόντεμ) και έβλεπα ό,τι δακτυλογραφούσε και αντιστρόφως.
Αυτά για τον πρώτο δικό μου υπολογιστή.
Ο πρώτος όμως υπολογιστής με τον οποίο είχα έρθει σε επαφή, ήταν του πανεπιστημίου Ιωαννίνων το 1983. Όποιος ξέρει το πανεπιστήμιο, αρκεί να του πω ότι στεγαζόταν στο πρώτο (και μοναδικό τότε) μεταβατικό κτίριο στη Δουρούτη (σήμερα ίσως είναι ακόμα εκεί κάποιες γραμματείες). Μέσα στην αίθουσα υπήρχαν 10-15 τερματικά και αν ήθελες να δουλέψεις χωρίς να είναι κάποιος πάνω από το κεφάλι σου, περιμένοντας τη σειρά του, έπρεπε να πας βράδυ και να μείνεις μέχρι το πρωί που ξεκινούσε ξανά η συγκοινωνία... Την πρώτη φορά που αποφάσισα να το κάνω είχε ευτυχώς εμφανιστεί κατά τις 4 κάποιος και με γύρισε σπίτι!
Toν είχα πάρει κάπου στα 1989, λίγο μετά το πανεπιστήμιο. Είχε επεξεργαστή 286 στα 10MHz (θυμάμαι...) RAM 512, οθόνη hercules 720 πορτοκαλί και δισκέτα 720. Απουσίαζε ο σκληρός δίσκος... Αργότερα του αναβάθμισα τη ram σε 1 ΜΒ στο ramshop στα Εξάρχεια. Πολύ γρήγορο μηχάνημα εκείνη την εποχή, όταν ακόμα κυκλοφορούσαν κυρίως οι 8088. Μαζί είχα πάρει και έναν εκτυπωτή NEC 24 ακίδων, στον οποίο είχα γράψει... δικές μου γραμματοσειρές. Θυμάμαι τον τρομακτικό θόρυβο όταν τύπωνε + ότι συχνά (προς απόλυτο εκνευρισμό μου) μάσαγε τις σελίδες.
Σε 2 το πολύ χρόνια τον είχα πουλήσει και είχα πάει σε 386 SX ή 386 σκέτο, δεν θυμάμαι τώρα...
Επίσης γύρω στο 1991 είχα το πρώτο μου μόντεμ, ένα χιουντάι 300 bps, εσωτερικό (κάρτα) με το οποίο επικοινωνούσα με ένα φίλο που έμενε 300 μέτρα πιο πέρα. Τηλεφωνική κλήση, σύνδεση του ενός υπολογιστή στον άλλο (είχε ίδιο μόντεμ) και έβλεπα ό,τι δακτυλογραφούσε και αντιστρόφως.
Αυτά για τον πρώτο δικό μου υπολογιστή.
Ο πρώτος όμως υπολογιστής με τον οποίο είχα έρθει σε επαφή, ήταν του πανεπιστημίου Ιωαννίνων το 1983. Όποιος ξέρει το πανεπιστήμιο, αρκεί να του πω ότι στεγαζόταν στο πρώτο (και μοναδικό τότε) μεταβατικό κτίριο στη Δουρούτη (σήμερα ίσως είναι ακόμα εκεί κάποιες γραμματείες). Μέσα στην αίθουσα υπήρχαν 10-15 τερματικά και αν ήθελες να δουλέψεις χωρίς να είναι κάποιος πάνω από το κεφάλι σου, περιμένοντας τη σειρά του, έπρεπε να πας βράδυ και να μείνεις μέχρι το πρωί που ξεκινούσε ξανά η συγκοινωνία... Την πρώτη φορά που αποφάσισα να το κάνω είχε ευτυχώς εμφανιστεί κατά τις 4 κάποιος και με γύρισε σπίτι!