Δημοσιεύτηκε: 06 Απρ 2010, 19:09
Πολυ ενδιαφεροντα και το αρχικο ποστ του Nisok και η αναλυση του monkgr.
Εγω θα ήθελα να σταθω σε μια ομοιότητα των δύο κόσμων και συγκεκριμένα στην αποστροφή του εκάστοτε συστήματος προς την μόρφωση. Προϋπόθεση και των δυο συστημάτων είναι η μη συνειδητοποιημένη μάζα. Ο μεν κοσμος του Χάξλευ δεν εχει νοημα από την στιγμη που οι πολίτες του αποκτήσουν συνείδηση, στον δε κοσμο του Οργουελ δεν υπαρχει μηχανή τόσο τέλεια που να μπορει να σταματήσει μια συνειδητοποιημένη πλειοψηφία.
Ο τωρινός μας ρόλος ως προς τα δύο αυτά συστήματα είναι ο αγώνας για μορφωση και συνειδητοποίηση. Στο ΕΛΛΑΚ υπάρχει ο σπόρος της συνειδητοποιημενης δράσης όπου ό καθένας μας ειναι φορέας της γνωσης κι όχι καταναλωτής της. Αν εφαρμοστεί αυτή η ιδέα και στην εκπαίδευση, την ενημέρωση και την βιομηχανική παραγωγή θα έχουμε ξεφύγει καί απο το σύστημα του Χάξλευ και απο αυτο του Οργουελ.
Το αντιθετο της συνειδητοποίησης είναι η συνήθεια. Δυστυχως το 99% της ανθρώπινης δραστηριότητας βασίζεται στην άνεση της συνήθειας. Αν η υπερίσχυση στον ανθρωπο της συνήθειας είναι κατι το εγγενές, τοτε το να ξεφυγουμε απο τα δυο αυτά συστήματα ειναι ουτοπία. Ελπίζω πως όχι.
Off topic:
Ο Ποπλερ έχει αναφερει το παραδειγμα της εκμάθησης οδήγησης. Όταν μαθαίνουμε να οδηγάμε, στην ουσία ξεχνάμε πως οδηγειται ένα αυτοκίνητο. Συνηθίζουμε να χειριζόμαστε μηχανικά το τιμόνι και τα πενταλ κατα τρόπο ώστε να μην πρεπει ανα πάσα στιγμη να σκεφτόμαστε τις βασικές αρχές βασει των οποίων οι χειρισμοί μας μετατρέπονται σε αλλαγές της κίνησης του αυτοκινήτου μας. Αυτό που λεμε "το κανω με κλειστά μάτια". Όταν κανουμε κατι με κλειστά μάτια συνήθως έχουμε ξεχασει γιατι το κάνουμε και που ακριβώς θελουμε να πάμε.
Εγω θα ήθελα να σταθω σε μια ομοιότητα των δύο κόσμων και συγκεκριμένα στην αποστροφή του εκάστοτε συστήματος προς την μόρφωση. Προϋπόθεση και των δυο συστημάτων είναι η μη συνειδητοποιημένη μάζα. Ο μεν κοσμος του Χάξλευ δεν εχει νοημα από την στιγμη που οι πολίτες του αποκτήσουν συνείδηση, στον δε κοσμο του Οργουελ δεν υπαρχει μηχανή τόσο τέλεια που να μπορει να σταματήσει μια συνειδητοποιημένη πλειοψηφία.
Ο τωρινός μας ρόλος ως προς τα δύο αυτά συστήματα είναι ο αγώνας για μορφωση και συνειδητοποίηση. Στο ΕΛΛΑΚ υπάρχει ο σπόρος της συνειδητοποιημενης δράσης όπου ό καθένας μας ειναι φορέας της γνωσης κι όχι καταναλωτής της. Αν εφαρμοστεί αυτή η ιδέα και στην εκπαίδευση, την ενημέρωση και την βιομηχανική παραγωγή θα έχουμε ξεφύγει καί απο το σύστημα του Χάξλευ και απο αυτο του Οργουελ.
Το αντιθετο της συνειδητοποίησης είναι η συνήθεια. Δυστυχως το 99% της ανθρώπινης δραστηριότητας βασίζεται στην άνεση της συνήθειας. Αν η υπερίσχυση στον ανθρωπο της συνήθειας είναι κατι το εγγενές, τοτε το να ξεφυγουμε απο τα δυο αυτά συστήματα ειναι ουτοπία. Ελπίζω πως όχι.
Off topic:
Ο Ποπλερ έχει αναφερει το παραδειγμα της εκμάθησης οδήγησης. Όταν μαθαίνουμε να οδηγάμε, στην ουσία ξεχνάμε πως οδηγειται ένα αυτοκίνητο. Συνηθίζουμε να χειριζόμαστε μηχανικά το τιμόνι και τα πενταλ κατα τρόπο ώστε να μην πρεπει ανα πάσα στιγμη να σκεφτόμαστε τις βασικές αρχές βασει των οποίων οι χειρισμοί μας μετατρέπονται σε αλλαγές της κίνησης του αυτοκινήτου μας. Αυτό που λεμε "το κανω με κλειστά μάτια". Όταν κανουμε κατι με κλειστά μάτια συνήθως έχουμε ξεχασει γιατι το κάνουμε και που ακριβώς θελουμε να πάμε.