Δημοσιεύτηκε: 10 Μάιος 2010, 09:24
από logari81
MakisM1 έγραψε:.. να μην εχουμε 5 φορες παραπανω απο οσους Δημοσιους Υπαλληλους χρειαζομαστε


Δεν μου αρέσουνε τα κλισέ. Τα θεωρώ επικίνδυνα για τον λόγο ότι δεν είναι συνειδητά. Θα συμφωνούσα με την φράση καλύτερα αν ήταν
έγραψε:.. να μην εχουμε 5 φορες παραπανω απο οσους Δημοσιους Υπαλληλους μπορούμε

Η φραση του MakisM1 υπονοεί ότι ο αριθμος των Δημοσιών Υπαλληλων είναι ποσότητα προς ελαχιστοποιηση εξ ορισμου.

Η απαξίωση του δημοσίου είναι μια από τις περιπτώσεις "ποναει πόδι κόψει κεφάλι". Το θέμα δεν ειναι να ελαχιστοποιηθεί/εξαλειφθεί το δημόσιο αλλά να οργανωθεί ώστε να λειτουργει αποδοτικά.

Επίσης η αύξηση του βαθμού απόδοσης μιας υπηρεσίας δεν ειναι αυτοσκοπός. Δηλαδη το να πρεπει να βγάλεις την δουλεία με όσο το δυνατόν λιγότερους υπαλλήλους ειναι κάτι συμβατό με το παρόν οικονομικό σύστημα, δεν ειναι όμως κάτι κατανάγκη φυσικό και μαθηματικά λογικό.

Στον νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικο σύστημα στο οποίο ζούμε παρατηρείται το εξής παράλογο. Η τεχνολογική πρόοδος αυξάνει, τα ωράρια εργασίας έχουν ξαναπάρει εδώ και μια 5ετια τουλάχιστον την ανηφόρα και η ανεργία αυξάνει. Αυτά τα 3 στοιχεία δεν ειναι συμβατά μεταξύ τους. Το άτοπο οφείλεται σε μία ενδογενή αδυναμία του καπιταλισμού.

Η νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική οικονομία είναι σχεδιασμένη για να διαχειρίζεται καταστάσεις ανεπάρκειας (scarcity). Το γράφουν όλα τα βιβλία οικονομικής θεωρίας από την εισαγωγή τους. Η ανεπάρκεια πόρων είναι βασική παραδοχή του καπιταλιστικού μοντέλου.

Όταν αυτήν η ανεπάρκεια δεν ειναι δεδομένη το σύστημα τείνει αυτομάτως να την δημιουργεί, βλ. υπερκαταναλωτισμός, πολέμοι. Σμερα λόγω τεχνολογικής προόδου ήμαστε τεχνικά σε μία κατάσταση υπερεπάρκειας. Η κάλυψη των βασικών αναγκών του συνόλου του πλανήτη με έναν ορθολογικό σχεδιασμό θα έπρεπε να μας κοστίζει 2-3 άντε το πολύ 4 ώρες εργασίας την ημέρα.

Ένα σοβαρό οικονομικοκοινωνικό σύστημα θα έπρεπε να έχει δυο στόχους. Την δίκαιη κατανομή τόσο της παραγωγής/πλούτου όσο και της εργασιας. Και τα δυο σκέλη είναι εξίσου σημαντικά.

Για να γινει ίσως λίγο πιο κατανοητό αυτό που εννοώ ας σκεφτούμε την παρακάτω υπερβολή. Έστω ότι έχι κατασκευαστεί η Υπερμηχανή που παράγει τα πάντα, από προιόντα μέχρι υπηρεσίες κι επιπλέον αυτοσυντηρείται. Ειναι δίκαιο ο ιδιοκτήτης της να μας έχει σκλαβους μόνο και μονο επειδή μπορει να μας προσφέρει τα πάντα κι ενώ εμείς έχουμε εργαστεί στην κατασκευή της υπερμηχανής; Εμείς τι κάνουμε; Βολευόμαστε στην εύκολη λύση της σκλαβιάς;