Δημοσιεύτηκε: 17 Μάιος 2010, 14:30
από monkgr
Εἶναι πραγματικὰ ἀπίστευτο πῶς κατάφεραν οἱ κύριοι ὑπαίτιοι τῆς κατάντιας μας νὰ μᾶς ἐμφυτεύσουν αἰσθήματα ἐνοχῆς καὶ τάσεις αὐτομαστιγώματος, λὲς καὶ ἐμεῖς φταίξαμε σὲ ὁτιδήποτε ἄλλο, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ὅτι τοὺς ἀνεχόμασταν καὶ τοὺς ψηφίζαμε, παγιδευμένοι σὲ ἕνα καρουσέλ ποὺ μᾶς τὸ παρουσίαζαν γιὰ τραῖνο ποὺ προχωράει. Ὅσο γιὰ τὸ γενικότερο θέμα τοῦ καπιταλιστικοῦ παραλογισμοῦ, νομίζω ὅτι παραμένει ἐπίκαιρο ὅσο ποτὲ τὸ βιβλίο τοῦ Michel Bosquet Οικολογία καὶ Πολιτικὴ (ἐκδόσεις Λιβάνη, 1984, μὲ κείμενα ποὺ ἀνάγονται στὴν δεκαετία τοῦ '70). Ὅποιος μπορεῖ νὰ τὸ βρεῖ, ἂς τὸ διαβάσει - τοῦ τὸ συνιστῶ ἀνεπιφύλακτα.