Δημοσιεύτηκε: 20 Ιούλ 2010, 09:45
από monkgr
Ἀγαπητὲ Epirotes, μᾶλλον ἴδια γενιὰ πρέπει νὰ εἴμαστε. Σὲ γενικὲς γραμμὲς συμφωνῶ μαζί σου. Καὶ πολὺ περισσότερο συμφωνοῦσε ἡ ἐδῶ καὶ δώδεκα χρόνια συχωρεμένη γυναίκα μου, ποὺ δὲν σήκωνε μύγα στὸ σπαθί της ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος. Ἀλλά... μετὰ ἀπὸ κάποια χρόνια στὴν αἱμοκάθαρση, χωρὶς ὄραση λόγῳ ἠπαρίνης, μὲ τὴ φίστουλα νὰ ἔχει βουλώσει καὶ νὰ πρέπει ἐπειγόντως νὰ μπεῖ μόσχευμα στὸ χέρι καὶ αὐτὸ νὰ πρέπει νὰ γίνει στὰ χέρια τοῦ χειρούργου ποὺ ὑποτίθεται ὅτι θὰ τῆς ἔκανε μεταμόσχευση νεφροῦ μόλις βρισκόταν ὁ κατάλληλος δότης, νὰ περιμένεις στὸ νοσοκομεῖο δέκα μέρες καὶ ὅλοι νὰ σοῦ λένε ὅτι «χειρουργεῖο δὲν θὰ δεῖτε, ἂν δὲν πέσει φακελλάκι» καὶ στὸ μεταξὺ κάθε αἱμοκάθαρση νὰ γίνεται ὅλο καὶ πιὸ δύσκολα... Ἔ, ἐκεῖ μέχρι καὶ ἡ ἴδια εἶπε - νὰ τοῦ τὰ δώσουμε νὰ τελειώνουμε καὶ μετὰ νὰ γυρίσουμε στὴ Ρόδο καὶ νὰ ξεχάσουμε κάθε ἰδέα γιὰ μεταμόσχευση, γιατὶ αὐτὸ τὸ καθήκι δὲν θέλω οὔτε νὰ τὸ ξέρω.
Καὶ ξέρεις κάτι, φίλε μου; Ἴσως καὶ σὺ τὸ ἴδιο νὰ ἔκανες στὴ θέση της, ἴσως καὶ ὄχι - δὲν μπορῶ ἐγὼ νὰ τὸ πῶ αὐτό. Ἀλλὰ ἐγὼ ποὺ τὸ ζοῦσα ἀπὸ δίπλα της, τῆς δίνω χίλια δίκια, ἀκόμα καὶ τώρα, δεκαπέντε χρόνια μετά ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ περιστατικό. Καὶ φυσικὰ δὲν σήκωνε ἐπίσημη καταγγελία, χωρὶς στοιχεῖα.
Ὁπότε, ἂς μὴν γενικεύουμε...