Δημοσιεύτηκε: 01 Αύγ 2010, 01:16
Kαταρχήν καπνίζω σα φουγάρο (στην παραπάνω φωτογραφία με το τρενάκι είμαι μάλλον ο μηχανοδηγός).
Δεύτερον δεν το βρίσκω υποχρεωτικό να συνυπάρχουμε παντού, από τη στιγμή που υπάρχει δυνατότητα επιλογής. Αντιλαμβάνομαι ότι στο χώρο εργασίας πιθανώς να μην υπάρχει επιλογή, οπότε και σέβομαι αυτόν που δεν καπνίζει, αλλά ουδόλως αντιλαμβάνομαι γιατί πρέπει όλοι να πηγαίνουμε στο ίδιο σκυλάδικο ή στην ίδια ταβέρνα. Η ακατανόητη γενική απαγόρευση με βρίσκει αντίθετο, θα ήταν προτιμότερο ένας χώρος να δηλώνει αν προορίζεται για καπνιστές ή μη και να βλέπαμε τι επιπτώσεις θα είχε στην πελατεία του.
Όπως βεβαίως ήταν αναμενόμενο το ηλίθιο αυτό μέτρο στην πράξη έχει ατονήσει και έτσι μπορώ και απολαμβάνω απερίσπαστος το τσιγάρο μου, ενώ είναι αυτονόητο πως ουδέποτε δέχτηκα να πατήσω και να αφήσω έστω και ένα ευρώ σε μέρος που απαγορεύει το κάπνισμα.
Αυτό λοιπόν που δεν εννοώ είναι η επιμονή κάποιων στη γενική απαγόρευση, από τη στιγμή που ανέτως θα μπορούσαμε να είμαστε σε διαφορετικά μέρη (αντιλαμβάνομαι βεβαίως ότι όλα τα επιθυμητά μέρη θα προοριζόταν για καπνιστές, π.χ. όλα τα φουγάρα θα βλέπαμε τη σούπερ-ντούπερ μοδάτη σκυλίτσα ενώ οι μη καπνιστές θα μπορούσαν να απολαύσουν μια σπάνια ποικιλία τσαγιού σε ένα κέντρο γιόγκας, εσωτερικής αναζήτησης και διαλογισμού) αλλά αυτό πρέπει να είναι μάλλον λόγος προβληματισμού των φωνασκούντων.
Ομολογώ ότι σε ανάλογα μέρη (κέντρα, ταβέρνες, μεζεδοπωλεία κλπ) σπανίως έχω παρατηρήσει κάποιους να μην καπνίζουν, προφανώς όμως θα υπάρχουν. Το να μη θες όμως να υπάρχουν ξεχωριστά μέρη είναι μια ματαιότητα, είτε γιατί όπως αποδείχθηκε στην πράξη όλοι θα καπνίζουν παρά την απαγόρευση, είτε γιατί σε περίπτωση αυστηρής εφαρμογής του μέτρου τα περισσότερα θα έκλειναν λόγω αναδουλειάς, οπότε και πάλι δε θσ μπορούσες να πας (δεν πιστεύω να φαντάζεται κανείς πως οι ιδιοκτήτες όλων αυτών των καταστημάτων επιλέγουν να παρανομούν από συμπόνοια για τους καπνιστές, προφανώς διαφορετικά δεν τους βγαίνουν τα κουκιά).
Τώρα όσον αφορά στον καπνό μου που μπαίνει στο άκαπνο ρουθούνι του διπλανού σαφώς και αποτελεί παραβίαση και επιβαρυντικό παράγοντα της υγείας του, όπως μετά σπουδής έχουν σπεύσει να αναλύσουν διάφοροι ερευνητές.
Ομοίως βεβαίως αποτελεί παραβίαση και η απίστευτη λόγω απλυσιάς ιδρωτίλα που σκοτώνει το δικό μου ρουθούνι (το οποίο λόγω καπνίσματος ευτυχώς υπολειτουργεί και δεν την απολαμβάνω σε όλο της το μεγαλείο), ενώ δυστυχώς δεν μπήκαν στον κόπο να κάνουν ενδελεχείς έρευνες για την επίπτωση που έχει στην υγεία μου η άνευ λόγου έκκριση γαστρικών υγρών λόγω της αναγούλας.
Φαντάζομαι πως μια ανάλογη πρόταση αντιμετώπισης θα ήταν και η γενική επιβολή υποχρεωτικού μπανιαρίσματος τουλάχιστον ημερησίως, ενώ οι παραβάτες θα συλλαμβάνονταν πάραυτα, θα ξεγυμνώνονταν και θα πετιούνταν σε ειδικές μεταφερόμενες δεξαμενές με σαπουνόνερο, όπου αράπηδες θα τους έτριβαν ανηλεώς μέχρι να ξεβρωμίσουν-ξεμυρίσουν.
Αυτά...σταματώ για να καπνίσω ένα τσιγαράκι...
Δεύτερον δεν το βρίσκω υποχρεωτικό να συνυπάρχουμε παντού, από τη στιγμή που υπάρχει δυνατότητα επιλογής. Αντιλαμβάνομαι ότι στο χώρο εργασίας πιθανώς να μην υπάρχει επιλογή, οπότε και σέβομαι αυτόν που δεν καπνίζει, αλλά ουδόλως αντιλαμβάνομαι γιατί πρέπει όλοι να πηγαίνουμε στο ίδιο σκυλάδικο ή στην ίδια ταβέρνα. Η ακατανόητη γενική απαγόρευση με βρίσκει αντίθετο, θα ήταν προτιμότερο ένας χώρος να δηλώνει αν προορίζεται για καπνιστές ή μη και να βλέπαμε τι επιπτώσεις θα είχε στην πελατεία του.
Όπως βεβαίως ήταν αναμενόμενο το ηλίθιο αυτό μέτρο στην πράξη έχει ατονήσει και έτσι μπορώ και απολαμβάνω απερίσπαστος το τσιγάρο μου, ενώ είναι αυτονόητο πως ουδέποτε δέχτηκα να πατήσω και να αφήσω έστω και ένα ευρώ σε μέρος που απαγορεύει το κάπνισμα.
Αυτό λοιπόν που δεν εννοώ είναι η επιμονή κάποιων στη γενική απαγόρευση, από τη στιγμή που ανέτως θα μπορούσαμε να είμαστε σε διαφορετικά μέρη (αντιλαμβάνομαι βεβαίως ότι όλα τα επιθυμητά μέρη θα προοριζόταν για καπνιστές, π.χ. όλα τα φουγάρα θα βλέπαμε τη σούπερ-ντούπερ μοδάτη σκυλίτσα ενώ οι μη καπνιστές θα μπορούσαν να απολαύσουν μια σπάνια ποικιλία τσαγιού σε ένα κέντρο γιόγκας, εσωτερικής αναζήτησης και διαλογισμού) αλλά αυτό πρέπει να είναι μάλλον λόγος προβληματισμού των φωνασκούντων.
Ομολογώ ότι σε ανάλογα μέρη (κέντρα, ταβέρνες, μεζεδοπωλεία κλπ) σπανίως έχω παρατηρήσει κάποιους να μην καπνίζουν, προφανώς όμως θα υπάρχουν. Το να μη θες όμως να υπάρχουν ξεχωριστά μέρη είναι μια ματαιότητα, είτε γιατί όπως αποδείχθηκε στην πράξη όλοι θα καπνίζουν παρά την απαγόρευση, είτε γιατί σε περίπτωση αυστηρής εφαρμογής του μέτρου τα περισσότερα θα έκλειναν λόγω αναδουλειάς, οπότε και πάλι δε θσ μπορούσες να πας (δεν πιστεύω να φαντάζεται κανείς πως οι ιδιοκτήτες όλων αυτών των καταστημάτων επιλέγουν να παρανομούν από συμπόνοια για τους καπνιστές, προφανώς διαφορετικά δεν τους βγαίνουν τα κουκιά).
Τώρα όσον αφορά στον καπνό μου που μπαίνει στο άκαπνο ρουθούνι του διπλανού σαφώς και αποτελεί παραβίαση και επιβαρυντικό παράγοντα της υγείας του, όπως μετά σπουδής έχουν σπεύσει να αναλύσουν διάφοροι ερευνητές.
Ομοίως βεβαίως αποτελεί παραβίαση και η απίστευτη λόγω απλυσιάς ιδρωτίλα που σκοτώνει το δικό μου ρουθούνι (το οποίο λόγω καπνίσματος ευτυχώς υπολειτουργεί και δεν την απολαμβάνω σε όλο της το μεγαλείο), ενώ δυστυχώς δεν μπήκαν στον κόπο να κάνουν ενδελεχείς έρευνες για την επίπτωση που έχει στην υγεία μου η άνευ λόγου έκκριση γαστρικών υγρών λόγω της αναγούλας.
Φαντάζομαι πως μια ανάλογη πρόταση αντιμετώπισης θα ήταν και η γενική επιβολή υποχρεωτικού μπανιαρίσματος τουλάχιστον ημερησίως, ενώ οι παραβάτες θα συλλαμβάνονταν πάραυτα, θα ξεγυμνώνονταν και θα πετιούνταν σε ειδικές μεταφερόμενες δεξαμενές με σαπουνόνερο, όπου αράπηδες θα τους έτριβαν ανηλεώς μέχρι να ξεβρωμίσουν-ξεμυρίσουν.
Αυτά...σταματώ για να καπνίσω ένα τσιγαράκι...