Δημοσιεύτηκε: 24 Φεβ 2011, 22:15
από malos
Να αρκεστούμε στα λίγα. Να συμπληρώσουμε με τη φαντασία μας αυτό που λείπει. Να μας οδηγήσει βαθειά μέσα στον εαυτό μας.
Αν το κάνουμε θα ανακαλύψουμε ότι ούτε κινητά θα χρειαζόμασταν, ούτε τίποτα.
Τίποτα από όλα αυτά που μας έχουν σκεπάσει και που νιώθουμε εξαρτημένοι από την ψευτοθαλπωρή που δίνουν.
Κάποια στιγμή η βόλεψη μας με αυτά μας οδήγησε στην συνενοχή. Ναι μαζί τα φάγαμε όλοι. Έστω και σε εικονική μηχανή.
Γιατί η βαθύτερη πραγματικότητα δεν έχει να κάνει με το αν εμείς φάγαμε ή όχι αλλά με το αν θα κάναμε διαφορετικά αν θα βρισκόμασταν σε μια τέτοια θέση εξουσίας.
Να γιατί ψηφίσανε ένα από τα δύο αυτά κόματα οι πολλοί. Γιατί το όραμα για τα παιδιά τους ήταν μια δουλίτσα. Γίναν γλείφτες για μια κωλοδουλίτσα. Και κομπλεξικοί όντας, αντιδρούν σε κάθε τι αμφισβητισιακό.
Όχι φίλε μου. Φταις. Φταις γιατί ψήφισες τον έναν από τους δύο. Φταις γιατί αγοράζεις τα προιόντα τους. Φταις γιατί ποτέ σου δεν αμφισβήτησες τον εαυτούλη σου. Δεν αμφέβαλες για τα δεδομένα σου, κατεστημένα σου. Δεν αυτο-εκπαιδεύτηκες ώστε να μη πρέπει να πιεις fredo και να παίξεις pro αν στη θέση τους θα μπορούσε να ζήσει ένα παιδί παραπάνω στις φτωχές χώρες.

Όσο για τη λύση ... ! Μόνο ηγέτης μας έλειπε τώρα. Όλα τα 'χαμε.
Όχι φίλε μου ALdaperan. Αυτές οι λογικές υπάρχουν μόνο για την καταστροφή του κόσμου. Όχι για το καλό του.