Δημοσιεύτηκε: 06 Μαρ 2011, 21:41
Th P έγραψε:
Άν δέν κάνω λάθος ο "ίσιος" δρόμος πρός τήν ολοκλήρωση καί τήν ευτυχία αναζητείται εδώ καί μερικές χιλιετίες (τουλάχιστον).
Βρέθηκε?
Ναι! τον λένε «όνειρα ουτοπίας» και κάνει τους ανθρώπους να αντέχουν τα βάσανα της ζωής τους με αξιοσημείωτη επιτυχία και ενίοτε ηδονή. Φονταμενταλιστές χριστιανοί και μουσουλμάνοι, αναρχικοί και εθνηκιστές...
Αλλά αν ξαναέκανες την ίδια ερώτηση χωρίς τα εισαγωγικά στο "ίσιος" θα έπαιρνες την απάντηση:
Ναι! τον εξηγεί μία ιστοριούλα από τον «Αλχημιστή» του Paulo Coelho
Ένας επισκέφτηκε έναν μεγάλο και γνωστό σοφό να τον ρωτήσει πιο είναι το νόημα της ζωής. Ο σοφός του είπε να πάρει ένα κουτάλι, και αφού ρίξει δύο σταγόνες λάδι μέσα, να γυρίσει και να δει όλα τα θαύματα της πόλης χωρίς όμως να χύσει το λάδι, και όταν γυρίσει να του τα περιγράψει με πάσα λεπτομέρεια. Όταν γύρισε, άρχισε να του τα περιγράφει αναλυτικά και όλο ενθουσιασμό, αλλά ο σοφός του απαντά: τα πρόσεξες και τα παρατήρησες όλα πολύ καλά, αλλά που είναι οι δυο σταγόνες λάδι; «Έχασα τη προσοχή μου με όλα αυτά τα θαύματα και μου χύθηκε« του απάντησε και τότε ο σοφός του ξαναλέει: «ξαναπήγαινε αλλά μην το χύσεις αυτή τη φορά». Επιστρέφει τη δεύτερη φορά, και ο σοφός λέει: «βλέπω δεν έχυσες το λάδι, συγχαρητήρια. Πες μου για τα καινούρια θαύματα που είδες στη πόλη» «δεν πρόσεξα τίποτε» απάντησε ο επισκέπτης. «Δεν άφησα από τα μάτια μου το κουτάλι με το λάδι». «Το νόημα της ζωής είναι να δεις όλα τα θαύματα της πόλης χωρίς να χύσεις τις τις δυο σταγόνες λάδι». απάντησε ο σοφός.
Th P έγραψε:Ερώτηση: ποιός είναι ο ορισμός (αυτο-ετεροπροσδιορισμός) τής τέχνης?
Η τέχνη δεν εξηγείται, βιώνεται