Δημοσιεύτηκε: 20 Μαρ 2011, 12:06
Σελήνη
Off topic:
Ὡς γνωστόν, οἱ σκοτεινὲς περιοχὲς πάνω στὸν σεληνιακὸ δίσκο ὀνομάστηκαν ἀπὸ τοὺς πρώτους χαρτογράφους τοῦ δορυφόρου μας - μεταξύ τῶν ὁποίων καὶ ὁ Γαλιλαῖος - «θάλασσες».
Ἀντιγράφω ἁπὸ τὴ διεύθυνση http://www.physics4u.gr/planets/moon.html :
Οι παρατηρήσεις του Γαλιλαίου άνοιξαν μια νέα εποχή στην επιστημονική μελέτη της Σελήνης. Με την εργασία του υπολόγισε μεγέθη κρατήρων και ύψη βουνών και σχεδίασε τον πρώτο σεληνιακό χάρτη. Έκανε όμως μεγάλο λάθος όταν υπέθεσε ότι υπάρχει νερό στις «σεληνιακές θάλασσες». Γιατί σήμερα γνωρίζουμε ότι οι περιοχές των σεληνιακών θαλασσών δεν περιέχουν νερό, αλλά αντίθετα είναι μεγάλες ξέρες πεδιάδες που συγκεντρώνονται στην ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης. Οι «θάλασσες» αυτές σχηματίστηκαν από μεγάλες ποσότητες λάβας, που κάλυψαν το 16% της σεληνιακής επιφάνειας. Το πάχος τους είναι μερικές δεκάδες μέτρα, αλλά είναι τόσο ογκώδες που συχνά διαστρεβλώνουν το φλοιό από κάτω, δημιουργώντας ρήγματα.
Στις περιοχές γύρω αλλά και πάνω στις Θάλασσες της Σελήνη υπάρχουν κρατήρες οι οποίοι είναι πλημμυρισμένοι από υλικά που προέρχονται από τις θάλασσες. Η ρέουσα λάβα, η οποία σχημάτισε τις θάλασσες εξαπλώθηκε πριν από το σχηματισμό του σεληνιακού φλοιού και ορισμένων κρατήρων. Οι θάλασσες αυτές γέμισαν τις ρηχές κοιλότητες της σεληνιακής επιφάνειας σε έκταση από 700 έως 3.000 χιλιόμετρα, ενώ οι κρατήρες και τα λεκανοπέδια σχηματίστηκαν από τη σύγκρουση μετεωριτών.
Off topic:
Ὡς γνωστόν, οἱ σκοτεινὲς περιοχὲς πάνω στὸν σεληνιακὸ δίσκο ὀνομάστηκαν ἀπὸ τοὺς πρώτους χαρτογράφους τοῦ δορυφόρου μας - μεταξύ τῶν ὁποίων καὶ ὁ Γαλιλαῖος - «θάλασσες».
Ἀντιγράφω ἁπὸ τὴ διεύθυνση http://www.physics4u.gr/planets/moon.html :
Οι παρατηρήσεις του Γαλιλαίου άνοιξαν μια νέα εποχή στην επιστημονική μελέτη της Σελήνης. Με την εργασία του υπολόγισε μεγέθη κρατήρων και ύψη βουνών και σχεδίασε τον πρώτο σεληνιακό χάρτη. Έκανε όμως μεγάλο λάθος όταν υπέθεσε ότι υπάρχει νερό στις «σεληνιακές θάλασσες». Γιατί σήμερα γνωρίζουμε ότι οι περιοχές των σεληνιακών θαλασσών δεν περιέχουν νερό, αλλά αντίθετα είναι μεγάλες ξέρες πεδιάδες που συγκεντρώνονται στην ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης. Οι «θάλασσες» αυτές σχηματίστηκαν από μεγάλες ποσότητες λάβας, που κάλυψαν το 16% της σεληνιακής επιφάνειας. Το πάχος τους είναι μερικές δεκάδες μέτρα, αλλά είναι τόσο ογκώδες που συχνά διαστρεβλώνουν το φλοιό από κάτω, δημιουργώντας ρήγματα.
Στις περιοχές γύρω αλλά και πάνω στις Θάλασσες της Σελήνη υπάρχουν κρατήρες οι οποίοι είναι πλημμυρισμένοι από υλικά που προέρχονται από τις θάλασσες. Η ρέουσα λάβα, η οποία σχημάτισε τις θάλασσες εξαπλώθηκε πριν από το σχηματισμό του σεληνιακού φλοιού και ορισμένων κρατήρων. Οι θάλασσες αυτές γέμισαν τις ρηχές κοιλότητες της σεληνιακής επιφάνειας σε έκταση από 700 έως 3.000 χιλιόμετρα, ενώ οι κρατήρες και τα λεκανοπέδια σχηματίστηκαν από τη σύγκρουση μετεωριτών.