Δημοσιεύτηκε: 29 Ιούλ 2011, 01:32
Πω πω, ξεθάβετε απίστευτες μνήμες και αναμνήσεις.
Θυμάστε τα ποδήλατα Velamos (αλήθεια υπάρχουν ακόμα ; )
Θυμάστε τα <<αγωνιστικά>> ποδήλατα Mercier (αυτά φαντάζομαι υπάρχουν). Δε θα ξεχάσω ποτέ την ημέρα που μου είχαν πάρει το Mercier Tour De France, για τους πιτσιρικάδες-ψώνια της εποχής ήταν ένα μικρό status symbol. Ομολογώ ότι μου άνοιξε νέους ορίζοντες, διότι από τις βόλτες που κάναμε γύρω από το Δήλεσι εκείνη την εποχή, ξαφνικά η διαδρομή μέχρι τον Ωρωπό (12χλμ) έγινε παιχνιδάκι. Θυμάμαι ακόμα τις απορημένες φάτσες παππούδων που οδηγούσαν νωχελικά τα αυτοκίνητα-γκαζιέρες της εποχής όταν τους προσπερνούσαμε με τα ποδήλατα, έχοντας προηγουμένως φροντίσει να <<πλακωθούμε>> στις κατηφόρες με δεκάτη ταχύτητα και τα Mercier έτοιμα τα απογειωθούν.
Είναι πάντως γεγονός πως κανείς δεν ανησυχούσε, λαμβανομένου υπ' όψιν ότι λείπαμε με τα ποδήλατα από το πρωί μέχρι το βράδυ, με ένα μικρό διάλειμμα για μεσημεριανό φαγητό.
Αυτές τις ελευθερίες δυστυχώς τα παιδιά μας τις στερήθηκαν οριστικά.
Θυμάστε τα ποδήλατα Velamos (αλήθεια υπάρχουν ακόμα ; )
Θυμάστε τα <<αγωνιστικά>> ποδήλατα Mercier (αυτά φαντάζομαι υπάρχουν). Δε θα ξεχάσω ποτέ την ημέρα που μου είχαν πάρει το Mercier Tour De France, για τους πιτσιρικάδες-ψώνια της εποχής ήταν ένα μικρό status symbol. Ομολογώ ότι μου άνοιξε νέους ορίζοντες, διότι από τις βόλτες που κάναμε γύρω από το Δήλεσι εκείνη την εποχή, ξαφνικά η διαδρομή μέχρι τον Ωρωπό (12χλμ) έγινε παιχνιδάκι. Θυμάμαι ακόμα τις απορημένες φάτσες παππούδων που οδηγούσαν νωχελικά τα αυτοκίνητα-γκαζιέρες της εποχής όταν τους προσπερνούσαμε με τα ποδήλατα, έχοντας προηγουμένως φροντίσει να <<πλακωθούμε>> στις κατηφόρες με δεκάτη ταχύτητα και τα Mercier έτοιμα τα απογειωθούν.
Είναι πάντως γεγονός πως κανείς δεν ανησυχούσε, λαμβανομένου υπ' όψιν ότι λείπαμε με τα ποδήλατα από το πρωί μέχρι το βράδυ, με ένα μικρό διάλειμμα για μεσημεριανό φαγητό.
Αυτές τις ελευθερίες δυστυχώς τα παιδιά μας τις στερήθηκαν οριστικά.