Δημοσιεύτηκε: 29 Ιούλ 2011, 12:11
από monkgr
Μιᾶς καὶ ὁ πρῶτος μου ὑπολογιστὴς ἦταν Spectrumάκι (ποὺ τὸ εἶχα ἀγοράσει μὲ κέρδη ἀπὸ τὸ ΠΡΟ-ΠΟ, μὲ σκοπὸ νὰ γράψω πρόγραμμα γιὰ συστήματα ΠΡΟ-ΠΟ - κάτι πού, φυσικά, δὲν ἔγινε ποτέ!!!), ἤμουν ἕτοιμος νὰ κάνω τὴν ὡς ἄνω διόρθωση, ἀλλὰ προφανῶς ἄργησα νὰ μπῶ στὸ forum - μὲ πρόλαβε ὁ φίλτατος geosanto.
Μερικὰ ἀκόμη:
- Λογαριθμικοὶ κανόνες: must γιὰ τοὺς τότε φοιτητές
- Get Smart - σπαρταριστὴ σειρὰ αὐτοτελῶν ἐπεισοδίων, σάτιρα τῶν κατασκοπικῶν ταινιῶν τύπου James Bond, ποὺ πολὺ ἀργότερα ἀνακάλυψα γιατὶ ἔβγαζε τόσο γέλιο: ἦταν τοῦ Μὲλ Μπρούκς!
- The Avengers (ἑλληνικὸς τίτλος: Οἱ ἐκδικητές) μὲ κεντρικοὺς ἢρωες τὸν μίστερ Στήντ καὶ τὴν Ἔμμα Πὴλ (τὴν ὁποία, ὡς ἔφηβος τότε, εἶχα «ἐρωτευτεῖ»)
- Λἀμπες πετρελαίου: ἀπαραίτητες στὴν ἐπαρχία, ἀφοῦ ἡ ΔΕΗ εἶχε συχνὲς καὶ ἀπροειδοποίητες διακοπές.
- Λούξ - φωτιστικὰ μὲ πετρογκὰζ, ποὺ εἶχαν μπὲκ καὶ φυσσαλίδα ἀμιάντου γιὰ πολὺ δυνατὸ φῶς. Φώτιζε τὰ καφενεῖα καὶ τὶς κεντρικὲς πλατεῖες χωριῶν ποὺ δὲν εἶχαν ἀκόμη ἠλεκτρικό.
- ψυγεῖα πάγου - παρομοίως.
- λεμονάδες καὶ πορτοκαλάδες ΕΨΑ στὰ ἐν λόγῳ ψυγεῖα
- τὸ τρίκυκλο τοῦ παγωτατζῆ (συνήθως ΕΒΓΑ ἢ ΑΣΤΥ)
- τὸ ΜΠΡΑΒΟ, περιοδικὸ ποὺ μοῦ πρωτο«σύστησε» τὸν Ἀστερίξ, τὸν Ἀχιλλέα Ταλόν, τὸν Μισὲλ Βαγιάν (ὁδηγάρα, ἔτσι;) καὶ ἄλλους χάρτινους ἥρωες κόμιξ
- τὸν Παράξενο Ἀδάμ, τὸν Ὑδατάνθρωπο καὶ τοὺς ἄλλους τῆς Μαρβέλ, ποὺ τότε εἶχε τὰ δικαιώματά της ἡ ΑΤΛΑΝΤΙΣ καὶ κυκλοφοροῦσε κυκλικὰ ἀνὰ ἑβδομάδα τὰ περιοδικὰ «Παράξενα», «Διαπλανητικά», «Ἐκπληκτικά» καὶ (νομίζω...) «Ἀπίθανα»
- τὰ «σινεάκ», ὅπως λέγονταν ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα κατὰ συνεκδοχήν οἱ κινηματογράφοι ποὺ εἶχαν εἰδικὸ παιδικὸ πρόγραμμα κάθε Κυριακὴ πρωί - στὸν Βόλο ποὺ ζοῦσα τότε, πρόγραμμα «Σινεάκ» εἶχαν τὸ «Ἀχίλλειο» καὶ ὁ «Κρόνος». Μὲ 5 δραχμὲς ἔβλεπες τὰ ἀπαραίτητα ἐπίκαιρα, δύο ταινίες κινουμένων σχεδίων, μία μικροῦ μήκους μὲ Σαρλὼ, Χοντρὸ-Λιγνὸ ἢ Τρίο Στοῦτζες καὶ μία μεγάλου μήκους ταινία, συνήθως περιπέτεια ἥ «ἐπιστημονικῆς φαντασίας», ἀλλὰ καὶ κωμωδίες...
- Τοὺς Φόρμιγξ, τοὺς Ὀλύμπιανς καὶ τὰ παραλιακὰ κέντρα μὲ τὰ τζοὺκ-μπὸξ νὰ παίζουν στὴ διαπασὼν Καζαντζίδη, Πάνο Γαβαλά, Μαίρη Λἰντα καὶ ἰταλικά (τὸ A casa d' Irene ἦταν τὸ σουξέ)