Δημοσιεύτηκε: 31 Αύγ 2011, 11:52
Off topic:
Να 'σαι καλά βρε logari81 τι μου θύμισες ...
Μπορεί να μην έχω ξενυχτήσει ποτέ στα γραφεία της ΚΝΕ τραγουδώντας “αγρίμια κι αγριμάκια μου “ , “πάγωσε η τσιμινιέρα” και άλλα τέτοια αλλά ...
Καλοκαίρι του 1999 , Βελιγράδι , λίγο μετά τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ , ερχόμαστε για δεύτερη χρονιά με σκοπό να συνεχίσουμε τις εργασίες στο κτίριο που φτιαχνόταν για να στεγάσει την εκεί Ελληνική πρεσβεία . Μετά τις βόλτες λοιπόν στην (ακόμη και μετά από όλα αυτά ) πανέμορφη πόλη όπου βλέπαμε διάσπαρτα τα σημάδια των αεροπορικών επιδρομών ζωγραφισμένα πάνω στα κτίρια , καθόμασταν στο εστιατόριο του ХОТЕЛ УНИОН (HOTEL UNION) όπου και μέναμε , σε ένα τεράστιο τραπέζι παρέα με το προσωπικό και με κάνα – δυο Ρώσους που έμεναν εκεί . Πάντα είχαμε φιλικές σχέσεις με τους Σέρβους , αλλά ειδικά τότε , όταν καταλάβαιναν πως είσαι από την “Γκρτσκα” σε αντιμετώπιζαν σαν τον χαμένο αδελφό που είχαν να δουν 20 χρόνια . Είχαμε στήσει στο κέντρο του τραπεζιού και ένα σταντ που κρατούσε τρεις μικρές σημαίες . Μια Σερβική , μια Ελληνική και μια Ρωσική . Μετά δε από απροσδιόριστο αριθμό Jelen pivo (παιδιά , δεν έχετε ιδέα για τι μπύρα μιλάμε ), τραγουδούσαμε όλοι μαζί με την ορχήστρα του ξενοδοχείου πότε επαναστατικά Παρτιζάνικα τραγούδια , πότε Ρώσικα και πότε το “Μαρία με τα κίτρινα” (εντάξει , δεν το λες επαναστατικό αλλά αυτό ήξερε η ορχήστρα . Πολύ δημοφιλές τραγούδι στο Βελιγράδι και το τραγουδούσαν θυμάμαι όλες οι πλανόδιες μπάντες).
Συχνά – πυκνά βρίζαμε και τους Αμερικάνους και έτσι περνάγαμε αδελφοποιημένοι τις βραδιές μας , Σέρβοι Έλληνες και Ρώσοι . Σε τι γλώσσα τραγουδούσαμε μην ρωτήσετε , από την 15η μπύρα και μετά δεν είχε και πολύ σημασία .
Αφιερωμένο από εμένα λοιπόν με αγωνιστικούς χαιρετισμούς ...
Живели другови (Σέρβικα)
На здоровье товарищи (Ρωσικά)
Στην υγειά μας σύντροφοι (Ελληνικά)
Αν τελικά με κάνετε μέλος κι εμένα στο κόμμα θέλω καλή θέση έτσι ; Όχι τίποτα του πεταματού .
(Ελπίζω να μην παρεξηγήθηκες , χαβαλέ κάνουμε με το βίντεο , η ιστορία άλλωστε είναι εντελώς αληθινή).
έγραψε:Στην κυρά μάνα μας μη δίνετε βοήθεια
ούτε μαγκούρα στο προσκέφαλο σιμά
γιατί θα δέρνει κάθε μέρα τα παιδιά της
κι όταν μιλάω θα με λέει αληταρά
Κι αν δέρνει κάθε που γουστάρει τα παιδιά της
θα καταντήσουνε εμπόροι δουλικοί
τα νιάτα χάνονται στα βρόμικα σοκάκια
για να μετρήσουν με το μπόι τους τη γη...
Να 'σαι καλά βρε logari81 τι μου θύμισες ...
Μπορεί να μην έχω ξενυχτήσει ποτέ στα γραφεία της ΚΝΕ τραγουδώντας “αγρίμια κι αγριμάκια μου “ , “πάγωσε η τσιμινιέρα” και άλλα τέτοια αλλά ...
Καλοκαίρι του 1999 , Βελιγράδι , λίγο μετά τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ , ερχόμαστε για δεύτερη χρονιά με σκοπό να συνεχίσουμε τις εργασίες στο κτίριο που φτιαχνόταν για να στεγάσει την εκεί Ελληνική πρεσβεία . Μετά τις βόλτες λοιπόν στην (ακόμη και μετά από όλα αυτά ) πανέμορφη πόλη όπου βλέπαμε διάσπαρτα τα σημάδια των αεροπορικών επιδρομών ζωγραφισμένα πάνω στα κτίρια , καθόμασταν στο εστιατόριο του ХОТЕЛ УНИОН (HOTEL UNION) όπου και μέναμε , σε ένα τεράστιο τραπέζι παρέα με το προσωπικό και με κάνα – δυο Ρώσους που έμεναν εκεί . Πάντα είχαμε φιλικές σχέσεις με τους Σέρβους , αλλά ειδικά τότε , όταν καταλάβαιναν πως είσαι από την “Γκρτσκα” σε αντιμετώπιζαν σαν τον χαμένο αδελφό που είχαν να δουν 20 χρόνια . Είχαμε στήσει στο κέντρο του τραπεζιού και ένα σταντ που κρατούσε τρεις μικρές σημαίες . Μια Σερβική , μια Ελληνική και μια Ρωσική . Μετά δε από απροσδιόριστο αριθμό Jelen pivo (παιδιά , δεν έχετε ιδέα για τι μπύρα μιλάμε ), τραγουδούσαμε όλοι μαζί με την ορχήστρα του ξενοδοχείου πότε επαναστατικά Παρτιζάνικα τραγούδια , πότε Ρώσικα και πότε το “Μαρία με τα κίτρινα” (εντάξει , δεν το λες επαναστατικό αλλά αυτό ήξερε η ορχήστρα . Πολύ δημοφιλές τραγούδι στο Βελιγράδι και το τραγουδούσαν θυμάμαι όλες οι πλανόδιες μπάντες).
Συχνά – πυκνά βρίζαμε και τους Αμερικάνους και έτσι περνάγαμε αδελφοποιημένοι τις βραδιές μας , Σέρβοι Έλληνες και Ρώσοι . Σε τι γλώσσα τραγουδούσαμε μην ρωτήσετε , από την 15η μπύρα και μετά δεν είχε και πολύ σημασία .
Αφιερωμένο από εμένα λοιπόν με αγωνιστικούς χαιρετισμούς ...
Живели другови (Σέρβικα)
На здоровье товарищи (Ρωσικά)
Στην υγειά μας σύντροφοι (Ελληνικά)
Αν τελικά με κάνετε μέλος κι εμένα στο κόμμα θέλω καλή θέση έτσι ; Όχι τίποτα του πεταματού .
(Ελπίζω να μην παρεξηγήθηκες , χαβαλέ κάνουμε με το βίντεο , η ιστορία άλλωστε είναι εντελώς αληθινή).