Δημοσιεύτηκε: 05 Φεβ 2012, 01:43
sokoban4ever έγραψε:...
Όπως νομίζεις.
Εγώ πάντως πραγματικά εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να μην αποφασίσει ποτέ και κανένας με τον ίδιο «δημοκρατικό» τρόπο που «σέβεται πρωτίστως τα δικαιώματα των αδυνάτων» πως το αποτέλεσμα και της δικής σου εργασίας παράγει «κοινωνικό αγαθό υψίστης σημασίας» οπότε ούτε εσύ θα δικαιούσαι αμοιβής αλλά ότι παράγεις θα ανήκει αυτομάτως σε όλους.
Μιας και ανεφέρθης όμως περί αρχαίας Ελλάδος και ύβρης, υπάρχει και άλλη ματιά στο θέμα. Όπως ξέρουμε, οι αρχαίοι δεν είχαν μόνη της την ύβρη, αλλά την ακολουθούσε και η νέμεση.
έγραψε:Ένας Θεσσαλός ευγενής, ο Σκόπας, είχε οργανώσει ένα συμπόσιο (από τα θαυμαστά της εποχής), όπου ο ποιητής Σιμωνίδης είχε κληθεί να τραγουδήσει. Έτσι κι έγινε. Ο ποιητής πήγε και έψαλλε έναν ύμνο αφιερωμένο στον οικοδεσπότη του συμποσίου και στους διδύμους θεούς, τους Διόσκουρους.
Όταν το γλυκό τραγούδι σταμάτησε και της πληρωμής ήρθε η στιγμή, ο Σκόπας απευθύνθηκε γεμάτος μεσαιωνική ειρωνεία προς τον Σιμωνίδη: «Πάρε την πληρωμή σου. Μισή απ’ όση συμφωνήσαμε. Τα υπόλοιπα ζήτα τα από τους Θεούς που μόλις ύμνησες...!». Πριν προλάβει καν να αντιδράσει ο Σιμωνίδης, τον πλησίασε ένας δούλος και του είπε ότι δύο νεαροί τον ζητούσαν στην εξώθυρα της οικίας. Ο ποιητής πήγε, αλλά δεν βρήκε κανέναν. Τότε ήταν που επισυνέβη το κακό. Μόλις βγήκε έξω για να βρει εκείνους που τον ανεζήτησαν, η στέγη του σπιτιού κατέπεσε πλακώνοντας τους συνδαιτυμόνες.
Ο ποιητής αμέσως κατάλαβε τι έγινε· το να βγει έξω ήταν η αμοιβή που του χρωστούσαν οι Διόσκουροι κατά τα ειρημένα του -νεκρού πλέον- Σκόπα.
Από εδώ