Δημοσιεύτηκε: 21 Απρ 2012, 15:31
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αλήθεια από αυτό. Ένα απλό παράδειγμα. Προσπαθήστε να σκεφτείτε τους συμμαθητές σας από το δημοτικό και το γυμνάσιο. Πώς τους βλέπαμε όλους για αυτό που ήταν, χωρίς προκαταλήψεις και "κουτάκια".
Οι περισσότεροι από εμάς, όταν γνωρίζουμε πλέον ένα άτομο, προσπαθούμε να του κρεμάσουμε μια ταμπέλα. Να τον/την κατηγοριοποιήσουμε, βάζοντάς τον/την σε ένα νοητό "μαντρί" ιδεών και πεποιθήσεων. Η αλήθεια όμως δεν είναι αυτή. Κανείς μας δεν είναι ρομπότ, κανενός οι ιδέες δεν μοιάζουν με του άλλου. Αν ήθελα να κάνω μια παρομοίωση, θα έλεγα ότι είμαστε σαν τους circles του Google+. Λίγο από το ένα, λίγο από το άλλο, αλλά πάνω από όλα άνθρωποι με όνειρα και επιδιώξεις.
Ίσως είμαι κολλημένος στην εφηβική εποχή, αλλά ποτέ δεν κατάλαβα την ευχαρίστηση που βρίσκουν οι "ενήλικοι", προσπαθώντας να βγάλουν ο ένας το μάτι του άλλου και να εκμεταλλευτούν τις αδυναμίες του.
Οι περισσότεροι από εμάς, όταν γνωρίζουμε πλέον ένα άτομο, προσπαθούμε να του κρεμάσουμε μια ταμπέλα. Να τον/την κατηγοριοποιήσουμε, βάζοντάς τον/την σε ένα νοητό "μαντρί" ιδεών και πεποιθήσεων. Η αλήθεια όμως δεν είναι αυτή. Κανείς μας δεν είναι ρομπότ, κανενός οι ιδέες δεν μοιάζουν με του άλλου. Αν ήθελα να κάνω μια παρομοίωση, θα έλεγα ότι είμαστε σαν τους circles του Google+. Λίγο από το ένα, λίγο από το άλλο, αλλά πάνω από όλα άνθρωποι με όνειρα και επιδιώξεις.
Ίσως είμαι κολλημένος στην εφηβική εποχή, αλλά ποτέ δεν κατάλαβα την ευχαρίστηση που βρίσκουν οι "ενήλικοι", προσπαθώντας να βγάλουν ο ένας το μάτι του άλλου και να εκμεταλλευτούν τις αδυναμίες του.