Δημοσιεύτηκε: 06 Αύγ 2013, 11:25
Με κάλυψε απόλυτα ο fkol k4.
Η Forthnet την υποχρέωση που ανέλαβε από τη σύμβαση την εκπληρώνει και είναι σε θέση να την εκπληρώσει μέχρι τη λήξη του συμβατικού χρόνου. Εσύ είσαι αυτός που τροποποιεί τα συμφωνηθέντα (πχ τόπο παροχής), όχι η Forthnet.
Εν πάσει περιπτώσει για να γίνει ακόμα πιο κατανοητό αυτό που σου ανέφερα περί κύκλου δραστηριοτήτων-ευθύνης-κινδύνων, θα σου αναφέρω το παρακάτω ακραίο, αλλά νομίζω ικανό για να γίνει το θέμα κατανοητό.
Μεγάλη τεχνική-κατασκευαστική εταιρεία, αναλαμβάνει από το δημόσιο την κατασκευή μεγάλου έργου στα περίχωρα της Αττικής και όντως ξεκινά την κατασκευή.
Μεγαλομηχανικός της εν λόγω εταιρείας, ο οποίος δεν ήταν κάτοικος Αθηνών, βάσει του χρονικού ορίζοντα του έργου μισθώνει στο όνομά του πολυτελή κατοικία στα Βόρεια προάστια με διετές συμβόλαιο, για να μένει στην Αθήνα και να επιβλέπει τομέα του έργου.
Στο εξάμηνο το δημόσιο καταγγέλλει τη σύμβαση με την εταιρεία και οι εργασίες διακόπτονται οριστικά.
Αναγκαστικώς ο αρχιμηχανικός ανακαλείται από την Αθήνα και εγκαταλείπει το μίσθιο.
Ο ιδιοκτήτης της κατοικίας του κάνει αγωγή και ζητάει όλα τα μισθώματα μέχρι το τέλος του συμβατικού χρόνου της μισθώσεως (διετία, δηλαδή περίπου 18 ακόμα μισθώματα).
Ο μισθωτής-αρχιμηχανικός αντιπροτείνει λόγους ανωτέρας βίας, δηλαδή πρώτον ότι ήταν έμμισθος στην εταιρεία, άρα υποχρεωμένος να μεταβεί και διαμείνει στην Αθήνα για την επίβλεψη του έργου, ότι επρόκειτο για σύμβαση της εταιρείας με το δημόσιο που είχε ήδη συναφθεί και εκτελείτο, άρα δεν μπορούσε να προβλεφθεί η απρόσμενη παύση των εργασιών και ότι πλέον ήταν υπόχρεος να αποχωρήσει από το μίσθιο, αφού η παραμονή του στην Αθήνα ήταν άνευ αντικειμένου και η εταιρεία τον ανακαλούσε.
Επικαλείται λοιπόν ότι συνέτρεξαν λόγοι ανωτέρας βίας, οι οποίοι καθιστούν γι αυτόν τη συνέχιση της μισθωτικής σύμβασης ιδιαίτερα επαχθή λόγω της μεταβολής των συνθηκών και ως εκ τούτου ζητά να θεωρηθεί νόμιμη και ισχυρή η εκ μέρους του καταγγελία της σύμβασης μισθώσεως και να απαλλαγεί από την υποχρέωση καταβολής των υπολοίπων μισθωμάτων, απορριπτομένης της αγωγής του ιδιοκτήτη.
Το δικαστήριο (ορθότατα κατά την άποψή μου) απορρίπτει τις ενστάσεις του, δεχόμενο ότι ο κίνδυνος μεταβολής των συνθηκών στον εργασιακό τομέα ανήκει στον κύκλο ευθύνης-κινδύνων του εργαζομένου, καθώς και ότι ο σχετικός κίνδυνος δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο ανωτέρας βίας, αντιτασσόμενος επιτρεπτά κατά του αντισυμβαλλομένου.
Έτσι δέχεται την αγωγή και τον υποχρεώνει να καταβάλει όλα τα μισθώματα. Ομοίως και το εφετείο και ο Άρειος Πάγος, μέχρι τον οποίο έφτασε η υπόθεση.
Σε όλα τα παραπάνω, επιθυμώ και πάλι να τονίσω ότι δεν επρόκειτο για ελεύθερο επαγγελματία, ο οποίος αυτοβούλως επέλεγε τόπο εγκατάστασης, αλλά για έμμισθο, ο οποίος κατ' ουσίαν ήταν υποχρεωμένος να προβεί σε όλες τις ενέργειες που αναφέρθηκαν.
Όπως αντιλαμβάνεσαι, τυπικώς το δίκιο το έχει η Forthnet και δε βλέπω κάτι το οποίο να αντιτάσσεται εναντίον της βάσιμα.
Η Forthnet την υποχρέωση που ανέλαβε από τη σύμβαση την εκπληρώνει και είναι σε θέση να την εκπληρώσει μέχρι τη λήξη του συμβατικού χρόνου. Εσύ είσαι αυτός που τροποποιεί τα συμφωνηθέντα (πχ τόπο παροχής), όχι η Forthnet.
Εν πάσει περιπτώσει για να γίνει ακόμα πιο κατανοητό αυτό που σου ανέφερα περί κύκλου δραστηριοτήτων-ευθύνης-κινδύνων, θα σου αναφέρω το παρακάτω ακραίο, αλλά νομίζω ικανό για να γίνει το θέμα κατανοητό.
Μεγάλη τεχνική-κατασκευαστική εταιρεία, αναλαμβάνει από το δημόσιο την κατασκευή μεγάλου έργου στα περίχωρα της Αττικής και όντως ξεκινά την κατασκευή.
Μεγαλομηχανικός της εν λόγω εταιρείας, ο οποίος δεν ήταν κάτοικος Αθηνών, βάσει του χρονικού ορίζοντα του έργου μισθώνει στο όνομά του πολυτελή κατοικία στα Βόρεια προάστια με διετές συμβόλαιο, για να μένει στην Αθήνα και να επιβλέπει τομέα του έργου.
Στο εξάμηνο το δημόσιο καταγγέλλει τη σύμβαση με την εταιρεία και οι εργασίες διακόπτονται οριστικά.
Αναγκαστικώς ο αρχιμηχανικός ανακαλείται από την Αθήνα και εγκαταλείπει το μίσθιο.
Ο ιδιοκτήτης της κατοικίας του κάνει αγωγή και ζητάει όλα τα μισθώματα μέχρι το τέλος του συμβατικού χρόνου της μισθώσεως (διετία, δηλαδή περίπου 18 ακόμα μισθώματα).
Ο μισθωτής-αρχιμηχανικός αντιπροτείνει λόγους ανωτέρας βίας, δηλαδή πρώτον ότι ήταν έμμισθος στην εταιρεία, άρα υποχρεωμένος να μεταβεί και διαμείνει στην Αθήνα για την επίβλεψη του έργου, ότι επρόκειτο για σύμβαση της εταιρείας με το δημόσιο που είχε ήδη συναφθεί και εκτελείτο, άρα δεν μπορούσε να προβλεφθεί η απρόσμενη παύση των εργασιών και ότι πλέον ήταν υπόχρεος να αποχωρήσει από το μίσθιο, αφού η παραμονή του στην Αθήνα ήταν άνευ αντικειμένου και η εταιρεία τον ανακαλούσε.
Επικαλείται λοιπόν ότι συνέτρεξαν λόγοι ανωτέρας βίας, οι οποίοι καθιστούν γι αυτόν τη συνέχιση της μισθωτικής σύμβασης ιδιαίτερα επαχθή λόγω της μεταβολής των συνθηκών και ως εκ τούτου ζητά να θεωρηθεί νόμιμη και ισχυρή η εκ μέρους του καταγγελία της σύμβασης μισθώσεως και να απαλλαγεί από την υποχρέωση καταβολής των υπολοίπων μισθωμάτων, απορριπτομένης της αγωγής του ιδιοκτήτη.
Το δικαστήριο (ορθότατα κατά την άποψή μου) απορρίπτει τις ενστάσεις του, δεχόμενο ότι ο κίνδυνος μεταβολής των συνθηκών στον εργασιακό τομέα ανήκει στον κύκλο ευθύνης-κινδύνων του εργαζομένου, καθώς και ότι ο σχετικός κίνδυνος δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο ανωτέρας βίας, αντιτασσόμενος επιτρεπτά κατά του αντισυμβαλλομένου.
Έτσι δέχεται την αγωγή και τον υποχρεώνει να καταβάλει όλα τα μισθώματα. Ομοίως και το εφετείο και ο Άρειος Πάγος, μέχρι τον οποίο έφτασε η υπόθεση.
Σε όλα τα παραπάνω, επιθυμώ και πάλι να τονίσω ότι δεν επρόκειτο για ελεύθερο επαγγελματία, ο οποίος αυτοβούλως επέλεγε τόπο εγκατάστασης, αλλά για έμμισθο, ο οποίος κατ' ουσίαν ήταν υποχρεωμένος να προβεί σε όλες τις ενέργειες που αναφέρθηκαν.
Όπως αντιλαμβάνεσαι, τυπικώς το δίκιο το έχει η Forthnet και δε βλέπω κάτι το οποίο να αντιτάσσεται εναντίον της βάσιμα.