Δημοσιεύτηκε: 09 Ιούλ 2014, 03:06
Πριν 20 χρόνια (δεκαετία 90) αυτόν που θα πρότεινε τα greeklish για «τεχνολογικούς» λόγους θα τον έλεγα τουλάχιστον κοντόφθαλμο, και σιγά-σιγά επαληθεύθηκα καθώς η τεχνολογία πήρε την κατεύθυνση που πίστευα ότι θα έπαιρνε όταν ήμουν μικρός. Δηλαδή τής σωστής υποστήριξης κάθε γλώσσας με έναν ενιαίο χάρτη (όπως καλώς ή κακώς τελικά έγινε με το unicode). Πρακτικά η λύση είναι γνωστή και είναι η χρήση τού γνωστού UTF-8. (έχω μάλιστα γράψει ένα αρθράκι για τις κωδικοποιήσεις εδώ)
Σήμερα όμως που η κατάσταση έχει ξεκαθαρίσει τεχνολογικά (τουλάχιστον σε όποιον έχει μάτια και βλέπει) έχω _πολύ_ χειρότερη γνώμη για όποιον «πιστεύει» στα greeklish. Δεν θα προσπαθήσω να χαρακτηρίσω την μνημειώδη ηλιθιότητα, αλλά καταντά τελείως γελοίος αυτός που νομίζει ότι «λύνει» ένα πρόβλημα που είναι λυμένο και που η «λύση» του ακόμα και αν αφήσουμε στην άκρη θέματα αισθητικής και παράδοσης υπάρχουν καθαρά τεχνολογικά προβλήματα που δημιουργεί χωρίς κανέναν λόγο, απλά η άγνοιά του δεν τού επιτρέπει να τα δει, και φυσικά η ανοησία του δεν τού επιτρέπει να έχει αντίληψη τής άγνοιας. Καλύτερα να σταματήσω να γράφω σε αυτό το στυλ...
όπως είπα η λύση είναι απλή (UTF-8). Ούτως ή άλλως το unicode δεν το έχουν ανάγκη μόνο οι Έλληνες αλλά όλος ο πλανήτης. Και όταν λέω «όλος ο πλανήτης», εννοώ _και_ οι αγγλόφωνοι. Όταν λοιπόν χρησιμοποιεί κάποιος μια παλέτα που περιλαμβάνει ούτως ή άλλως και τούς «ελληνικούς» χαρακτήρες, πρέπει να έχει σοβαρά επιχειρήματα για να προτείνει την αποφυγή τους. Επιχειρήματα που δεν στέκονται μόνο σαν τεχνολογικά. Το να μιλάει κάποιος για εξοικονόμηση σε μπάϊτ είναι τουλάχιστον αστείο. Οι σύγχρονοι όγκοι δεδομένων δεν έχουν καθόλου να κάνουν με τούς ελάχιστους όγκους τών κειμένων σε τάξη μεγέθους. Ακόμα και στην ειδική περίπτωση που παίζει ρόλο αυτό το μέγεθος η εξοικονόμηση είναι ούτως ή άλλως πολύ μεγαλύτερη με χρήση αλγόριθμου συμπίεσης αντί για έναν πιο περιορισμένο χάρτη.
Υπάρχουν βέβαια περιπτώσεις που το «καθαρό» ASCII είναι χρήσιμο ή και επιβεβλημένο. Αυτές οι περιπτώσεις αφορούν ιδιαίτερες ανάγκες τών υπολογιστών και όχι τών ανθρώπων. Δηλαδή η γλώσσα είναι αδιάφορη. Το λογικό σε αυτές τις περιπτώσεις είναι χρήση λέξεων αναγνωρίσιμων από όλον τον πλανήτη. Για αυτό τσαντίζομαι με την «μετάφραση» τής γραμμής εντολών. Στο δικό μου μυαλό είναι απείρως λογικότερο να τα αφήνει αυτά κανείς στα αγγλικά και αυτό διευκολύνει απείρως την αναζήτηση. Δεν χρειάζεται καν κάποιος να ξέρει αγγλικά, αρκεί να αναζητήσει αυτά που βλέπει με κοπυ-πέϊστ στον γούγλη. Το πιο αστείο είναι με το "Ν". Άραγε σημαίνει «ναι» ή "no";
Φυσικά δεν θα αφαιρέσω από τον καθένα το να βλέπει την δική του προσωπική και εσωτερική χρησιμότητα μιας greeklish αντιστοίχησης. Όμως η αξία της είναι εμφανέστατα τόσο περιορισμένη που ξεφεύγει πολύ μακρυά από τα όρια τού ισορροπημένου νού η ιδέα να τα «διορθώσει», για τούς άλλους.
Σήμερα όμως που η κατάσταση έχει ξεκαθαρίσει τεχνολογικά (τουλάχιστον σε όποιον έχει μάτια και βλέπει) έχω _πολύ_ χειρότερη γνώμη για όποιον «πιστεύει» στα greeklish. Δεν θα προσπαθήσω να χαρακτηρίσω την μνημειώδη ηλιθιότητα, αλλά καταντά τελείως γελοίος αυτός που νομίζει ότι «λύνει» ένα πρόβλημα που είναι λυμένο και που η «λύση» του ακόμα και αν αφήσουμε στην άκρη θέματα αισθητικής και παράδοσης υπάρχουν καθαρά τεχνολογικά προβλήματα που δημιουργεί χωρίς κανέναν λόγο, απλά η άγνοιά του δεν τού επιτρέπει να τα δει, και φυσικά η ανοησία του δεν τού επιτρέπει να έχει αντίληψη τής άγνοιας. Καλύτερα να σταματήσω να γράφω σε αυτό το στυλ...
όπως είπα η λύση είναι απλή (UTF-8). Ούτως ή άλλως το unicode δεν το έχουν ανάγκη μόνο οι Έλληνες αλλά όλος ο πλανήτης. Και όταν λέω «όλος ο πλανήτης», εννοώ _και_ οι αγγλόφωνοι. Όταν λοιπόν χρησιμοποιεί κάποιος μια παλέτα που περιλαμβάνει ούτως ή άλλως και τούς «ελληνικούς» χαρακτήρες, πρέπει να έχει σοβαρά επιχειρήματα για να προτείνει την αποφυγή τους. Επιχειρήματα που δεν στέκονται μόνο σαν τεχνολογικά. Το να μιλάει κάποιος για εξοικονόμηση σε μπάϊτ είναι τουλάχιστον αστείο. Οι σύγχρονοι όγκοι δεδομένων δεν έχουν καθόλου να κάνουν με τούς ελάχιστους όγκους τών κειμένων σε τάξη μεγέθους. Ακόμα και στην ειδική περίπτωση που παίζει ρόλο αυτό το μέγεθος η εξοικονόμηση είναι ούτως ή άλλως πολύ μεγαλύτερη με χρήση αλγόριθμου συμπίεσης αντί για έναν πιο περιορισμένο χάρτη.
Υπάρχουν βέβαια περιπτώσεις που το «καθαρό» ASCII είναι χρήσιμο ή και επιβεβλημένο. Αυτές οι περιπτώσεις αφορούν ιδιαίτερες ανάγκες τών υπολογιστών και όχι τών ανθρώπων. Δηλαδή η γλώσσα είναι αδιάφορη. Το λογικό σε αυτές τις περιπτώσεις είναι χρήση λέξεων αναγνωρίσιμων από όλον τον πλανήτη. Για αυτό τσαντίζομαι με την «μετάφραση» τής γραμμής εντολών. Στο δικό μου μυαλό είναι απείρως λογικότερο να τα αφήνει αυτά κανείς στα αγγλικά και αυτό διευκολύνει απείρως την αναζήτηση. Δεν χρειάζεται καν κάποιος να ξέρει αγγλικά, αρκεί να αναζητήσει αυτά που βλέπει με κοπυ-πέϊστ στον γούγλη. Το πιο αστείο είναι με το "Ν". Άραγε σημαίνει «ναι» ή "no";
Φυσικά δεν θα αφαιρέσω από τον καθένα το να βλέπει την δική του προσωπική και εσωτερική χρησιμότητα μιας greeklish αντιστοίχησης. Όμως η αξία της είναι εμφανέστατα τόσο περιορισμένη που ξεφεύγει πολύ μακρυά από τα όρια τού ισορροπημένου νού η ιδέα να τα «διορθώσει», για τούς άλλους.