Δημοσιεύτηκε: 10 Ιούλ 2014, 12:25
Αὐτὸ ποὺ μὲ κάνει νὰ γελάω περισσότερο ἀπὸ ὁτιδήποτε ἄλλο στὴν ἐπιχειρηματολογία μερικῶν-μερικῶν (ὀνόματα δὲν λέμε, ἀλλὰ τὸ τὶ ἔχω «ἀκούσει» ἀκόμα καὶ ἐδῶ μέσα γιὰ τὴ χρήση τοῦ πολυτονικοῦ δὲν λέγεται) εἶναι ὅτι τὸ πολυτονικὸ εἶναι ἐπιστροφὴ στὰ παλιά καὶ ὅτι οἱ χρῆστες του εἶναι ἀρτηριοσκληρωτικοὶ καὶ προγονόπληκτοι (ὅπως π.χ. ὁ Ἐλύτης, ὁ Βρεττάκος, ὁ Καστοριάδης, ὁ Χειμωνᾶς καὶ λοιποὶ δεξιο-συντηρητικο-αρχαιολάτρες!!!), ἀλλὰ γιὰ νὰ στηρίξουν τὰ δικά τους ἐπιχειρήματα καταφεύγουν στὸ ὅτι «ἔτσι ἔγραφαν καὶ οἱ ἀρχαῖοι» (καὶ φυσικὰ ὅτι τὸ πολυτονικὸ εἶναι μεταγενέστερη προσθήκη στὴ γλῶσσα, ἀπὸ τοὺς... ἀλεξανδρινούς γραμματικούς, δηλαδὴ μόλις 2000 ἐτῶν, ἀντί τῶν 2.500 ποὺ παραθέτουν ὡς παράδειγμα αὐτοὶ οἱ μὴ ἀρχαιόπληκτοι).
Ἄσχετο σχόλιο μέν, δὲν ἄντεχα νὰ μὴν τὸ γράψω δέ!
Ἄσχετο σχόλιο μέν, δὲν ἄντεχα νὰ μὴν τὸ γράψω δέ!