Δημοσιεύτηκε: 12 Μαρ 2009, 00:07
Η πρώτη μου επαφή με το Linux ήταν στο. . . (ταραταμ ταμ τα τααααμμμ!) Στρατό, 1999.
Είχα αγοράσει ένα περιοδικό πληροφορικής σε μια απο τις εξόδους μου και διάβαζα γι' αυτό το νέο φοβερό και τρομερό λειτουργικό που μου είχε μιλήσει γεμάτος πάθος ένας καθηγητής μου, λίγες μέρες πριν καταταγώ.
Δε περνούσε απο το μυαλό μου πως μπορεί μια ομάδα ανθρώπων να δημιουργήσει ένα λειτουργικό για τη μάζα πέραν της δικής τους πλάκας. Για καλή μου τύχη το περιοδικό έδινε και CD, Open Linux της Caldera (πω-πω τί σας θύμισα έ;)
Ένα βαρετό απόγευμα (τελώντας Γραφές Υπηρεσίας και τρελό γερμανικό σκοπέτο το βράδυ --” Όχι ρε σεις, δεν ήμουν βύσμα, ο μόνος Computer-άς ήμουν!”) αποφάσισα να μπώ στο γραφείο και να το εγκαταστήσω στον υπολογιστή που χρησιμοποιούσα.
Μετά απο πολλές προσπάθειες στο Partitioning (γιατί φοβόμουν μη καταστρέψω τίποτα έγγραφα και ξεχάσω ν' απολυθώ) τα κατάφερα! Ανάμεικτα τα συναισθήματα. Το μηχάνημα; ένα Pentium 166MMX με 32MB RAM Άρχισα να το δοκιμάζω. Φυσικά ούτε λόγος για ήχο, τίποτα, βουβαμάρα. Άρχισα να δοκιμάζω Windows Decorations και όντος έκανε τρελά πράγματα άν και σέρνονταν.
Το πρωί όταν το είδε ο αξιωματικός τρελάθηκε! Μου είπε “Τί είναι αυτό;!;! Βγάλε το αμέσωωωωωωως!!!!” “Κύριε “τάδε μου”, όλα κι όλα, τώρα έμαθα να το βάζω, μέχρι να μάθω να το βγάζω.... θα έχω απολυθεί... έτσι;;;!!!”
Έκτοτε έχω δοκιμάζει κι εγώ δε ξέρω πόσες διανομές. Κόλλησα όμως με Slackware και τώρα πλέον Ubuntu
Καλή συνέχεια μας λοιπόν.
Είχα αγοράσει ένα περιοδικό πληροφορικής σε μια απο τις εξόδους μου και διάβαζα γι' αυτό το νέο φοβερό και τρομερό λειτουργικό που μου είχε μιλήσει γεμάτος πάθος ένας καθηγητής μου, λίγες μέρες πριν καταταγώ.
Δε περνούσε απο το μυαλό μου πως μπορεί μια ομάδα ανθρώπων να δημιουργήσει ένα λειτουργικό για τη μάζα πέραν της δικής τους πλάκας. Για καλή μου τύχη το περιοδικό έδινε και CD, Open Linux της Caldera (πω-πω τί σας θύμισα έ;)
Ένα βαρετό απόγευμα (τελώντας Γραφές Υπηρεσίας και τρελό γερμανικό σκοπέτο το βράδυ --” Όχι ρε σεις, δεν ήμουν βύσμα, ο μόνος Computer-άς ήμουν!”) αποφάσισα να μπώ στο γραφείο και να το εγκαταστήσω στον υπολογιστή που χρησιμοποιούσα.
Μετά απο πολλές προσπάθειες στο Partitioning (γιατί φοβόμουν μη καταστρέψω τίποτα έγγραφα και ξεχάσω ν' απολυθώ) τα κατάφερα! Ανάμεικτα τα συναισθήματα. Το μηχάνημα; ένα Pentium 166MMX με 32MB RAM Άρχισα να το δοκιμάζω. Φυσικά ούτε λόγος για ήχο, τίποτα, βουβαμάρα. Άρχισα να δοκιμάζω Windows Decorations και όντος έκανε τρελά πράγματα άν και σέρνονταν.
Το πρωί όταν το είδε ο αξιωματικός τρελάθηκε! Μου είπε “Τί είναι αυτό;!;! Βγάλε το αμέσωωωωωωως!!!!” “Κύριε “τάδε μου”, όλα κι όλα, τώρα έμαθα να το βάζω, μέχρι να μάθω να το βγάζω.... θα έχω απολυθεί... έτσι;;;!!!”
Έκτοτε έχω δοκιμάζει κι εγώ δε ξέρω πόσες διανομές. Κόλλησα όμως με Slackware και τώρα πλέον Ubuntu
Καλή συνέχεια μας λοιπόν.