Δημοσιεύτηκε: 08 Δεκ 2009, 13:50
Epirotes έγραψε: ...@ kzlazy: Σε καταλαβαίνω, αλλά εγώ ο ίδιος αποτελώ ένα καλό παράδειγμα για το αντίθετο απ' αυτό που λες. Ένας φίλος που μόνο ακουστά το είχε το ubuntu μου το πρότεινε και για πάνω από ένα μήνα τσακωνόμασταν, γιατί εγώ του έλεγα "μια χαρά είμαι με τα ΧΡ, γιατί να τα αλλάξω", εκείνος επέμενε και τελικά με έπεισε. Και με έπεισε επειδή επέμενε και παρότι δεν γνώριζε τίποτα για το ίδιο το λειτουργικό είχε παρ' όλα αυτά μάθει τα πλεονεκτήματα και την όλη φιλοσοφία που έχει το ubuntu και το ΕΛ/ΛΑΚ. Κατά τ' άλλα με κάλυψε απόλυτα ο Apopas σχετικά με την πειθώ κλπ. απλά να προσθέσω: υπομονή και επιμονή χρειάζεται, αλλά δίχως να τον πρήζεις τον άλλον, εκτός κι αν -όπως στην περίπτωσή μου- είναι κολλητός φίλος ο άλλος.
Φυσικά, Epirotes. Το θέμα είναι πάντα να καταλαβαίνεις τον άλλο, κάποιοι θέλουν την επιμονή, κάποιοι όχι. Εγώ την προσωπική μου πρακτική κατέθεσα, δεν υποστηρίζω ότι είναι και η σωστή. Κρίνοντας πάντως εξ'ιδίων, εγώ εγκατέστησα το ubuntu «ζηλεύοντας» ένα παιδικό φίλο για το σύστημά του που δεν χαλούσε όπως το δικό μου. Του έγινα εγώ ταγάρι και με βοήθησε εις βάρος του δικού του χρόνου (που είναι πολυτιμότερος από το δικό μου). Και κρίνοντας ότι μου άρεσε καλύτερα έτσι, λειτουργώ ο ίδιος με αυτόν τον τρόπο. Είμαι και λίγο πεισματάρης και αν κάτι μου το «σπρώχνουν» φορτικά στυλώνω τα ποδάρια σα μουλάρι... Και το δέχομαι σαν αντίδραση του άλλου. Μπορεί και να είμαι λάθος αλλά νομίζω ότι με αυτόν τον τρόπο (τον πιο μαλακό) νιώθει καλύτερα ο άλλος. Στην αντίθετη περίπτωση μπορεί να πάρει αμυντική στάση ή να νιώσει αδαής (ή και κατώτερος ως άσχετος σε ένα πεδίο που νομίζει ότι κατείχε) και αυτό δεν είναι ούτε καλό ούτε ωφέλιμο. Αυτά με την πολυλογία μου.