Manjaro μὲ περιβάλλον xfce πέρασα πρόσφατα σὲ ἕναν φίλο μου ὀδοντίατρο, σχεδὸν ἐντελῶς ἄσχετο - ὅ,τι ἐμπειρία εἶχε, προερχόταν ἀπὸ XP σὲ ἕνα πανάρχαιο PC γεμάτο ἰούς (φυσικά) - καὶ μὲ ἀπόλυτες γνῶμες. Πιὸ ἀπόλυτος, ἁπλῶς πεθαίνεις. Πρὶν κανένα χρόνο, οὔτε ποὺ ἤθελε νὰ ἀκούσει γιὰ linux. Τὸ pc τὸ θέλει γιὰ ὀργάνωση καὶ ἐπεξεργασία μουσικῆς (παθιασμένος μὲ τὸ tango, ὀργανώνει «τάντες» καὶ «μιλόνγκες» - μὴ μὲ ρωτήσετε τί εἶναι αὐτὰ τὰ φροῦτα, ἰδέαν δὲν ἔχω), γιὰ σερφάρισμα στὸ διαδίκτυο καὶ στὸ φατσοκιτάπι, γιὰ ἐπεξεργασία κειμένου (ἁπλᾶ πράγματα, μὴν πάει ὁ νοῦς σας σὲ κάτι περίπλοκο) καὶ γιὰ κανένα βιντεάκι ἀπὸ DVD.
Τελικὰ πείστηκε, ἔχοντας κουραστεῖ ἀπὸ τοὺς ἰοὺς καὶ τὰ πήγαιν'-ἔλα τοῦ ὑπολογιστῆ του στὸν «τεχνικό» γιὰ format, νὰ δοκιμάσει λίνουξ.
Λοιπόν, ἐνθουσιάστηκε. Χώρια πού, ἐδῶ καὶ τρεῖς ἑβδομάδες ποὺ τοῦ ἔχω κάνει τὴν ἐγκατάσταση, ἔχειι κάνει μόνος του τρεῖς φορὲς ἐνημέρωση συστήματος (μὲ γραφικὸ ἐργαλεῖο, μὴν τρελλαθοῦμε κιόλας!) καὶ δὲν μὲ ἔχει ἐνοχλήσει στὸ παραμικρό.
Ἄ, ναί! Μὲ πῆρε μία φορὰ τηλέφωνο, νὰ μὲ ρωτήσει πῶς νὰ βγάλει τελείως τὰ windows (τοῦ τὰ ἄφησα σὲ dual boot). Τοῦ συνέστησα νὰ τὰ κρατήσει ἀκόμα γιὰ λίγο καιρό καὶ μετὰ ἀπὸ μερικοὺς μῆνες, ἂν δὲν προκύψουν σοβαρὰ προβλήματα στὴ χρήση τοῦ manjaro, νὰ κάνουμε τὴν ἐπιχείρηση. Μαζί - γιὰ νὰ μαθαίνει.
Αὐτὰ ὡς ἀπάντηση στὸ «θέλει διάβασμα τὸ manjaro», ἐπειδὴ τάχαμου εἶναι arch based. Ναί, εἶναι: Ἀλλὰ εἶναι σὲ σχέση μὲ τὴν μητρικὴ διανομή ὅ,τι ἦταν στὴν ἀρχή τὸ Ubuntu σὲ σχέση μὲ τὸ debian (ποὺ τότε δὲν εἶχε γραφικὸ ἐγκαταστάτη).





