Καλό ταξίδι, John McCarthy!

[evolgen]

Έφυγε ο John McCarthy, δημιουργός της γλώσσας προγραμματισμού Lisp και πατέρας της σύγχρονης τεχνητής νοημοσύνης.

The creator of Lisp and arguably the father of modern artificial intelligence, John McCarthy, died last night. He studied mathematics with the famous John Nash at Princeton and, notably, held the first “computer-chess” match between scientists in the US and the USSR. He transmitted the moves by telegraph.

McCarthy believed AI should be interactive, allowing for a give and take similar to AI simulators like Eliza and, more recently, Siri. His own labs were run in an open, free-wheeling fashion, encouraging exploration and argument. He won the Turing Award from the Association for Computing Machinery in 1972 and the National Medal of Science in 1991.

He was born in 1927 in Boston and taught himself higher math using Caltech textbooks when his family moved to the area, allowing him to take advanced classes when he enrolled as a teenager. He received a Ph.D. from Princeton in 1951.

According to McCarthy’s own articles, he created Lisp in order to create Turing machines in the limited computing environment at his disposal.

In this month of fallen giants, it’s nice to think that McCarthy’s work lives on in the many systems – seen and unseen – that control the way we interact with computers and the Internet.

The information of his passing came first from his daughter through informal channels, and was confirmed by Stanford this afternoon.

http://techcrunch.com/2011/10/24/creator-of-lisp-john-mccarthy-dead-at-84/

R.I.P.

[ALdaperan]

θανατικό έχει πέσει ;

[clepto]

όντως τι στο καλό συμβαίνει...
R.I.P

[Neroubas]

R.I.P. Γιατί πεθαίνουν όλοι όσοι έχουν σχέση με πληροφορική? Μήπως κάποιος είναι από πίσω δεν είναι λογικό!

[monkgr]

Ἡ θνησιμότητα στὸν πλανήτη ἦταν, εἶναι καὶ θὰ παραμείνει 100%

[monkgr]

Τὸ προηγούμενο σχόλιό μου ἦταν ἀπάντηση στὴ συνωμοσιολογικὴ ἐρώτηση τοῦ neroubas. Ἴσως λίγο μακάβριο σχόλιο, ἀλλὰ μᾶλλον ἀληθινό. Ἡ δική μου ἀπορία, πάντως, εἶναι πιὸ ... πραγματιστική: R.I.P. ἀπὸ δῶ, R.I.P. ἀπὸ κεῖ, lol καὶ λολ καὶ omg καὶ imho, σὲ βαθμὸ ποὺ ἴσως νὰ ξεπερνάει καὶ τὰ ἀγγλόφωνα sites. Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἑλληνικά (ὁ Θεὸς νὰ τὰ κάνει) γεμάτα ἀνορθογραφίες καὶ βαρβαρισμούς ποὺ βγάζουν μάτια, ἀκόμα κι ἀπὸ φοιτητὲς ἢ πτυχιούχους. Μήπως νὰ ξαναβλέπαμε τὸ θέμα «γλώσσα»; Γιατὶ μπορεῖ νὰ καταγγέλλουμε τὶς ἀμερικανιὲς καὶ τὰ συναφῆ, ἀλλὰ ἡ γλώσσα ἀπεικονίζει καὶ τὸν τρόπο σκέψης. Καὶ βλέπω τὰ ἀγγλικά (καὶ δὴ τὰ ἀμερικάνικα ἀγγλικά) νὰ τὰ παίζουμε στὰ δάχτυλα - ἄρα ἔχουμε ἀμερικάνικο τρόπο σκέψης (;)

[pros]

Ἡ δική μου ἀπορία, πάντως, εἶναι πιὸ ... πραγματιστική: R.I.P. ἀπὸ δῶ, R.I.P. ἀπὸ κεῖ, lol καὶ λολ καὶ omg καὶ imho, σὲ βαθμὸ ποὺ ἴσως νὰ ξεπερνάει καὶ τὰ ἀγγλόφωνα sites. Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἑλληνικά (ὁ Θεὸς νὰ τὰ κάνει) γεμάτα ἀνορθογραφίες καὶ βαρβαρισμούς ποὺ βγάζουν μάτια, ἀκόμα κι ἀπὸ φοιτητὲς ἢ πτυχιούχους. Μήπως νὰ ξαναβλέπαμε τὸ θέμα «γλώσσα»; Γιατὶ μπορεῖ νὰ καταγγέλλουμε τὶς ἀμερικανιὲς καὶ τὰ συναφῆ, ἀλλὰ ἡ γλώσσα ἀπεικονίζει καὶ τὸν τρόπο σκέψης. Καὶ βλέπω τὰ ἀγγλικά (καὶ δὴ τὰ ἀμερικάνικα ἀγγλικά) νὰ τὰ παίζουμε στὰ δάχτυλα - ἄρα ἔχουμε ἀμερικάνικο τρόπο σκέψης (;)

+1
Για να μην αισθάνεσαι ότι είσαι ο μόνος με αυτή την απορία. Αν και φοβάμαι ότι είμαστε περιθωριακή μειοψηφία...

[Dimitris]

Αιωνία του η μνήμη.

Μήπως νὰ ξαναβλέπαμε τὸ θέμα «γλώσσα»;

Θα συμφωνήσω.

Ως ελάχιστο φόρο τιμής θα ήθελα να παραθέσω μια συνοπτική παρουσίαση της γλώσσας LISP. LISP σημαίνει LISt Processing, και είναι η δεύτερη σε παλαιότητα γλώσσα μετά τη FORTRAN. Αλλά ταυτόχρονα παραμένει η πιο πρωτοποριακή γλώσσα με δυνατότητες που πολλές γλώσσες ακόμη δεν έχουν. To 1960 ο John McCarthy δημοσίευσε ένα πρωτοποριακό άρθρο το οποίο έθεσε τα θεμέλια της γλώσσας LISP αλλά και του σύγχρονου προγραμματισμού. Αυτό που έκανε τη γλώσσα LISP πρωτοποριακή, σύμφωνα με τον P. Graham, είναι 9 χαρακτηριστικά που τώρα ίσως για πολλές γλώσσες να θεωρούνται αυτονόητα, αλλά το 1960 ήταν νέες ιδέες που έπρεπε να περάσουν χρόνια μέχρι να ενσωματωθούν από άλλες γλώσσες προγραμματισμού.

1. Η χρήση του if-then-else. Κάτι που σήμερα θεωρείται κοινός τόπος, το 1960 δεν υπήρχε. Η μόνη δυνατότητα για διακλάδωση της ροής του προγράμματος ήταν το goto. Σήμερα κανείς (θέλω να ελπίζω) δε χρησιμοποιεί goto.
2. O τύπος συνάρτησης. Στη Lisp οι συναρτήσεις είναι αντικείμενα πρώτης τάξης, όπως οι ακέραιοι, χαρακτήρες, κ.α. και μπορούν να αποθηκευτούν ως μεταβλητές. Σε πολλές γλώσσες σήμερα, πχ smalltalk, οι συναρτήσεις είναι αντικείμενα πρώτης τάξης.
3. Αναδρομή. Η αναδρομή προϋπήρχε ως μαθηματικό μοντέλο, αλλά η LISP είναι η πρώτη γλώσσα που την ενσωμάτωσε.
4. Στη LISP πρακτικά όλες οι μεταβλητές είναι δείκτες.
5. Garbage-collection. (@monkgr: επίτρεψέ μου αγγλικά. Συλλογή σκουπιδιών; Συλλογή απορριμάτων; Συλλογή αποβλήτων;) Και πάλι μόνο οι πλέον σύγχρονες γλώσσες έχουν garbage-collection.
6. Προγράμματα αποτελούμενα από εκφράσεις (expressions). Σε αντιδιαστολή με τη διαφοροποίηση στις FORTRAN-καταγόμενες γλώσσες όπου υπάρχουν statements και expressions. Αυτό δίνει τη δυνατότητα σε ένα πρόγραμμα LISP να μπορεί να αναπαρασταθεί ως ένα δέντρο εκφράσεων. Είναι απαραίτητο χαρακτηριστικό για την ύπαρξη του 8ου και 9ου χαρακτηριστικού.
7. Τύπος συμβόλου. Αυτό είναι που την έκανε γνωστή στον κόσμο της τεχνητής νοημοσύνης και συμβολικών μαθηματικών (Το maxima είναι γραμμένο σε LISP)
8. Σημειογραφία του κώδικα ως δένδρο συμβόλων. Δηλαδή ο κώδικας δεν είναι απλό κείμενο, αλλά μπορεί να αναπαρασταθεί ως ένα δενδρικό διάγραμμα, με χρήση πχ XML.
9. Τέλος, όλη η γλώσσα διαθέσιμη ανά πάσα στιγμή. Μπορεί να τροποποιηθεί κατά βούληση. Δεν υπάρχει διαφοροποίηση compile-runtime.

Τα χαρακτηριστικά 8, και 9 είναι που κάνουν τη γλώσσα LISP διαφορετική από όλες τις άλλες γλώσσες. Καμία (και δε μιλάω για τις γλώσσες scheme, clojure ή άλλες διαλέκτους της lisp) άλλη σύγχρονη γλώσσα δεν έχει αυτά τα χαρακτηριστικά. Αυτά είναι που δίνουν στη γλώσσα LISP τη δυνατότητα για macros (η σχέση με τις C macros είναι τελείως επιφανειακή). Πρακτικά οποιαδήποτε γλώσσα εφαρμόζει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά θεωρείται διάλεκτος της LISP. Tι κάνουν οι Lisp macros; Επιτρέπουν το χειρισμό κώδικα σαν να ήταν δεδομένα. Επιτρέπουν τη δημιουργία προγραμμάτων που αυτοτροποποιούνται.

Αν και δεν είναι τόσο δημοφιλής γλώσσα είναι παντού παρούσα. Στον emacs βλεπε emacs-lisp, στο autocad βλέπε autolisp (ναι, στο γνωστό εμπορικό κλειστού κώδικα λογισμικό), στο maxima, στο audacity βλέπε nyquist, στο gimp βλέπε script-fu και σε πολλές άλλες εφαρμογές. Σύγχρονες διάλεκτοι της LISP είναι η Arc, Nu, Clojure, η οποία τρέχει στη java virtual machine, scheme, κ.α.

[monkgr]

Δὲν εἶναι τυχαῖο, ἄλλωστε, ὅτι ἡ LISP θεωρεῖται ἡ γλώσσα τῆς τεχνητῆς νοημοσύνης (A.I.), ἴσως μαζὶ μὲ τήν (λιγότερο ἐπαρκή, ὁμολογουμένως) Prolog. Μπορεῖ κανεὶς ἄνετα νὰ πεῖ ὅτι ἡ ἐμφάνιση τῆς LISP ἄλλαξε τὸν τρόπο δουλειᾶς τῶν περισσότερων προγραμματιστῶν, μὲ ἐφαρμογὲς ἀπὸ τεχνητὴ νοημοσύνη μέχρι σχεδίαση παιχνιδιῶν.
Ὅσο γιὰ τὸ θέμα «γλώσσα», ἐννοοῦσα νὰ τὸ ξαναδοῦμε συνολικά, ὡς χώρα - σὲ συνάρτηση, φυσικά, μὲ τὰ θέματα «παιδεία», «σχολεῖο», «Μ.Μ.Ε.».
@Dimitris: Δὲν ἔχω φανατισμὸ ἐναντίον τῆς ἀγγλικῆς ὁρολογίας - σὲ πάρα πολλά (κυρίως τεχνικά) θέματα εἶναι σχεδὸν μονόδρομος, ἀφοῦ οἱ ὅποιες ἀπόπειρες ἐξελληνισμοῦ ἦταν καὶ εἶναι τραγικὰ ἄκομψες καὶ μᾶλλον περισσότερο ἀνελλήνιστες ἀπὸ τὴ χρήση τοῦ ξένου ὅρου. Ἐκεῖ ποὺ εἶμαι κουμπωμένος εἶναι στὶς «ἀμερικανιὲς» τύπου lol, R.I.P. κ.λπ. ἢ τύπου «δείχνω-τὰ-εἰσαγωγικὰ-μὲ-τὰ-δάχτυλα».
Ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα, ὄντας ζωντανή, ἔχει τρομερὲς δυνατότητες ἀφομοίωσης: ἔτσι, ἀπὸ τὸ scanner ἔφτιαξε τὸ «σκανεράκι» καὶ τὸ ρῆμα «σκανάρω», ἐνσωματώνοντας στὴ γραμματικὴ καὶ τὸ τυπικὸ τῆς ἑλληνικῆς τὴν ξένη λέξη - ὁπότε δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ σκαρώσουμε ἑλληνικούρα γιὰ τὸ σκάνερ. Ἀλλὰ τὸ omg (π.χ.) δὲν ἐνσωματώνεται τὸ ἄτιμο! Οὔτε τὸ lol.

[Dimitris]

Off topic:
Συμφωνώ. Με παρεξήγησες. Απλά πολλές φορές ψάχνω την ελληνική ορολογία για διάφορες ξένες λέξεις και δεν τη βρίσκω.