To netcfg απαιτεί να φτιάξεις ένα configuration file για κάθε network στο οποίο θα συνδέεσαι
Τα configuration files μπαίνουν στο φάκελο /etc/network.d/
Στον φάκελο /etc/network.d/examples έχει παραδείγματα. Τα αντιγράφεις στο /etc/network.d/ και τα τροποιείς καταλλήλως. Πχ εγώ για το ασύρματο στο σπίτι (WPA) έχω το αρχείο home με το εξής περιεχόμενο
- Κώδικας: Επιλογή όλων
CONNECTION='wireless'
DESCRIPTION='A simple WPA encrypted wireless connection'
INTERFACE='wlan0'
SECURITY='wpa'
ESSID='myessid'
IP='dhcp'
KEY='mypassword'
μετά δίνεις από κονσόλα
- Κώδικας: Επιλογή όλων
sudo netcfg home up
Υπάρχουν και δαίμονες για να ψάχνει όσα ESSID κάνουν broadcast κτλ αλλά πρώτα πρέπει να το κάνεις να δουλέψει για τα απλά.
Το netcfg αξίζει τον κόπο αν συνδέεσαι σε συγκεκριμένα δίκτυα μόνο (πχ σπίτι και δουλειά). Αν πηγαίνεις συνέχεια πχ σε καφετέρειες το networkmanager/wicd μάλλον βολεύουν περισσότερο.
Αυτό που είπα για netcfg + static ip δεν το έχω τσεκάρει μόνος μου αλλά το έχω διαβάσει σίγουρα κάπου στο forum ή στο wiki. Και είναι λογικό αν το σκεφτείς. Οι static ip είναι πάντα πιο γρήγορες από το dhcp ενώ το netcfg είναι πολύ πιο ελαφρύ από networkmanager κτλ.