Gnome-shell μια δεύτερη γνώμη

[lucinos]

Εδώ και λίγες μέρες εγκατέστησα το Fedora 15 με το Gnome 3.

Η πρώτη φορά που είδα το Gnome-shell ήταν σε έναν υπολογιστή με Arch που μια αναβάθμιση έκανε περισσότερα από το επιθυμητό εγκαθιστώντας Gnome 3 χωρίς να υπάρχει αυτή η πρόθεση. Τότε το βρήκα τελείως παρανοϊκό και ακατανόητο. Το θεώρησα μια τεράστια καταστροφή για το λίνουξ. Τον δε συγκεκριμένο υπολογιστή τον γύρισαν σε Xfce για να συνέλθει. Όλα αυτά πριν γίνουν γνωστές οι δηλώσεις τού Λίνους για για το Gnome 3.

Αναγνωρίζω τώρα ότι η συγκεκριμένη γνώμη ήταν κάπως άδικη και αυτό αφενός γιατί δεν κάθησα να δουλέψω αλλά μόνο όσο να διαπιστώσω ότι δεν μπορούσα να κάνω την δουλειά μου όπως είχα συνηθίσει και αφετέρου το είδα σε έναν υπολογιστή που το έτρεχε μεν αλλά τον σκότωνε. Το θεώρησα τότε μια μαύρη μέρα καταστροφής τού λίνουξ. (πρώτα χαλάσανε το υπέροχο KDE 3 και τώρα καταστρέφουν το Gnome 2 στο οποίο είχε καταφύγει ο κόσμος). Τώρα που το τρέχω στον δικό μου υπολογιστή στον οποίο "πετάει" αλλά και έχω μια ευκαιρία να το συνηθίσω καλύτερα ώστε να έχω μια καλύτερη γνώμη.

Πριν είχα μια πολύ κακή γνώμη για το Xfce. Το θεωρούσα ένα κατώτερο περιβάλλον συγκριτικά με το Gnome 2 ενώ ταυτόχρονα σε ειδικές περιπτώσεις θεωρούσα προτιμότερα άλλα γραφικά περιβάλλοντα όπως το LXDE. Αυτό έκανε το Xfce κατά την γνώμη μου άχρηστο. Η καταστροφή τού Gnome 2 μοιραία πιστεύω θα οδηγήσει κόσμο στο Xfce. Αυτό αρχικά το θεώρησα αρνητική εξέλιξη (αφού εξαναγκάζεται κόσμος να καταφύγει σε ένα κατώτερο γραφικό περιβάλλον) αλλά τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα είναι θετική εξέλιξη, γιατί το Xfce έχει την ευκαιρία να καλύψει το κενό τού Gnome 2 και πιστεύω ότι θα το κάνει και θα γίνει καλύτερο από ότι το Gnome 2 ήταν ποτέ του. Το Gnome 3 κάνει ένα μεγάλο δώρο στο Xfce. Αυτό κάνει την ζημιά να φαίνεται σαφώς μικρότερη. Ταυτόχρονα το Gnome 3 δεν είναι κάτι καθαρά αρνητικό αλλά εξερευνά νέες δυνατότητες. Δεν είναι ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος και πιστεύω ότι εκτός από πολύ κόσμος που θα κάνει την μετάβαση στο Gnome 3 θα υπάρξουν νέοι οπαδοί. Εν ολίγοις το λίνουξ χάνει το Gnome 2 αλλά συνολικά τώρα βλέπω ότι μπορεί να βγει κερδισμένο.

Μια από τις αμφιλεγόμενες επιλογές τού Gnome-shell είναι η απαγόρευση να έχεις εικονίδια στην επιφάνεια εργασίας. Δεν θα δοκίμαζα καν το Gnome 3 αν πρώτε δεν έπεφτα στην λύση σε αυτό το πρόβλημα! Η λύση ευτυχώς είναι πολύ εύκολη. Απλά χρησιμοποιείς μια εύκολη στην χρήση εφαρμογή. Στο fedora μπορείς να την εγκαταστήσεις τρέχοντας sudo yum install gnome-tweak-tool
Το θεωρούσα μεγάλη τραγωδία ότι το Gnome 3 δεν σε αφήνει να βάλεις εικονίδια στην επιφάνεια εργασίας. Και πραγματικά παραξενεύομαι με όλους αυτούς που λένε "τι υπέροχο που το σύστημα μού επιβάλει πώς θα δουλεύω και να είμαι τακτικός".

Κατ αρχήν να πω ότι "γενικά" είμαι κατά τών εικονιδίων στην επιφάνεια εργασίας. Συγκεκριμένα αυτό που κάνουν οι χρήστες των windows όταν εγκαθιστούν μια εφαρμογή να βάζουν και το εικονίδιό της στην επιφάνεια εργασίας το θεωρώ φρικώδες και τελείως αντιπαραγωγικό. Το λίνουξ όμως ποτέ δεν αγκάλιασε έτσι και αλλιώς αυτή την πρακτική σε αντίθεση με τα windows που οι περισσότερες εφαρμογές σε προτρέπουν να τοποθετήσεις εικονίδιο στην επιφάνεια εργασίας. Το αποτέλεσμα είναι μια επιφάνεια εργασίας γεμάτη εικονίδια που την κάνει εντελώς ακατάλληλη για εργασία λόγω τών πολλών ενοχλητικών εικονιδίων, μια άσχημη επιφάνεια εργασίας και φυσικά δεν έχεις καν γρήγορη πρόσβαση στα περισσότερα από αυτά τα εικονίδια γιατί άντε να βρεις αυτό που θέλεις μέσα στον χαμό. Όμως αυτό είναι τελείως διαφορετικό από το άλλο άκρο.

Σε μία ταμπλέτα (για τις οποίες επίσης προορίζεται το Gnome-shell) είναι υποθέτω λογικό να μην έχεις καθόλου εικονίδια πάνω στην επιφάνεια εργασίας αλλά σε έναν υπολογιστή που τον έχω στο γραφείο μου και δουλεύω σε αυτόν θέλω να μπορώ να συμπεριφερθώ όπως στην επιφάνεια τού γραφείου μου. Θέλω δηλαδή να μπορώ απλά να ρίξω πράγματα πάνω στην επιφάνεια εργασίας και να τα βλέπω. Είναι ενοχλητικά για μένα αλλά ακριβώς αυτό θέλω, θέλω να είναι εκεί και να με ενοχλούν μέχρι να τα καθαρίσω, θέλω να τα βλέπω! Βεβαίως όταν πια δεν θα χρειάζομαι να τα βλέπω θα τα τακτοποιήσω με την ησυχία μου. Είναι παράλογο να μού στερούν την δυνατότητα να χρησιμοποιήσω την επιφάνεια εργασίας ως επιφάνεια εργασίας.

Εκτός από αντικείμενα που απλά τα πετάω και θέλω να τα βλέπω και να με "ενοχλούν". Υπάρχουν τρεις περιπτώσεις που τις θεωρώ εξαιρετικά χρήσιμες.
α) ο κάδος ανακύκλωσης. Θέλω να τον βλέπω έτσι με τα χαρτάκια που τον γεμίζουν για να θυμηθώ να τον αδειάσω. Επίσης μού παρέχει και έναν εναλλακτικό τρόπο διαγραφής αρχείων ιδιαίτερα αντικειμένων που έχω ρίξει στην επιφάνεια εργασίας με τον γνωστό όμορφο τρόπο. Οκ μπορώ να κάνω δεξί κλικ και να διαλέξω διαγραφή αλλά γιατί να μην μπορώ να το κάνω και χωρίς μενού απλά συνδυάζοντας εικονίδια;
β) οι προσαρτημένοι δίσκοι. Πάντα έβρισκα εκπληκτική την ιδέα στο λίνουξ να βλέπω αυτόματα στην επιφάνεια εργασίας τούς δίσκους πού προσαρτώ. Είναι εξαιρετικά βολικό.
γ) το γνωστό σπιτάκι (που δείχνει στον προσωπικό μου φάκελο). Είναι χρήσιμο για να ανοίγεις έναν νέο φάκελο τού διαχειριστή αρχείων (ναυτίλου) ιδιαιτέρως όταν είσαι σε νέα επιφάνεια εργασίας.

Το συνηθισμένο "My Computer" είναι χρήσιμο στα windows αλλά όχι στο λίνουξ που η ίδια δουλειά γίνεται πολύ καλύτερα χάρις στο (β).

Αυτά για όσους λένε ότι μάς κάνει καλό που το gnome-shell ουσιαστικά καταργεί την επιφάνεια εργασίας. Σε όποιον τού αρέσει με γεια του, για τούς υπόλοιπους να μην τούς λένε "αυτό είναι τού σατανά" αλλά να τούς λένε αμέσως υπάρχει λύση: χρησιμοποιήστε το gnome-tweak-tool. τόσο απλό.

Τώρα σχετικά με το παράδειγμα τού Λίνους (που σε γενικές γραμμές συμφωνώ, απλά δεν το βλέπω τώρα τόσο καταστροφικό) να πω ότι η "λύση" που αναφέρει (για να δείξει πόσο κακό είναι το gnome-shell) στην περίπτωση που θέλεις να ανοίξεις νέο τερματικό είναι προφανώς απαράδεκτη γιατί το να πας στο προηγούμενο τερματικό είναι αυτό ακριβώς που θέλεις να αποφύγεις (και πολύ σωστά κάποιος που κάνει κάτι τέτοιο βλαστημά). Στα γρήγορα όμως βρήκα δύο καλύτερες λύσεις. Η μια είναι αντί για αριστερό (οπότε σε επαναφέρει στο παλιό τερματικό) κλικ να κάνεις δεξί και να επιλέξεις "νέο παράθυρο". Είναι λίγο μόνο ποιο αργό από το gnome 2 που απλά πατούσες το εικονίδιο τού τερματικού στο πάνελ. Η δεύτερη λύση είναι να δημιουργήσεις μια συντόμευση που να ανοίγει το τερματικό από το πληκτρολόγιο (λογικά με ctrl+alt+T) Στο ubuntu που κάτι τέτοια προβλήματα τα αντιλαμβάνονται λίγο καλύτερα την έχουν σαν προεπιλογή. Στο Fedora 15 απλά την δημιούργησα.

Τώρα για να κάνω μια σύγκριση τού unity με το gnome-shell, η αρχική μου εντύπωση όταν πρωτοείδα το gnome-shell είναι ότι είναι πολύ πιο παρανοϊκό από το unity. Τώρα βλέπω ότι με λίγο τουηκάρισμα μπορώ να μειώσω την παράνοια σε ένα ανεκτό επίπεδο, αντίστοιχο με αυτό τού unity. Κατά τα άλλα το unity έχει ορισμένες καλές ιδέες (που δεν μπορεί να ακολουθήσει το gnome-shell γιατί έχει τραβήξει άλλο δρόμο) που θυμίζουν Mac (κάποιες από αυτές ίσως αμφιλεγόμενες όπως το να έχεις τα μενού τών εφαρμογών ακόμα και για μικρά παράθυρα πάνω πάνω στο πάνελ και να κάνεις έτσι ατελείωτες διαδρομές με το ποντίκι), αλλά το gnome-shell συνολικά είναι πολύ πιο μπροστά από το unity και προς το παρών τεχνολογικά ανώτερο και έχει ακόμα περισσότερες καλές ιδέες. Επιφυλάσσομαι να έχω άλλη γνώμη όταν δω το ubuntu 11.10 το οποίο βασίζεται στο Gnome 3 οπότε ίσως φτάσει το gnome-shell.

[mangelasakis]

Επειδή κάθενας το βλέπει από διαφορετική οπτική γωνία και κάθενας βολεύεται διαφορετικά και οπότε έχει και διαφορετική άποψη θα πώ την δικιά μου άποψη πάντα φιλικά χωρίς να έχω σκοπό να αντιπαρατεθώ , αλλά θέλοντας να αποδείξω ότι αυτό που έχει συνηθίσει κάποιος και ο τρόπος που θέλει να δουλεύει και να λειτουργεί ο υπολογιστής του δεν είναι πάντα ο πιο επικοδομητικός και ο πιο γρήγορος ή ο πιο σωστός και ο πιο λειτουργικός... Αυτά που κάποιος δηλαδή τα θεωρεί μειονεκτήματα κάποιος άλλος μπορεί να τα θεωρεί πλεονεκτήματα... Και αυτό ακριβώς συμβαίνει στην περίπτωση την δικιά μου σε σχέση με τον @lucinos. Απλά το θέμα είναι να καταλάβουμε αντικειμενικά και χωρίς να εμπλέξουμε τον παράγοντα "συνήθεια" και να εμπλέξουμε προσωπικές μας γνώμες, τι ακριβώς είναι καλύτερο, πιο λειτουργικό , πιο επικοδομητικό όπως είπα πιο πάνω κλπ.

Μια από τις αμφιλεγόμενες επιλογές τού Gnome-shell είναι η απαγόρευση να έχεις εικονίδια στην επιφάνεια εργασίας. Δεν θα δοκίμαζα καν το Gnome 3 αν πρώτε δεν έπεφτα στην λύση σε αυτό το πρόβλημα! Η λύση ευτυχώς είναι πολύ εύκολη. Απλά χρησιμοποιείς μια εύκολη στην χρήση εφαρμογή. Στο fedora μπορείς να την εγκαταστήσεις τρέχοντας sudo yum install gnome-tweak-tool
Το θεωρούσα μεγάλη τραγωδία ότι το Gnome 3 δεν σε αφήνει να βάλεις εικονίδια στην επιφάνεια εργασίας. Και πραγματικά παραξενεύομαι με όλους αυτούς που λένε "τι υπέροχο που το σύστημα μού επιβάλει πώς θα δουλεύω και να είμαι τακτικός".

Κατ αρχήν να πω ότι "γενικά" είμαι κατά τών εικονιδίων στην επιφάνεια εργασίας. Συγκεκριμένα αυτό που κάνουν οι χρήστες των windows όταν εγκαθιστούν μια εφαρμογή να βάζουν και το εικονίδιό της στην επιφάνεια εργασίας το θεωρώ φρικώδες και τελείως αντιπαραγωγικό. Το λίνουξ όμως ποτέ δεν αγκάλιασε έτσι και αλλιώς αυτή την πρακτική σε αντίθεση με τα windows που οι περισσότερες εφαρμογές σε προτρέπουν να τοποθετήσεις εικονίδιο στην επιφάνεια εργασίας. Το αποτέλεσμα είναι μια επιφάνεια εργασίας γεμάτη εικονίδια που την κάνει εντελώς ακατάλληλη για εργασία λόγω τών πολλών ενοχλητικών εικονιδίων, μια άσχημη επιφάνεια εργασίας και φυσικά δεν έχεις καν γρήγορη πρόσβαση στα περισσότερα από αυτά τα εικονίδια γιατί άντε να βρεις αυτό που θέλεις μέσα στον χαμό. Όμως αυτό είναι τελείως διαφορετικό από το άλλο άκρο.

Εδώ θα σου απαντήσω ότι το δικαίωμα της ελευθερίας να επιλέξεις εσύ αν θέλεις να έχεις αρχεία-φάκελους-συντομέυσεις-εφαρμογες στην επιφάνεια εργασίας σου είναι ένα δικαίωμα το οποίο δεν πρέπει να σου το στερεί κανένας και σε αυτό συμφωνώ απόλυτα με την άποψη σου και πραγματικά έχεις το δικαίωμα της επιλογή μέσω του gnome-tweak-tool. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το να έχεις εικονίδια στην επιφάνεια εργασίας σου κάνει τον υπολογιστή σου πιο λειτουργικό. Αυτό το θέλουμε λόγο συνήθειας από τα windows και όχι λόγο ότι γινόμαστε πιο λειτουργικοί αν έχουμε εικονίδια στην επιφάνειας εργασίας. Αλλά αυτό θα το εξηγήσω παρακάτω αναλύωντας το παράδειγμα που έφερες. Αυτό που θέλω να τονίσω εδώ πέρα είναι ότι λόγο της συνήθειας που έχουμε πολλές φορές δεν δοκιμάζουμε από μόνοι μας να δουλέψουμε με κάποιο διαφορετικό τρόπο που ίσως είναι και πιο παραγωγικός, πιο εργονομικός , πιο λειτουργικός και πιο επικοδομητικός. Για αυτό πολλές φορές για να το κάνεις αυτό πρέπει να σε αναγκάσει κάποιος να το κάνεις αλλιώς δεν θα μπεις ούτε καν σε αυτή την διαδικασία δοκιμής και αλλαγής της ίσως κακής συνήθειας που έχεις... Με πιο απλά λόγια ναι μεν να μην σου στερεί το δικαίωμα επιλογής αλλά να σε παροτρείνει (και να σε αναγκάζει κιόλας αν είσαι αδιόρθωτος) να αλλάξεις και να δουλέψεις με διαφορετικό τρόπο ο οποίος ίσως είναι πιο σωστός...

Σε μία ταμπλέτα (για τις οποίες επίσης προορίζεται το Gnome-shell) είναι υποθέτω λογικό να μην έχεις καθόλου εικονίδια πάνω στην επιφάνεια εργασίας αλλά σε έναν υπολογιστή που τον έχω στο γραφείο μου και δουλεύω σε αυτόν θέλω να μπορώ να συμπεριφερθώ όπως στην επιφάνεια τού γραφείου μου. Θέλω δηλαδή να μπορώ απλά να ρίξω πράγματα πάνω στην επιφάνεια εργασίας και να τα βλέπω. Είναι ενοχλητικά για μένα αλλά ακριβώς αυτό θέλω, θέλω να είναι εκεί και να με ενοχλούν μέχρι να τα καθαρίσω, θέλω να τα βλέπω! Βεβαίως όταν πια δεν θα χρειάζομαι να τα βλέπω θα τα τακτοποιήσω με την ησυχία μου. Είναι παράλογο να μού στερούν την δυνατότητα να χρησιμοποιήσω την επιφάνεια εργασίας ως επιφάνεια εργασίας.

Καταρχήν αν έχεις την λογική οτι κάποια στιγμή θα καθαρίσεις την επιφάνεια εργασίας σου αφού έχει γίνει ένα μπάχαλο και ένας σωρός από εικονίδια τότε προδιαθέτει , επαληθεύει και επιβεβαιώνει (την κακή συνήθεια που έχουμε από τα windows) ότι θα γίνει μπάχαλο η επιφάνεια εργασίας σου όπως συμβαίνει σε όλους οσους χρησιμοποιούν windows θέλοντας και μη όσο προσεκτικοί και νοικοκύριδες και αν ειναι. Έχετε δει καμία επιφάνεια εργασίας windows να μην είναι μπάχαλο και σωρός από εικονίδια? Εγώ προσωπικά ποτέ μου, ουτε στα δικά μου windows ούτε σε άλλους. Και όταν αποφασίζω να την νοικοκυρέψω τότε έχει φτάσει η ώρα του format...
Οπότε αυτή η λογική-φιλοσοφία:
α)προδιαθέτει ότι θα αρχίσεις να γεμίζεις την επιφάνεια εργασίας σου με εικονίδια
β)επαληθεύει το α, δηλαδή ότι θα γεμίσεις την επιφάνεια εργασίας σου με εικονίδια
γ)επιβεβαιώνει ότι λόγο του β κάποια στιγμή η επιφάνεια εργασίας θα είναι μή λειτουργική και συνάμα εκνευριστική και θα χρειάζεται πολύ χρόνο για να καθίσεις να την νοικοκυρέψεις κάτι που θα μπορούσες να το έκανες παράλληλα καθώς δουλεύεις... Δηλαδή επιβεβαιώνει ότι αυτή είναι κακή συνήθεια που την έχουμε κληρονομίσει από τα windows και αυτό θα πρέπει να αλλάξει...

Επίσης θα ήθελα να πώ , να σκεφτούμε και να φανταστούμε το παραπάνω παράδειγμα που ανέφερε ο lucinos ότι, αν παρομοιάσουμε τα εικονίδια στην επιφάνεια εργασίας μας με κλειστά βιβλία τα οποία έχουμε πάνω στο γραφείο μας τα οποία βιβλία ανοίγουν όταν κάνουμε διπλό κλικ πάνω τους και γίνονται παράθυρα τότε καταλαβαίνουμε ότι, όπως το βιβλίο είναι άχρηστο και μη επικοδομητικό όταν είναι κλειστό έτσι και μία εφαρμογή ή ένας φάκελος ή ένα αρχείο είναι άχρηστο όταν είναι κλειστό, δηλαδή δεν έχουμε πατήσει πάνω του διπλό κλικ ώστε να ανοίξει και να γίνει παράθυρο. Οπότε αυτό που μας ενδιαφέρει είναι τα ανοιχτά παράθυρα και η εναλλαγή τους όπως και η εναλλαγή ανοιχτών παραθύρων διαφορετικών αρχείων και εφαρμογών, όπως δηλαδή και στα βιβλία μας ενδιαφέρει η εναλλαγή στις σελίδες τους όπως επίσης και η εναλλαγή μεταξύ των ανοιγμένων βιβλίων. Το εξώφυλλο των βιβλίων δηλαδή όταν είναι κλειστά (όπως δηλαδή τα εικονίδια στην επιφάνεια εργασίας) η μόνη χρησιμότητα που έχουν είναι η εύκολη εύρεση του κατάλληλου βιβλίου. Όταν όμως υπάρχουν πολλά βιβλία τότε η εύρεση γίνεται ευκολότερα και γρηγορότερα όταν αυτά είναι σε σωστή αλφαβητική σειρά τοποθετημένα με βάση τον τίτλο τους στην βιβλιοθήκη και όχι όταν τα έχουμε όλα μαζί σκόρπια πάνω στο γραφείο μας... Αυτή είναι η φιλοσοφία του gnome-shell δήλαδή να έχεις μία καθαρή επιφάνεια εργασίας (γραφείο) γίνοντας εύκολη εναλλαγή μεταξύ των παραθύρων (ανοιχτά βιβλία προς ανάγνωση) και να έχεις τις ελάχιστες δυνατές επιφάνειες εργασίες (γραφεία) ώστε να χωράνε τα παράθυρα σου (ανοιχτά βιβλία προς ανάγνωση) και να μπορείς να κάνεις εύκολα εναλλαγή μεταξύ των παραθύρων και των επιφανειών εργασίας χωρίς να γίνεται ένα μπάχαλο και χωρίς να έχεις ένα σωρό παράθυρα σε μία επιφάνεια εργασίας κανοντας τα κάθε φορά minimize-maximize -και για αυτό μάλιστα έχει αφαιρεθεί και αυτή η επιλογή (maximize-minimize) ώστε να σε αναγκάζει να χρησιμοποιείς τις διαφορετικές επιφάνειες εργασίας αν θέλεις να κρύψεις ένα παράθυρο και να μην το έχεις μπροστά σου. Παράλληλα η δημιουργία των επιφανειών εργασίας γίνεται δυναμικά ώστε να έχεις πάντα όσες ακριβώς επιφάνειες εργασίας χρειάζεσαι (ούτε μία περισσότερη αλλά ούτε μία λιγότερη) καθώς και να έχεις πάντα και μία καθαρή κενή επιφάνεια εργασίας (δηλαδή ένα ελεύθερο κενό γραφείο) για το αν θέλεις να επιλέξεις ένα καινούργιο παράθυρο (δηλαδή ένα καινούργιο ανοιχτό βιβλίο προς ανάγνωση) απογεύγοντας το μπαχαλο το οποίο πιθανόν να συμβαίνει στις αλλές επιφανειες εργασίες. Παράλληλα με το πάτημα ενός κουμπιου (των windows) ή σέρνοντας το ποντικι πάνω αριστερά έχεις μπροστα σου μία μικρογραφία της επιφάνειας εργασίας σου, με όλα τα παράθυρα καθώς και μία μικρογραφία όλων των επιφανειών εργασίας ώστε να μετακινείς και να τακτοποιείς όλα τα παράθυρα σου στις επιφάνειες εργασίας όπως θέλεις εσύ διατηρώντας τα πάντα όλα σε μία τάξη. Επίσης στο menu applications έχεις μπροστά σου την λίστα των εφαρμογών σου (σαν βιβλιοθήκη βιβλίων) σε μορφή εικονιδίων (σαν την επιφάνεια εργασίας των windows με τα εικονίδια και ακόμη καλύτερα γιατί ειναι σε αλφαβιτική σειρά και τακτοποιημένα σε κατηγοριες) και μπορείς είτε ψάχνοντας με το μάτι σου αλφαβητικά (ψάχνοντας αλφαβητικά στην βιβλιοθήκη) είτε χρησιμοποιώντας το search (λέγοντας στον βιβλιοθηκάριο ποιο βιβλίο θέλεις και σου το φέρνει) να βρείς την εφαρμογή-φάκελο- αρχείο που θέλεις...

Εκτός από αντικείμενα που απλά τα πετάω και θέλω να τα βλέπω και να με "ενοχλούν". Υπάρχουν τρεις περιπτώσεις που τις θεωρώ εξαιρετικά χρήσιμες.
α) ο κάδος ανακύκλωσης. Θέλω να τον βλέπω έτσι με τα χαρτάκια που τον γεμίζουν για να θυμηθώ να τον αδειάσω. Επίσης μού παρέχει και έναν εναλλακτικό τρόπο διαγραφής αρχείων ιδιαίτερα αντικειμένων που έχω ρίξει στην επιφάνεια εργασίας με τον γνωστό όμορφο τρόπο. Οκ μπορώ να κάνω δεξί κλικ και να διαλέξω διαγραφή αλλά γιατί να μην μπορώ να το κάνω και χωρίς μενού απλά συνδυάζοντας εικονίδια;

Εδώ πιστεύω ότι για τον λόγο ότι δεν έχεις μία ακατάστατη επιφάνεια εργασίας με ακατάστατα, ίσως και άχρηστα αρχεία τα οποία πρέπει να τακτοποιήσεις ή να διαγράψεις κάνοντας γρήγορα και απλά drag and drop τα εικονίδια μέσα στο εικονίδιο του κάδου ανακύκλωσης, δεν νομίζω ότι χρειάζεται να υπάρχει ο κάδος ανακύκλωσης σαν εικονίδιο κάπου. Ο κάδος ανακύκλωσης είναι ένα πολύ παλιό feature το οποίο ποτέ δεν κατάλαβα σε τι χρησιμεύει ώστε να τρώει χώρο στην επιφάνεια εργασίας μου σαν εικονίδιο. Αρκεί να υπάρχει κάπου σε κάποιο μενού κρυμένη μία επιλογή η οποία να με παραπέμπει στα διεγραμένα αρχεία μου για να κάνω ουσιαστικά επαναφορά των αρχείων μου αν κάποια στιγμή κάνω λάθος σε αυτό που διέγραψα. Με τον κάδο ανακύκλωσης στην επιφάνεια εργασίας αυτό που πιστεύω κάνουμε όλοι μας είναι μόλις τον δούμε γεμάτο πατάμε εντελώς μηχανικά αδειασμα του κάδου ανακύκλωσης χωρίς να επιβεβαιώνουμε τι διαγράφουμε. Αυτό το κάνω συνέχεια και πολλές φορές έχω διαγράψει αρχεία που τα χρειαζόμουν επειδή δεν έκανα έναν τελευταίο έλεγχο πρίν πατήσω άδειασμα του κάδου ανακύκλωσης. Και το κάνουμε αυτό εντελώς μηχανικά γιατί κυρίως αισθητικά μας ενοχλεί που ο κάδος ανακύκλωσης είναι γεμάτος και άρα πιάνουν χώρο κάποια αρχεία που τα θεωρούμε άχρηστα ενώ στην ουσία έχουμε άφθονο χώρο στον υπολογιστή μας οπότε δεν έχει νόημα να τα διαγράψουμε άμεσα ή ίσως δεν χρειάζεται να τα διαγράψουμε και καθόλου. Αν κάποια στιγμή έχουμε έλειψη χώρου τότε μας βγαίνει αυτόματα το μηνυμα που μας προειδοποιεί και μας παραπέμπει στην διαγραφή αρχείων και τότε μπορούμε πολύ εύκολα να αδειάσουμε τον κάδο ανακύκλωσης με τα αρχεία τα οποία είχαμε διαγράψει και φυσικά εξακολουθουν να βρίσκονται εκεί πέρα. Οπότε πιστεύω ότι περισσότερο καλό είναι που έφυγε ο κάδος ανακύκλωσης από την επιφάνεια εργασίας παρά κακό.

β) οι προσαρτημένοι δίσκοι. Πάντα έβρισκα εκπληκτική την ιδέα στο λίνουξ να βλέπω αυτόματα στην επιφάνεια εργασίας τούς δίσκους πού προσαρτώ. Είναι εξαιρετικά βολικό.

Σίγουρα είναι εξαιρετικά βολικό το να σου εμφανίζεται κάπου μπροστά σου ο δίσκος που μόλις προσάρτησες και άρα θέλεις να χρησιμοποιήσεις άμεσα αλλά γιατί αυτό να είναι με την μορφή εικονιδίου στην επιφάνεια εργασίας (και άρα να συμβάλει σε αυτή την ακαταστασία που είπαμε παραπάνω) και όχι με την μορφή μιας επισήμανσης, ένα notification στην περιοχή που εμφανίζονται τα autohide notifications στο gnome-shell στην κάτω δεξιά γωνία από το οποίο μπορείς να ανοίξεις το παράθυρο του δίσκου που μόλις προσάρτησες? Εξάλλου και από τον δίσκο που προσάρτησες θα χρειάζεσαι ένα συγκεκριμένο αρχείο το οποίο μπορείς να το βρεις το ίδιο εύκολα και απλά όπως και τα υπόλοιπα αρχεία από το search στο μενού activities. Δεν υπάρχει κανένας διαχωρισμός σε αρχεία. Όλα μπορείς να τα βρείς το ίδιο εύκολα και γρήγορα οπότε δεν βλέπω τον λόγο γιατί πρέπει να παραπονιόμαστε??

γ) το γνωστό σπιτάκι (που δείχνει στον προσωπικό μου φάκελο). Είναι χρήσιμο για να ανοίγεις έναν νέο φάκελο τού διαχειριστή αρχείων (ναυτίλου) ιδιαιτέρως όταν είσαι σε νέα επιφάνεια εργασίας.

Σε αυτό στην ουσία σου απαντάω και παραπάνω ότι δηλαδή δεν χρειάζεσαι να ανοίξεις έναν φάκελο(home directory στην περίπτωση μας) για κάποιον ιδιαίτερο λόγο αλλά για να βρεις ένα αρχείο ή εφαρμογή το οποίο γίνεται πολύ εύκολα από το search στο activities. Τώρα επειδή θα με κατηγορίσεις ότι εντάξει βάζουμε ένα search και τελειώσαμε και δεν χρειαζόμαστε τίποτα άλλο? Όχι δεν λέω αυτό, απλά το search είναι ένα feature που σε διευκολίνει πάρα πολύ καθώς στις μέρες μας με τόσα πολλά αρχεία και τόσο μεγάλο όγκο δεδομένων είναι άκρως απαραίτητο και αναγκαίο καθώς είναι ο μόνος τρόπος να βρίσκουμε γρήγορα και χωρίς κόπο ότιδηποτε θέλουμε. Αλλά το gnome-shell σου δίνει όλες τις απαραίτητες λειτουργείες στο μενού activities όπως ας πούμε τον διαχωρισμό των εφαρμογών σε υποκατηγορίες για να γίνει η εύρεση τους πιο εύκολη αν θέλεις να το κάνεις και με το μάτι σου καθώς και σου τις εμφανίζει κατα αλφαβητική σειρά. Και αν χρησιμοποιείς πιο συχνά κάποιες εφαρμογές , για να μην κάθεσαι κάθε φορά να την ψάχνεις μπορείς να τις βάλεις στο αριστερό dock panel που σου εμφανίζεται στο αριστερό μέρος με την επιλογή προσθήκη στα αγαπημένα.

Ακόμη κάτι άλλο που θα ήθελα να πω είναι ότι εκτός ότι υπάρχει και η επιλογή του gnome-tweak-tool για να μετατρέψεις το gnome-shell όπως εσύ θέλεις, το gnome 3-gnome-shell είναι ακόμη υπο ανάπτυξη και αν κοιτάξετε στα μελλόντικα features που πρόκειτε να προστεθούν σε μεταγενέστερες εκδόσεις θα διαπιστώσετε ότι θα υπάρχουν και άλλες πληθώρα επιλογών όπως και ένα τρίτο tab menu στο activities για διαχείρηση αρχείων και φακέλων , όπως επίσης και μία επιλογή διαχείρησης αρχείων media , όπως το weather indicator που θα είναι πλέον ενσωματομένο στο gnome-shell από προεπιλογή και δεν θα χρειάζεται να το κάνουμε εμείς εγκατάσταση και άλλα πολλά που κάνουν ακόμη καλύτερο το gnome-shell από ότι είναι τώρα... Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η φιλοσοφία του gnome είναι να φτιάξουν ένα γραφικό περιβάλλον ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο απλό, πιο λειτουργικό και πιο παραμετροποιήσιμο γίνεται. Αλλά το gnome 3 είναι ένα project το οποίο σχεδιάστικε από την αρχή και όπως όλοι καταλαβαίνετε χρειάζετε πάρα πολύ χρόνο και προσπάθεια για να φτάσει σε κάποιο ικανοποιητικό επίπεδο που πιστεύω ήδη βρίσκεται. Και επίσης πιστεύω ότι το gnome3-gnome-shell έχει πάρα πολλά καινούργια feature που το καθιστούν πάρα πολύ εξελίξημο και με μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης. Το πιο χαρακτηριστικό για μένα είναι η δυνατότητα απόκριψης αντικειμένων (όπως το power off που εμφανίζετε πατώντας το κουμπί Alt και η ένταξη των εφαρμογών και άλλων επιλογών και λειτουργειών σε ξεχωριστό μενού , στο activities που βοηθάει ώστε να γίνεται εξικονόμηση χώρου στην οθόνη σου όταν δουλεύεις και δεν σου εμφανίζονται διάφορα εικονίδια που σε ενοχλουν, σου αποσπουν την προσοχη και σε μπερδεύουν καμια φορά, παρά μόνο τα σημαντικά notifications στο κάτω μέρος της οθόνης σου από τα οποία μπορείς να κάνεις κάποιες λειτουργίες χωρίς να χρειαζεται να ανοίξεις επιπλέον παράθυρα, και τα απαραίτητα στο πάνω κεντρικό πάνελ όπως το ρολόι και το ημερολόγιο) που σε βοηθάει στο να μπορείς να προσθέσεις πάρα πολλά features χωρίς να σε περιορίζει ο χώρος της οθόνης σου καθώς αυτά αποκρύπτονται σε διαφορετικά μενού που εμφανίζονται πατώντας κάποια συντόμευση ή κανοντας μια συγκεκριμένη ενέργεια.

Όπως καταλαβαίνετε παραπάνω θεωρώ πολύ εξελιγμένο gui το gnome-shell και αυτός είναι και ο λόγος που όλα τα υπόλοιπα shells τα θεωρώ πατάτες... Ασφαλώς βέβαια και είναι προσωπική μου γνώμη αλλά πιστεύω ότι δεν είναι εσφαλμένη η γνώμη μου βάση των επιχειρημάτων των οποίων έθεσα. Και αυτός είναι και ό λογος που με ενοχλεί η στροφή της canonical στο unity που θεωρώ ότι είναι μία στροφή που θα κάνει κακό στο ubuntu και πολύ πιθανών και στο υπόλοιπο linux...

Με όλα τα παραπάνω ξανατονίζω ότι ούτε έχω σκοπό να αντιπαρατεθώ με κάποιον (συγκεκριμένα με τον @lucinos) παρόλο που αυτό κάνω , ούτε να επιβάλλω την γνώμη μου σε κάποιον παρόλο που ίσως τα επιχειρήματα μου θεωρηθούν πολύ καλά ώστε να επιρρεαστούν κάποιοι. Απλά θέλω να τονίσω ότι ίσως ο λόγος που σε πολλούς δεν αρέσει το gnome-shell είναι λόγο της κακής συνήθειας που είχαμε από τα windows όπως επίσης και από το gnome-panel και τα άλλα gui και shells. Σίγουρα το κάθε ένα έχει τα θετικά του και τα αρνητικά του. Αλλά το θέμα είναι πιο συγκεντρώνει τα περισσότερα θετικά σε σχέση με τα υπόλοιπα... Συγνώμη αν σας κούρασα αλλά δεν μπορούσα να εξηγήσω αυτά που ήθελα με λιγότερες λέξεις ώστε να γίνει απόλυτα κατανοητός ο τρόπος σκέψης μου....

[lucinos]

Επειδή κάθενας το βλέπει από διαφορετική οπτική γωνία και κάθενας βολεύεται διαφορετικά και οπότε έχει και διαφορετική άποψη θα πώ την δικιά μου άποψη πάντα φιλικά χωρίς να έχω σκοπό να αντιπαρατεθώ

μού την σπάει όταν το λένε αυτό!

Απλά το θέμα είναι να καταλάβουμε αντικειμενικά και χωρίς να εμπλέξουμε τον παράγοντα "συνήθεια" και να εμπλέξουμε προσωπικές μας γνώμες, τι ακριβώς είναι καλύτερο, πιο λειτουργικό , πιο επικοδομητικό όπως είπα πιο πάνω κλπ.

Προσωπικά είναι φιλοσοφική μου θέση ότι δεν υπάρχει αντικειμενική αλήθεια σε κάτι τέτοιο όπως η λειτουργικότητα.

Εδώ θα σου απαντήσω ότι το δικαίωμα της ελευθερίας να επιλέξεις εσύ αν θέλεις να έχεις αρχεία-φάκελους-συντομέυσεις-εφαρμογες στην επιφάνεια εργασίας σου είναι ένα δικαίωμα το οποίο δεν πρέπει να σου το στερεί κανένας και σε αυτό συμφωνώ απόλυτα

Δεν είμαι βέβαιος ότι "δεν θα μού τα στερήσει κανείς." Επιλογές όπως τα ταλαντευόμενα παράθυρα έχουν καταργηθεί εντελώς προς το παρόν (ή κάνω λάθος)

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το να έχεις εικονίδια στην επιφάνεια εργασίας σου κάνει τον υπολογιστή σου πιο λειτουργικό.

Αυτό άφησέ με εμένα να το κρίνω, όπως δεν κρίνω εγώ τι κάνει τον δικό σου υπολογιστή πιο λειτουργικό.

Για αυτό πολλές φορές για να το κάνεις αυτό πρέπει να σε αναγκάσει κάποιος να το κάνεις αλλιώς δεν θα μπεις ούτε καν σε αυτή την διαδικασία δοκιμής και αλλαγής της ίσως κακής συνήθειας που έχεις...

Μήπως να απαγορευτεί και το οινόπνευμα επειδή κάποιοι γίνονται αλκοολικοί; Η μετρημένη χρήση τής επιφάνειας εργασίας δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Άλλο αν κάποιοι κάνουν κατάχρηση.

Καταρχήν αν έχεις την λογική οτι κάποια στιγμή θα καθαρίσεις την επιφάνεια εργασίας σου αφού έχει γίνει ένα μπάχαλο και ένας σωρός από εικονίδια τότε προδιαθέτει , επαληθεύει και επιβεβαιώνει (την κακή συνήθεια που έχουμε από τα windows) ότι θα γίνει μπάχαλο η επιφάνεια εργασίας σου όπως συμβαίνει σε όλους οσους χρησιμοποιούν windows θέλοντας και μη όσο προσεκτικοί και νοικοκύριδες και αν ειναι. Έχετε δει καμία επιφάνεια εργασίας windows να μην είναι μπάχαλο και σωρός από εικονίδια? Εγώ προσωπικά ποτέ μου, ουτε στα δικά μου windows ούτε σε άλλους. Και όταν αποφασίζω να την νοικοκυρέψω τότε έχει φτάσει η ώρα του format...

Στα windows που έχω είναι ψιλομπάχαλο (όχι τραγικό όμως όπως έχω δει αλλού) αλλά αυτό κυρίως επειδή αφήνω τις εγκαταστάσεις εφαρμογών να δημιουργούν εικονίδια και μερικά μού αρέσουν για να τα σβήσω, αυτό είναι πράγματι μη λειτουργικό αλλά στην πράξη μπαίνω σπανιότατα στα windows για να με ενοχλεί πραγματικά (αντίθετα μετά από τόσο καιρό θυμάμαι τι έχω χωρίς να το ψάξω)
Στο λίνουξ τις σπάνιες φορές που πάει να γίνει μπάχαλο αυτό που κάνω αν βαριέμαι να βάλω τάξη είναι να δημιουργήσω ένα φάκελο desktop_2011.11.20, να τα ρίξω όλα σε αυτόν και αμέσως να τον αρχειοθετήσω κάπου εκτός επιφάνειας εργασίας. (τόσο απλό)

Οπότε αυτή η λογική-φιλοσοφία:
α)προδιαθέτει ότι θα αρχίσεις να γεμίζεις την επιφάνεια εργασίας σου με εικονίδια
β)επαληθεύει το α, δηλαδή ότι θα γεμίσεις την επιφάνεια εργασίας σου με εικονίδια
γ)επιβεβαιώνει ότι λόγο του β κάποια στιγμή η επιφάνεια εργασίας θα είναι μή λειτουργική και συνάμα εκνευριστική και θα χρειάζεται πολύ χρόνο για να καθίσεις να την νοικοκυρέψεις κάτι που θα μπορούσες να το έκανες παράλληλα καθώς δουλεύεις... Δηλαδή επιβεβαιώνει ότι αυτή είναι κακή συνήθεια που την έχουμε κληρονομίσει από τα windows και αυτό θα πρέπει να αλλάξει...

α) Να επαναλάβω το παράδειγμα τής ποτοαπαγόρευσης;
β) Δεν ισχύει
γ) Ο συνδυασμός τής απάντησής μου στο (α) και στο (β)

Επίσης θα ήθελα να πώ , να σκεφτούμε και να φανταστούμε το παραπάνω παράδειγμα που ανέφερε ο lucinos ότι, αν παρομοιάσουμε τα εικονίδια στην επιφάνεια εργασίας μας με κλειστά βιβλία τα οποία έχουμε πάνω στο γραφείο μας τα οποία βιβλία ανοίγουν όταν κάνουμε διπλό κλικ πάνω τους και γίνονται παράθυρα τότε καταλαβαίνουμε ότι, όπως το βιβλίο είναι άχρηστο και μη επικοδομητικό όταν είναι κλειστό

Είσαι στο γραφείο σου και κάνεις μια δουλειά, ξαφνικά έρχεται κάποιος και σού δίνει ένα βιβλίο, Δεν θέλεις να ασχοληθείς αμέσως μαζί του αλλά σε μια ώρα. Τι κάνεις; Το αφήνεις απλά προσωρινά πάνω στο γραφείο σου. Δεν θέλεις να το βάλεις στην βιβλιοθήκη γιατί δεν θέλεις να αποφασίσεις εκείνη την στιγμή που θα το βάλεις στην βιβλιοθήκη και επιπλέον αν το βάλεις στην βιβλιοθήκη μπορεί να το ξεχάσεις (τουλάχιστον εγώ θα το ξεχάσω).

Το εξώφυλλο των βιβλίων δηλαδή όταν είναι κλειστά (όπως δηλαδή τα εικονίδια στην επιφάνεια εργασίας) η μόνη χρησιμότητα που έχουν είναι η εύκολη εύρεση του κατάλληλου βιβλίου.

Φαίνεται εδώ ακριβώς είναι η έλλειψη κατανόησης σε αυτό που λέω. Δεν αφήνω ΠΟΤΕ κάτι στην επιφάνεια εργασίας για την εύκολη εύρεση. Αφήνω κάτι στην επιφάνεια εργασίας γιατί θέλω να το θυμηθώ ότι υπάρχει και δευτερευόντως για κάποιους άλλους λόγους, αλλά ΠΟΤΕ για εύκολη εύρεση.

Όταν όμως υπάρχουν πολλά βιβλία τότε η εύρεση γίνεται ευκολότερα και γρηγορότερα όταν αυτά είναι σε σωστή αλφαβητική σειρά τοποθετημένα με βάση τον τίτλο τους στην βιβλιοθήκη και όχι όταν τα έχουμε όλα μαζί σκόρπια πάνω στο γραφείο μας... Αυτή είναι η φιλοσοφία του gnome-shell δήλαδή να έχεις μία καθαρή επιφάνεια εργασίας (γραφείο) γίνοντας εύκολη εναλλαγή μεταξύ των παραθύρων (ανοιχτά βιβλία προς ανάγνωση) και να έχεις τις ελάχιστες δυνατές επιφάνειες εργασίες (γραφεία) ώστε να χωράνε τα παράθυρα σου (ανοιχτά βιβλία προς ανάγνωση) και να μπορείς να κάνεις εύκολα εναλλαγή μεταξύ των παραθύρων και των επιφανειών εργασίας χωρίς να γίνεται ένα μπάχαλο και χωρίς να έχεις ένα σωρό παράθυρα σε μία επιφάνεια εργασίας κανοντας τα κάθε φορά minimize-maximize -και για αυτό μάλιστα έχει αφαιρεθεί και αυτή η επιλογή (maximize-minimize) ώστε να σε αναγκάζει να χρησιμοποιείς τις διαφορετικές επιφάνειες εργασίας αν θέλεις να κρύψεις ένα παράθυρο και να μην το έχεις μπροστά σου. Παράλληλα η δημιουργία των επιφανειών εργασίας γίνεται δυναμικά ώστε να έχεις πάντα όσες ακριβώς επιφάνειες εργασίας χρειάζεσαι (ούτε μία περισσότερη αλλά ούτε μία λιγότερη) καθώς και να έχεις πάντα και μία καθαρή κενή επιφάνεια εργασίας (δηλαδή ένα ελεύθερο κενό γραφείο) για το αν θέλεις να επιλέξεις ένα καινούργιο παράθυρο (δηλαδή ένα καινούργιο ανοιχτό βιβλίο προς ανάγνωση) απογεύγοντας το μπαχαλο το οποίο πιθανόν να συμβαίνει στις αλλές επιφανειες εργασίες. Παράλληλα με το πάτημα ενός κουμπιου (των windows) ή σέρνοντας το ποντικι πάνω αριστερά έχεις μπροστα σου μία μικρογραφία της επιφάνειας εργασίας σου, με όλα τα παράθυρα καθώς και μία μικρογραφία όλων των επιφανειών εργασίας ώστε να μετακινείς και να τακτοποιείς όλα τα παράθυρα σου στις επιφάνειες εργασίας όπως θέλεις εσύ διατηρώντας τα πάντα όλα σε μία τάξη. Επίσης στο menu applications έχεις μπροστά σου την λίστα των εφαρμογών σου (σαν βιβλιοθήκη βιβλίων) σε μορφή εικονιδίων (σαν την επιφάνεια εργασίας των windows με τα εικονίδια και ακόμη καλύτερα γιατί ειναι σε αλφαβιτική σειρά και τακτοποιημένα σε κατηγοριες) και μπορείς είτε ψάχνοντας με το μάτι σου αλφαβητικά (ψάχνοντας αλφαβητικά στην βιβλιοθήκη) είτε χρησιμοποιώντας το search (λέγοντας στον βιβλιοθηκάριο ποιο βιβλίο θέλεις και σου το φέρνει) να βρείς την εφαρμογή-φάκελο- αρχείο που θέλεις...

καλύπτομαι από αυτά που έχω πει. Ο καθένας όπως βολεύεται. Το σβήνονται και να δημιουργούνται επιφάνειες εργασίας έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά του. Εγώ μπορεί να θέλω στην τρίτη επιφάνεια εργασίας να παίζω παιχνίδια και να είναι πάντα η τρίτη επιφάνεια εργασίας. Οκ αν το θέλω πραγματικά αυτό δεν θα χρησιμοποιήσω το Gnome-shell. Τα πλεονεκτήματα τού σχεδιασμού τού Gnome-shell τα αντιλαμβάνομαι και δεν τα κατηγορώ. Απλά συνήθως πρέπει να είναι κατανοητό ότι κάθε διαφορετικός σχεδιασμός για να κερδίσει ένα πλεονέκτημα πάντα υπάρχει κάποιο μειονέκτημα. Αυτή είναι η φύση τών πραγμάτων. Και προσωπικά δεν θεωρώ το Gnome-shell κακό (η αρχική μου γνώμη ήταν κάκιστη αλλά η δεύτερη γνώμη είναι πολύ θετικότερη) Αλλά δεν μπορούμε να λέμε στον κόσμο που βλέπει τα μειονεκτήματα "εσείς έχετε το πρόβλημα". Πρόβαλε τα πλεονεκτήματα, αλλά όταν κάποιος λέει "υπάρχει αυτό το μειονέκτημα", μην τού απαντάς "εσύ είσαι μειονεκτικός". Πιο νορμάλ είναι να τού πεις απλώς ότι υπάρχει και καλό στον σχεδιασμό και να το δοκιμάσει πριν το απορρίψει. Από εκεί και πέρα κάποιες μικρές απλές αλλαγές που μπορούν να γίνουν εύκολα γιατί να τις καταδικάζεις; Όταν εγώ επιλέγω να έχω εικονίδια στο desktop προσωπικά αντιλαμβάνομαι το "μειονέκτημα" στην ιδέα. Το βρίσκω όμως απείρως καλύτερο για μένα από το μην έχω αυτήν την δυνατότητα. Αυτή είναι μια πολύ μικρή αλλαγή. Σε μεγαλύτερες διαφωνίες πιστεύω ότι απλά θα πρέπει να υπάρχει μια διαφορετική επιλογή που να ταιριάζει περισσότερο στην προσωπική φιλοσοφία κάποιου, αντί να μπει στην διαδικασία να "το φέρει στα μέτρα του". Είναι δηλαδή για μένα προτιμότερο να έχουμε πολλά γραφικά περιβάλλοντα για να μπορούν να ικανοποιηθούν οι διαφορετικές ανάγκες ή προτιμήσεις παρά να έχουμε μόνο ένα το οποίο να εξαναγκαζόμαστε να το φέρουμε στα μέτρα μας ακόμα και αν έχουμε μεγάλες αποκλείσεις από τις επιθυμίες μας. Αλλά μικρές αλλαγές οι οποίες υπήρχαν γιατί θα πρέπει να επιλέγουν να τις στερήσουν από τούς χρήστες και να τις αφαιρούν με τόσο ζήλο. Πάρε την πιο απλή περίπτωση με τον τερματισμό τού υπολογιστή. Ο κάθε χρήστης αναρωτιέται πού στο καλό είναι.

α) ο κάδος ανακύκλωσης.

Εδώ πιστεύω ότι για τον λόγο ότι δεν έχεις μία ακατάστατη επιφάνεια εργασίας με ακατάστατα, ίσως και άχρηστα αρχεία τα οποία πρέπει να τακτοποιήσεις ή να διαγράψεις κάνοντας γρήγορα και απλά drag and drop τα εικονίδια μέσα στο εικονίδιο του κάδου ανακύκλωσης, δεν νομίζω ότι χρειάζεται να υπάρχει ο κάδος ανακύκλωσης σαν εικονίδιο κάπου.

Επαναλαμβάνομαι: "εσύ δεν νομίζεις, και καλά κάνεις για τον εαυτό σου. Όπως και εγώ τον θέλω και τον θέλω για μένα, όχι για σένα.

Με τον κάδο ανακύκλωσης στην επιφάνεια εργασίας αυτό που πιστεύω κάνουμε όλοι μας είναι μόλις τον δούμε γεμάτο πατάμε εντελώς μηχανικά αδειασμα του κάδου ανακύκλωσης χωρίς να επιβεβαιώνουμε τι διαγράφουμε.

Δεν έχω διαγράψει ΠΟΤΕ κάτι τον κάδο με μηχανικό άδειασμα. Τον κάδο ανακύκλωσης τον αδειάζω αρκετά τακτικά πάντα κάποια στιγμή που "χαζεύω" και πάντα με έναν έλεγχο. Σε κάποιες περιπτώσεις εφόσον δεν κάνω μηχανικές κινήσεις και είμαι απολύτως βέβαιος δεν θέλω να τα περνάω καν από τον κάδο. Ο έλεγχος μπορεί να είναι καλός και γρήγορος ακριβώς επειδή τον κάνω σχετικά ταχτικά, οπότε δεν έχει χρονίσει κάτι.

Αν κάποια στιγμή έχουμε έλειψη χώρου τότε μας βγαίνει αυτόματα το μηνυμα που μας προειδοποιεί και μας παραπέμπει στην διαγραφή αρχείων και τότε μπορούμε πολύ εύκολα να αδειάσουμε τον κάδο ανακύκλωσης με τα αρχεία τα οποία είχαμε διαγράψει και φυσικά εξακολουθουν να βρίσκονται εκεί πέρα.

Προσωπικά πιστεύω (για μένα) ότι αυτή η ταχτική είναι πολύ πιο επικίνδυνη. Γιατί όταν θα σού πεταχτεί το μήνυμα μπορεί να μην έχεις τον χρόνο να ελέγξεις και δεν θα μπορείς να το κάνεις γιατί θα γίνεται χαμός στον κάδο.

β) οι προσαρτημένοι δίσκοι. Πάντα έβρισκα εκπληκτική την ιδέα στο λίνουξ να βλέπω αυτόματα στην επιφάνεια εργασίας τούς δίσκους πού προσαρτώ. Είναι εξαιρετικά βολικό.

Σίγουρα είναι εξαιρετικά βολικό το να σου εμφανίζεται κάπου μπροστά σου ο δίσκος που μόλις προσάρτησες και άρα θέλεις να χρησιμοποιήσεις άμεσα αλλά γιατί αυτό να είναι με την μορφή εικονιδίου στην επιφάνεια εργασίας (και άρα να συμβάλει σε αυτή την ακαταστασία που είπαμε παραπάνω) και όχι με την μορφή μιας επισήμανσης, ένα notification στην περιοχή που εμφανίζονται τα autohide notifications στο gnome-shell στην κάτω δεξιά γωνία από το οποίο μπορείς να ανοίξεις το παράθυρο του δίσκου που μόλις προσάρτησες?

Εγώ θέλω να τούς βλέπω. Θέλω ένα εικονίδιο και για να τούς ανοίγω, και για να τούς κάνω ασφαλή αφαίρεση, και για να θυμάμαι ότι τούς έχω προσαρτήσει. Κανένα "notification" δεν τα κάνει όλα αυτά όπως τα θέλω. Τώρα όταν ξεκινάω τον υπολογιστή συνήθως δεν έχω κανέναν προσαρτημένο δίσκο. Οι προσαρτημένοι δίσκοι είναι εξορισμού κάτι προσωρινό οπότε δεν πρόκειται ποτέ να συμβάλουν σε ένα χάος στην επιφάνεια εργασία ούτε ποτέ είναι πολλοί σε αριθμό. Αν είχα ρομποτάκια που ερχόντουσαν και κάνανε αυτόματες προσαρτήσεις δεκάδων δίσκων τότε όντως θα προτιμούσα να μην μού χαλάει την επιφάνεια εργασίας όλη αυτή η χαοτική δραστηριότητα. Αυτήν την στιγμή και δεν βλέπω να αλλάζει στο μέλλον ο προσαρτημένος μου δίσκος είναι το στικάκι που βάζω στον υπολογιστή ή η κατάτμηση κάποιου άλλου λειτουργικού.

γ) το γνωστό σπιτάκι (που δείχνει στον προσωπικό μου φάκελο). Είναι χρήσιμο για να ανοίγεις έναν νέο φάκελο τού διαχειριστή αρχείων (ναυτίλου) ιδιαιτέρως όταν είσαι σε νέα επιφάνεια εργασίας.

Σε αυτό στην ουσία σου απαντάω και παραπάνω ότι δηλαδή δεν χρειάζεσαι να ανοίξεις έναν φάκελο(home directory στην περίπτωση μας) για κάποιον ιδιαίτερο λόγο αλλά για να βρεις ένα αρχείο ή εφαρμογή το οποίο γίνεται πολύ εύκολα από το search στο activities. Τώρα επειδή θα με κατηγορίσεις ότι εντάξει βάζουμε ένα search και τελειώσαμε και δεν χρειαζόμαστε τίποτα άλλο? Όχι δεν λέω αυτό, απλά το search είναι ένα feature που σε διευκολίνει πάρα πολύ καθώς στις μέρες μας με τόσα πολλά αρχεία και τόσο μεγάλο όγκο δεδομένων είναι άκρως απαραίτητο και αναγκαίο καθώς είναι ο μόνος τρόπος να βρίσκουμε γρήγορα και χωρίς κόπο ότιδηποτε θέλουμε. Αλλά το gnome-shell σου δίνει όλες τις απαραίτητες λειτουργείες στο μενού activities όπως ας πούμε τον διαχωρισμό των εφαρμογών σε υποκατηγορίες για να γίνει η εύρεση τους πιο εύκολη αν θέλεις να το κάνεις και με το μάτι σου καθώς και σου τις εμφανίζει κατα αλφαβητική σειρά. Και αν χρησιμοποιείς πιο συχνά κάποιες εφαρμογές , για να μην κάθεσαι κάθε φορά να την ψάχνεις μπορείς να τις βάλεις στο αριστερό dock panel που σου εμφανίζεται στο αριστερό μέρος με την επιλογή προσθήκη στα αγαπημένα.

Καλά κάνεις και λες ότι δεν χρειάζεται, αλλά εγώ θέλω το σπιτάκι να το βλέπω και να ανοίγω σε μια νέα επιφάνεια εργασίας ένα νέο παράθυρο τού ναυτίλου χωρίς να έχω στο μυαλό μου κάποιο συγκεκριμένο αρχείο. Τόσο απλό.

Όπως καταλαβαίνετε παραπάνω θεωρώ πολύ εξελιγμένο gui το gnome-shell και αυτός είναι και ο λόγος που όλα τα υπόλοιπα shells τα θεωρώ πατάτες...

Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι όντως το gnome-shell είναι πολύ εξελιγμένο GUI και αυτό είναι καλό για πολύ κόσμο, αλλά υπάρχει κόσμος που ΔΕΝ θέλει το πιο εξελιγμένο GUI, έχει άλλες προτεραιότητες για τις οποίες το gnome-shell είναι ακατάλληλο. Και εκεί ακριβώς εγώ δεν το κατάλαβες ίσως καλά αλλά παίρνω το μέρος τού gnome-shell. Γιατί αυτό που λέω είναι ότι αν κάποιος βάζει τόσο ψηλά αυτές τις άλλες προτεραιότητες ώστε να μην θέλει να κάνει το βήμα στο gnome-shell τότε θα πρέπει να αναγνωρίσει ότι κάποιο άλλο γραφικό περιβάλλον (πχ Xfce) μπορεί να είναι καλύτερο σε αυτές τις προτεραιότητες ΚΑΙ από το Gnome2. Όπως είπα είναι για μένα καλό να έχουμε διαφορετικά γραφικά περιβάλλοντα και ας υπάρχει κόσμος που νομίζει ότι αυτός ο κατακερματισμός κάνει κακό στο λίνουξ. Καλά κάνει και υπάρχει πλήθος επιλογών.

Και λες τα άλλα περιβάλλοντα πατάτες. Βάλε εσύ σε ένα παλιό νέτμπουκ Gnome3. Το LXDE όμως πετάει πολύ καλύτερα από τα XP (που πλέον μπορούμε να κατατάσσουμε σαν ελαφρύ γραφικό περιβάλλον). Βάλτο και πες μου ότι το Gnome3 δεν είναι πατάτα. Υπάρχουν διαφορετικές ανάγκες και προτιμήσεις τελεία.

Και αυτός είναι και ό λογος που με ενοχλεί η στροφή της canonical στο unity που θεωρώ ότι είναι μία στροφή που θα κάνει κακό στο ubuntu και πολύ πιθανών και στο υπόλοιπο linux...

Το unity και εγώ το θεωρώ πολύ κατώτερης κλάσης προϊόν από το gnome-shell. Ακόμα δεν έχω βάλει το 11.10 για να έχω μια νέα γνώμη (θα το βάλω) αλλά γενικά είναι κατά την γνώμη μου κακόγουστο. Για παράδειγμα η γνωστή μπάρα στα αριστερά συνδυάζει για μένα τα μειονεκτήματα τού να έχεις εικονίδια μπροστά σου με τα μειονεκτήματα να μην έχεις εικονίδια μπροστά σου. (αντί να κάνει το αντίστροφο). Βεβαίως δεν μπορούμε να έχουμε όλοι το ίδιο γούστο. Σε κάποιους άλλους μπορεί να τούς αρέσει και επιπλέον εγώ βλέπω και πλεονεκτήματα, μπορεί να μειονεκτήματα για μένα να είναι μεγαλύτερα αλλά λέει ψέματα και όποιος λέει ότι είναι καθαρά κακό.

[b]Με όλα τα παραπάνω ξανατονίζω ότι ούτε έχω σκοπό να αντιπαρατεθώ με κάποιον

Μάς το ξανάπες αυτό

Σίγουρα το κάθε ένα έχει τα θετικά του και τα αρνητικά του.

Εδώ συμφωνούμε...

Αλλά το θέμα είναι πιο συγκεντρώνει τα περισσότερα θετικά σε σχέση με τα υπόλοιπα...

Εδώ διαφωνούμε, το καθένα έχει διαφορετική συγκέντρωση και βάρος θετικών και αρνητικών ανάλογα με τις ανάγκες και το γούστο τού καθενός.

[mangelasakis]

όλο το παραπάνω που έγραψες αν το ξαναδιαβάσεις θα καταλάβεις ότι το μόνο που λες είναι ότι δεν υπάρχει αντικειμενική άποψη και παραθέτεις την προσωπική σου γνώμη επαναλαμβάνωντας συνεχώς τι σου αρέσει εσένα και τίποτα άλλο. Εσύ σουσιαστικά αυτό που χρειάζεσαι είναι ένα gui που να το έχεις κατασκευάσει εσύ όπως σου αρέσει... Το ότι εσύ έχεις συνηθίσει με έναν συγκεκριμένο τρόπο να λειτουργείς τον υπολογιστή σου και σου φένεται ότι είναι πιο λειτουργικός αυτό δεν αποδεικνύει ότι είναι πιο λειτουργικό... Είναι καθαρά θέμα συνήθειας και τίποτα άλλο. Εγώ ας πούμε αν μου πεις να δουλέψω στον υπολογιστή σου μπορεί και να μην με βολεύει τίποτα.

Όταν κάτι είναι καλό μένει στον χρόνο και σιγά σιγά αρχίζει και αρέσει σε όλους... Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με το gnome 3 που στην αρχή ξύνισε σε πολλούς αλλα σιγά σιγά αρέσει σε όλους...

Και προσωπικά δεν θεωρώ το Gnome-shell κακό (η αρχική μου γνώμη ήταν κάκιστη αλλά η δεύτερη γνώμη είναι πολύ θετικότερη)

Σε λίγο καιρό θα δεις ότι θα είναι ακόμη πιο θετική η γνώμη σου για το gnome γιατί είναι καθαρά θέμα συνήθειας...

Παραπάνω ανέφερα μερικά features του gnome 3 και ανέλυσα κατά πόσο είναι λειτουργικά ή όχι καθώς ανέλυσα και την φιλοσοφία των developers όπως την κατάλαβα εγώ με το παράδειγμα των βιβλίων και του γραφείου.
Ανέκαθεν η φιλοσοφία του gnome ήταν η δημιουργία ενός gui με τα άκρως απαραίτητα, που να είναι απλό γρήγορο και λειτουργικό. Πιστεύω ότι αυτό το πέτυχαν και με το παραπάνω. Τώρα τα υπόλοιπα είναι θέμα συνήθειας του κάθενα... Όπως και να έχει το gnome 3 εξακολουθεί να είναι opensource. Και ένα καλό των opensource είναι ότι μπορείς να το παραμετροποιήσεις όπως θέλεις και να του αλλάξεις "της παναγιάς τα μάτια". Μπορεί να είναι νωρίς ακόμη (μόλις μισό χρόνο έχει κυκλοφορήσει το gnome 3 ενώ το gnome 2 υπάρχει 10 χρόνια) αλλά ήδη έχουν βγει ένα σωρό extensions και ένα σωρό tweaks... Δείτε το σε βάθος χρόνου πόσο εξελιξιμο είναι το gnome 3 και συμβάλετε αν μπορείτε και εσείς στην εξέλιξη αυτή γιατί είτε μας αρέσει είτε όχι είναι το μόνο gui που αναπτύσετε τόσο γρήγορα. Ίσως (αν κρίνω και από το KDE που μέρα με την μέρα όλο και περισσότεροι παραπονιούνται για το πόσο βαρύ έχει γίνει και για τα πολλά bugs που έχει) το gnome να είναι και το μόνο gui το οποίο εξελίσετε θετικά και γίνεται όλο και καλύτερο καθώς και το μόνο που δημιουργεί και καινούργιες εφαρμογές και καινούργια features... Το gnome ίσως είναι το μόνο (δεν ξέρω κανένα άλλο) που συμβαδίζει με την τεχνολογία και με την εξέλιξη της.

[lucinos]

Και προσωπικά δεν θεωρώ το Gnome-shell κακό (η αρχική μου γνώμη ήταν κάκιστη αλλά η δεύτερη γνώμη είναι πολύ θετικότερη)

Σε λίγο καιρό θα δεις ότι θα είναι ακόμη πιο θετική η γνώμη σου για το gnome γιατί είναι καθαρά θέμα συνήθειας...

Όχι ακριβώς. Το πρόβλημα δεν είναι μονάχα συνήθειας. Δεν ανακάλυψα ξαφνικά πόσο υπέροχο είναι το gnome-shell, αυτό που διαπίστωσα είναι ότι αν κάποιος δίνει μεγαλύτερο βάρος στα αρνητικά σε σχέση με τα θετικά gnome-shell - gnome2 τότε αν είναι συνεπής ως προς τις προτεραιότητές του θα πρέπει να βρίσκει και καλύτερο (για αυτόν) το Xfce σε σχέση με το gnome2. Αυτό έχει μεγάλη σημασία γιατί ουσιαστικά δεν χάνεται κάτι (όπως είχε χαθεί στο KD3), προχωράμε μπροστά και οι επιλογές ουσιαστικά με το gnome-shell αυξήθηκαν, δεν μειώθηκαν.

και επαναλαμβάνω, το πρόβλημα δεν βρίσκεται τελικά στο gnome-shell, το πρόβλημα είναι η συμπεριφορά να λέτε σε όποιον δεν τού κάθεται κάτι: "εσύ έχεις το πρόβλημα".

[mangelasakis]

Και προσωπικά δεν θεωρώ το Gnome-shell κακό (η αρχική μου γνώμη ήταν κάκιστη αλλά η δεύτερη γνώμη είναι πολύ θετικότερη)

Σε λίγο καιρό θα δεις ότι θα είναι ακόμη πιο θετική η γνώμη σου για το gnome γιατί είναι καθαρά θέμα συνήθειας...

Όχι ακριβώς. Το πρόβλημα δεν είναι μονάχα συνήθειας. Δεν ανακάλυψα ξαφνικά πόσο υπέροχο είναι το gnome-shell, αυτό που διαπίστωσα είναι ότι αν κάποιος δίνει μεγαλύτερο βάρος στα αρνητικά σε σχέση με τα θετικά gnome-shell - gnome2 τότε αν είναι συνεπής ως προς τις προτεραιότητές του θα πρέπει να βρίσκει και καλύτερο (για αυτόν) το Xfce σε σχέση με το gnome2. Αυτό έχει μεγάλη σημασία γιατί ουσιαστικά δεν χάνεται κάτι (όπως είχε χαθεί στο KD3), προχωράμε μπροστά και οι επιλογές ουσιαστικά με το gnome-shell αυξήθηκαν, δεν μειώθηκαν.

Επιτέλους βρήκαμε την χρησή τομή και συμφωνούμε κάπου...

Το Xfce την τελευταία φορά που το είχα δοκιμάσει πριν πολύ καιρό ήταν σαν το gnome 2 και χειρότερο λειτουργικά καθώς και εμφανισιακά αλλά ήταν πιο ελαφρύ. Τώρα δεν ξέρω κατά πόσο έχει βελτιωθεί αλλά αν είναι ακομη σαν το gnome 2 δεν θέλω να έχω πάλι στον υπολογιστή μου κάτι που να μοιάζει σαν τα windows 95. Θέλω κάτι καινούργιο και μοντέρνο ώστε να μπορώ να το προωθήσω και παραπέρα και να υπερηφανεύομαι για αυτό.. Αυτή είναι η φιλοσοφία της εξέλιξης... Εκτός από καλό, γρήγορο, ελαφρύ ,λειτουργικό να είναι και όμορφο δηλαδή...

Edit: Από μια γρήγορη ματιά διαπίστωσα ότι πάνω κάτω το xfce έχει παραμείνει έτσι όπως το άφησα... Αυτό που εκνευρίζει και μου θυμίζει windows 95 και στο gnome 2 και KDE αλλά και στο Xfce είναι αυτό εδώ το μενού http://www.xfce.org/images/about/screenshots/4.8-3.png το οποίο είναι ένα feature του 1990 περίπου τότε που πρωτοεμφανίστικε ο X manager για πρώτη φορά αν δεν κάνω λάθος. Πότε θα ξεκολήσουμε πια από το παρελθόν υποστηρίζοντας ακόμη τα πανάρχαια guis??? Είναι κρίμα το linux να εξελίσετε τόσο γρήγορα και εμείς οι χρήστες του να είμαστε το πίσω στον τρόπο σκέψης μας και να είμαστε κολημένοι με την τεχνολογία του 1990... Το linux χρειαζόταν αυτή την αλλάγή και μπορώ να πω ότι και στο gnome -shell όπως και στο unity οι developers ήταν πάρα πολύ συντηριτικοί και θα μπορούσαν κατά την γνώμη μου να κάνουν κάτι πολύ πιο τολμηρό από ότι έγινε με το gnome-shell. Το gnome-shell είναι αρκετά διαφορετικό με ότι έχει σχέση με το παρελθόν και αυτό είναι πολύ καλό. Και διαπιστώνω ότι το gnome μαζί με το unity είναι τα μόνα guis που εξελίσονται θετικά... Όλα τα υπόλοιπα έχουν παραμείνει στάσιμα στο παρελθόν. Το KDE προσπαθεί αλλά χωρίς ιδιαίτερο αποτέλεσμα και μάλλον η εξέλιξη του είναι περισσότερο αποτυχιμένη. Όμορφο και πολύ παραμετροποιήσιμο μεν αλλά πολύ βαρύ , πολύ αργό, δυσλειτουργικό και με πολλά bugs. Τα υπόλοιπα έχουν μείνει πίσω... Το unity έχει κάποια πολύ καλά features τα οποία είναι πολύ χρήσιμα όπως πχ το global menu που βοηθάει ώστε να εκμεταλεύεσαι όλη την οθόνη. Αν και για το unity ισχύει το ίδιο όπως και το gnome 3 ότι δηλαδή είναι πολύ νωρίς ακόμη , πρέπει να πώ ότι συγκριτικά το unity και το gnome-shell φένεται ότι το unity είναι πιο προχειροδουλειά και χωρίς κάποια ιδιαίτερη μελέτη στην δημιουργία του εκτός από 2-3 ωραία features όπως προείπα. Επίσης το unity το υπόστηρίζει μόνο η canonical και παρότι είναι opensource project δεν βλέπω να το προτιμάει άρα και να το εξελίσει η να συμβάλει στην εξέλιξη του καμία άλλη διανομή εκτός την canonical οπότε δεν νομίζω ότι μπορεί ποτέ το unity να φτάσει και να εξελιχθεί και να συναγωνιστεί το gnome-shell. Φυσικά και χωρίς το gnome 3 δεν υφίσταται unity...

[monkgr]

@mangelasakis

Κατ` ἀρχὴν θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν lucinos ὅτι (ΚΑΙ) τὸ θέμα τῆς λειτουργικότητας εἶναι ὑποκειμενικό. Κάποιος ποὺ πληκτρολογεῖ γρήγορα καὶ μὲ «τυφλὸ» σύστημα μπορεῖ νὰ βρίσκει τὶς συντομεύσεις πληκτρολογίου καὶ τὴν ἀναζήτηση βάσει τοῦ ὀνόματος τοῦ ἀρχείου ἢ τῆς ἐφαρμογῆς μεγαλύτερη εὐκολία άπὸ π.χ. ἕναν γραφίστα ποὺ δουλεύει κυρίως μὲ ποντίκι ἢ ταμπλέτα γραφικῶν και ἐλάχιστα μὲ πληκτρολόγιο. Ἤ, σὲ ἕνα πολὺ πιὸ ἀκραῖο παράδειγμα, ἕνα ἄτομο μὲ προβλήματα ὄρασης θὰ ἔχει διαφορετικὲς ἀπόψεις περὶ λειτουργικότητας ἀπὸ σένα (ἐκτὸς κι ἂν ἔχεις ἐνεργοποιημένο τὸν «μεγεθυντικὸ φακό» τῆς Orca, ποὺ θεωρῶ ἀπίθανο - καὶ ἐλπίζω νὰ μὴ συμβαίνει).
Ἐγὼ προσωπικὰ ἐγκατέλειψα τὸ Gnome (μετὰ ἀπὸ 7 συναπτὰ ἔτη φανατίλας ὑπέρ του) καὶ δὲν πιστεύω ὅτι ἔχει νὰ κάνει μὲ συνήθειες ἀπὸ Windows, γιατὶ ἀνέκαθεν τὰ θεωροῦσα ὡς ἕνα ἐντελῶς ἀντιλειτουργικό GUI (παλιὸς Mac user γάρ ). Φυσικὰ εἶναι ὑποκειμενικὴ αὐτή μου ἡ ἄποψη...
Ἀλλὰ δὲν γράφω αὐτὲς τὶς γραμμές γιὰ νὰ πάρω θέση ὑπὲρ ἢ κατὰ τοῦ Gnome Shell (ποὺ δὲν ταυτίζεται φυσικὰ μὲ τὸ Gnome3, ἄσχετο ἂν στὰ μάτια τοῦ ἁπλοῦ χρήστη ἔχει γίνει αὑτὴ ἡ ταύτιση). Γράφω γιὰ νὰ σὲ ρωτήσω: Ἀπὸ πότε εἶναι ἡ τελευταία σου ἐμπειρία μὲ τὸ KDE, ἀπὸ ποιὰ ἔκδοσή του καί, τὸ κυριότερο, μέσα ἀπὸ ποιὰ διανομή; Γιατὶ ἔχοντας τρέξει στὸν desktop ὑπολογιστὴ τῆς ὑπογραφῆς μου (κάπως ἀρχαῖος!!!) τόσο τὸ Gnome Shell (Gnome3) ὅσο καὶ τὸ KDE (τὸ 4.6 τότε, τώρα ἔχει περάσει στὸ 4.7), τὰ βρῆκα ἐξ ἴσου βαριὰ (ἢ ἐλαφρά, ἂν προτιμᾶς). Μάλιστα μπορῶ νὰ πῶ ὅτι τὸ Gnome ἦταν καὶ ἐλάχιστα πιὸ βαρύ.
Βέβαια, ἐπειδὴ πῆρε πόδι πολὺ σύντομα (μὲ βαριὰ καρδιά, εἶναι ἡ ἀλήθεια, γιατὶ ἕνας χωρισμὸς ἀπὸ κάτι ποὺ ἀγαποῦσες πάντα κοστίζει), δὲν ξέρω πῶς εἶναι σήμερα ἡ κατάσταση. Θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι βελτιώθηκε ὡς πρὸς τὶς ἐπιδόσεις. Ἀλλὰ γιὰ τὴ «φιλοσοφία» πίσω ἀπὸ τὸν σχεδιασμό του ἐξακολουθῶ νὰ ἔχω τὴν χειρότερη γνώμη (πάντα ὑποκειμενική, ὡστόσο, ἔτσι;)

[airmaik]

mangelasakis

Από μια γρήγορη ματιά διαπίστωσα ότι πάνω κάτω το xfce έχει παραμείνει έτσι όπως το άφησα... Αυτό που εκνευρίζει και μου θυμίζει windows 95 και στο gnome 2 και KDE αλλά και στο Xfce είναι αυτό εδώ το μενού http://www.xfce.org/images/about/screenshots/4.8-3.png το οποίο είναι ένα feature του 1990 περίπου τότε που πρωτοεμφανίστικε ο X manager για πρώτη φορά αν δεν κάνω λάθος.

εχεις δικιο φιλε,και τα windows 95 ειχανε πολλες επειφανεις εργασιας,compiz και λοιπα

πολυ εύστοχη η συγκριση σου

αντε να δω τι αλλο θα πειτε για να προωθεισετε το gnome-shell!!!

[lucinos]

έκανα σήμερα την αναβάθμιση. Όλα πήγαν καλά. Το Unity τού 11.10 είναι από κάθε άποψη καλύτερο από το Unity τού 11.04 αν και οι αλλαγές είναι μικρές.

Unity vs Gnome-shell
Το Gnome-shell σε γενικές γραμμές είναι καλύτερο και πιο καλόγουστο, αλλά το Unity έχει και αυτό κάποια πλεονεκτήματα. Κυρίως νομίζω είναι λιγότερο αινιγματικό, σημαντικό για κάποιον νέο, δεν έχει κάποιους παραλογισμούς, όπως η απόκρυψη τής επιλογής κλεισίματος τού υπολογιστή. Το μεγαλύτερο ατού τού Unity είναι ότι δεν έχασα τα ταλαντευόμενα παράθυρα!

[mangelasakis]

Κατ` ἀρχὴν θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν lucinos ὅτι (ΚΑΙ) τὸ θέμα τῆς λειτουργικότητας εἶναι ὑποκειμενικό. Κάποιος ποὺ πληκτρολογεῖ γρήγορα καὶ μὲ «τυφλὸ» σύστημα μπορεῖ νὰ βρίσκει τὶς συντομεύσεις πληκτρολογίου καὶ τὴν ἀναζήτηση βάσει τοῦ ὀνόματος τοῦ ἀρχείου ἢ τῆς ἐφαρμογῆς μεγαλύτερη εὐκολία άπὸ π.χ. ἕναν γραφίστα ποὺ δουλεύει κυρίως μὲ ποντίκι ἢ ταμπλέτα γραφικῶν και ἐλάχιστα μὲ πληκτρολόγιο

Μα το λες και μόνος σου ότι είναι θέμα συνήθειας.... Δηλαδή ο γραφίστας έχει συνηθίσει με το ποντίκι ενώ ένας προγραμματιστής με το πληκτρολόγιο. Αυτό όμως δεν αλλάζει την λειτουργικότητα του κάθε ένα. Σε κάποιες λειτουργίες το ποντίκι είναι πιο λειτουργικό και αποτελεσματικό ενώ σε κάποιες άλλες το πληκτρολόγιο είναι πιο λειτουργικό. Για κάνε μου ας πούμε copy paste ένα αρχείο σε έναν φάκελο από το πληκτρολόγιο με το τερματικό. Πρέπει να πληκτρολογίσεις ολόκληρο το path και του αρχείου αλλά και το path του προορισμού μαζί με το όνομα του αρχείου και το path.. Το βρίσκεις πιο λειτουργικό αυτό παρά να κάνεις ένα drag and drop με το ποντίκι? Αν όμως θέλεις να ψάξεις ένα αρχείο είναι πιο λειτουργικό να πληκτρολογίσεις το όνομα του και να το κάνεις search παρά να το ψάχνεις με το ποντίκι. Και σε αυτά τα παραδείγματα που ανέφερα δεν υπάρχει υποκειμενικότητα... Μπορεί εσύ να μην σου αρέσει το ποντίκι και να μην έχεις ούτε καν ποντίκι στον υπολογιστή σου και να έχεις συνηθίσει με το πληκτρολόγιο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα πάντα τα κάνεις πιο γρήγορα και πιο απλά με το πληκτρολόγιο. Σίγουρα αν είχες και ποντίκι κάποιες λειτουργίες θα τις έκανες πιο γρήγορα και το αντίθετο. Ο κατάλληλος συνδιασμος του ποντικιού αλλά και του πληκτρολογίου δίνει τα καλύτερα αποτελέσματα λειτουργικότητας. Και ξαναλέω αν εσείς έχετε συνηθίσει και σας αρέσει και είναι προσωπική σας προτείμηση να δουλεύετε μόνο με το ποντίκι ή μόνο με το πληκτρολόγιο , αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και πιο λειτουργικός αυτός ο τρόπος που δουλευετε. Απλά εσείς επειδή έχετε πλέον συνηθίσει έτσι σας φαίνεται ότι είναι πιο λειτουργικό. Κάνετε όμως λάθος καθώς και έχετε συνηθίσει λάθος επειδή εξαρχής μάθατε να χειρίζεστε λάθος τον υπολογιστή γιατί τα προηγούμενα λειτουργικά συστήματα στα οποία δουλεύετε σας το επέβαλαν να δουλευετε με τον συγκεκριμένο τρόπο με αποτέλεσμα να συνηθίσετε λάθος. Και λόγο αυτής της συνήθειας σας φαίνεται πιο αντιλειτουργικό τώρα το gnome-shell ενώ δημιουργήθικε με αυτό τον τρόπο αφού ποραφανως είχαν γίνει κάποιες μελέτες στο κομάτι της λειτουργικότητας και της απλότητας.

Να ξεκαθαρίσω όμως το εξής. Σε καμία περίπτωση δεν κατακρίνω και δεν κατηγορώ τον τρόπο το οποίο δουλεύετε. Αλλά κατακρίνω και κατηγορώ την άποψη σας στο να λέτε ότι το gnome-shell δεν είναι λειτουργικό γιατί πολύ απλά πιστεύω ότι κάνετε λάθος και ότι το λέτε αυτό επειδή δεν το έχετε δουλέψει αρκετά και επειδή έχετε συνηθίσει σε διαφορετικό τρόπο λειτουργίας. Έχετε ακούσει προφανώς την έκφραση "η δύναμη της συνήθειας".

Το KDE από την έκδοση 4 και μετά κατα γενική ομολογία είναι πιο βαρύ από το gnome. Οσο για το gnome 3 με ένα search στο google μπορείτε να διαπιστώσετε ότι είναι ακόμη πιο γρήγορο και πιο ελαφρύ από το ήδη ελαφρύτερο gnome 2 έναντι του kde 4.* Δείτε και την ram που δεσμεύει το κάθε ένα. Μιλάω πάντα για ubuntu vs Kubuntu. Γιατί αν εξατάσουμε debian gnome vs debian kde και πάλι το gnome είναι πιο ελαφρύ.

@Monkr κάτι θα τρέχει με τον υπολογιστή σου όσον αφορά το gnome 3... Ψάξε το γιατί είναι κρίμα ενώ είναι πιο γρήγορο από το gnome 2 και το kde στο δικό σου υπολογιστή να είναι πιο αργό. Το πιο πιθανόν να παίζει κάποιο πρόβλημα με την κάρτα γραφικών αφού έχουν αναφερθεί πάρα πολλά προβλήματα μέχρι στιγμής. Που θα πάει όμως θα διορθωθούν σιγά σιγά και μετά τέρμα οι δικαιολογίες...

εχεις δικιο φιλε,και τα windows 95 ειχανε πολλες επειφανεις εργασιας,compiz και λοιπα

πολυ εύστοχη η συγκριση σου

Είδες να κάνω καμία σύγκριση φίλε μου??? Που το είδες αυτό? Απλά λέω ότι κάποια feature του gnome 2 ,Xfce, KDE, κλπ. είναι δεκατετίας του 90 όπως αυτό με το μενού και τα applications που το θεωρώ πλέον παλαιολιθικό και καθόλου λειτουργικό. Ωραία και όμορφα τα εφφέ και το compiz, όπως και οι επιφάνειες εργασίες είναι ωραία features αλλά πρωταρχικό κριτήριο των περισσότερων σοβαρών χρηστών είναι η λειτουργικότητα. Και το gnome 3 έχει αξιοποιήσει κάποια από αυτά τα feutures όπως η δυναμική δημιουργία των επιφανειών εργασίας ώστε να κάνει τον υπολογιστή μας πιο λειτουργικό. Αυτό είπα. Δεν έκανα καμία σύγκριση και ούτε κάποιο συμφέρον έχω να προωθώ το gnome 3 -gnome-shell. Για open source project μιλάμε τα οποία δεν έχουν ιδιαίτερους κερδοσκοπικούς σκοπούς.

Απλά προσπαθώ να εξηγήσω ότι άδικα κατακρίνει ο περισσότερος κόσμος το gnome-shell και δεν την αξίζει τόση απαξίωση γιατί προσωπικά και λόγο των επιχειρημάτων που έχω ήδη αναφέρει αυτή την στιγμή προσωπικά το θεωρώ ότι καλύτερο υπάρχει στο linux αυτή την στιγμή.. . Είναι βέβαια φυσιολογικό γιατί λόγο συνήθειας το ότιδήποτε καινούργιο ξινίζει τους περισσότερους χρήστες αλλά μελλοντικά αλλάζουν γνώμη αφού δαιπιστώσουν κάποια πλεονεκτήματα και αφού το δουλέψουν και το συνηθίσουν...