ISO C (C99): File HexViewer

[migf1]

...
Πρόσθεσα τη σημαία -g όπου προσθέτει στοιχεία εκσφαλμάτωσης (debugging), οπότε με το πρόγραμμα gdb μπορείς να εντοπίσεις που έγινε το Segmentation fault.

Οι φάκελοι είναι είδος αρχείων σε Unix, οπότε ανοίγουν ως αρχεία. Ωστόσο δεν είναι κάτι χρήσιμο.

Αυτό το «ISO» που αναφέρουν παραπάνω είναι μάλλον παραφθορά κάποια κωδικοποίησης χαρακτήρων αντί για αρχεία *.ISO.

Βάλε την καλύτερα -g3 Σίμο, ώστε να μπορεί να απεικονίζει και macros ο gdb.

ΥΓ. Στα Windows δεν μου τα βγάζει όλα τα warnings ρε γαμότο ο gcc, ούτε σε mingw ούτε σε cygwin

[Star_Light]

@migf1 οκ θα το προσπαθησω....

οσο για αυτο με την MAC πιστευω ειναι λαθος αν οταν ο αλλος
διαβασει ενα κειμενο το οποιο λεει οτι η MAC ειναι ενας 16-δικος
δεν καταλαβει οτι αυτο που διαβαζει αναφερεται μονο στην αναπαρασταση
και οχι στην πραγματικοτητα.

[migf1]

Θεωρείται αυτονόητο πως τα πάντα εσωτερικά αποθηκεύονται σε 2αδική μορφή (όπου 1 = "περνάει ρεύμα", κι όπου 0 = "δεν περνάει ρεύμα"). Είναι δηλαδή τελείως κουφό (παράλογο) να πάει κάποιος να ασχοληθεί με MAC (ή γενικότερα με υπολογιστές) και να μην γνωρίζει το παραπάνω Εννοώ δεν είναι σε καμία περίπτωση υποχρεωμένη μια σελίδα που μιλάει για MAC addresses να εξηγεί πως στους υπολογιστές τα πάντα είναι εσωτερικά αποθηκευμένα σε μορφή 1 και 0 (δυαδική μορφή).

[simosx]

Το περιβάλλον με παράθυρα/χρώματα σε τερματικό σε Ubuntu μπορεί να γίνει με τη βιβλιοθήκη ncurses.
Στο
https://github.com/ubuntu-gr/ncursesdemos
πρόσθεσα ένα demo.

Για να το δοκιμάσετε,

Κώδικας: Επιλογή όλων

git clone git://github.com/ubuntu-gr/ncursesdemos.git

(το τρέχουμε μια φορά για τη δημιουργία του τοπικού κλώνου μας)

Κώδικας: Επιλογή όλων

make

για να γίνει η μεταγλώττιση

Κώδικας: Επιλογή όλων


./newdemo

για να εκτελέσουμε το demo στο τερματικό μας.

[migf1]

Ναι, τη γνωρίζω την βιβλιοθήκη Σίμο. Ήθελα και θέλω να αποφύγω ξένες βιβλιοθήκες, για να κρατήσω απλή την διαδικασία του compilation σε όλες τις πλατφόρμες. Αν ήταν να το κάνω με εξωτερικές βιβλιοθήκες θα προτιμούσα να το κάνω σε GTK+, full GUI, αντί για curses/pcurses/ncurses κλπ.

[Star_Light]

Λοιπον να μαι ξανα και εγω

Κώδικας: Επιλογή όλων


kostas@kostas-SSL:~/PROGRAMS/hex_viewer$ gcc hexview.c -o hexview
hexview.c: In function ‘buffer_dump’:
hexview.c:975: warning: cast from pointer to integer of different size
kostas@kostas-SSL:~/PROGRAMS/hex_viewer$ ls
con_color.h hexview hexview.c hexview.h
kostas@kostas-SSL:~/PROGRAMS/hex_viewer$


Πιστευω ειμαι ετοιμος να παω για δοκιμη.

[migf1]

Πανέτοιμος, ... αυτή η προειδοποίηση που βγάζει στη γραμμή 975 είναι σημαντική όμως!

Αλλάξτε το casting από ...

Μορφοποιημένος Κώδικας: Επιλογή όλων

putchar( (int)buffer->data[i] );

σε..

Μορφοποιημένος Κώδικας: Επιλογή όλων

putchar( (int)(buffer->data[i]) );

[simosx]

Ναι, τη γνωρίζω την βιβλιοθήκη Σίμο. Ήθελα και θέλω να αποφύγω ξένες βιβλιοθήκες, για να κρατήσω απλή την διαδικασία του compilation σε όλες τις πλατφόρμες. Αν ήταν να το κάνω με εξωτερικές βιβλιοθήκες θα προτιμούσα να το κάνω σε GTK+, full GUI, αντί για curses/pcurses/ncurses κλπ.

Αν δεν κάνω λάθος, με χρήση της ncurses είναι πιο εύκολο να φορτώσεις τμηματικά ένα τεράστιο αρχείο, σε αντίθεση με κάποιο GUI, όπου πρέπει να βάλεις όλο το αρχείο σε ένα έτοιμο γραφικό συστατικό.

[migf1]

(δεν τη χρησιμοποιεί αυτή τη γραμμή ο κώδικας, αλλά αν τη χρησιμοποιήσει μελλοντικά θα έχει πρόβλημα).

[migf1]

Αν δεν κάνω λάθος, με χρήση της ncurses είναι πιο εύκολο να φορτώσεις τμηματικά ένα τεράστιο αρχείο, σε αντίθεση με κάποιο GUI, όπου πρέπει να βάλεις όλο το αρχείο σε ένα έτοιμο γραφικό συστατικό.

Για το συγκεκριμένο θα σε γελάσω Σίμο, δεν θυμάμαι. Κανονικά πάντως δεν πρέπει να φορτώνω όλο το αρχείο μονομιάς στη μνήμη, ούτε μονοκόμματα ούτε τμηματικά (ανεξάρτητα από τα γραφικά δηλαδή).

Η χρυσή τομή για το άνοιγμα μεγάλων αρχείων, μιλώντας πάντα για στάνταρ C, είναι να βάζει το πρόγραμμα ένα buffer με fixed μέγεθος, και να φορτώνει κάθε φορά μονάχα τόσα bytes από το αρχείο. Δηλαδή αν π.χ έχουμε ένα buffer 100Mb κι ένα αρχείο 1Gb, τότε φορτώνουμε και δείχνουμε αρχικά στον χρήστη τα πρώτα 100Mb, όταν μας πει να μετακινηθούμε σε άλλη θέση, εκτός ορίου του fixed buffer μας, τότε υπολογίζουμε ποιο τμήμα του αρχείου αντιστοιχεί στη νέα θέση και πάμε και το φορτώνουμε στο buffer και το δείχνουμε, και πάει λέγοντας.

Έτσι ανοίγεις όντως αρχεία απεριόριστου μεγέθους, σχεδόν ανεξάρτητα από τη διαθέσιμη μνήμη του συστήματος. Αυτό όμως θέλει πολλή προγραμματιστική δουλειά! Είναι όμως στα υπόψη, ως τελευταίο-τελευταίο feature (στο τέλος δηλαδή, αφού έχω φτιάξει πρώτα έναν λειτουργικό viewer... κι έτσι όπως το πάω μάλλον θα τον κάνω και editor στο τέλος )