Star_Light έγραψε:αραγε εχουμε ελπιδες να γινουμε ποτε προγραμματιστες της προκοπης ή χλωμο το κοβεις? λολ
Αν ζητάς σοβαρά την άποψή μου πάνω σε αυτό το θέμα, κοίτα... από τον λίγο καιρό που βρίσκομαι μαζί μας, νομίζω πως κάνετε ένα βασικό λάθος: παρατάτε στη μέση κάτι που ξεκινάτε και καταπιάνεστε με άλλα πράγματα. Μετά τα παρατάτε κι αυτά στη μέση κι επιστρέφετε σε κάποιο από τα προηγούμενα και πάει λέγοντας.
Για παράδειγμα. αν θέλει κάποιος να μάθει loops δεν αρκεί να διαβάσει το πως δουλεύουν, πρέπει να λύσει και σχετικές ασκήσεις. Και μάλιστα αρκετές. Π.χ.η άσκηση με το δέντρο απευθύνεται σε αρχάριους του προγραμματισμού (είναι από τις πρώτες που δίνονται στους μαθητές μόλις καλυφθεί ή ύλη των βρόγχων).
Παραπλήσια, για να μάθει κάποιος ας πούμε πίνακες δεν αρκεί να έχει καταλάβει αυτά που γράφει το βιβλίο, πρέπει να κάτσει να λύσει κι ασκήσεις. Από απλό άθροισμα των στοιχείων ενός πίνακα, μέχρι ας πούμε ταξινόμησή τους σε αύξουσα σειρά ή π.χ. εισαγωγή και διαγραφή στοιχείων σε τυχαίες θέσεις του πίνακα με ταυτόχρονη αναπροσαρμογή των υπόλοιπων στοιχείων του (για παράδειγμα, για να εισαγάγεις ένα νέο στοιχείο στη μέση ενός πίνακα, θα πρέπει πρώτα να δημιουργήσεις θέση, μετακινώντας πρώτα όλα τα στοιχεία που ακολουθούν κατά μια θέση προς τα δεξιά, ελέγχοντας ταυτόχρονα να βρίσκεσαι εντός ορίων του πίνακα).
Ομοίως και για τα strings, και για τους δείκτες, και για τα struct και για όλα.
Και προφανώς πρέπει να υπάρχει και μια λογική ακολουθία σε αυτά που μαθαίνει κανείς. Π.χ. δεν μπορεί να ξεκινήσει με πίνακες χωρίς να έχει τριφτεί πρώτα σε βρόγχους, ή δεν μπορεί να ξεκινήσει απευθείας με strings χωρίς να έχει τριφτεί πρώτα με πίνακες και δείκτες.
Αυτά δεν ισχύουν μόνο στη C, αλλά σε όλες τις γλώσσες. Το λίγο από όλα συνορεύει επικίνδυνα με το τίποτα πουθενά. Εγώ νομίζω πως για να μάθει κάποιος προγραμματισμό πρέπει να ακολουθεί ένα σύστημα και να είναι σίγουρος πως έχει κατανοήσει σε ικανοποιητικό βαθμό μια ενότητα πριν αρχίσει να καταπιάνεται με την επόμενη (πόσο μάλλον με μεθεπόμενες και αντι-μεθεπόμενες



