dim459 έγραψε: Αν διαπιστώσω ότι είμαστε αρκετοί κολλημένοι εδώ μέσα και με πιάσει η προκοπή, ίσως κάποια στιγμή ανοίξω ένα thread σχετικά με το πως η κεφαλή του πικάπ μου, μου είχε κοστίσει ποσό που αναλογούσε σε αρκετές μηνιαίες μου επιχορηγήσεις σαν φοιτητής. Για να μαθαίνουν οι πιο νέοι πως ήταν σε εποχές προ internet, προ mp3 και προ cd, εκεί που για τα δισκάκια σου τα έσκαγες κανονικά (τουλάχιστον για τα καλά, για τα χύμα-μοδάτα της εποχής, υπήρχε πάντα και ο πειρατής κασσετάς της γειτονιάς, καλή του ώρα !)
Αμάν αμάν, ακούω καμπανάκια και χτυπάνε... Τι είπες τώρα! Αμα ανοίξεις το thread θα συνεισφέρω, μια που από τα συμφραζόμενα καταλαβαίνω ότι στα ίδια χρόνια παίζουμε πάνω κάτω... Βινύλια είσαγωγής σε διπλή τιμή από τα εγχώρια, στα γνωστά στέκια και δε συμμαζεύεται. Και το πικάπ μια οικονομική αμαρτία, όπως ακριβώς το περιγράφεις (είχε βρεθεί στα χέρια μου ένα αρχαίο ακόμα και τότε B&O, για το οποίο είχα πάρει εφεδρικές κεφαλές από τη Δανία, βιώνοντας ένα μικρό κράχ). Πρόλαβες και εκείνα τα φεγγάρια που οι ετικέττες των δίσκων ήταν γραμμένες στα ελληνικά, έτσι; και διάβαζα «κοτ σαμγουερ ιν τάιμ» στο βινύλιο των Maiden (από την ΕΜΙ, καλή της ώρα εκεί που βρίσκεται) και μου φαινόταν ότι το caught έφερνε λίγο σε κότα.
dim459 έγραψε: Παράλειψη, το Alice in Hell ηχογραφούσα. Όντως οι Annihilator τα σπάνε.
To heavy metal πάντως το χωρίζω σε δύο εποχές. Προ του Klll' em All των Metallica και μετά απ' αυτό.
Σίγουρα δεν ήταν οι πρώτοι που έπαιξαν thrash ουτε και οι καλύτεροι, αλλά νομίζω ότι ήταν το πρώτο σχετικό album στην ιστορία που είχε τέτοια απήχηση και έσκασε σαν βόμβα.
Από 'κει και πέρα άρχισαν όλοι να παίζουν με το γκάζι στο πάτωμα.
Για μένα ο πήχυς είναι στο 1985-1986. Λίγα πράγματα με ενθουσίασαν πραγματικά έκτοτε. Ισως φταίω εγώ, βέβαια. Ισως μετά το πράγμα έγινε mainstream.
Καλή η βουτιά στο χρόνο, φίλε dim... Πάντα είναι.




