Το μεγάλο αφεντικό του Linux, ο κύριος Λίνους Τόρβαλντς φαίνεται ορκισμένος εχθρός του νέου περιβάλλοντος GNOME 3. Αρκεί μόνο να σας αναφέρουμε αυτά που έγραψε στο google plus του ως σχόλιο σε κάποιον developer του kernel που παραπονιόταν για την μεταφορά στον kernel 3. Διαβάστε λοιπόν τι είπε ο κ. Linus:
Δεν έχει να κάνει με προβλήματα rendering του gnome 3 (για να το γυρίσει σε Fallback mode, όπως του είπε ο Cyrill Gorcunov λίγο νωρίτερα) (αν και αντιμετωπίζω και τέτοια), αλλά έχει να κάνει με την εμπειρία του χρήστη που προσφέρει το Gnome3, όπου ακόμα και χωρίς προβλήματα rendering είναι απαράδεκτη.
Γιατί δεν μπορώ να έχω ‘συντομεύσεις’ στην επιφάνεια εργασίας μου; Γιατί δεν μπορώ να έχω λειτουργικότητα; Ταλαντευόμενα παράθυρα; Γιατί κανένας λογικός άνθρωπος δεν νομίζει πως είναι καλή ιδέα το «Πάνε στο τρελό-mode-μενού ‘Δραστηριότητες’ » ;
Ήμουν πολύ εκνευρισμένος όταν άκουσα πως οι gnome developers αποφάσισαν ότι ήταν «πολύ περίπλοκο» για τον χρήστη να ανακαθορίσει το που θα κάνει κλικ. Προφανώς, στο Gnome3, οι developers αποφάσισαν ότι είναι «πολύ περίπλοκο» το να δουλεύεις στο desktop σου, και συνεπώς αποφάσισαν να το κάνουν αληθινά ενοχλητικό.
Ορίστε ένα παράδειγμα «της παράνοιας»: έστω ότι θέλεις να ανοίξεις ένα καινούριο παράθυρο τερματικού. Οπότε πηγαίνεις στο μενού «Δραστηριότητες» και πατάς στο εικονίδιο του τερματικού, το οποίο είναι ένα ακόμα μέρος του desktop σου (αλλά γιατί δεν μπορώ απλά να το έχω στην επιφάνεια εργασίας μου(;) σε αντίθεση με το να το έχω στο παράλογο mode «Δραστηριότητες»;). Τι θα συμβεί; Τίποτα. Σου φέρνει ξανά μπροστά σου το ήδη υπάρχων παράθυρο τερματικού (αντί να ανοίξει καινούριο).
Αυτό είναι τρελή βλακεία. Τώρα χρειάζεται να χρησιμοποιώ τον συνδυασμό Shift-Control-N στο ήδη ανοιχτό τερματικό μου, με σκοπό να ανοίξω ένα καινούριο. Μα ναι, αυτό είναι πράγματι βελτίωση της εμπειρίας του χρήστη. Σίγουρα.
Είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν κι άλλα να αναφέρει κανείς, αλλά αυτό είναι μόνο ένα απλό παράδειγμα της συμπεριφοράς «κοιτάω τον εαυτό μου και δεν με νοιάζει τι συμβαίνει γύρω μου» του Gnome3. Σοβαρά, ρωτάω συνεχώς τους άλλους developers σχετικά με το τι πιστεύουν σχετικά για το Gnome3, και όλοι μου λένε πως είναι τρελό.
Για την ώρα χρησιμοποιώ Xfce. Νομίζω πως είναι ένα επίπεδο πιο κάτω από το Gnome2, αλλά σίγουρα ένα τεράστιο βήμα πιο πάνω από το Gnome3. Πραγματικά.
Κατά την γνώμη μου, βρίσκω αρκετά καυστικό και ειρωνικό τον κ. Torvalds σχετικά με το Gnome 3. Όμως, επειδή ο σκοπός του άρθρου μας δεν είναι να θάψει το Gnome 3, αλλά να σας παρουσιάσει τις απόψεις του Linux Torvalds, ας θυμηθούμε τις δηλώσεις του ίδιου ανθρώπου πίσω στο 2005 σχετικά με την αγάπη του προς το KDE:
Προσωπικά αυτό που κάνω είναι να ενθαρρύνω τον κόσμο να χρησιμοποιεί KDE. Αυτό που λένε ότι «οι χρήστες είναι χαζοί και μπερδεύονται όταν τους δώσεις πολλές λειτουργίες» είναι άρρωστη νοοτροπία που έχει το Gnome. Αν νομίζετε ότι οι χρήστες είναι χαζοί, τότε μόνο χαζοί θα το χρησιμοποιήσουν. Δεν χρησιμοποιώ το Gnome επειδή πασχίζει για να είναι απλό, άλλωστε έχει περάσει καιρός όπου δεν κάνει αυτό που χρειάζομαι. Παρακαλώ, απλά πείτε στον κόσμο να χρησιμοποιεί το KDE.
Επειδή εδώ στο OSArena.net μας αρέσει να κάνουμε σωστή δουλειά, επιτρέψτε μου να επεκτείνω το ρεπορτάζ για να αποκτήσετε μια σφαιρική εικόνα για τις ιδιοσυγκρασίες του Linus. Διαβάστε λοιπόν τι είπε το 2009 μετά το release του KDE 4.0 :
Συνήθιζα να ήμουν χρήστης KDE. Μετά σκέφτηκα ότι το KDE 4.0 ήταν τόσο καταστροφικό, όπου επέστρεψα πίσω στο GNOME. Μισώ το γεγονός ότι το δεξί μου κλικ δεν κάνει αυτό που θέλω να κάνει. Αλλά το όλο θέμα με το «διαλύστε τα πάντα» είναι αρκετά επίπονο για τους χρήστες, οι οποίοι στην τελική θα δοκιμάσουν κάτι άλλο. Κατανοώ φυσικά τους λόγους της κυκλοφορίας του KDE 4.0, αλλά εξακολουθώ να πιστεύω ότι η μεταφορά έγινε με άσχημο τρόπο. Από την άλλη πλευρά μπορεί ίσως να αποδειχθεί σωστή επιλογή στο τέλος, και ποιος ξέρει, ίσως να επιστρέψω στο KDE, αλλά υποπτεύομαι ότι δεν είμαι το μόνο άτομο που έχασαν με την αναβάθμιση του KDE 4.0.
Εν ολίγοις, η πορεία του αφεντικού του Λίνουξ μέχρι τώρα φαίνεται να ήταν κάπως έτσι:
Gnome 2 (2001) > KDE 3 (2005) > Gnome 2 (2009) > Xfce (2011)
Κρίνοντας από τα λεγόμενα, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ο Linus, σαν πατέρας του Linux, έχει μια δική του πιο ιδιαίτερη αγάπη στο λειτουργικό, γεγονός που τον κάνει να αναζητάει πάντα κάτι καλύτερο -συνεπώς δύσκολα ικανοποιείται. Είναι όμως έτσι; Ή μήπως έχει να κάνει με την αιώνια διαμάχη των Gnome vs KDE vs Xfce;
Εσείς ποιο περιβάλλον χρησιμοποιείτε; Συμφωνείτε με την άποψη του Linus περί του Gnome 3;
Πηγή
http://osarena.net/2011/08/linus-torval ... noiko.html





