2o παράδειγμα: Ένα "Ερευνητικό Κέντρο Χ" θέλει να κάνει βασική έρευνα πάνω σε μια σειρά υπολογιστικών εργαλείων και επιλέγει τα αποτελέσματα/κώδικας που παρήγαγε να είναι κάτω από μια BSD-licence.
Με την BSD-licence είναι σίγουρο ότι δεν θα έχουν προβλήματα με την μετατροπή και ενσωμάτωση των αποτελεσμάτων τους σε "καταναλωτικά" αγαθά, αλλά παράλληλα θα επιτρέπουν στην ακαδημαϊκή κοινότητα να επεξεργάζεται αυτά τα αποτελέσματα όπως και όποτε η κοινότητα θέλει (όπως στην περίπτωση του Apache Web Server και του http protocol ή του Ogg Vorbis). Επίσης με το να είναι τόσο "permissive" η αδειοδότηση γλυτώνει τον αρχικό ιδιοκτήτη ενδεχόμενες προστριβές και δικαστικές διαμάχες που μπορούν να προκύψουν από ή/και με τρίτους, ειδικά σε περιπτώσεις που υπάρχει μεταφορά τεχνολογίας ( Παράνομη χρήση του λογισμικου ή όπως άλλες περιπτώσεις όπως αναφέρονται εδώ >>
http://GPL-violations.org/ ). Έτσι εξασφαλίζεται ότι η διασύνδεση του κώδικα τους με κώδικα που βρίσκεται κάτω από διαφορετική αδειοδότηση θα είναι απροβλημάτιστη και άμεση.
Τέλος μελλοντικά αυτή η δουλειά δεν είναι υπόλογη σε προβλήματα "orphaning", όπου δηλαδή μπορεί για κάποιους λόγους ο "αρχικός" copyright holder (το Ε.Κ. Χ) να κλείσει ή να εξαγοραστεί και κατά συνέπεια να προκύψει ζήτημα με τα πνευματικά δικαιώματα των έργων του και των meta-προϊόντων αυτού. (όπως στην περίπτωση abandonware)
(Ειδικά για το 1ο point το ίδιο το GNU Foundation αναγνώρισε αυτό το θέμα και πρότεινε την LGPL για να μπορεί να ενσωματώνεται ο κώδικας σε εμπορικά προϊόντα)
Γνώσεις ⇛ Linux: Συμπαθητικές ┃ Προγραμματισμός: Συμπαθητικότερες ┃ Αγγλικά: Αστέρι
Λειτουργικό ⇛ Ubuntu 10.04 32bit σε HP nw9440 ┃ Ubuntu 10.04 32bit σε Toshiba Satellite U400┃ SLED 11 64bit σε Dell OptiPlex 780