Για σκέψη και συζήτηση

[Nisok]

[kzlazy]

Πάντα θεωρούσα εκπληκτικό το χάρισμα των πνευματικών ανθρώπων να αντιλαμβάνονται τις εξελίξεις, προτού ο πολύς κόσμος καν υποψιαστεί τι τρέχει... Υπάρχει κι ένα πανέμορφο ποίημα του Καβάφη πάνω σε αυτό.

Ασχετα από την άποψη του καθενός πάνω στα συγκεκριμένα βιβλία και την (διαφορετική ή όμοια αλλά με άλλη διαδρομή) προσέγγιση των ζητημάτων μέσα από αυτά, παραμένει αντικειμενικά αξιοπρόσεκτο το γεγονός ότι το ένα γράφτηκε το 1949 (Οργουελ) και το άλλο το 1932 (Χάξλευ) (!!!!). Για το λόγο αυτό, ας μην μας ξεγελάει η εικονογράφηση. Σκεφτείτε ότι όταν γράφτηκαν, ακόμα και τα πράγματα που θεωρούμε δεδομένα σήμερα δεν υπήρχαν ή δεν ήταν τόσο διαδεδομένα (τόσο σε επίπεδο ασχολιών ή κοινωνικών φαινομένων, όσο και σε επίπεδο τεχνολογίας και οικιακών συσκευών ακόμα).

Και η επόμενη σκέψη έρχεται αβίαστα : σκεφτείτε πόση μοναξιά θα ένιωθαν βλέποντας το μοιραίο να έρχεται, καθώς και το πως θα τους αντιμετώπιζε η σύγχρονη με αυτούς πλειοψηφία των ανθρώπων...

Αυτήν την περίοδο διαβάζω το βιβλίο του Jared Diamond «Κατάρρευση», όπου με ενδελεχή ανάλυση παρουσιάζονται οι παράγοντες που είναι κρίσιμοι για το αν μια κοινωνία (θα) είναι βιώσιμη ή τείνει να καταρρεύσει. Η σχέση με το θέμα βρίσκεται στο ότι πολλές φορές οι εξελίξεις δρομολογούνται και από κακές μεν αλλά αβίαστες και ηθελημένες αποφάσεις.

Οπως λέγανε και οι παλιοί καλοί Led Zeppelin «OOOh, it makes me wonder, oooh it really makes me wonder».

[monkgr]

Τὸ κακό, κατ΄ ἐμένα τουλάχιστον, εἶναι ὅτι εἶχαν καὶ οἱ δύο δίκιο... Ἡ ἐξουσία ἀνέκαθεν χρησιμοποιοῦσε καὶ τὸ καρότο καὶ το μαστίγιο, γιατί, ὅποτε ξεχνοῦσε τὸ ἕνα ἀπὸ τὰ δύο καὶ χρησιμοποιοῦσε ἀποκλειστικὰ τὸ ἄλλο, πολύ σύντομα τὸ μετάνοιωνε.
Τὸ σύστημα σήμερα στηρίζεται στὴν ἐκδοχὴ τοῦ Χάξλεϋ, κατὰ κύριο λόγο, ἀλλὰ ἐπιφυλάσσει, μὲ τὴ βοήθεια τῆς ἄγρυπνης παρακολούθησης, τὴν ἐκδοχὴ τοῦ Ὄργουελ γιὰ τοὺς ἀποκλίνοντες. Ἔχει καταφέρει νὰ αὐτοφακελωνόμαστε (βλέπε facebook καὶ τὴν προθυμία μὲ τὴν ὁποία ὅλοι καταθέτουν τὰ προσωπικὰ δεδομένα τους σὲ κοινὴ θέα), νὰ ἔχουμε κλειστεῖ στὰ καβούκια μας καὶ νὰ ἀδιαφοροῦμε, νὰ ἔχουμε γίνει παθητικοὶ καταναλωτὲς χωρὶς βούληση, ἀλλὰ εἶναι πάντα ἕτοιμη ἀκόμη καὶ νὰ σκοτώσει ὅποιον ξεφεύγει ἀπὸ τὴ νόρμα σὲ βαθμὸ ποὺ νὰ γίνεται ἐνοχλητικός.
Ὄχι ἁπλῶς μᾶς ἀνέχεται, ὅταν χειροκροτοῦμε τοὺς "ἀμφισβητίες" ποὺ βγαίνουν στὶς ἐκπομπές τους καὶ καταφέρονται κατὰ τοῦ συστήματος - ἀκόμα καὶ μὲ εἰλικρινεῖς προθέσεις - ἀλλὰ θέλει νὰ τοὺς βλέπουμε καὶ νὰ τοὺς ἀκοῦμε, ἀντὶ νὰ κάνουμε κάτι πιὸ δραστικὸ ἐναντίον του. Ἀνέχεται καὶ προωθεῖ τὴν τηλεοπτικὴ κριτικὴ ἐνάντια στὴν ἀστυνομικὴ βία π.χ., ἀλλὰ τὸ ἴδιο εἶναι ποὺ τὴν ἀσκεῖ σὲ ἐκείνους ποὺ σηκώθηκαν ἀπὸ τὶς τηλεοράσεις τους καὶ βγῆκαν στοὺς δρόμους νὰ διεκδικήσουν ἢ καὶ μόνο νὰ διαμαρτυρηθοῦν.
Χάξλεϋ καὶ Ὃργουελ - προφῆτες καὶ οἱ δυὸ μὲ τὸν τρόπο τους...
Καὶ νὰ προσθέσω καὶ τὸν ἐκπληκτικὸ Bradbury μὲ τὸ Φαρενάιτ 451, γιὰ νὰ συμπληρωθεῖ τὸ σχῆμα τῶν δυστοπιστῶν (δυστοπία - τὸ ἀντίθετο τῆς οὐτοπίας).

[floral]

Πάντα θεωρούσα εκπληκτικό το χάρισμα των πνευματικών ανθρώπων να αντιλαμβάνονται τις εξελίξεις, προτού ο πολύς κόσμος καν υποψιαστεί τι τρέχει... Υπάρχει κι ένα πανέμορφο ποίημα του Καβάφη πάνω σε αυτό.

Ποιο ;

[koukouvaou]

http://cavafis.compupress.gr/kavgr_42.htm

Μάλλον......

[floral]

http://cavafis.compupress.gr/kavgr_42.htm

Μάλλον......

Πολύ καλό!

http://www.glasbergen.com/?s=child+psychology
You are spending the best years of your life doing a job that you hate so that you can buy stuff you don't need to support a lifestyle you don't enjoy.
= Ξοδεύεις τα καλύτερα χρόνια της ζωής σου κάνοντας μια δουλειά που μισείς ώστε να μπορέσεις να αγοράσεις πράγματα που δεν χρειάζεσαι για να υποστηρίξεις έναν τρόπο ζωής που δεν απολαμβάνεις.

[kzlazy]

http://cavafis.compupress.gr/kavgr_42.htm

Μάλλον......

Bingo. Ναι αυτό ακριβώς εννοούσα.

[xqtr]

Χάξλεϋ καὶ Ὃργουελ - προφῆτες καὶ οἱ δυὸ μὲ τὸν τρόπο τους...

Οι θεωριες συνομωσιας λενε οτι και οι δυο ανηκαν στην γνωστη ομαδα που θελει να επιβαλει την δικη της ταξη και οτι ειχαν προσβασει σε πληροφοριες εκ των εσω. Αν δειτε γνωστα videos του Alex Jones στο internet, το αναφερει συχνα.

Τωρα... τι ειναι αληθεια και τι ψεματα... μαλλον θα το μαθουμε απο πρωτο χερι...

[Nisok]

Δεν νομίζω ότι χρειάζεται και τόσο καλή πληροφόρηση για να γράψεις για αυτούς τους προβληματισμούς.
Στοχαστές και διανοούμενοι ανά εποχές περιγράφουν μελλοντικές κοινωνίες και ενίοτε πέφτουν μέσα στις περιγραφές τους.

Ακόμα και τώρα με την τωρινή ενημέρωση που έχουμε ο καθένας μας φαντάζεται το κόσμο των εγγονιών του.
Άλλος με επιτυχία και άλλος όχι τόσο καλά.
Σημασία έχει στην τελική και τι κάνουμε για αυτό.
Αυτό είναι το point του Χαξλευ.
Διερωτάται τι θα γίνει άμα δεν έχουμε λόγο να επαναστατήσουμε.
Και γιατί να επαναστατήσουμε αφού περνάμε καλά?

Εν' αντιθέσει ο Όργουελ φοβάται για το τι θα γίνει αφού καταρρεύσει το σύστημα του Χάξλευ.
Όταν ένα νέο δυναμικό κύμα διανοούμενων υποκινήσει μια επανάσταση, με τη σωστή φιλοσοφική βάση ώστε να ανατρέψει το σύστημα του Χάξλευ.
Και δημιουργηθεί ένα απόλυτα τέλειο σύστημα. Απέριττο, όπου θα έχει προβλέψει τα πάντα στην παραμικρή λεπτομέρεια.
Ένα τέλειο σύστημα που στέφεται εναντίον όποιου προσπαθήσει να το βλάψει πριν καν το καταλάβει και ο ίδιος.
Και ως τέλειο, είναι και αδύνατον να το σταματήσεις.

[logari81]

Πολυ ενδιαφεροντα και το αρχικο ποστ του Nisok και η αναλυση του monkgr.

Εγω θα ήθελα να σταθω σε μια ομοιότητα των δύο κόσμων και συγκεκριμένα στην αποστροφή του εκάστοτε συστήματος προς την μόρφωση. Προϋπόθεση και των δυο συστημάτων είναι η μη συνειδητοποιημένη μάζα. Ο μεν κοσμος του Χάξλευ δεν εχει νοημα από την στιγμη που οι πολίτες του αποκτήσουν συνείδηση, στον δε κοσμο του Οργουελ δεν υπαρχει μηχανή τόσο τέλεια που να μπορει να σταματήσει μια συνειδητοποιημένη πλειοψηφία.

Ο τωρινός μας ρόλος ως προς τα δύο αυτά συστήματα είναι ο αγώνας για μορφωση και συνειδητοποίηση. Στο ΕΛΛΑΚ υπάρχει ο σπόρος της συνειδητοποιημενης δράσης όπου ό καθένας μας ειναι φορέας της γνωσης κι όχι καταναλωτής της. Αν εφαρμοστεί αυτή η ιδέα και στην εκπαίδευση, την ενημέρωση και την βιομηχανική παραγωγή θα έχουμε ξεφύγει καί απο το σύστημα του Χάξλευ και απο αυτο του Οργουελ.

Το αντιθετο της συνειδητοποίησης είναι η συνήθεια. Δυστυχως το 99% της ανθρώπινης δραστηριότητας βασίζεται στην άνεση της συνήθειας. Αν η υπερίσχυση στον ανθρωπο της συνήθειας είναι κατι το εγγενές, τοτε το να ξεφυγουμε απο τα δυο αυτά συστήματα ειναι ουτοπία. Ελπίζω πως όχι.

Off topic:
Ο Ποπλερ έχει αναφερει το παραδειγμα της εκμάθησης οδήγησης. Όταν μαθαίνουμε να οδηγάμε, στην ουσία ξεχνάμε πως οδηγειται ένα αυτοκίνητο. Συνηθίζουμε να χειριζόμαστε μηχανικά το τιμόνι και τα πενταλ κατα τρόπο ώστε να μην πρεπει ανα πάσα στιγμη να σκεφτόμαστε τις βασικές αρχές βασει των οποίων οι χειρισμοί μας μετατρέπονται σε αλλαγές της κίνησης του αυτοκινήτου μας. Αυτό που λεμε "το κανω με κλειστά μάτια". Όταν κανουμε κατι με κλειστά μάτια συνήθως έχουμε ξεχασει γιατι το κάνουμε και που ακριβώς θελουμε να πάμε.