Να ψηφίσω;

[simosx]

Ίσως οι πολιτικοί δεν κατάλαβαν το μήνυμα του λαού για ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ.
Δεν πρέπει να τους δώσουμε πάλι τα ίδια ποσοστά (πλην ενός κόμματος που όλοι καταλαβαίνουμε ποιο είναι);

Αυτό πιστεύω και εγώ. Αν κάποιο κόμμα δεν έχει την ωριμότητα να μιλήσει για συνεργασία, τότε δε χρειάζεται τη ψήφο μας.

[akounadis]

Το πείραμα του Wörgl –
Μια ιστορία σαν παραμύθι

Μια μεγάλη απόφαση

Ο νέος δήμαρχος είχε έναν μακρύ κατάλογο έργων που ήθελε να εκτελέσει. Έργα απολύτως απαραίτητα όπως η ύδρευση της πόλης, η ασφαλτόστρωση των δρόμων, ο οδικός φωτισμός και η φύτευση δέντρων κατά μήκος των οδών. Αλλά τα δημοτικά ταμεία ήταν σχεδόν άδεια, και οι δημότες ήταν ήδη σε δεινή οικονομική κατάσταση, αντιμετωπίζοντας αρκετοί από αυτούς πρόβλημα επιβίωσης. Ο Δήμαρχος καταλάβαινε ότι μία αύξηση της φορολογίας τους, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα δημοτικά έργα, θα οδηγούσε σε περαιτέρω φτώχεια και ύφεση.

Ο Δήμαρχος όμως είχε μελετήσει το βιβλίο «Η Φυσική Τάξη» του οικονομολόγου Silvio Gesell (Σύλβιο Γκέσελ). Ο οποίος πίστευε ότι η αργή κυκλοφορία του χρήματος είναι η κύρια αιτία για την παραπαίουσα οικονομία. Το χρήμα ως μέσο συναλλαγής ολοένα εξαφανίζεται από τα χέρια των εργατών – παραγωγών και μαζεύεται στα χέρια των λίγων που το συσσωρεύουν, εκμεταλλεύονται τους τόκους, και δεν το επιστρέφουν πίσω στην αγορά. Κατ΄ αυτόν δηλαδή, όσο περισσότερο χρήμα είχαν, όσο περισσότεροι άνθρωποι, οι οποίοι το κυκλοφορούν συνεχώς, τότε η Κοινωνία θα έχει υγιή ανάπτυξη και ευημερία.

Ο Δήμαρχος βάζοντας σε εφαρμογή την παραπάνω θεωρία, ξεκίνησε το πρόγραμμα των Δημοτικών του έργων, δίνοντας δουλειά σε πολλούς εργαζόμενους και εργολάβους, ξεκαθαρίζοντας όμως ότι η πληρωμή τους θα γινόταν με σελίνια (το νόμισμα της Αυστρίας) όχι εκτυπωμένα από την Εθνική Τράπεζα της, αλλά από τον Δήμο του Wörgl. Όντως εκτυπώθηκαν και τέθηκαν σε κυκλοφορία 32.000 σελίνια ως "Γραμμάτια Πιστοποίησης Εργασίας", κάτι σαν ένα δωρεάν χρήμα, διότι δεν είχαν αντίκρισμα σε χρυσό, απλά αναγνώριζαν την παροχή έργου προς την Κοινότητα. Κόπηκαν χαρτονομίσματα ονομαστικής αξίας στα 1, 5 και 10 σελίνια.

Τα χρήματα του Wörgl
Στις 31 Ιουλίου 1932 δόθηκαν τα πρώτα 1.800 Σελίνια για να πληρωθούν οι μισθοί των εργαζομένων, και η αξία των υλικών που αναλώθηκαν τον πρώτο μήνα στα δημοτικά έργα. Οι άνθρωποι που πήραν αυτά τα νέα σελίνια, μπορούσαν να πληρώσουν τους δημοτικούς τους φόρους, αλλά και να αγοράσουν ψωμί. Ο αρτοποιός παίρνοντας αυτά τα σελίνια μπορούσε να αγοράζει αλεύρι από τον μυλωνά. Ο μυλωνάς αγόραζε σιτάρι από τον γεωργό. Ο γεωργός αγόραζε εργαλεία από τον σιδερά. Ο σιδεράς αγόραζε παπούτσια από τον τσαγκάρη. Ο τσαγκάρης πλήρωνε τον δάσκαλο που έκανε μάθημα στα παιδιά του. Ο δάσκαλος αγόραζε ψωμί στον αρτοποιό. Και ο κύκλος κυκλοφορίας του χρήματος επαναλαμβανότανε συνεχώς και καθημερινά, σε τέτοιο σημείο ώστε ήδη την τρίτη μέρα, ο κύκλος εργασιών ολόκληρης της πόλης να είναι παραπάνω από 10πλάσιος από τα 1.800 σελίνια που δόθηκαν στη κυκλοφορία σε σημείο το να υποπτεύονται κάποιοι ότι κάποια σελίνια είχαν πλαστογραφηθεί. Ο Δήμαρχος όμως είχε εφαρμόσει μία πρόσθετη μέθοδο για να κάνει το χρήμα να αλλάζει συνεχώς χέρια με μεγάλη ταχύτητα:

Τα χρήματα του Wörgl έχαναν το 1% της ονομαστικής τους αξίας κάθε μήνα. Για να αποφευχθεί αυτή η υποτίμηση ο ιδιοκτήτης του γραμματίου το δαπανούσε όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Ειδάλλως, την πρώτη μέρα του επόμενου μήνα, έπρεπε να αγοράσει ένα κουπόνι σαν γραμματόσημο, με αξία το 1% της ονομαστικής αξίας και να το κολλήσει στο χαρτονόμισμα. Υπήρχε δηλαδή μία λειτουργία αντίθετη από τον τοκισμό, που επέτρεπε στο χρήμα να κυκλοφορεί συνεχώς.
Ο Δήμαρχος φυσικά δεν μπορούσε να προσλάβει όλους τους ανέργους της πόλης για τα δημοτικά έργα. Με την αύξηση του κύκλου εργασιών της πόλης όμως, ο αρτοποιός για παράδειγμα δεν προλάβαινε μόνος του να βγάζει τα ψωμιά που του ζητούσαν, υποχρεώθηκε λοιπόν να προσλάβει έναν βοηθό, τον οποίον πλήρωνε με τα σελίνια του Δήμου. Το ίδιο κάνανε και οι υπόλοιποι επαγγελματίες. Οι βοηθοί που προσλήφθηκαν όμως διευρύνανε την αγοραστική δύναμη της πόλης και έτσι οι επαγγελματίες είχαν να αντιμετωπίσουν μία περαιτέρω αύξηση της ζήτησης, σε σημείο που κανένας κάτοικος της πόλης να είναι άνεργος, αλλά αντίθετα να υπάρχουν παντού αγγελίες ζήτησης προσωπικού. Έτσι το σύστημα αρχίζει να αποκτάει μία δυναμική μορφή, και οι άνεργοι από τα γύρω χωριά έρχονται για να δουλέψουν στο Wörgl, επίσης οι παραγωγοί από τα γύρω χωριά που είχαν τα προϊόντα τους απούλητα (διότι μέχρι τώρα κανείς δεν είχε χρήματα για να τα αγοράσει) επιτέλους βρήκαν αγοραστές στο Wörgl, αλλά με τους νέους επισκέπτες διευρύνεται ακόμα περαιτέρω η αγοραστική δύναμη, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται και η παραγωγική δραστηριότητα. Οι ξένοι εργάτες παίρνοντας τα σελίνια του Wörgl, δυνάμωναν και τις δικές τους τοπικές οικονομίες, επεκτείνοντας την ανάπτυξη στα γύρω χωριά, αλλά το ίδιο το Wörgl έβγαινε αλώβητο, από αυτή την έξοδο του χρήματος. Ο Δήμαρχος είχε ένα στρατηγικό πλεονέκτημα: Ήταν αυτός που εκτύπωνε το χρήμα. Δεν ήταν ένας ιδιώτης τραπεζίτης με σκοτεινά συμφέροντα κυριαρχίας από πίσω του, αλλά ένας άνθρωπος στην υπηρεσία των πολιτών.
Η πίσω όψη κάθε γραμματίου περιείχε αυτολεξεί την ακόλουθη συγκινητική δήλωση, κάποια λόγια που φαίνονται σαν να γράφτηκαν σήμερα, και όμως γράφτηκαν το 1932:
«Προς όλους τους ενδιαφερόμενους: Ο αργός ρυθμός που κυκλοφορεί το χρήμα έχει προκαλέσει μια πρωτοφανή ύφεση του εμπορίου και βύθισε εκατομμύρια ανθρώπους σε απόλυτη εξαθλίωση. Από οικονομικής απόψεως, η καταστροφή του κόσμου άρχισε! -Είναι καιρός, με αποφασιστική και έξυπνη δράση, να προσπαθήσουμε να συγκρατήσουμε την πτωτική βουτιά του εμπορίου και έτσι να σωθεί η ανθρωπότητα από αδελφοκτόνους πολέμους, χάος και διάλυση. Οι άνθρωποι ζουν μέσα από την ανταλλαγή υπηρεσιών τους. Η υποτονική κυκλοφορία έχει σταματήσει σε μεγάλο βαθμό αυτή την ανταλλαγή και έτσι ρίχνονται εκατομμύρια άνθρωποι που θέλουν να εργαστούν εκτός εργασίας - Πρέπει, συνεπώς, να αναβιώσουμε αυτή την ανταλλαγή υπηρεσιών και έτσι οι άνεργοι να επιστρέψουν στην παραγωγική τάξη. Αυτός είναι ο στόχος του πιστοποιητικού εργασίας που εκδίδεται από την αγορά της πόλης του Wörgl: Να μειώσει τα βάσανα και το φόβο, να προσφέρει δουλειά και ψωμί».

Η επιτυχία του Wörgl
Σε περίοδο 13 μηνών, ο Δήμαρχος εκτέλεσε όλα τα έργα που είχε σχεδιάσει: Ύδρευση, δρόμοι, φωτισμός. Επίσης κατασκευάστηκαν νέα δημόσια κτίρια, ένας ταμιευτήρας νερού, μία πίστα για σκι, και μια γέφυρα. Επίσης έγιναν αναδασώσεις, γιατί αντιλαμβάνονταν οι άνθρωποι του τότε, που ζούσαν πιο κοντά στη Φύση, το μελλοντικό κέρδος από την ύπαρξη των Δασών.
Σε έξι γειτονικά χωριά επεκτάθηκε το σύστημα με επιτυχία. Ο Γάλλος πρωθυπουργός, Eduard Dalladier, έκανε μια ειδική επίσκεψη για να δει το "θαύμα του Wörgl". Τον Ιανουάριο του 1933, το νέο οικονομικό σύστημα επεκτείνεται στη γειτονική πόλη της Kirchbühl, και τον Ιούνιο του 1933, ο Δήμαρχος του Wörgl συναντήθηκε με εκπροσώπους από 170 διαφορετικές πόλεις της Αυστρίας που ενδιαφέρονταν για την γενικευμένη εφαρμογή του συστήματος και στις πόλεις τους.
Η παρακάτω έκθεση συντάχθηκε από τον Claude Bourdet, έναν αυτόπτη μάρτυρα Καθηγητή του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης:
«Επισκέφθηκα το Wörgl τον Αύγουστο του 1933, ακριβώς ένα χρόνο μετά την έναρξη του πειράματος. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι τα αποτελέσματα φτάνουν το θαύμα. Οι δρόμοι, περιβόητοι για την άθλια κατάσταση τους, συναγωνίζονται τώρα την ιταλική Autostrade (Ιταλική Εθνική Οδό). Το Συγκρότημα των Δημαρχιακών γραφείων έχει ανακαινιστεί όμορφα ως ένα γοητευτικό σαλέ με ανθισμένες γλαδιόλες. Μια νέα τσιμεντένια γέφυρα φέρει περήφανα την πλάκα: "Χτισμένο με δωρεάν χρήματα το έτος 1933". Παντού βλέπει κανείς νέους φανοστάτες στους δρόμους, καθώς και ένα δρόμο με το όνομά του Silvio Gesell. Οι εργαζόμενοι στα πολλά εργοτάξια είναι όλοι ένθερμοι υποστηρικτές του συστήματος του δωρεάν χρήματος. Στα καταστήματα τα γραμμάτια είναι αποδεκτά παντού, παράλληλα με τα επίσημα χρήματα. Οι τιμές δεν έχουν αυξηθεί. Κάποιοι υποστήριξαν ότι το σύστημα που πειραματίστηκε στο Wörgl εμποδίζει την φορολογική ισότητα, γιατί ενεργεί σαν μία μορφή εκμετάλλευσης του φορολογουμένου. Φαίνεται να υπάρχει ένα μικρό λάθος σε αυτό τον τρόπο σκέψης. Ποτέ στο παρελθόν δεν είδε κανείς τους φορολογούμενους να μη διαμαρτύρονται έντονα κατά την αφαίρεση των χρημάτων τους. Στο Wörgl κανείς δεν διαμαρτύρονταν. Αντίθετα, οι φόροι (σε μορφή γραμματίων) καταβάλλονται εκ των προτέρων στον Δήμο. Οι άνθρωποι είναι ενθουσιασμένοι με το πείραμα και διαμαρτύρονται στην Εθνική τους Τράπεζα η οποία αντιτίθεται στην έκδοση των νέων αυτών χαρτονομισμάτων (των τοπικών γραμματίων). Είναι αδύνατο να αποδώσει κανείς τη γενική βελτίωση του Wörgl μόνο στη «νέα μορφή των φόρων». Δεν μπορεί κανείς παρά να συμφωνήσει με το Δήμαρχο ότι το νέο νόμισμα εκτελεί τη λειτουργία του πολύ καλύτερα από το παλιό. Αφήνω στους ειδικούς για να διαπιστωθεί αν υπάρχει πληθωρισμός, παρά την κατά 100% κάλυψη των βασικών καταναλωτικών αγαθών. Παρεμπιπτόντως, αυξήσεις των τιμών, το πρώτο σημάδι του πληθωρισμού, δεν εμφανίζονται. Όσον αφορά την οικονομία, μπορούμε να πούμε ότι το νέο νόμισμα ευνοεί την εξοικονόμηση κατά κυριολεξία και όχι την αποθησαύριση του χρήματος. Δεδομένου ότι τα χρήματα χάνουν την αξία τους κρατώντας τα σπίτι, μπορεί κανείς να αποφύγει την υποτίμηση αυτή επενδύοντάς τα σε μία τράπεζα καταθέσεων. Το Wörgl έχει γίνει ένα είδος προσκυνήματος για τους μακρο-οικονομολόγους από διάφορες χώρες. Ο καθένας μπορεί να τους αναγνωρίσει αμέσως, από τις εκφράσεις τους, κατά τη συζήτηση τους στους όμορφους δρόμους του Wörgl, ή ενώ κάθονται στα τραπέζια των εστιατορίων. Ο πληθυσμός του Wörgl με χαρά, περήφανος για τη φήμη τους, τους καλωσορίζει θερμά.»
Το τέλος
Η Κεντρική Τράπεζα της Αυστρίας πανικοβλήθηκε, στο ενδεχόμενο το πείραμα του Wörgl να επεκταθεί σε όλη την Αυστρία και αποφάσισε να διεκδικήσει τα μονοπωλιακά δικαιώματα της, απαγορεύοντας δωρεάν νομίσματα. Η υπόθεση έφτασε ενώπιον του Αυστριακού Ανώτατου Δικαστηρίου, το οποίο επικύρωσε το μονοπωλιακό δικαίωμα της Κεντρικής Τράπεζας για την έκδοση νομίσματος. Και έγινε ποινικό αδίκημα η έκδοση "νομίσματος έκτακτης ανάγκης". Το Wörgl γρήγορα επανήλθε στην ανεργία του 30%. Κοινωνική αναταραχή εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλη την Αυστρία, διότι οι απλοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνανε γιατί η Κυβέρνησή τους και η Δικαιοσύνη, που υποτίθεται ότι εξυπηρετούν τα συμφέροντα των πολιτών, δεν τους αφήνει να εξασκούν τη δοκιμασμένη λύση που βρήκανε στην αντιμετώπιση της ύφεσης, αλλά τους επιβάλει τα δικά της μέτρα που αποδεδειγμένα όπως και πριν τους ξαναβύθισε στη φτώχεια και την ανέχεια. Το 1938 ο Χίτλερ προχώρησε στην προσάρτηση της Αυστρίας (χωρίς να βρει την παραμικρή πολεμική αντίσταση) με έναν από τους λόγους για αυτό, το ότι πολλοί άνθρωποι τον είδαν ως τον οικονομικό και πολιτικό σωτήρα τους. Ακολούθησε ο Πόλεμος, και το πείραμα του Wörgl έμεινε στην Ιστορία.
(Βιβλιογραφία: http://www.mindcontagion.org/worgl)


Η μεγάλη ανανέωση του κόσμου δεν θα έρθει τη στιγμή που οι φτωχοί θα συμβιβαστούν με τη μοίρα τους,αλλά τη στιγμή που οι πλούσιοι θ' αρχίσουν να έχουν ηθικούς δισταγμούς για τη δική τους μοίρα!


Εργάζομαι στον όμιλο της Εθνικής Τράπεζας. Εχθές ενημερώθηκα για την επιπλέον ρεκόρ αύξηση των ασφαλίστρων κινδύνου.
Πολλά απ αυτά τα ασφάλιστρα αγοράστηκαν από την Goldman Sachs σε μια μεγάλη συνεργασία που είχε με την Εθνική Τράπεζα το 1999 λίγο πριν την πτώση του Ναού του χρήματος. Κάθε δάνειο που έχει λάβει ο Έλληνας πολίτης καταναλωτικό είτε στεγαστικό τιτλοποιήθηκε ώστε να μπορεί να επενδύσει πάνω σ αυτό η τράπεζα. Την ασφάλιση για το ρίσκο της επένδυσης που θα έπαιρνε αγοράστηκε απ αυτούς τους επενδυτές.
Εδώ φτάνουμε στην ουσία. Πότε θα αποδοθούν αυτά τα ασφάλιστρα??????
ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΧΡΕΟΚΟΠΉΣΕΙ Η ΧΩΡΑ. Τα δάνειά της και το ομολογιακό χρέος της που είναι τουλάχιστον το 80% του ποσοστό που προσαρμόσανε τα λαμόγια επενδυτές - οικονομικοί εγκληματίες στο ακαθάριστο εθνικό προϊόν της χώρας. Η Εθνική Τράπεζα βαστάει τουλάχιστον πάνω από 11.000.000 τραπεζικούς καταθετικούς - προθεσμιακούς λογαριασμούς. Καταλαβαίνεται για το μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας στην αγορά.!!!!!
Πολλές είναι οι λύσεις. Αρκεί να δηλώσουμε "Απεχθές Χρέος"

1ον - Τα δάνεια συμφωνήθηκαν χωρίς τη συγκατάθεση των πολιτών.
2ον - Τα δάνεια σπαταλήθηκαν σε δραστηριότητες που δεν ωφέλησαν το έθνος.
3ον - Ο πιστωτής ήταν ενήμερος γι’ αυτή την κατάσταση και σφύριζε αδιάφορα.

...Ότι έκαναν οι Αμερικάνοι λίγο πριν μπουν στο Ιράκ. Και ήταν εύκολο με την Χούντα του Σαντάμ. Διέγραψαν σχεδόν όλο το χρέος.

Να ξαναχτίσουμε πάνω στις στάχτες φροντίζοντας αρχικά να δημιουργήσουμε ξένες συμμαχίες που μας πρόσφεραν βοήθεια με πολύ καλύτερα επιτόκια και εμείς δεν δεχτήκαμε. Να συνθηκολογήσουμε σε νέο επίπεδο ώστε να διαφυλάξουμε με νέα δεδομένα την Εθνική μας κυριαρχία ώστε γρήγορα να επανέλθουμε σε μια καλύτερη, συμφέρουσα νομισματική ισοτιμία και κοινωνική ευημερία. Οι οικονομολόγοι να δράσουν υπέρ τα του οίκου μας.
Είναι εύλογο. Δυστυχώς παίζουν στις πλάτες μας και θα πεινάσουμε. Η ιστορία έχει καταγράψει πολλές τέτοιες σημαντικές αλλαγές.
Δεν χρειάζεται να φοβηθούμε. Αρκεί να πράξουμε έξυπνα και Δημοκρατικά.
Είμαστε πτωχοί και εντός του ευρώ και θα γίνουμε περισσότερο. Αν τελικά μείνουμε στο ευρώ ελπίζω να βοηθήσει κάποιος μεγάλος Ευρωπαίος Ηγέτης που να αναστείλει τα σχέδιά τους (μάχη θανάτου) και να υποστηρίξει την ανάπτυξη και γενικότερα την ευημερία.
Αυτή την στιγμή οι εκλογές είναι στην σκακιέρα...

[akounadis]

Θέλω να γίνουμε και εμείς σαν τους πολίτες του Wörgl !!!!
Να επανέλθει η κοινωνική και οικιακή οικονομία.
Να ζήσουμε, για όσο είναι, ως άνθρωποι με αξιοπρέπεια.

Για εμάς και τα παιδιά μας...

[akounadis]

«Προς όλους τους ενδιαφερόμενους: Ο αργός ρυθμός που κυκλοφορεί το χρήμα έχει προκαλέσει μια πρωτοφανή ύφεση του εμπορίου και βύθισε εκατομμύρια ανθρώπους σε απόλυτη εξαθλίωση. Από οικονομικής απόψεως, η καταστροφή του κόσμου άρχισε! -Είναι καιρός, με αποφασιστική και έξυπνη δράση, να προσπαθήσουμε να συγκρατήσουμε την πτωτική βουτιά του εμπορίου και έτσι να σωθεί η ανθρωπότητα από αδελφοκτόνους πολέμους, χάος και διάλυση. Οι άνθρωποι ζουν μέσα από την ανταλλαγή υπηρεσιών τους. Η υποτονική κυκλοφορία έχει σταματήσει σε μεγάλο βαθμό αυτή την ανταλλαγή και έτσι ρίχνονται εκατομμύρια άνθρωποι που θέλουν να εργαστούν εκτός εργασίας - Πρέπει, συνεπώς, να αναβιώσουμε αυτή την ανταλλαγή υπηρεσιών και έτσι οι άνεργοι να επιστρέψουν στην παραγωγική τάξη. Αυτός είναι ο στόχος του πιστοποιητικού εργασίας που εκδίδεται από την αγορά της πόλης του Wörgl: Να μειώσει τα βάσανα και το φόβο, να προσφέρει δουλειά και ψωμί».

Η μακροοικονομία που μας πουλάνε όλα αυτά τα χρόνια, η συγκεκριμένη μακροοικονομία πρέπει να πεθάνει και να επανέλθουμε σ αυτήν που πραγματικά έχουμε ανάγκη. Θα πρέπει να κατανοήσουμε ο ένας τον άλλον. Ένας να έχει πρόβλημα... θα σκάσει σύντομα το μπαλόνι...

[fkol k4]

@ akounadis

Το ποστ αυτό , θα ταίριαζε περισσότερο σε αυτό το νήμα, μιας και είναι περισσότερο οικονομικής/νομισματικής φύσης από ότι πολιτικής/κομματικής.

Ως αντίλογο για το πείραμα του Wörgl σήμερα, θα μπορούσε κανείς να αναφέρει πως πλέον δεν είμαστε στο 1933 όταν κάθε κοινότητα υποχρεούτο σε μεγαλύτερη αυτάρκεια λόγω της πολύ πιο δύσκολης επικοινωνίας και ανταλλαγής αγαθών.

Το 1933 θα ήταν πολύ πιο δύσκολο να εξάγουμε πορτοκάλια στην Αγγλία για παράδειγμα, γιατί δεν υπήρχαν τα μέσα μεταφοράς και διατήρησης που υπάρχουν σήμερα.

Ακόμα, το πείραμα αυτό εξομοιώνεται κατά ένα ποσοστό από τη λογική του να τυπώνεις πληθωριστικό νόμισμα.
Όλα αυτά που έκανε ο εν λόγω δήμαρχος, βασίστηκαν στο ότι οι πόροι ήταν ήδη εκεί. Με αυτή την προϋπόθεση όντως το σύστημα λειτουργεί άψογα. Αν υποθέσουμε όμως πως ο δήμαρχος χρειαζόταν και 20.000 τόνους πετρελαίου για τις ετήσιες ανάγκες, θα μπορούσε να πάει στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και να πληρώσει με το ίδιο χρήμα;
Φυσικά όχι, αυτό ήταν μόνο για τοπική κυκλοφορία.
Ακόμα, αν ένας υποθετικός κάτοικος του σύγχρονου Wörgl θα ήθελε να αγοράσει μια εισαγόμενη τηλεόραση LED HD TV LCD TURBO 16V 242ιντσών, τότε θα έπρεπε να το κάνει με κάποιο άλλο νόμισμα και όχι το σελίνι του Wörgl, καθώς αυτό δεν θα γινόταν δεκτό στη χώρα παραγωγής της τηλεόρασης.

Οπότε, για να εφαρμοστεί στην πράξη το πείραμα του Wörgl σε μια χώρα, τότε ή θα πρέπει αυτή να είναι απολύτως αυτάρκης και να μπορεί να παράξει τα πάντα (οπότε έτσι κι αλλιώς θα έχει ανθηρή οικονομία αν δεν υπάρχει μεγάλο ποσοστό διαφθοράς), ή θα πρέπει να αυτοπεριοριστεί στην κατανάλωση μόνο εγχώριων και βασικών αγαθών (κάτι που σημαίνει τέρμα τα iPhone και το ρίχνουμε στο καρτοτηλέφωνο όπως το '90, τέρμα η Coca Cola και πίνουμε μόνο ΕΠΣΑ ή Λουξ κ.ο.κ), κάτι που φυσικά θα μπορούσαμε να το εφαρμόσουμε και τώρα, απλά με μια συνεννόηση σε εθνικό επίπεδο των απλών καταναλωτών.

[akounadis]

Όταν φτάσει η ώρα, που θα φτάσει για ένα κράτος, η ανάγκη εισαγωγής νέων αγαθών όπως και εξαγωγής από μια άλλη χώρα τότε διαμορφώνεις νέα ισοτιμία στο αξιόχαρτό σου έναντι του νομίσματος που θα συναλλάχθεί. Για να μην επηρεαστεί η πληθωριστική τάση, το καλάθι της νοικοκυράς τότε ανάλογα με την ισοτιμία "κολλάς" και το ανάλογο γραμματόσημο στο αξιόχαρτο. Βέβαια σήμερα μπορεί να μην είναι σ αυτήν την μορφή.
Θα μπορούμε και σε διαφορετική περίπτωση να έχουμε το αξιόχαρτο για εσωτερική διακίνηση και την δραχμή για την εξωτερική συναλλαγή με την ανάλογη υποτίμηση για να συνεχίσει για αρχή να υφίσταται ο ανταγωνισμός.
Παράδειγμα η Αργεντινή απ το 2001 μέχρι το 2009 κινήθηκε κάπως έτσι. Τύπωσε νόμισμα και μπήκε ξανά με αξιώσεις στην παγκόσμια οικονομία το 2009. Βέβαια αν συνεχίσει όπως παλιά θα επαναληφθεί η ιστορία.
Όταν υπάρχει μεγάλη κατανάλωση και γρήγορη ροή του τζίρου διαμορφώνεται υγιής οικονομία και τότε η coca cola θα σου προσφέρει σε ισοτιμία βάση του νομίσματός σου. Βλέπεις μεγάλη κατανάλωση θα της κάνεις. Απλά έχουμε μάθει να εξαρτόμαστε απ τους άλλους και να μας θεωρούμε μικρούς μπροστά στους άλλους. Είναι καλύτεροι αυτοί από εσένα; Μήπως δεν έχεις την θέληση να σηκώσεις λίγο το κεφάλι σου - το κεφάλι μας;
Γιατί να είμαστε υποταγμένοι στις οικονομίες των άλλων. Υπάρχει κάτι - κάποιος που όρισε ότι πάντα θα ελέγχει η Αμερική τον κόσμο;
Δεν πιστεύω να το λάβεις προσωπικά.
Πρέπει, αν και δεν μου αρέσει αυτή η λέξη, να συγκροτήσουμε τις δυνάμεις μας, να δημιουργήσουμε υποδομή που ποτέ δεν είχαμε σε ΌΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ως κράτος και τελικά να γίνουμε ένα νέο Έθνος.
Η οικονομία ξεκινάει απ το σπίτι μας. Σκέψου τι πρέπει να κάνουμε πρώτα εκεί και όλα τα άλλα θα έρθουν. Αρκεί να κατανοήσουμε ο ένας τον άλλον και να μην κλέβει ο ένας τον άλλον γιατί όπως θα πουλήσει ο μπακάλης στον κρεοπώλη έτσι θα πουλήσει ο κρεοπώλης στον μανάβη. Επιτέλους να μπούμε και εμείς στο τερέν με τους μεγάλους, τους ψεύτικους μεγάλους και όχι να μας κλωτσάνε στο παγκάκι πεινασμένους από αξιοπρέπεια.

Είναι βαρύ το τίμημα της Δραχμής. Αλλά μεγαλύτερο του Αμερικάνικου Ευρώ...

[dubuntu]

Την εποχή του παραπάνω πειράματος στο Worgl τα κρατη κοβανε χρημα ΜΟΝΟ σε αντιστοιχια σε χρυσο.Απο το '70 κ μετα αυτό ήδη εχει σταματησει κ τα κρατη ήδη εχουν κοψει παραπάνω χρημα ( σε ομολογα κ νομισμιτα) κ μάλλον εχουν προβλημα να το καλυψουν.Μαλλον τώρα ζουμε την συνεχεια της ιστοριας οπου ο δημαρχος είχε κοψει τοσο πολυ χρήμα κ δεν ήξερε πως να το καλυψει

Οσο για το ευρω μαλλον δεν ειναι αμερικανικο κ μαλλον ευρω κ δολαριο ειναι οικονομικοι αντιπαλοι

[akounadis]

Την εποχή του παραπάνω πειράματος στο Worgl τα κρατη κοβανε χρημα ΜΟΝΟ σε αντιστοιχια σε χρυσο.Απο το '70 κ μετα αυτό ήδη εχει σταματησει κ τα κρατη ήδη εχουν κοψει παραπάνω χρημα ( σε ομολογα κ νομισμιτα) κ μάλλον εχουν προβλημα να το καλυψουν.Μαλλον τώρα ζουμε την συνεχεια της ιστοριας οπου ο δημαρχος είχε κοψει τοσο πολυ χρήμα κ δεν ήξερε πως να το καλυψει

Η αξία του χρυσού έχει πάντα ανοδική τάση.
Ο χρυσός έχει την ιδιότητα να εξοστρακίζει τις προβληματικές οικονομίες και να συσσωρεύει την μη διαχειρίσιμη αξία. Γι αυτό ανεβαίνει και πάντα η αξία του.
Οπότε έχει ως φυσική συνέπεια να καταβροχθίζει αυτόν που προσπαθεί να τον πουλήσει.
Το μέγα λάθος είναι να τυπώνεις ομόλογα αγοράζοντας τα οι πολίτες μέσω της κρατικής τράπεζας για να ξεπεράσει την οικονομική σου κρίση, το μεγάλο κραχ.
Αυτό έκανε η Αμερική την δεκαετία του '20. Πιστεύω να έχουμε καταλάβει όλοι ότι μέχρι σήμερα προσπαθεί να ξεφορτωθεί αυτή την παραοικονομία.
Έχει αγοράσει τα 2/3 σε παγκόσμιο επίπεδο περίπου των ασφάλιστρων (cds) και την ασφαλή μετακίνηση για μεγαλύτερο κέρδος (κερδοσκοπία) των επενδύσεων (cfds) και αφού ολοκληρώνει κάθε φορά με μια χωρά την ρίχνει στο γκρεμό και συνεχίζει παρακάτω.

Καθώς η τιμή του CFD παράγεται από την τιμή κάποιου άλλου χρηματοοικονομικού προϊόντος, ανήκει στην κατηγορία των παραγώγων. Επομένως κάποιος επενδυτής χωρίς να έχει νομική ιδιοκτησία μιας μετοχής μπορεί να εκμεταλλευτεί τυχόν μεταβολές των τιμών τους. Επίσης, η διαπραγμάτευση των CFDs γίνεται εξωχρηματιστηριακά (Over The Counter – O.T.C.).
Τα CFDs χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στην Μεγάλη Βρετανία την δεκαετία του 1990 για 3 βασικούς λόγους:
• Αποφυγή πληρωμής φόρου stamp duty (ένα είδος φορολογίας που επιβάλλεται κατά την αγορά και πώληση μετοχών στην Αγγλία)
• Ιδιοκτησία μετοχών από Θεσμικούς επενδύτες (Pension funds)
• Ανωνυμία
Σήμερα υπολογίζεται ότι περίπου το 25% από τον τζίρο σε αγοραπωλησίες Αγγλικών μετοχών γίνεται μέσω CFDs.

CDS

Πρόκειται για συμβόλαια παραγώγων χρηματοοικονομικών προϊόντων. Άρχισαν να χρησιμοποιούνται στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και αποτελούν «ασφάλιστρα» έναντι ομολόγων που εκδίδουν είτε κράτη είτε επιχειρήσεις, τα οποία οι επενδυτές αγοράζουν για να καλυφθούν από τον κίνδυνο χρεοκοπίας του κράτους ή της επιχείρησης. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 ως το 2007 η εν λόγω αγορά διογκώθηκε και η αξία των συναλλαγών (αγορές και πωλήσεις τέτοιων προϊόντων) υπολογίζεται στα 50 τρισ. δολάρια. Η εν λόγω αγορά λειτουργεί χωρίς καμία εποπτεία και με ελάχιστη διαφάνεια. Σε περίπτωση που υπάρχει η υπόνοια ή η εκτίμηση ότι ο εκδότης του ομολόγου θα δυσκολευτεί να το αποπληρώσει, τότε η τιμή του αντίστοιχου ασφαλίστρου (CDS) ανεβαίνει.

[akounadis]

Οσο για το ευρω μαλλον δεν ειναι αμερικανικο κ μαλλον ευρω κ δολαριο ειναι οικονομικοι αντιπαλοι

Όσο η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης τότε το Ευρωπαϊκό νόμισμα θα είναι υποταγμένο στο Αμερικάνικο δολάριο.
Εκτός αν αλλάξει ο ρόλος χέρια μελλοντικά από κάποια άλλη χώρα. Πχ Ρωσία, Κίνα...

Ομολογώ την δική μου οπτική γωνία πάνω στην ιδέα του Σαρλ ντε Γκολ

[fkol k4]

Όσο η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης τότε το Ευρωπαϊκό νόμισμα θα είναι υποταγμένο στο Αμερικάνικο δολάριο.

Ίσως, αλλά το να γίνει κάτι τέτοιο σημαίνει πως «θα παραχωρήσουμε την εθνική μας κυριαρχία» όπως λένε οι πολιτικοί μας (τώρα το θυμήθηκαν...), όχι μόνο εμείς, αλλά όλα τα κράτη μέλη της «νέας ΕΕ» που θα δημιουργηθεί.
Πράγμα το οποίο ουσιαστικά σημαίνει πως καταργούνται όλα τα ανεξάρτητα -ως τώρα- ευρωπαϊκά κράτη, οι «κυβερνήσεις» τους υποβιβάζονται αυτόματα στο ρόλο της «ευρύτερης τοπικής αυτοδιοίκησης» με το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο να αναλαμβάνει το ρόλο της κεντρικής κυβέρνησης.
Επίσης, Ιταλοί, Έλληνες, Γερμανοί, Βούλγαροι, Πολωνοί κτλ θα θεωρούνται πλέον πως έχουν «κοινή πατρίδα...»
Πως αμέ...πολύ πιθανό...δεν έχει συμβεί άλλωστε ποτέ και τίποτα που να χωρίζει τους λαούς της Ευρώπης, πάντα αγαπημένοι ήμασταν...