Επανέρχομαι στο θέμα μετά από αρκετές ημέρες .
@ prov83Έχεις δίκιο. Το χρέος ως έννοια δημιουργείται από τις τράπεζες . Εγώ λανθασμένα απάντησα για το πως δημιουργείται το έλλειμμα .
Το βίντεο που παραθέτεις φυσικά και τα λέει σωστά . Βλέπει όμως μόνο την μία πλευρά του νομίσματος . Φυσικά μόνο την αρνητική .
Οι τράπεζες όπως εξηγεί το βίντεο , από 1000€ κατάθεσης μπορούν να δανείσουν 100.000€ δημιουργώντας χρέος από το πουθενά . Δεν ξέρω αν οι αριθμοί αυτοί είναι ακριβείς , αλλά δεν έχω και λόγο να αμφιβάλλω . Αυτό που μας διαφεύγει όμως είναι το εξής :
Με αυτή την πρακτική , δεν δημιουργείται μόνο χρέος από το πουθενά , αλλά και ρευστότητα επίσης από το πουθενά . Μια ρευστότητα που εμείς μεταφράζουμε σε αυτοκίνητα και υπολογιστές , σε χρηματοδότηση ερευνών κάθε είδους , σε εξοπλισμό για τις επιχειρήσεις και ούτω καθ' εξής .
Στην ουσία χρηματοδοτούμε την εξέλιξή μας με χρήματα που δεν υπάρχουν . Σε αντίθετη περίπτωση , θα έπρεπε πρώτα να μεγαλώσουμε την παραγωγή μιας επιχείρησης για παράδειγμα ώστε να αυξηθούν τα κέρδη της και μετά αφού θα έχουμε την απαραίτητη ρευστότητα , να την επεκτείνουμε . Αυτό φυσικά δεν γίνεται . Η επένδυση πάντα προηγείται του αποτελέσματος .Τα περί άτοκου δανεισμού ως λύση , δεν μπαίνω καν στον κόπο να τα σχολιάσω . Αμα θέλαμε να δούμε τον Παράδεισο , θα το είχαμε ήδη κάνει.
Μένει το θέμα του χρέους που διογκώνεται . Όντως , αν κοιτάξουμε τα παγκόσμια στατιστικά , εμείς ναι μεν βρισκόμαστε στην 4η χειρότερη θέση στον κόσμο όσον αφορά το ποσοστό του δημοσίου χρέους ως προς το ΑΕΠ με χειρότερους από εμάς μόνο την Ζιμπάμπουε , τον Λίβανο και το νησιά Κιτς (;) με χρέος μόλις 144% του ΑΕΠ μας , αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο τα πράγματα δεν είναι εντελώς ρόδινα καθώς ο μέσος όρος όσον αφορά το ποσοστό του δημοσίου χρέους ως προς το ΑΕΠ βρίσκεται στο 59,3% (Τί να μας πουν κι αυτοί με τα ψιχουλάκια τους) .
Πηγή:
http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_so ... ublic_debtΓια όσους αναρωτιούνται γιατί δεν μετράω την Ιαπωνία που φαίνεται να κατέχει την πρώτη θέση στον πίνακα , είναι ειδική περίπτωση και θα χαρώ να εξηγήσω το γιατί αν κάποιος ρωτήσει γι αυτό συγκεκριμένα .
Αυτό δείχνει ακριβώς το ότι η παραγωγή πλούτου δεν συμβαδίζει με την παραγωγή χρέους και είναι το παράλογο του καπιταλισμού . Αν θεωρήσουμε όμως ότι αύριο ο Ρόθτσαϊλντ ή Ρόθτσιλντ ή Ρότσιλντ ή όμιλος της κόκκινης ασπίδας ή όπως αλλιώς θέλετε πάει αύριο και ζητήσει όλα τα χρέη έχετε την εντύπωση ότι θα τα πάρει ; Αν απαντήσω τι θα πάρει θα με κόψει η λογοκρισία . Και φυσικά το ξέρει και ο ίδιος . Το χρέος από ένα σημείο και μετά χρησιμεύει μόνο ως μοχλός πίεσης και όχι σαν μέσο είσπραξης .Το σημείο αυτό καθορίζεται από τις προσωπικότητες που μας κυβερνάν παγκοσμίως βέβαια , και με κάτι ηγέτες τύπου Σαρκοζί , Μπερλουσκόνι και σία που κάνουν μόνο για κινούμενα σχέδια λογικό είναι να πηγαίνουμε κατά διαόλου . Μέχρι και ο δικός μας έγινε πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς τι να λέμε τώρα .
Αυτά όμως δεν δικαιολογούν το ότι οι μόνοι χειρότεροι στον κόσμο από εμάς είναι η Ζιμπάμπουε , ο Λίβανος και το νησιά Κιτς (;)
@dim459Η συντρόφισσα Αλέκα στο μόνο που συμφωνεί με τον αξιότιμο κύριο πρωθυπουργό μας , είναι στα προϊόντα της Apple , καθώς ο ένας μεν είναι κάτοχος Macbook , η άλλη δε κάτοχος iPad . Τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται ;
@jacksparrow7Παλιά ιστορία . Αυτό ίσχυε πάντα , αλλά τώρα φαίνεται περισσότερο καθώς υπάρχουν λιγότερες δουλειές .
Επειδή όμως είπα ότι έχω και εγώ προτάσεις , καταθέτω μία προς συζήτηση .
Θα μπορούσε να εφαρμοστεί ένα πλάνο ώστε να αποκρατικοποιηθούν όλες οι ΔΕΚΟ . Αντί όμως να πουληθούν σε ξένους επενδυτές , κάτι που δεν το θέλει κανείς , να μετατραπούν σε εταιρείες λαϊκής βάσης και να χαριστούν στους εργαζομένους τους . Με μια ρύθμιση να υπαγορεύεται ότι το μεγαλύτερο ποσοστό μετοχών δεν θα ξεπερνά το τριπλάσιο του μικρότερου ώστε να εξασφαλιστεί η μισθολογική ομοιομορφία . Κάθε νέος εργαζόμενος να υποχρεούται να αγοράζει το ποσοστό των μετοχών του από τους ήδη υπάρχοντες μέσω εσωτερικού δανείου από τον οργανισμό και να το ξεπληρώνει μέσω των κερδών από το μετοχικό κεφάλαιο . Αφού όλοι οι εργαζόμενοι θα είναι και μέτοχοι , εργασιακά και συνδικαλιστικά ζητήματα θα είναι εσωτερική υπόθεση .Η τιμολόγηση των υπηρεσιών επίσης , αφού θα ανοίξει η αγορά και θα υπάρχουν πλέον και ανταγωνιστές τους .
Τα έσοδα του κράτους δεν θα προέλθουν από την πώληση των ΔΕΚΟ , αλλά από την φορολόγηση των κερδών των μετόχων-εργαζομένων , που υποτίθεται ότι απαγκιστρωμένοι από τον κρατικό μηχανισμό θα αναπτύξουν σωστά τις δουλειές τους .
Άντε να θεσπιστεί και ένα ελάχιστο όριο Ελλήνων (πχ 65%) εργαζομένων σε αυτές τις εταιρείες για να μην πέσουν σε “ξένα χέρια “.
Το κράτος θα διατηρήσει τον έλεγχο όσον αφορά την επάρκεια και την ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών του κάθε οργανισμού , καθώς και την τήρηση της προϋπόθεσης εργαζόμενος=μέτοχος αλλά και μέτοχος=εργαζόμενος .
Εκεί θα φανεί αν έχουμε εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας ή αν το μόνο που ζητάμε είναι μια καρέκλα και ένας μισθουλάκος .