max mortimer47 έγραψε:Καλα η απληστια ειναι κατι άλλο που σχετιζεται με την παιδεία.Αν μιλάμε για ανασχηματισμο της κοινωνιας τότε μιλαμε πρωτα πρώτα για ανασχηματισμό της παιδείας που απο κει ξεκινανε όλα
Μην πιάνεσαι από μία παρατήρηση που εκφράστηκε με άκομψο τρόπο.
Δες το κείμενό σου λιγάκι πιο αντικειμενικά.
max mortimer47 έγραψε:υποτιθεται οτι δεν θα χρειαζεται καποιος να δουλευει περισσότερο ή πιο σκληρά συμφωνα με το μοντελο που προανεφερα
Με τα «υποτίθεται» ποτέ δε στήθηκε κοινωνία. Η πραγματικότητα δεν υποτίθεται ούτε υποθέτει, απλά συμβαίνει.
Λάβε υπόψιν ότι το σημερινό σύστημα με όλα του τα ελαττώματα, δεν δημιουργήθηκε ξαφνικά ούτε το «υπέθεσε» κανένας, είναι το πρακτικό αποτέλεσμα στο οποίο εμείς οι άνθρωποι καταλήξαμε μέσα από ζυμώσεις καθ' όλη τη διάρκεια της ιστορίας.
Έρχεσαι εσύ λοιπόν γεμάτος αλαζονεία και λες «Αν κάνετε αυτό που σκέφτηκα όλα θα ήταν εντάξει». Πως τη βλέπεις την άποψή σου;
max mortimer47 έγραψε:όλοι θα περάσουν απο όλες τις δουλειες (εκτος φυσικα απο τις πολυ εξειδικευμενες που χρειάζονται σπουδες).
Το ποιος θα δικαιούται να σπουδάσει ώστε να κάνει τις «εξειδικευμένες δουλειές που χρειάζονται σπουδές» και ποιος όχι ποιος «υποτίθεται» ότι θα το αποφασίζει;
Και αν το δικαιούμαστε όλοι, ποιοι από τους σπουδαγμένους θα τσαπίζουν τα χωράφια, και ποιοι από τους σπουδαγμένους ξεβουλώνουν τους υπονόμους;
max mortimer47 έγραψε:Και οσο για το αυτοκινητο,μιλάμε για ένα που καλυπτει τον μέσο άνθρωπο,4πορτο.Τωρα αν καποιος θελει να παει στο βουνο με το τζιπ ξερω γω,καλως,να υπάρχουν διαφορα μοντέλα αλλά οχι πολυτελή που δηλώνουν οικονομικες ανισοτητες,άλλωστε οι πόρσε δεν χρειάζονται,απλα για μοστρα ειναι.
Σ' αυτό έχεις δίκιο. Μη σου πω να καταργήσουμε εντελώς το οικογενειακό αυτοκίνητο και όλοι να μεταφέρονται με τα δημόσια μέσα μαζικής μεταφοράς.
Να κρατήσουμε μόνο τα φορτηγά για τις μεταφορές.
Μπορούμε επίσης να καταργήσουμε και άλλα πράγματα που είναι για μόστρα, παράδειγμα:
- Τα καλά ρούχα. Mία στολή που δεν θα φανερώνει ταξικές διαφορές θα πρέπει να είναι αρκετή.
- Τα καλλυντικά. Έτσι κι αλλιώς η αληθινή ομορφιά βρίσκεται μέσα μας.
Ας προσέχουμε μερικές φορές τι λέμε, δεν είναι κακό να παραδεχόμαστε ότι υπερβάλλουμε.
Δεν είναι θέμα απληστίας αδερφέ.. Θέμα αξίας είναι.
Δεν έχουν όλοι την ίδια αξία. Εργατικοί και κοπρόσκυλα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν παντού και πάντα όσο υπήρχε και όσο θα υπάρχει ανθρωπότητα.
Δεν είναι δυνατό να έρθει κάποιος και να επιβάλλει ότι ο άξιος με τον ανάξιο θα απολαμβάνουν το ίδιο, δεν καταλαβαίνεις ότι έτσι σκοτώνεις τα όνειρα κάθε ανθρώπου να ξεχωρίσει;
Υπάρχουν άνθρωποι με διαφορετικές φιλοδοξίες, με διαφορετικές ικανότητες και με διαφορετικές επιθυμίες.
Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός. Κανένας δεν είναι ίδιος με τον άλλο και όλη η εξέλιξη του ανθρωπίνου είδους οφείλεται στην εκάστοτε προσπάθεια κάποιου ανθρώπου να ξεχωρίσει, να φωνάξει στον υπόλοιπο κόσμο τη διαφορετικότητά του.
Δεν μπορείς να έρχεσαι εσύ (και ο κάθε εσύ) και να μας βάζεις πλαίσια. Δεν τα γουστάρουμε.
Αν εγώ θέλω να δουλέψω σαν το ζώο και να κόψω το φαΐ για να πάρω μια Porche, πρέπει να έχω το δικαίωμα να το κάνω και όχι να μου λέει κάποιος «δεν κάνει γιατί θα ζηλέψει ο γείτονας που δεν έχει». ΔΕΝ Μ' ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ Ο ΓΕΙΤΟΝΑΣ, ΑΣ ΠΑΡΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΔΙΚΗ ΤΟΥ.
Αν δεν ήταν αυτές οι μικρές ανούσιες απολαύσεις της ζωής, ακόμα στις σπηλιές θα ήμασταν και θα κυνηγούσαμε αρκούδες.