10 στρατηγικές χειραγώγησης από τα ΜΜΕ, του (Νόαμ Τσόμσκι;)

[Atlantios]

..... εξακολουθεί να μ' αρέσει. Ελπίζω να μην σταματήσετε να με κάνετε παρέα πλέον

Νομίζω ότι ξεφύγαμε εντελώς απ' το θέμα. Θα κάνω μια μικρή σημείωση, τον παρεξηγήσαμε τον nickkefi δεν προσπαθεί να πουλήσει πνεύμα την άποψή του λέει, νιώθω ότι όλοι βάλουμε εναντίων του και νομίζω ότι δεν το αξίζει, ας προσπαθήσουμε να συμφωνήσουμε παρά να διαπληκτιζόμαστε.

Είναι σίγουρο όταν βλέπω έναν να στέκεται μόνος του και οι άλλοι να τον βαράνε ακόμη και αν έχουν δίκιο προτιμώ να είμαι μαζί του και ας φάω και ξύλο.

Είμαστε μειονότητα με το linux, συνεχίζουμε όμως να το χρησιμοποιούμε αντίθετα με το υπόλοιπο 99% που δεν το χρησιμοποιεί.

[Th P]

δεν προσπαθεί να πουλήσει πνεύμα......

Το κατάλαβε το υποσυνείδητό σου και αυτό φτάνει

@στον_εαυτό_μου: http://to-adifago-kitos.gr/

νιώθω ότι όλοι βάλουμε εναντίων του

ο καθένας φέρει τήν ευθύνη τών όσων λέει

ας προσπαθήσουμε να συμφωνήσουμε παρά να διαπληκτιζόμαστε.

κανένας διαπληκτισμός,
κάθε δημόσια εκφερόμενη άποψη υπόκειται σε κριτική (ή μήπως όχι?)

Είναι σίγουρο όταν βλέπω έναν να στέκεται μόνος του και οι άλλοι να τον βαράνε ακόμη και αν έχουν δίκιο προτιμώ να είμαι μαζί του και ας φάω και ξύλο.

Τού αρνήθηκε η δυνατότητα να υπερασπιστεί τήν άποψή του?


Φιλικά
Θανάσης Π.

[Atlantios]

Σχετικά με το αρχικό κείμενο του Νόαμ Τσόμσκι ή τέλος πάντων κάποιου ανώνυμου, πρέπει να πω ότι δεν συμφωνώ απόλυτα.

Σίγουρα τα ΜΜΕ δεν είναι τόσο αθώα τουλάχιστον σήμερα το βλέπουμε πιο καθαρά. Όλα βρέθηκαν ξαφνικά να υπερασπίζονται μαζικά τις κινήσεις της κυβέρνησης και από μόνο του αυτό είναι ύποπτο. Όμως φίλε μου Θανάση δεν νομίζω ότι εφαρμόζεται μια γενική στρατηγική, στοχευμένη και μεθοδική ώστε να παραπλανηθεί ο λαός. Όταν μιλάμε για ΜΜΕ θα συμφωνήσεις ότι δεν μιλάμε μόνο για την Τηλεόραση. Αν διαβάζεις τύπο ή ακούς ραδιόφωνο ή ακόμη και αν διαβάζεις ειδήσεις στο διαδίκτυο που σίγουρα κάνεις και από ξένα ειδησιογραφικά μέσα βλέπεις ότι υπάρχει μια εντελώς διαφορετική άποψη. Τα ΜΜΕ σήμερα πιστεύω ότι εκφράζουν και ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου που έχει ανάγκη για μια μεγάλη αλλαγή (δεν είμαι κυβερνητικός ). Σίγουρα πολλά πράγματα που λένε είναι λάθος υπάρχουν όμως και μερικά στα οποία έχουν δίκιο.

Επίσης δεν πιστεύω ότι στο παρελθόν έχουν παίξει τέτοιο επαναστατικό ρόλο όπως αναφέρεται στο κείμενο μείωση μισθών, ιδιωτικοποιήσεις, ανασφάλεια, ελαστικότητα, μαζική ανεργία. Όπως λέει και ο αθάνατος Elvis " Η αλήθεια είναι όπως ο ήλιος μπορείς να την κρύψεις για λίγο ποτέ όμως για πάντα".

Τώρα για τον nickkefi έχει ειρωνικό ύφος ορισμένες φορές. Για τον σύνδεσμο http://to-adifago-kitos.gr/ που παρέθεσε, δεν σου χει τύχει να συμφωνήσεις και συ κάποιες φορές με το κείμενο. Αυτός ο άνθρωπος νιώθει ότι δεν τον καταλαβαίνουμε. Μας λέει, μας ξανά λέει εμείς τον βλέπουμε ειρωνικό, αντικαθεστωτικό, αντιεκκλησιαστικό κτλ κτλ.

Όλα αυτά που είπε είναι λάθος, δεν μπορεί... Μας οδηγεί σε έναν διαφορετικό τρόπο σκέψεις είμαστε υποχρεωμένοι να δούμε και την δική του πλευρά.

Αυτό που είπε για την τέχνη προσωπικά μου άρεσε πάρα πολύ και νομίζω ότι έχει απόλυτο δίκιο.
Διάλογο κάνουμε

Φιλικά

Αντώνης.

[Th P]

Όμως φίλε μου Θανάση δεν νομίζω ότι εφαρμόζεται μια γενική στρατηγική, στοχευμένη και μεθοδική ώστε να παραπλανηθεί ο λαός. Όταν μιλάμε για ΜΜΕ θα συμφωνήσεις ότι δεν μιλάμε μόνο για την Τηλεόραση. Αν διαβάζεις τύπο ή ακούς ραδιόφωνο ή ακόμη και αν διαβάζεις ειδήσεις στο διαδίκτυο που σίγουρα κάνεις και από ξένα ειδησιογραφικά μέσα βλέπεις ότι υπάρχει μια εντελώς διαφορετική άποψη.

Δέν έχω ανοίξει εγώ το θέμα.......


η αρχική μου παρέμβαση ήταν πάνω στα λεγόμενα τού συμφορουμίτη nickkefi:

Spoiler: show

Η μεγαλύτερη αμαρτία στην εκκλησία του σατανά είναι η ηλιθιότητα, πράγμα οξύμωρο για μια εκκλησία που βλέπει τον εαυτό της ως το αντίθετο της "κανονικής", αν σκεφτεί κανείς ότι ο ετεροπροσδιορισμός είναι η πηγή πάσας ηλιθιότητας.

Το κατάλαβε το υποσυνείδητό σου και αυτό φτάνει

Απλώς βαριόμουν να αντικρούσω μία μία τις π*π*ρες Ίσως να αναλυθώ λίγο περισσότερο με ένα ιστορικό παράδειγμα: Η τυραννία από τους πάπες στο μεσαίωνα, είχε μία αντίδραση, το προτεσταντισμό. Ο προτεσταντισμός είναι μία ψύχωση αυτοελέγχου που αναπαράγεται για χρόνια, και έχει την πηγή του στην δικαιολογημένη αηδία για τις συμπεριφορές της καθολικής εκκλησίας στο μεσαίωνα. Συγκρατώ το «ψύχωση» και το «δικαιολογημένη αηδία» και το εφαρμόζω στις σύγχρονες ιδέες περί "επανάστασης" απέναντι στη τρέχουσα λειτουργία του καπιταλισμού. του κ. Νόαμ Τσόμσκι, και θέλησα να αντικρούσω τη πηγή όλων των ιδεών του, τον ετεροπροσδιορισμό: εγώ είμαι "εναντίον" στον "κοινωνικό ελέγχου". Τρόποι "κοινωνικού ελέγχου" υπάρχουν πολλές περισσότερες αλλά πάντα θα μένουν στις "φαντασιώσεις" αυτών που είτε θέλουν να τις εκμεταλλευτούν είτε να τις πολεμήσουν. Η ανθρωπότητα έχει περάσει περιόδους χιλιετηρίδων εκατό φορές εξυπνότερης και εντονότερης καταπίεσης από τα παραδείγματα του πρώτου post, και κατάφερε να τα ξεπεράσει μόνο όταν σταμάτησε να σκέφτεται την επανάσταση ως ένα αρνητικό (όπως στις φωτογραφίες) της καταπίεσης και απεγκλώβισε τη σκέψη της. Δείτε για παράδειγμα τη λατινική Αμερική, το αποτέλεσμα όλων αυτών των χρόνων διαφθοράς των κυβερνήσεων της από τις ΗΠΑ, είναι να ξεπηδούν σοσιαλιστικές κυβερνήσεις σαν τα μανιτάρια.

Ίσως να αναλυθώ λίγο περισσότερο με ένα ιστορικό παράδειγμα: Η τυραννία από τους πάπες στο μεσαίωνα, είχε μία αντίδραση, το προτεσταντισμό. Ο προτεσταντισμός είναι μία ψύχωση αυτοελέγχου που αναπαράγεται για χρόνια, και έχει την πηγή του στην δικαιολογημένη αηδία για τις συμπεριφορές της καθολικής εκκλησίας στο μεσαίωνα. Συγκρατώ το «ψύχωση» και το «δικαιολογημένη αηδία» και το εφαρμόζω στις σύγχρονες ιδέες περί "επανάστασης" απέναντι στη τρέχουσα λειτουργία του καπιταλισμού

Για εμένα ΜΟΝΟ αν βρεις πραγματικά γεμάτο τρόπο να ζήσεις τη ζωή σου, θα σταματήσεις να "επηρεάζεσαι" από τα μ.μ.ε. Όσο δεν έχεις ιδέα τι να κάνεις και πώς να σκοτώσεις το χρόνο σου, οικειοθελώς θα συνεχίσεις να αποβλακώνεσαι.
Και από αυτό συμπεραίνεται ότι αυτό που προτείνω ως λύση για τα προβλήματά μας, είναι να παρουσιάζονται δημόσια, πράγματα που μπορούν να γεμίζουν πραγματικά τις ζωές μας με αυτοολοκλήρωση και χαρά..

Δυστυχώς όμως η τέχνη, η κατεξοχήν αρμόδια για αυτό, έχει σήμερα καταντήσει "μοντέρνα τέχνη" ένα κουραστικός πνευματικός αυνανισμός διαφόρων ελίτ διανοούμενων, που υποτιμά και απορρίπτει τις ανάγκες των υπόλοιπων.

Spoiler: show

Οφείλω να ομολογήσω ότι διαβάζοντας τά παραπάνω δύσκολα απώθησα σκέψεις περί ουσιών, εμμονών, έπαρσης καί τεμπελιάς.

Μακάρι να μπορούσαν να αντικρουσθούν "π*π*ρες" με χαρακτηρισμούς,
καί να αναλυθούν φαινόμενα όπως ο προτεσταντισμός μέσα σε 10 λέξεις με μόνη βάση τόν ετεροπροσδιορισμό

Άν δέν κάνω λάθος ο "ίσιος" δρόμος πρός τήν ολοκλήρωση καί τήν ευτυχία αναζητείται εδώ καί μερικές χιλιετίες (τουλάχιστον).
Βρέθηκε?

Ερώτηση: ποιός είναι ο ορισμός (αυτο-ετεροπροσδιορισμός) τής τέχνης?

Λογοπαίγνιο: "ο ετεροπροσδιορισμός είναι η πηγή πάσας ηλιθιότητας καί ο αυτοπροσδιορισμός κάθε απάτης"

γιά το http://to-adifago-kitos.gr/ επαναλαμβάνω:

Ίσως είδε τον εαυτό του να ετεροπροσδιορίζεται καί αποχώρησε αυτοπροσδιοριζόμενος..........

Αυτός ο άνθρωπος νιώθει ότι δεν τον καταλαβαίνουμε

καί ποιός τόν εμπόδισε νά μάς εξηγήσει?


Φιλικά
Θανάσης Π.

[nickkefi]

Αυτός ο άνθρωπος νιώθει ότι δεν τον καταλαβαίνουμε. Μας λέει, μας ξανά λέει εμείς τον βλέπουμε ειρωνικό, αντικαθεστωτικό, αντιεκκλησιαστικό κτλ κτλ.

Όλα αυτά που είπε είναι λάθος, δεν μπορεί... Μας οδηγεί σε έναν διαφορετικό τρόπο σκέψεις είμαστε υποχρεωμένοι να δούμε και την δική του πλευρά.

Αν μαζεύοντας όλα αυτά που είπα σε αυτό το νήμα βγάλει κάποιος το συμπέρασμα ότι πιστεύω ότι η λογική, ακόμα και στη μέγιστη ποιότητα και βάθος, δεν υπάρχει για άλλο λόγο παρά το να υπηρετεί τα κόμπλεξ και τις φοβίες μας, μιας και τίποτα στη φύση δεν είναι λογικό και ευγενικό, παρά μόνο φυσικά ο θάνατός μας, καλά θα κάνει να σταθεί όπως και ο Atlantios στη τέχνη, αυτή που στέκεται και υμνεί τις πρόσκαιρες εντυπώσεις, όχι αυτή που θαυμάζει τους συνειρμούς της λογικής μας.

[Th P]

Προσπάθησα ματαίως να "συγκρατηθώ" καί να "διακόψω τόν κύκλο"
(η ειρωνία δικαιούται να είναι αμφίδρομη, άν καί επί του προκειμένου δέν υπάρχει τέτοια διάθεση)

Αν μαζεύοντας όλα αυτά που είπα σε αυτό το νήμα βγάλει κάποιος το συμπέρασμα ότι πιστεύω ότι η λογική, ακόμα και στη μέγιστη ποιότητα και βάθος, δεν υπάρχει για άλλο λόγο παρά το να υπηρετεί τα κόμπλεξ και τις φοβίες μας

Άλλα συμπεράσματα αποκλείονται?
Άν δέν εκφράστούν-καθοριστούν τά "πιστεύω", δικαιούμαι να βγάλω όσα συμπέράσματα (ιδεαλιστικά-υλιστικά) θέλω

μιας και τίποτα στη φύση δεν είναι λογικό και ευγενικό, παρά μόνο φυσικά ο θάνατός μας

όσον αφορά το ευγενικό, εξαρτάται από τόν ορισμό (άχ αυτοί οι ορισμοί)
(έτσι, ένα σαρκοφάγο πού σκοτώνει γιά να φάει, πιθανώς να είναι περισσότερο ευγενικό από τόν άνθρωπο,
πού απο αρχαιοτάτων χρόνων επιδίδεται σε χωρίς όρια γενοκτονίες)

γιά τήν λογική τώρα (τήν υλιστική διαλεκτική), υπάρχει άλλο "χρήσιμο εργαλείο" που να ερευνά καί να εξηγεί τήν αντικειμενική πραγματικότητα καί τούς νόμους της?
Ίσως ο μόνος "παράλογος" νά είναι ο θάνατος

καλά θα κάνει να σταθεί όπως και ο Atlantios στη τέχνη, αυτή που στέκεται και υμνεί τις πρόσκαιρες εντυπώσεις, όχι αυτή που θαυμάζει τους συνειρμούς της λογικής μας.

Γιά να "διαχωρίσουμε" τήν "τέχνη" δέν πρέπει πρώτα νά τήν ορίσουμε? (όπως ξαναρώτησα καί πιό πάνω)

Φιλικά
Θανάσης Π.

[malos]

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφασισμένες από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ αλλαγές μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών. Η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής είναι επίσης απαραίτητη για να μην επιτρέψει στο κοινό να ενδιαφερθεί για απαραίτητες γνώσεις στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής. «Διατηρήστε την προσοχή του κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί - πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα» (απόσπασμα από το κείμενο: Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ

Αυτή η μέθοδος καλείται επίσης «πρόβλημα- αντίδραση - λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση» για να υπάρξει μια κάποια αντίδραση από τον κόσμο, με σκοπό αυτός ο ίδιος να ορίσει τα μέτρα που η εξουσία θέλει να τον κάνει να δεχτεί. Για παράδειγμα: Αφήνεται να ξεδιπλωθεί και να ενταθεί η αστική βία ή οργανώνονται αιματηρές επιθέσεις που αποσκοπούν στο να απαιτήσει ο κόσμος νόμους ασφαλείας και πολιτικές εις βάρος της ελευθερίας. Ή ακόμα: Δημιουργούν μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο κακό η υποχώρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών.

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Για να γίνουν αποδεκτά τα διάφορα απαράδεκτα μέτρα, αρκεί η σταδιακή εφαρμογή τους, λίγο λίγο, επί συναπτά έτη. Κατά αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν τις δεκαετίες του ´80 και ´90 οι δραστικά νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός): ανύπαρκτο κράτος, ιδιωτικοποιήσεις, ανασφάλεια, ελαστικότητα, μαζική ανεργία, μισθοί που δεν εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα, τόσες αλλαγές που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση αν είχαν εφαρμοστεί μονομιάς.

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ

Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσουν ως «επώδυνη και αναγκαία», εξασφαλίζοντας τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και εφαρμόζοντάς τη στο μέλλον. Είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ' ό,τι μία άμεση. Κατά πρώτον επειδή η προσπάθεια δεν καταβάλλεται άμεσα και κατά δεύτερον επειδή το κοινό, η μάζα, πάντα έχει την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «τα πράγματα θα φτιάξουν στο μέλλον» και ότι οι απαιτούμενες θυσίες θα αποφευχθούν. Αυτό δίνει περισσότερο χρόνο στο κοινό να συνηθίσει στην ιδέα των αλλαγών και να τις αποδεχτεί με παραίτηση όταν φτάσει το πλήρωμα του χρόνου.

ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν λόγο, επιχειρήματα, προσωπικότητες και τόνο της φωνής, όλα ιδιαίτερα παιδικά, πολλές φορές στα όρια της αδυναμίας, σαν ο θεατής να ήταν μικρό παιδάκι ή διανοητικά υστερημένος.

Όσο περισσότερο θέλουν να εξαπατήσουν το θεατή τόσο πιο πολύ υιοθετούν έναν παιδικό τόνο. Γιατί; «Αν κάποιος απευθύνεται σε ένα άτομο σαν αυτό να ήταν 12 χρονών ή και μικρότερο, αυτό λόγω της υποβολής είναι πολύ πιθανό να τείνει σε μια απάντηση ή αντίδραση απογυμνωμένη από κάθε κριτική σκέψη, όπως αυτή ενός μικρού παιδιού» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).



ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

Η χρήση του συναισθήματος είναι μια κλασική τεχνική προκειμένου να επιτευχθεί βραχυκύκλωμα στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Από την άλλη, η χρήση των συναισθημάτων ανοίγει την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την εμφύτευση ιδεών, επιθυμιών, φόβων, καταναγκασμών ή την προτροπή για ορισμένες συμπεριφορές.



Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Κάντε το κοινό να είναι ανήμπορο να κατανοήσει τις μεθόδους και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και τη σκλαβιά του. «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που δίνεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι η φτωχότερη και μετριότερη δυνατή, έτσι ώστε το χάσμα της άγνοιας μεταξύ των κατώτερων και των ανώτερων κοινωνικών τάξεων να είναι και να παραμένει αδύνατον να γεφυρωθεί» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).





ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος.



ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ

Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους. Έτσι, τα άτομα, αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή της δράσης. Και χωρίς δράση, δεν υπάρχει επανάσταση.



ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ' Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ

Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, η ταχεία πρόοδος της επιστήμης έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κενό μεταξύ των γνώσεων του κοινού και εκείνων που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, στη νευροβιολογία και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, το σύστημα έχει επιτύχει μια εξελιγμένη κατανόηση των ανθρώπων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το σύστημα έχει καταφέρει να γνωρίζει καλύτερα τον «μέσο άνθρωπο» απ' ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και μεγάλη εξουσία πάνω στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς τους.

Πολύ καλό κείμενο. Μπράβο στο Τσόμσκυ για τη δουλειά του. (όπως πάντα)
Ευτυχώς που υπάρχουν τέτεοιοι φιλόσοφοι με ικανότητα να μπορούν να εκφράζουν αυτό που μπορεί και να ξέρουμε μπορεί και όχι.
Χρήσιμες επισημάνσεις και μακάρι να το διαβάσουν πολλά μάτια.

[Epirotes]

Μόνο που πιθανώς να μην είναι καν του Τσόμσκυ, αλλά κάποιου ανώνυμου, που λανθασμένα αποδόθηκε στον Τσόμσκυ, τουλάχιστον αυτό ισχυρίστηκε ο/η razor:

Παρεμπιπτόντως, το κείμενο αυτό ΔΕΝ είναι του Τσόμσκυ. Κάποιος ανώνυμος το έγραψε και κόλλησε και το όνομα του Τσόμσκυ για εφέ. Γκουγκλάρετέ το και θα δείτε.

[prov83]

Άλλαξε το αρχικό ποστ και μπήκε στο τέλος του ο ακόλουθος σύνδεσμος:
http://omadeon.wordpress.com/2011/01/15/chomsky-hoax-manipulation-strategies/

Εξακολουθώ πάντως να ετεροπροσδιορίζομαι με τον συγγραφέα(Γάλλος ακτιβιστής;) του κειμένου παρά με τις σοφίες του Κοέλο.

[mz412]

Ευχάριστο το γεγονός ότι πέρα από ακαταλαβίστικες (για μένα) λέξεις κι εντολές περί υπολογιστών μπορείς να διαβάσεις σε αυτό το φόρουμ κι άλλα πράγματα. Όσον αφορά τον Τσόμσκυ να πω κι εγώ με τη σειρά μου ότι θεωρείται ένας σύγχρονος φιλόσοφος με μη συμβατές απόψεις, μόνο που παραμένει ένας ελεγχόμενος και όχι τόσο "αντικειμενικός" κριτής όσον αφορά θέματα μεγαλύτερης σημασίας (βλέπε ο πόλεμος στο Ιράκ). Υπάρχει μάλιστα μία κριτική του Τζέιμς Πέτρας πάνω στις απόψεις του Τσόμσκυ όπου κυριολεκτικά τον εκθέτει ανεπανόρθωτα.