Άρθρο κ.Δρ.Γ. Οικονόμου, για το βιβλίο Ιστορίας ΣΤ'.

[tolis_01]

Σύμφωνοι σε όλα αυτά, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η μεγάλη μας κληρονομιά (που στο κάτω κάτω είναι παγκόσμια γνώση), δίνει σε εμάς τους έλληνες προβάδισμα

[fotis23]

Σύμφωνοι σε όλα αυτά, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η μεγάλη μας κληρονομιά (που στο κάτω κάτω είναι παγκόσμια γνώση), δίνει σε εμάς τους έλληνες προβάδισμα

Φυσικά και είναι παγκόσμια κληρονομία!!!!Σε καμία περίπτωση δεν ειναι αποκλειστηκα δικη μας αλλά λόγω γλώσσας μπορούμε να νιώσουμε λίγο καλύτερα κάποια πράγματα.Όσα καλά αγγλικά να ξέρω νομίζω ότι ένα ελληνικό τραγούδι το βιώνεις καλύτερα συναισθηματικά!

[tolis_01]

Φυσικά και είναι παγκόσμια κληρονομία!!!!Σε καμία περίπτωση δεν ειναι αποκλειστηκα δικη μας αλλά λόγω γλώσσας μπορούμε να νιώσουμε λίγο καλύτερα κάποια πράγματα.Όσα καλά αγγλικά να ξέρω νομίζω ότι ένα ελληνικό τραγούδι το βιώνεις καλύτερα συναισθηματικά!

Αυτό με τα τραγούδια είναι λόγω συνήθειας. Έτσι, σε έναν άγγλο, το αγγλικό τραγούδι θα του φανεί πιο συναισθηματικό απ'ότι σε εσένα.

Για τον ίδιο λόγο που ακούμε Gaga, 50cent και άλλους και μπορεί να το βρισκουμε χαλαρωτικό ή ευχάριστο, παρόλο που οι μισές λέξεις μέσα στα τραγούδια τους είναι η λέξη "f***" (ενώ αν οι μισές λέξεις στα τραγούδια τις παπαρίζου ήταν "άντε γαμήσου" θα το έβρισκες αποκρουστικό )

[fotis23]

Νομίζω οτι είναι θέμα γλώσσας.Παίζει σημαντικό ρόλο ο τρόπος σκέψεις και η νοοτροπία του λαού.Δεν μπορεί για παράδειγμα ενας αγγλος να νιώσει τον Ξυλούρη ή ενα μελλοποιημένο ποίημα.

[dim459]

@bendersteed
Όντως είναι στριφνά θέματα και έχω την εντύπωση ότι και οι δικές μου και οι δικές σου παρατηρήσεις τα πάνε ακόμα περισσότερο προς αυτήν την κατεύθυνση.
Θα έλεγα ότι στο διαλεκτικό υλισμό όμως δεν μπορούμε να μιλήσουμε επακριβώς για δόγμα, αφού αποδεχόμαστε την αέναη και ακατάπαυστη μεταβολή.
Δέχομαι ότι η έλλειψη γνωστικού υποβάθρου, η οποία δυστυχώς είναι αξεπέραστη (όσο και αν κατακτούμε τη γνώση πάντα δεν είμαστε σε θέση να γνωρίουμε τα πάντα, άσε που κάθε κατάκτηση γεννά από μόνη της νέα ερωτήματα) δημιουργεί αναγκαστικά <<συνθήκες>> τις οποίες αποδεχόμαστε προκειμένου να έχουμε την απαραίτητη λογική συνοχή και συνέχεια, ξέρουμε όμως την μικρή ή μεγάλη προσωρινότητά τους, αναμένοντας την επιβεβαίωση τους ή την κατάρριψή τους.
Εκεί όμως που μετά βεβαιότητας μιλάμε για δόγμα είναι σε πολιτικές θεωρίες που βασίστηκσν ή θεωρητικά υιοθέτησαν το διαλεκτικό υλισμό σαν κοσμοθεωρία.
Αυτό βεβαίως εξυπηρετεί άλλου είδους σκοπιμότητητες, προκειται όμως για μια αλλη συζήτηση.

[Epirotes]

Αναρωτιέμαι μήπως το δόγμα είναι εγγενές στοιχείο του διαλεκτικού υλισμού. Δηλαδή, απλουστευμένα ο διαλεκτικός υλισμός είναι: θέση-αντίθεση-σύνθεση και φτου κι απ' την αρχή καθώς η σύνθεση θέσης-αντίθεσης γίνεται η ίδια θέση και ξεκινάει έτσι ο "φαύλος" (; ) κύκλος από την αρχή. Όταν μια θέση παγιώνεται -προτείνω εγώ- γίνεται δογματική κι άρα δόγμα. Το ίδιο θεωρώ ότι συμβαίνει και στ' άλλα δύο στάδια, δηλ. και η αντίθεση γίνεται -κι ίσως πρέπει να είναι - δογματική για να επιτύχει την ανατροπή της θέσης. Θέση σήμερα είναι η παρούσα παγιωμένη κατάσταση της κοινωνίας που ζούμε. Αντίθεση είναι όποια κοσμοθεωρία ή πολιτική ιδεολογία πρεσβεύει το ακριβώς αντίθετο της σημερινής κατάστασης (π.χ. ο κομμουνισμός ή η αναρχία). Από την αναπόφευκτη σύγκρουση αυτών των δύο εν καιρώ θα δημιουργηθεί μια σύνθεση, η οποία ίσως καταφέρει να συγκεράσει και να ενσωματώσει τα καλύτερα στοιχεία των δύο προηγούμενων φάσεων. Όσο για την γνώση και τι μπορούμε να γνωρίζουμε μετά βεβαιότητας, μάλλον ο Σωκράτης είχε δίκιο, όταν είπε το περίφημο "Εν οίδα ότι ουδέν οίδα" (εκτός κι αν ήταν λιώμα πάνω σε συμπόσιο όταν το αμόλησε κι ξενέρωτος Πλάτωνας το σημείωσε κι αυτό μην τυχόν και χάσει τίποτα ).

[Atlantios]

Θέση-αντίθεση-σύνθεση, διαλεκτικός υλισμός, ανατροπές και ο Σωκράτης σε όλο αυτό.

Χριστούλη μου χαχαχαχαχα.
(αν και άθεος)

[Epirotes]

Γιατί σου φαίνεται περίεργο; Τι ήταν οι πατέρες (Χέγκελ πρώτος και στη συνέχεια Μαρξ) του διαλεκτικού υλισμού; Φιλόσοφοι! Τι ήταν ο Σωκράτης; Φιλόσοφος! Η διαφορά τους ποια είναι; Κάπου 2000 χρόνια κι ότι οι νεότεροι αποφαίνονται με χαρακτηριστική άνεση και βεβαιότητα για το τι μπορούμε πραγματικά να γνωρίζουμε, ενώ ο παλιότερος μόνο για ένα πράγμα εκφράζει τέτοια βεβαιότητα, ότι δηλ. δεν έχει ιδέα που παν' τα τέσσερα. Κατάλαβες; Ποιος -κατά την άποψή σου- είναι ή μάλλον ήταν μεγαλύτερος ή καλύτερος φιλόσοφος: ο Χέγκελ ή ο Σωκράτης; Και ποια είναι η αρχή κάθε φιλοσοφίας που σέβεται τον εαυτό της;

[Atlantios]

Ασφαλώς ο πατέρας της Φιλοσοφίας είναι ο Σωκράτης. Δεν διαφωνώ με κάτι από αυτά που είπες παραπάνω. Απλά, συγνώμη που φαίνομαι λίγο χαζός ο όλος συλλογισμός σου με δυσκόλεψε. Ως προς αυτό το γέλιο και όχι ως προς αυτά που είπες.

και μην το ξεχάσω και 'γω Ηπειρώτης είμαι, ζω Γιάννενα

Φιλικά

[bendersteed]

Η φιλοσοφία είναι αιώνια. Εξάλλου πρώτος διαλεκτικός είναι ο Ηράκλειτος, και πρώτος υλιστής είναι ο Αριστοτέλης. Συνδυάζοντας τις θεωρίες τους προκύπτει ο διαλεκτικός υλισμός όπως τον ξέρουμε σήμερα, επακριβώς.