Ιδέα περί νέου οικονομικού συστήματος

[pc_magas]

Παιδιά με την σημερινή οικονομική κατάσταση όπου βρίσκεται η Ελλάδα μου λέει ότι το τρέχον οικονομικό σύστημα δημιουργεί τρομερές ανισότιτες μεταξύ πολιτών και είναι αρκετά ασταθές. Το πρόβλημα είναι ότι βασίζεται στην εφήμερη μεγιστοποίηση κέρδους και στο ότι ουσιαστικά τα μέσα παραγωγής είναι σε λίγους.
Έτσι βασιζόμενος στα λεγόμενα του Marx και στον διαλεκτικό υλισμό όπου άκουγα από την φιλοσοφία στο τρίτο εξάμηνο στο Τει Λαμίας λέω γιατί να μην ανασχεδιάσουμε ένα οικονομικό σύστημα από την αρχή έτσι ώστε να εξασφαλίζεται σε κάθε άνθρωπο ανεξαρτήτου, ηλικίας, φύλου, χρώματος κλπ κλπ ένα αξιοπρεπές ποιον ζωής; Δηλαδή ένα οικονομικό σύστημα ("ανοικτού κώδικα") όπου θα διέπεται από γραπτούς κανόνες όπου θα μας δίνει ικανότητα προβλεψιμότητας και αναβάθμισης σε περίπτωση όπου παρουσιάζεται κάποια δυσλειτουργία.

Κατ αρχάς για να γίνει αυτό θα πρέπει να διέπεται από τις εξής αρχές (κατά την γνώμη μου):

1. Να καταργηθεί η έννοια της επιχείρησης και να μπει στην θέση του η έννοια της παραγωγικής κοινότητας δηλαδή μιας οργάνωσης όπου κάθε εργαζόμενος σε αυτή θα συμμετέχει σε ένα διοικητικό συμβούλιο όπου θα αναλαμβάνεται από και η διαχείρησή της
2. Να μην βασίζεται σε υλικό χρήμα αλλά να "μετράτε" το πόσο είναι η συνεισφορά του ανθρώπου στην κοινωνία (από το να βοηθήσεις μια γιαγιούλα να περάσει τον δρόμο μέχρι να ανακαλύψεις το φάρμακο κατά του Aids) και ανάλωγα πόσο ωφέλιμη είναι η συνεισφορά να βαθμολογείτε με ανάλογους πόντους όπου θα ξοδεύονται όπως τα χρήματα για να αποκτώνται υλικά αγαθά. Μόνο δεν θα χρειάζεται χρυσός η συνάλλαγμα για την "κοπή" αυτού του χρήματος.

Ο σχεδιασμός όμως ενός τέτοιου οικονομικού συστήματος θα πρέπει να γίνεται από όλους ανεξαρτήτου γνώσεων, φύλου, χρώματος κλπ κλπ.

Ποια είναι η γνώμη σας;

[eliasps]

Δεν κατάλαβα καλά τι εννοείς αλλά μακάρι να γινόταν αυτό, δηλαδή ένα σύστημα "ανοιχτού κώδικα" όπως είπες! Έτσι θα υπήρχε λύση σε πολλά προβλήματα εκτός του οικονομικού.

Όμως αυτό πέρα από οικονομική αναδιοργάνωση, απαιτεί και κοινωνική αναδιοργάνωση και υοθέτηση των αρχών και της φιλοσοφίας του ανοιχτού κώδικα, πράγμα που σημαίνει αναθεώρηση ηθικών αρχών-αξιών και νέα σειρά προτεραιοτήτων από όλους.

Δυστυχώς δραστικές αλλαγές σε συστήματα που δεν λειτουργούν ή υπολειτουργούν γίνονται μόνο όταν η κατάσταση φτάνει στο απροχώρητο (και αν).

[fkol k4]

Δεν παίρνω θέση στο θέμα (έτσι κι αλλιώς θεωρώ αδύνατο να αλλάξει κάτι στο τρέχον σύστημα), θα ήθελα μόνο να κάνω την επισήμανση πως όλα τα οικονομικά συστήματα είναι ανοιχτού κώδικα, ο καθένας μπορεί να μάθει οικονομολογία ακόμα και με το σημερινό σύστημα.

[simosx]

Κατ αρχάς για να γίνει αυτό θα πρέπει να διέπεται από τις εξής αρχές (κατά την γνώμη μου):

Να καταργηθεί η έννοια της επιχείρησης και να μπει στην θέση του η έννοια της παραγωγικής κοινότητας δηλαδή μιας οργάνωσης όπου κάθε εργαζόμενος σε αυτή θα συμμετέχει σε ένα διοικητικό συμβούλιο όπου θα αναλαμβάνεται από και η διαχείρησή της
Να μην βασίζεται σε υλικό χρήμα αλλά να "μετράτε" το πόσο είναι η συνεισφορά του ανθρώπου στην κοινωνία (από το να βοηθήσεις μια γιαγιούλα να περάσει τον δρόμο μέχρι να ανακαλύψεις το φάρμακο κατά του Aids) και ανάλωγα πόσο ωφέλιμη είναι η συνεισφορά να βαθμολογείτε με ανάλογους πόντους όπου θα ξοδεύονται όπως τα χρήματα για να αποκτώνται υλικά αγαθά. Μόνο δεν θα χρειάζεται χρυσός η συνάλλαγμα για την "κοπή" αυτού του χρήματος.

Εκτός από το νέο σύστημα που αναφέρεις παραπάνω, χρειάζεται να σχεδιάσεις και τη μετάβαση από το τρέχον σύστημα στο σχεδιαζόμενο.
Εκεί γενικά είναι το πρόβλημα στην υιοθέτηση νέων συστημάτων.

Αυτή τη στιγμή στον κόσμο με τα 7 δις πληθυσμό, γύρω στο 1 δις άτομα ζουν σε συνθήκες πολύ καλές ως εξαιρετικές. Με το προτεινόμενο σύστημα θα χρειαστεί εκείνο το 1δις να αλλάξει τρόπο ζωής ώστε τα υπόλοιπα 6 δις να ζήσουν καλύτερα. Και το 1 δις μάλλον δε θέλει να γίνουν τέτοιες αλλαγές κάτω από τις τρέχουσες συνθήκες.

[eliasps]

Εκτός από το νέο σύστημα που αναφέρεις παραπάνω, χρειάζεται να σχεδιάσεις και τη μετάβαση από το τρέχον σύστημα στο σχεδιαζόμενο.
Εκεί γενικά είναι το πρόβλημα στην υιοθέτηση νέων συστημάτων.

Αυτή τη στιγμή στον κόσμο με τα 7 δις πληθυσμό, γύρω στο 1 δις άτομα ζουν σε συνθήκες πολύ καλές ως εξαιρετικές. Με το προτεινόμενο σύστημα θα χρειαστεί εκείνο το 1δις να αλλάξει τρόπο ζωής ώστε τα υπόλοιπα 6 δις να ζήσουν καλύτερα. Και το 1 δις μάλλον δε θέλει να γίνουν τέτοιες αλλαγές κάτω από τις τρέχουσες συνθήκες.

+++


Είναι 100% στη θεωρία η υπόθεση. Τέτοιες αλλαγές δεν γίνονται φυσικά.

[pc_magas]

Μπορεί για την μετάβαση να χρησιμοποιηθεί Marketing προβάλοντάς το ως το χειρότερο σύστημα. Εξάλλου μπορεί το 1 δις να ζει καλά αλλά για πόσο θα ζει καλά? Ο καπιταλισμός έχει τρομερές αναταραχές και μεγάλη αστάθεια σαν σύστημα μπορεί κάποιος όπου ζει καλά τώρα αύριο να μην ζει καλα. Και πάλι με το νέο σύστημα θα ζουν αξιοπρεπώς.

[matthew]

Ποια είναι η γνώμη σας;

Ότι είμαστε άτυχοι που έχουμε μόνο 1 πλανήτη...

[sokoban4ever]

Η μετάβαση είναι λιγάκι δύσκολη αλλά όταν οι άνθρωποι ξεβολεύονται και αυτή γίνεται με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο
δύσκολα η εύκολα πάντως γίνεται ....
η μαγκιά είναι για το οποιαδίποτε άλλο σύστημα να το διατηρήσεις στον χρόνο...
Ώς τώρα έχουν ήδη γίνει πολλές απόπειρες μικρές και μεγάλες αλλά καμία δεν έγινε διεθνείς
έγιναν μόνο σε κάποια κράτη.
Το μοντέρνο λοιπόν είναι η παγκόσμια διάσταση σε συνδυασμό με την διάρκεια.
Είναι σχεδόν σίγουρο ότι αν ένα σύστημα δεν έχει πολυεθνική διάσταση (παγκόσμιο)δεν μπορεί να επικρατήσει...
Και άν θέλει να έχει διάρκεια τότε έχει ακόμα ένα λόγο να είναι παγκόσμιο...
προς το παρών το σύστημα βασίζεται στην εκμετάλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο σε ένα σύστημα που ο ισχυρός γίνεται ισχυρότερος και ο
αδύνατος ποδοπατιέται , στην άνιση κατανομή του πλούτου και στην βία.
Είτε μας αρέσει το σύστημα είτε όχι ,πρέπει αν θέλουμε να μην έχουμε αυταπάτες, να το βλέπουμε έτσι όπως πραγματικά είναι
ένα τέρας που διαρκώς παίρνει από το 99% και δίνει στο 1% .
Ένα τέρας που μπορεί να μας βάλει να τρωγόμαστε οι άνθρωποι μεταξύ μας για μια χούφτα
κάποιων .... επιτήδιων....

[lucinos]

Έχω εντελώς αντιδιαμετρικές απόψεις από αυτές που εκφράστηκαν. Συγκεκριμένα την ιδέα ενός παγκοσμίου συστήματος την βρίσκω απεχθέστατη αλλά και οι απόψεις που εκφράστηκαν στην πρώτη ανάρτηση είναι το λιγότερο επιπόλαιες. Συγκεκριμένα ποιος θα αναλάβει να «μετρά» τούς πόντους; Δεν ξέρω τι προθέσεις μπορεί να έχει αλλά αυτό το σύστημα έχει όλες τις προϋποθέσεις για να οδηγήσει σε πολύ χειρότερη τυραννία.

Με εντελώς διαφορετική αφετηρία όμως, εντελώς διαφορετικό και πολύ πιο συγκεκριμένο νόημα έχω και εγώ, ανεξάρτητα, μια άποψη για χρήμα «ανοικτού κώδικα».

Κατ αρχήν αυτό που είναι σημαντικό είναι να κατανοήσουμε την ιδιοκτησία. Και για να πάω ακόμα λίγο πιο πίσω ας φανταστούμε ένα νησί με μόνο δύο άτομα. Για να ικανοποιήσουν την ανάγκη τους για φαγητό μπορούν να κάνουν την ακόλουθη «άτυπη» συνεννόηση. Ο ένας θα πάει να ψαρέψει και ο άλλος θα μαζέψει ξύλα και θα κάνει τις ετοιμασίες για το μαγείρεμα. Με αυτήν την απλή συνεννόηση και οι δύο ωφελούνται. Γενικά υπάρχει η λανθασμένη εντύπωση ότι υπάρχει κάποια «δίκαιη» τιμή για κάτι. Στην πραγματικότητα αυτό που συνήθως πρακτικά υπάρχει είναι μια τιμή και κάτω που κάποιος θεωρεί συμφέρον να πληρώσει και μια τιμή και πάνω που κάποιος θεωρεί συμφέρον να δεχτεί. Αν η δεύτερη είναι χαμηλότερη τής πρώτης τότε έχουμε αμοιβαίο συμφέρον σε μια γκάμα τιμών. Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στο παράδειγμα τού νησιού. Εκεί δεν υπάρχει συνήθως καν η ανάγκη καθορισμού τιμής. Όλη η συνεννόηση μπορεί απλά να είναι σχεδόν άτυπη και δεν υπάρχει λόγος για τέτοιες περιπλοκές μεταξύ τών δύο. Απλά μοιράζονται τις δουλειές. Αυτό μπορεί να συμβαίνει μόνο σε πολύ μικρές ομάδες που όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους σε προσωπικό επίπεδο όπως για παράδειγμα σε μια οικογένεια. Ακόμα όμως και σε τέτοιο στενό κύκλο τα μέλη έχουν μια εικόνα (υποκειμενική ίσως) για το αν επωφελούνται και αν είναι καλύτερα χάρη στους άλλους ή αν νιώθουν ότι συντηρούν τούς άλλους. Ας φύγουμε λίγο από τις περιορισμένες αυτές περιπτώσεις και ας πάμε στην περίπτωση που υπάρχει περισσότερος κόσμος. Υπάρχει αμοιβαίο συμφέρον συναλλαγής με όλους αλλά τώρα δεν μπορούν οι συναλλαγές να είναι άτυπες γιατί δεν μπορούν να υπάρχουν στενές σχέσεις με όλους. Ο απλούστερος τρόπος τυπικής συναλλαγής είναι η ανταλλαγή. Τα άτομα ανταλλάσσουν τα αγαθά τους έχοντας αμοιβαίο συμφέρον και μπορούν να συνεχίσουν τον δρόμο τους χωρίς να υπάρχει ανάγκη διατήρησης προσωπικών δεσμών κάτι που είναι αδύνατο σε μεγάλη κλίμακα. Στο πώς οι ανταλλαγές οδηγούν στην ιδέα τού χρήματος θα επανέλθω αργότερα.

Ας φανταστούμε ένα γαλατικό χωριό που παράγει μενίρ. Οι κατασκευαστές μενίρ έχουν ανάγκη να φάνε αγριογούρουνα. Αν δεν μπορούν να αγοράσουν αγριογούρουνα, θα προτιμήσουν να πάνε να κυνηγήσουν παρά να κατασκευάσουν μενίρ και να μείνουν νηστικοί. Όμως αν κυνηγήσουν τότε έχουν ένα πλεόνασμα αγριογούρουνων το οποίο μπορούν να πουλήσουν στους άλλους που κατασκευάζουν μενίρ. Έτσι έχουμε μια προσφορά και μια ζήτηση αγριογούρουνων. Τώρα δεν έχουν όλοι την ίδια προτίμηση στο κυνήγι ή στην κατασκευή μενίρ ο καθένας έτσι έχει μια προσωπική εικόνα για το πια τιμή και πάνω τον συμφέρει να κυνηγήσει αγριογούρουνα και πια τιμή και κάτω θα προτιμήσει να κατασκευάζει μενίρ. Έτσι θα βρεθούν αρκετοί γαλάτες που αναλογικά προτιμάνε περισσότερο το κυνήγι συγκριτικά με τούς άλλους ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες τού χωριού σε αγριογούρουνα. Η τιμή αγοράς τού αγριογούρουνου καθορίζεται από τον κυνηγό που επιμένει στην υψηλότερη τιμή. Αν υπάρχει πλεόνασμα αγριογούρουνων τότε οι κυνηγοί θα αναγκαστούν να ρίξουν τις τιμές και ο συγκεκριμένος θα προτιμήσει να κατασκευάζει μενίρ. Αν υπάρχει έλλειμμα αγριογούρουνων τότε θα ανέβουν οι τιμές και κάποιος κατασκευαστής μενίρ θα διαπιστώσει ότι τον βολεύει περισσότερο να κυνηγήσει. Αυτά για τον νόμο προσφοράς και ζήτησης.

Θα συνεχίσω για στο θέμα τής ιδιοκτησίας και στο θέμα τού χρήματος αλλά αργότερα.

[tolis_01]

Εκτός από το νέο σύστημα που αναφέρεις παραπάνω, χρειάζεται να σχεδιάσεις και τη μετάβαση από το τρέχον σύστημα στο σχεδιαζόμενο.
Εκεί γενικά είναι το πρόβλημα στην υιοθέτηση νέων συστημάτων.

Αυτή τη στιγμή στον κόσμο με τα 7 δις πληθυσμό, γύρω στο 1 δις άτομα ζουν σε συνθήκες πολύ καλές ως εξαιρετικές. Με το προτεινόμενο σύστημα θα χρειαστεί εκείνο το 1δις να αλλάξει τρόπο ζωής ώστε τα υπόλοιπα 6 δις να ζήσουν καλύτερα. Και το 1 δις μάλλον δε θέλει να γίνουν τέτοιες αλλαγές κάτω από τις τρέχουσες συνθήκες.

Κι όμως, οι περισσότεροι που αντιστέκονται στην αλλαγή ανήκουν στην ομάδα των 6 δις.
Όπως έλεγε και στην πρώτη ταινία Zeitgeist, όλα τα μέτρα για τον περιορισμό των ελευθεριών μας δεν θα παρθούν με το ζόρι, ο κόσμος θα τα απαιτήσει.