1Goal Education for all

[sparus]

• 72 εκατ. παιδιά βρίσκονται εκτός σχολείου σήμερα

• 770 εκατ. άνθρωποι δεν μπορούν να γράψουν και να διαβάσουν

• 1 στις 4 γυναίκες δεν έχει τη βασική εκπαίδευση

• Tο εισόδημα ενός ανθρώπου μπορεί να αυξηθεί κατά 10% για κάθε χρόνο παρακολούθησης στο σχολείο

• Ένα παιδί έχει 50% λιγότερες πιθανότητες να μολυνθεί από το HIV/AIDS εάν ολοκληρώσει το δημοτικό.


OUR GOAL: Education for all
Πιέστε τους παγκόσμιους ηγέτες να βάλουν τέρμα στην φτώχεια παρέχοντας εκπαίδευση στα 72 εκατομμύρια παιδιά που δεν πηγαίνουν σχολείο. Συνταχθείτε μαζί μας και συνυπογράψτε:
http://www.actionaid.gr/1goal ή http://www.join1goal.org/

Η προσωπική μου εμπειρία ζώντας τον τελευταίο καιρό με ένα φοιτητή από την Μοζαμβίκη:
Μέχρι το 1975 η Μοζαμβίκη ήταν πορτογαλική αποικία. Οι μαύροι απαγορευόταν να πάνε σχολείο. Τα παιδάκια δούλευαν σαν σκλάβοι πλάι στους γονείς τους χωρίς να ζουν παιδική ηλικία. Ευτυχώς μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησία τους η κατάσταση άρχισε να αλλάζει. Σήμερα το ποσοστό αναλφαβητισμού είναι στο 52%. Αυτός ως πιο τυχερός, κάτοχος διδακτορικού πλέον στον προγραμματισμό, (μου εξήγησε και από πρώτο χέρι την έννοια της λέξης ubuntu!) πιστεύει πως τα μεγαλύτερα προβλήματα στην Αφρική θα μπορούσαν να λυθούν αν ο κόσμος ήταν μορφωμένος. Εκλογές που καταλήγουν σε εκβιασμούς και χειραγώγηση του λαού από κομματόσκυλα, διαμάχες που καταλήγουν σε εμφυλίους, χωρικοί που αφήνουν την περιουσία τους και πηγαίνουν να ζήσουν ως άστεγοι στην πόλη για να γλυτώσουν από τον εμφύλιο και τις διαμάχες των ανταρτών. Το μέλλον της νέας γενιάς υπονομεύεται από τους ίδιους χωρίς να το γνωρίζουν. Συγκεκριμένα στην Μοζαμβίκη δεν έχουν πρόβλημα με διαθεσιμότητα του φαγητού, ούτε με του νερού. Κι όμως η κατάσταση σε μερικά μέρη της χώρας δεν διαφέρει από την κατάσταση στην Κένυα.
Κάτι άλλο που μου είπε και πραγματικά με σόκαρε είναι για ανθρώπους που δουλεύουν σε ορυχεία διαμαντιών στην Ανγκόλα (επίσης πρώην πορτογαλική αποικία). Τα ορυχεία προφανώς εκμεταλλεύονται από Ευρωπαϊκές εταιρίες οι οποίες έχουν κάποιον ντόπιο κοτζαμπάση να τα διαχειρίζεται. Οι άνθρωποι που δουλεύουν εκεί παίρνουν ως μισθό ένα πιάτο φαγητό χωρίς να καταλαβαίνουν πως χαρίζουν τον πλούτο της χώρας τους για ένα κομμάτι ψωμί. Την ίδια στιγμή ο ίδιος τσιφλικάς πηγαίνει με αεροπλάνο στην Λισσαβόνα για να κουρευτεί και το απόγευμα επιστρέφει...

[floral]

Σήμερα το ποσοστό αναλφαβητισμού είναι στο 52%. Αυτός ως πιο τυχερός, κάτοχος διδακτορικού πλέον στον προγραμματισμό, (μου εξήγησε και από πρώτο χέρι την έννοια της λέξης ubuntu!) πιστεύει πως τα μεγαλύτερα προβλήματα στην Αφρική θα μπορούσαν να λυθούν αν ο κόσμος ήταν μορφωμένος. Εκλογές που καταλήγουν σε εκβιασμούς και χειραγώγηση του λαού από κομματόσκυλα, διαμάχες που καταλήγουν σε εμφυλίους, χωρικοί που αφήνουν την περιουσία τους και πηγαίνουν να ζήσουν ως άστεγοι στην πόλη για να γλυτώσουν από τον εμφύλιο και τις διαμάχες των ανταρτών.

Και η ημιμάθια ευνοεί την χειραγώγηση... βλέπε χώρα που αρχίζει από Ε και τελειώνει σε α. (όχι Εσθονία)
Όταν διαβάζω τέτοια θέματα, σκέφτομαι 'μα δεν μπορεί να γίνει κάτι?'.
Η λύση φαίνεται απλή, εάν είσαι έξω από τον χορό.

Το μέλλον της νέας γενιάς υπονομεύεται από τους ίδιους χωρίς να το γνωρίζουν. Συγκεκριμένα στην Μοζαμβίκη δεν έχουν πρόβλημα με διαθεσιμότητα του φαγητού, ούτε με του νερού. Κι όμως η κατάσταση σε μερικά μέρη της χώρας δεν διαφέρει από την κατάσταση στην Κένυα.

Κάτι μου θυμίζει

Ο φίλος σου από την Μοζαμβίκη, πώς μορφώθηκε?

[sparus]

Υπάρχει μια μικρή διαφορά όμως. Εδώ ευτυχώς από όσο ξέρω μένουμε σε λεκτικό επίπεδο άντε το πολύ πολύ να πέσει και καμιά ψηλή. Εκεί γίνονται ακόμα και δολοφονίες.
Τώρα που το σκέφτομαι όμως ποια χρονιά ήταν που είχαν βγάλει λοστάρια και μαχαίρια οι Πασπίτες και οι Δαπίτες;

Ο φίλος σου από την Μοζαμβίκη, πώς μορφώθηκε?

Η απαγόρευση ίσχυε μέχρι το 1975 που η Μοζαμβίκη ήταν Πορτογαλική αποικία. Μετά είχαν κομουνισμό και ακολούθησε εμφύλιος όπως και στην δική μας περίπτωση.
Ο φίλος μου ήταν τυχερός από πολλές απόψεις. Καταρχήν γεννήθηκε το 80 και μπορούσε να πάει σχολείο. Επίσης δεν εκδιώχθηκε από το σπίτι του κατά τον εμφύλιο.
Ο πατέρας του αν και αγρότης, με χωράφια μάνγκο, είχε την διορατικότητα και την οικονομική δυνατότητα να στείλει και τα 4 παιδιά του σε πορτογαλικό σχολείο. Τα σχολεία που άφησαν πίσω τους οι Πορτογάλοι ήταν τα μόνα "καλά" σχολεία. Σκέψου να μην έχεις σχολικά κτήρια αλλά ούτε και μορφωμένους ανθρώπους που θα γίνουν καθηγητές σε μια ολόκληρη χώρα.
Τελειώνοντας το λύκειο τα 2 αγόρια ήρθαν στην Πορτογαλία να σπουδάσουν. Η Πορτογαλία δίνει αρκετές υποτροφίες σε παιδιά από τις πρώην αποικίες. Σήμερα ο μεγάλος αδερφός του είναι συγγραφέας και αυτός προγραμματιστής με πολύ καλή δουλειά.

Για να επανέλθω όμως στο θέμα, κι αυτός πιστεύει ότι με λίγη παιδεία το μέλλον της Αφρικής θα είναι πολύ καλύτερο. Ο ίδιος θα γυρίσει στην πατρίδα του κάποια στιγμή φέτος και ελπίζω να μην το μετανιώσει. Δεν θέλω να κάνω παραλληλισμό αλλά μου θυμίζει πολλά παιδιά από Ελλάδα που φεύγουν αλλά οι περισσότεροι δεν έχουν το κουράγιο να ξαναγυρίσουν. Τον θαύμαζα όταν έβλεπα πόσο πολύ θέλει να προσπαθήσει για να κάνει την ζωή στη χώρα του καλύτερη. Εγώ δυστυχώς απογοητεύομαι πιο εύκολα.

[floral]

Για να επανέλθω όμως στο θέμα, κι αυτός πιστεύει ότι με λίγη παιδεία το μέλλον της Αφρικής θα είναι πολύ καλύτερο. Ο ίδιος θα γυρίσει στην πατρίδα του κάποια στιγμή φέτος και ελπίζω να μην το μετανιώσει. Δεν θέλω να κάνω παραλληλισμό αλλά μου θυμίζει πολλά παιδιά από Ελλάδα που φεύγουν αλλά οι περισσότεροι δεν έχουν το κουράγιο να ξαναγυρίσουν. Τον θαύμαζα όταν έβλεπα πόσο πολύ θέλει να προσπαθήσει για να κάνει την ζωή στη χώρα του καλύτερη. Εγώ δυστυχώς απογοητεύομαι πιο εύκολα.

Δαπ-Πασπ πλακώνονται κάθε χρόνο, απλά δεν το τραβάνε βίντεο κάθε χρονιά για να βγει στα κανάλια
Καλή τύχη στον φίλο σου!