Για σκέψη και συζήτηση

[logari81]

Να και μια Οργουελική είδηση

Προληπτικές συλλήψεις.

[Nisok]

Γιατί πάμε τόσο μακριά...
Και οι "δικοί μας" το έκαναν πέρσι πρίν τα Δεκεμβριανά.
Έχω αρκετούς φίλους στα Εξάρχεια και μου έλεγαν .. κρατητήριο χωρίς κατηγορίες 2 εβδομάδες πριν όποιον κοιτούσε στραβά.

[logari81]

Το θεμα ειναι οτι στην περίπτωση της είδησης αυτη η τακτική θεσπίστηκε ως νόμος.

[koukouvaou]

Πάρτε και μια Ευρωπαϊκή εβδομάδα

Για εκεί μας πάνε, τώρα πειράζει αν εμείς δεν πάρουμε;

[Epirotes]

Καταρχήν μπράβο στον nisok που άνοιξε αυτό το θέμα. Η εικονογραφημένη σύγκριση του έργου των δύο συγγραφέων είναι κάπως απλοϊκή, ιδίως όσον αφορά το τελικό συμπέρασμα. Προσωπικά πιστεύω ότι και οι δύο συγγραφείς περιγράφουν μια πιθανή μελλοντική κοινωνία ορμώμενοι από διαφορετικές ίσως αφετηρίες. Ενώ ο Huxley πιθανώς επηρεάστηκε από την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη και προσπάθησε να φανταστεί μια μελλοντική εξέλιξη της φασιστικής κοινωνίας, ο Orwell είναι σίγουρο ότι είχε ολοκληρωτικά καθεστώτα σταλινικού τύπου στο μυαλό του. Επίσης, δεν συμφωνώ με την άποψη που λέει ότι και οι δύο ουτοπικές κοινωνίες βασίζονται στην απαγόρευση της μόρφωσης, αντιθέτως βασίζονται στον ελέγχο της μόρφωσης και στον έλεγχο της πληροφορίας, όπως συμβαίνει σε όλες τις δικτατορίες. Επί χούντας δεν πάψαμε ξαφνικά να έχουμε παιδεία, απλά υπήρχε αυστηρός έλεγχος του τι επιτρεπόταν και τι απαγορευόταν να διδάσκεται.

[pros]

Ο τωρινός μας ρόλος ως προς τα δύο αυτά συστήματα είναι ο αγώνας για μορφωση και συνειδητοποίηση. Στο ΕΛΛΑΚ υπάρχει ο σπόρος της συνειδητοποιημενης δράσης όπου ό καθένας μας ειναι φορέας της γνωσης κι όχι καταναλωτής της. Αν εφαρμοστεί αυτή η ιδέα και στην εκπαίδευση, την ενημέρωση και την βιομηχανική παραγωγή θα έχουμε ξεφύγει καί απο το σύστημα του Χάξλευ και απο αυτο του Οργουελ.

Το αντιθετο της συνειδητοποίησης είναι η συνήθεια. Δυστυχως το 99% της ανθρώπινης δραστηριότητας βασίζεται στην άνεση της συνήθειας. Αν η υπερίσχυση στον ανθρωπο της συνήθειας είναι κατι το εγγενές, τοτε το να ξεφυγουμε απο τα δυο αυτά συστήματα ειναι ουτοπία. Ελπίζω πως όχι.

Επίσης, δεν συμφωνώ με την άποψη που λέει ότι και οι δύο ουτοπικές κοινωνίες βασίζονται στην απαγόρευση της μόρφωσης, αντιθέτως βασίζονται στον ελέγχο της μόρφωσης και στον έλεγχο της πληροφορίας, όπως συμβαίνει σε όλες τις δικτατορίες.

Συμφωνώ και επαυξάνω!
Θα προσθέσω ότι η κριτική διάθεση απέναντι σε ότι μας σερβίρεται από την εκάστοτε εξουσία,
ή διακινείται από όποιο κέντρο (σκοτεινό ή φανερό, επαναστατικό ή αντιδραστικό, αριστερό ή δεξιό),
που θα μας σώσει πριν από μας για μας, είναι η μόνη άμυνα που μπορούμε ν' αντιτάξουμε.
Ο μόνος τρόπος για να ξεπεράσουμε το εγγενές ελάττωμα της συνήθειας που αναφέρεται παραπάνω,
είναι η προσωπική προσπάθεια και το να ξεπεράσουμε το προσωπικό βολεματάκι μας.

Δεν θέλει τρόπο, θέλει ΚΟΠΟ...

[logari81]

Επίσης, δεν συμφωνώ με την άποψη που λέει ότι και οι δύο ουτοπικές κοινωνίες βασίζονται στην απαγόρευση της μόρφωσης, αντιθέτως βασίζονται στον ελέγχο της μόρφωσης και στον έλεγχο της πληροφορίας, όπως συμβαίνει σε όλες τις δικτατορίες. Επί χούντας δεν πάψαμε ξαφνικά να έχουμε παιδεία, απλά υπήρχε αυστηρός έλεγχος του τι επιτρεπόταν και τι απαγορευόταν να διδάσκεται.

Αυτό που εννοειται στο ποστ μου ειναι βεβαια η επι της ουσιας μορφωση/παιδεια. Οποιοδήποτε ειδος εκπαίδευσης το οποιο δεν προάγει την ηθική και κριτική σκέψη δεν το θεωρώ καν μόρφωση, ουσιαστικά αυτο στο οποιο αναφέρεσαι λέγεται παραμόρφωση κι όχι μόρφωση. Σε μια δικτατορία είτε ολοκληρωτικη (Οργουελ ή χουντα 1967-74 ή ...), είτε οικονομική/ψυχολογική (Χάξλευ ή σημερινη κοινωνία ή ...) αυτό που λέγεται παιδεία ειναι μόνο κατευφημισμόν. Κι όταν λεμε παιδεια φυσικά δεν εννοούμε τα θρανία και τους δασκάλους. Το 99% του μέσου πολίτη σήμερα το πλάθουν τα ΜΜΕ. Ε λοιπόν όχι, για τον μέσο άνθρωπο δεν υπήρχε παιδεία ουτε επί της στρατιωτικής χουντας ούτε σήμερα.

[Nisok]

Στην κοινωνία του Χάξλευ, η γνώση δεν είναι αλλοιωμένη, ούτε και υπάρχουν πραγματικοί φραγμοί.
Απλά βρίσκεται μέσα σε ένα σύννεφο άχρηστων πληροφοριών.
Δεν σου στερούν την επιλογή, απλά σου αλλάζουν τις προτεραιότητες.

Στις ως τώρα "μαύρες" δικτατορίες δεν συνέβαινε αυτό.
Στις δικτατορίες οι εκπαίδευση είναι σε καλό επίπεδο.
Ακόμα και επι χούντας έβγαιναν άριστη επιστήμονες-μηχανικοί.
Αλλά η παιδεία ήταν σε πολύ χαμηλό επίπεδο.
Συνήθως οι όροι της παιδείας και της εκπαίδευσης συγχέονται.

Και στο βιβλίο του Όργουελ πάλι υπήρχε επιστήμη, ιδιαίτερα πολεμικών εφαρμογών, ιδιαίτερα
εξελιγμένη. Αυτό που δεν υπήρχε ήταν η κριτική ικανότητα.
Σε υπερβολικό επίπεδο είναι ανάλογο με ένα αστείο που είχε ανέβει πρίν λίγες μέρες.
Το σύστημα σκεφτόταν για εσένα για ότι δεν είχε σχέση με την εργασία σου.
Και έκανε επειδή κάθε υπάλληλος ήταν εξαιρετικά υπέρ εξειδικευμένος η υπηρεσίες δούλευαν άψογα.

Απλά είχαν φτάσει στο σημείο οι άνθρωποι να μην ήταν σφαιρικοί.
Ήταν εφαρμογές, προγραμματισμένες για 1-2 πράγματα.
Και μάλιστα και πολύ εύκολα επαναπρογραμματιζόμενες και απόλυτα αναλώσιμες.

Κοινή και στα 2 βιβλία είναι η έλλειψη παιδείας, όχι εκπαίδευσης.

[floral]

Στην κοινωνία του Χάξλευ, η γνώση δεν είναι αλλοιωμένη, ούτε και υπάρχουν πραγματικοί φραγμοί.
Απλά βρίσκεται μέσα σε ένα σύννεφο άχρηστων πληροφοριών.
Δεν σου στερούν την επιλογή, απλά σου αλλάζουν τις προτεραιότητες.

Στις ως τώρα "μαύρες" δικτατορίες δεν συνέβαινε αυτό.
Στις δικτατορίες οι εκπαίδευση είναι σε καλό επίπεδο.
Ακόμα και επι χούντας έβγαιναν άριστη επιστήμονες-μηχανικοί.
Αλλά η παιδεία ήταν σε πολύ χαμηλό επίπεδο.
Συνήθως οι όροι της παιδείας και της εκπαίδευσης συγχέονται.

Και στο βιβλίο του Όργουελ πάλι υπήρχε επιστήμη, ιδιαίτερα πολεμικών εφαρμογών, ιδιαίτερα
εξελιγμένη. Αυτό που δεν υπήρχε ήταν η κριτική ικανότητα.
Σε υπερβολικό επίπεδο είναι ανάλογο με ένα αστείο που είχε ανέβει πρίν λίγες μέρες.
Το σύστημα σκεφτόταν για εσένα για ότι δεν είχε σχέση με την εργασία σου.
Και έκανε επειδή κάθε υπάλληλος ήταν εξαιρετικά υπέρ εξειδικευμένος η υπηρεσίες δούλευαν άψογα.

Απλά είχαν φτάσει στο σημείο οι άνθρωποι να μην ήταν σφαιρικοί.
Ήταν εφαρμογές, προγραμματισμένες για 1-2 πράγματα.
Και μάλιστα και πολύ εύκολα επαναπρογραμματιζόμενες και απόλυτα αναλώσιμες.

Κοινή και στα 2 βιβλία είναι η έλλειψη παιδείας, όχι εκπαίδευσης.

Επί Χίτλερ, το κράτος είχε αναλάβει και την εκπαίδευση και την παιδεία...
Η ερώτηση είναι : θα έπρεπε το κράτος να διαμορφώνει την παιδεία των πολιτών?
Το εμπιστεύεσαι?
Προσωπικά, προς το παρόν όχι.
Ή μήπως είναι κάτι που θα έπρεπε να δημιουργεί η οικογενεια?
Και εάν η οικογένεια δεν έχει παιδεία για να δώσει?
Και μετά ξαναπάμε στο κράτος...
Ένας φαύλος κύκλος είναι.

[logari81]

Επί Χίτλερ, το κράτος είχε αναλάβει και την εκπαίδευση και την παιδεία...

Γιατι συγχεουμε τα πράγματα. Αυτο στο οποιο αναφερεσαι θα επρεπε να αρνουμαστε να το αποκαλεσουμε παιδεια. Όπως ανεφερα παραπάνω για να χαρακτηριστει μια διαδικασια ως παροχη παιδείας θα πρεπει να εχει τουλαχιστον 2 χαρακτηριστικα:
1. Να προάγει την ηθική συμπεριφορα (με την εννοια της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης)
2. Να προάγει την κριτική σκέψη
Ο Χιτλερ προφανώς και δεν ειχε σκοπό να παρεχει παιδεία στους ανθρώπους.