Πόλεμος
Off topic:
Ἡ παραπομπὴ ἀφορᾶ τὸ ἔργο «Ὁ μπαμπᾶς ὁ πόλεμος» καὶ γίνεται λόγῳ ἰδιαίτερης ἀγάπης πρὸς τὸν Καμπανέλη καὶ λόγῳ Ρόδου.
Ἀπὸ τὸ activistis.gr:
Επί σκηνής η Ρόδος του 305 π.Χ. με όλο τον τουριστικό της ευδαιμονισμό. Ξάφνου ο κίνδυνος της πιθανής εισβολής ενός τυραννίσκου, διαδόχου του Μ. Αλεξάνδρου, του Δημητρίου Πολιορκητή, ο οποίος ανατρέπει τα δεδομένα ενός ειρηνικού εμπορίου.
Η ουδέτερη Ρόδος σηκώνει τείχη, αγοράζει όπλα, σπουδάζει τη στρατιωτική τέχνη και διδάσκεται την ιδεολογία του πολέμου.
Ο Δημήτριος νικιέται. Ωστόσο, με τη συμφωνία που υπογράφει, αναδείχνει τους Ροδίτες σε διαδόχους του
Και τότε αρχίζουν όλα. Ξεκαρδιστικοί διάλογοι και απίθανα επεισόδια και παρεξηγήσεις οδηγούν θεατές και κοινό στην αποδοχή της ρήσης του Ηράκλειτου «Πατήρ πάντων Πόλεμος».
“Ο μπαμπάς ο πόλεμος” είναι μια εκπληκτική θεατρική παράσταση που γράφτηκε από τον Ιάκωβο Καμπανέλλη στα 1951-1952.
Ο ίδιος ο συγγραφέας στο σημείωμά του για την παράσταση στο Θέατρο Τέχνης το 1979 αναφέρει:
“Το ερέθισμα που κατέληξε στην κωμωδία “Ο μπαμπάς ο πόλεμος” – ακατάλληλο από πρώτη άποψη για κωμωδία – το έδωσε η ψυχροπολεμική ένταση που ακολούθησε τις μεγάλες προσδοκίες. Η ελπίδα πως ο πόλεμος που λίγα χρόνια πριν είχε τελειώσει ήταν ο τελευταίος πόλεμος, έμοιαζε με παιδαριώδη αφέλεια. Η κατάσταση ήταν και τότε θολή κι απειλητική. Οι σύμμαχοι σαν να είχαν μολυνθεί από το κακό που πολέμησαν και γίνηκαν και νικητές και διάδοχοι του. Η σκέψη να κάμω θέατρο αυτό το ερέθισμα ήρθε τυχαία όταν διαβάζοντας Παπαρηγόπουλο διασκέδασα με την πολιορκία στην Ρόδο απ' τον Δημήτριο τον Πολιορκητή – Έτος 305 π.Χ. Φυσικά, διασκέδασα με όσα η παλιά αυτή ιστορία μ' έκανε να φαντάζομαι. Έτσι μου δόθηκε ο μύθος και οι θεατρικοί χαρακτήρες για ένα έργο που βέβαια θα μιλούσε για τωρινά ήθη και πάθη”.





