Πως παμε από αυτοκριτική;

[Epirotes]

Το μόνο σίγουρο είναι ότι "Δεν τα φάγαμε μαζί!"

, γιατί φίλε Epirotes, εμείς δε βάλαμε το χεράκι μας;Δεν έχεις ακούσει ποτέ για επιτροπές αγοράς υλικών εμπορίου για εξοπλισμό του δημόσιοιυ τομέα, π.χ Η/Υ;Μια φορά λοιπόν ήμουν μια τέτοια επιτροπή για αγορά κάποιων υλικών και με ρωτά ο πωλητής για τη τιμή που θα βάλουμε στα υλικά και μένω μ#@^@^κας.Του λέω δε θέλω κάτι τέτοιο και αμέσως τηλεφωνεί σε κάποιον όπου του λέει πως ήρθε κάποιος που δε θέλει μίζα και μου εξιστορεί παραδείγματα διαφθοράς...Άρα η διαφθορά είναι σε όλα τα επίπεδα και να πω και κάτι.. η έκφραση "στην φθήνεια είναι ο παράς" λειτουργεί αντίστοιχα εδώ.Και ρωτώ τώρα, πόσες τέτοιες επιτροπές συντάσονταν στην επικράτεια καθημερινά;+ τη διαφθορά των πολιτικών που αυτοί τα ξεκινούν όλα, αλλά βάζουμε και εμείς το χεράκι μας.Δε λέω πως αυτό έφτασε τη χώρα εδώ αλλά είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι όπως σωστά λες

ότι συνεχίζει να τους ψηφίζει

, αλλά πρέπει να ψηφίσει κάποιους.

Προσωπικά, δεν έφαγα τίποτα με κανέναν. Ότι η διαφθορά πάει σύνεφο, δεν το αμφισβητώ. Αλλά όταν πολιτικός αμολάει αυτή την μπαρούφα ότι δήθεν μαζί τα φάγαμε, όχι δεν τα φάγαμε μαζί. Και πάλι -σε ποσοστό επί του συνολικού πλυθυσμού να το δεις- οι λίγοι που τα φάγανε μαζί με τον Πάγκαλο φάγανε λίγα σε σχέση με τον Πάγκαλο και τον Βενιζέλο κι όποιον άλλον απ' αυτούς (Τσοχατζόπουλος και σία, Καραμανλής και σία). Και δεν αναφέρω αυτούς τους δύο επειδή είναι παχύσαρκοι κι εγώ παχύσαρκος είμαι. Τους αναφέρω γιατί ο μεν Πάγκαλος αμόλησε την μπαρούφα ο δε Βενιζέλος είναι σε υπουργείο όπου πέφτουν αναλογικά οι μεγαλύτερες μίζες.
@ klazy: Μιας κι ανέφερες την κομπίνα με το χρηματιστήριο, θα σου πω μια αληθινή ιστορία που απαντάει σ' όλες τις ερωτήσεις σου σχετικά μ' αυτό: Εκείνη την εποχή δούλευα περιστασιακά ως βοηθός σ' ένα σιδερά/αλουμινά ο οποίος είναι "ψωμί, ελιά και Κώτσο βασιλιά". Στην στοά που έχει το εργαστήρι του έχει κι ένα γείτονα παπλωματά. Εκείνη την εποχή λοιπόν άκουγε κυρίως από τον γείτονα πόσα εκατομμύρια κέρδισε ο τάδε χθες στο χρηματιστήριο και πάει λέγοντας. Εγώ προσπαθούσα να του εξηγήσω ότι φούσκες είναι και θα σκάσουν, δεν με άκουσε κι όταν σκάσαν οι φούσκες έκλεγε τα λεφτά που έχασε. Αυτό παίχτηκε τότε. Φταίει ίσως κι ότι έχουμε τον τζόγο στο αίμα μας; Δεν ξέρω, αλλά όπως ο σιδεράς την πάθανε κι άλλοι τόσοι, γιατί δεν θέλανε να ακούσουν τις προειδοποιήσεις λογικών ανθρώπων, αλλά προτίμησαν τα παπαγαλάκια και τον τότε υπουργό οικονομίας που δήλωνε ότι όλα βαίνουν καλώς. Το κόλπο είχε στηθεί έτσι ώστε να πιάσουμε τα όρια που χρειαζόμασταν για να μπούμε στο Ευρώ. (Ευρώ, που να εύρω, λέμε τώρα, αλλά στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα!)

[monkgr]

Ὑπάρχουν δύο ἀντιφατικὲς μεταξύ τους προσεγγίσεις, ποὺ ὅμως τὶς βρίσκω καὶ τὶς δύο σωστές, μὲ τὸν τρόπο τους:
Ἡ μία εἶναι ἡ γενικὴ καὶ πάγια οὐμανιστικὴ καὶ οἰκολογική (ἴσως καὶ ἀριστερή;) θέση ὅτι ὅλοι εἴμαστε ὑπεύθυνοι γιὰ ὅλα. Θέση ποὺ «πατάει» πάνω στὴν ἀλληλεγγύη, τὴν κοινωνικότητα, τὴ συντροφικότητα. Θέση τελικὰ ποὺ δίνει βάση στὸ γνωστὸ σύνθημα τῶν οἰκολόγων «Think globally - act locally».
Ἡ ἄλλη εἶναι ἡ προσέγγιση τῶν (δικαιολογημένα) «ἀγανακτισμένων» ποὺ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ βγῆκαν σὲ δρόμους καὶ πλατεῖες διεκδικῶντας τὸ αὐτονόητο: νὰ πληρώσουν γιὰ τὴν κρίση αὐτοὶ ποὺ τὴ δημιούργησαν ἤ, ἔστω, αὐτοὶ ποὺ τὴ γιγάντωσαν.
Ναί, ἔχουμε ὅλοι μας τὸ μερίδιο εὐθύνης, γιατὶ ξεχάσαμε νὰ λειτουργοῦμε μὲ τὴν ἀλληλεγγύη καὶ τὴν ὁμαδικότητα ποὺ εἶχαν κάποτε οἱ κοινότητες, ὄχι μόνο στὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ παντοῦ. Ναί, ἔχουμε ὅλοι μας τὸ μερίδιο εὐθύνης, γιατὶ λειτουργήσαμε ἀτομιστικά, ἐπιτρέποντας στὸν ἑαυτό μας νὰ σαγηνευτεῖ ἀπὸ τὸ τραγούδι τῶν σειρήνων τοῦ συστήματος γιὰ εὔκολο καὶ γρήγορο πλουτισμό, κατὰ τὸ πρότυπο τοῦ american dream, ὄπου «ὅλοι μποροῦν νὰ φτάσουν στὴν κορυφή, ἀρκεῖ νὰ προσπαθήσουν», ἔστω καὶ πατῶντας ἐπὶ πτωμάτων...
Ὄχι, ὅμως, νὰ φορτωθοῦμε καὶ τὴν εὐθύνη γιὰ τὴν πτώχευση τῆς χώρας, λὲς καὶ εἴχαμε ἐμεῖς τὴν οἰκονομικὴ διαχείριση καὶ τοὺς χειρισμοὺς προμηθειῶν, δημοσίων ἔργων καὶ ἄλλων πηγῶν πλουτισμοῦ γιὰ ἐπιτήδειους κατοίκους τῆς κορυφῆς τῆς πυραμίδας.
Ἡ μόνη μας εὐθύνη ὡς πρὸς αὐτὸ εἶναι ὅτι ἔβγαιναν μὲ ἐκλογές, δηλαδὴ «ἐμεῖς τοὺς βγάζαμε».
Ἀλλὰ κατὰ πόσον αὑτὸ ἀρκεῖ γιὰ νὰ «τὸ βουλώσουμε» καὶ νὰ ἀφήσουμε τὴν ἐν λευκῷ διαχείριση τῆς κρίσης σὲ αὐτοὺς ποὺ τσαλαπατήσανε σύνταγμα, νόμους, «λαϊκὴ ἐντολή» (ὡραῖο παραμύθι κι αὐτό) καί, ἐν ὀνόματι τῆς κρίσης ποὺ δημιούργησε τὸ σύστημα (τραπεζικό) ποὺ τοὺς στηρίζει καὶ τὸ στηρίζουν, ξεπουλᾶνε τὴ χώρα καὶ τὸ μέλλον της;
Ἄλλωστε ἴσως νὰ μᾶς ἔπειθαν νὰ συνεισφέρουμε κι ἐμεῖς (γιὰ τὴν κρίση τους), ἂν βλέπαμε νὰ πληρώνουν κι ἐκεῖνοι, ὄχι ἀναλογικὰ μὲ τὸ μερίδιο εὐθύνης ποὺ ἔχουν, ἀλλὰ ἔστω καὶ κατ` ἐλάχιστον. Ἀλλὰ αὐτοὶ εἶναι ἴσως οἱ μόνοι Ἕλληνες, τῶν ὁποίων ἡ ζωὴ δὲν ἄλλαξε οὔτε κεραία!
Ἡ ἀναγνώριση τῆς εὐθύνης μας, ποὺ ἀνέφερα παραπάνω, εἶναι ἡ μόνη αὐτοκριτικὴ ποὺ δέχομαι ὅτι - αὐτὲς τὶς ὧρες - δικαιοῦνται νὰ ζητοῦν ἀπό ἐμᾶς.

[minios67]

Παλιότερα όταν οι γυναίκες μπορούσαν να είναι μόνο νοικοκυρές και τίποτε άλλο η γυναίκα του χαρτοπαίχτη ήξερε το κουσούρι του άντρα της αλλά δεν μπορούσε να κάνει κι αλλιώς. Αυτό δεν σημαίνει και ότι αν ο άντρας της την έπαιζε στα χαρτιά αυτή και την κόρη τους και τις έχανε αυτές ήταν σώνει και καλά υποχρεωμένες να κάτσουνε στα ρεμάλια - φίλους του χαρτοπαίχτη, κάτι τέτοιο δεν περισώζει κάτι από την οικογενειακή αξιοπρέπεια αλλά αντιθέτως την εξευτελίζει. Αν και όποτε το ρεμάλι κέρδιζε στα χαρτιά πήγανε στο σπίτι τους λίγο ψητό από την ταβέρνα, οι γυναίκες θέλανε να λιγδώσει το εντεράκι τους, αυτό δεν τις κάνει αυτομάτως συνένοχες, δεν τα φάγανε μαζί. Κάντε τους ανάλογους παραλληλισμούς με τα τεκταινόμενα της εποχής μας.
Να αρνηθούμε να κάτσουμε στα παγκόσμια ρεμάλια για να περισώσουμε την αξιοπρέπειά μας. Όχι δεν τα φάγαμε μαζί.

[xqtr]

Ὑπάρχουν δύο ἀντιφατικὲς μεταξύ τους προσεγγίσεις, ποὺ ὅμως τὶς βρίσκω καὶ τὶς δύο σωστές, μὲ τὸν τρόπο τους:
Ἡ μία εἶναι ἡ γενικὴ καὶ πάγια οὐμανιστικὴ καὶ οἰκολογική (ἴσως καὶ ἀριστερή;) θέση ὅτι ὅλοι εἴμαστε ὑπεύθυνοι γιὰ ὅλα. Θέση ποὺ «πατάει» πάνω στὴν ἀλληλεγγύη, τὴν κοινωνικότητα, τὴ συντροφικότητα. Θέση τελικὰ ποὺ δίνει βάση στὸ γνωστὸ σύνθημα τῶν οἰκολόγων «Think globally - act locally».
Ἡ ἄλλη εἶναι ἡ προσέγγιση τῶν (δικαιολογημένα) «ἀγανακτισμένων» ποὺ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ βγῆκαν σὲ δρόμους καὶ πλατεῖες διεκδικῶντας τὸ αὐτονόητο: νὰ πληρώσουν γιὰ τὴν κρίση αὐτοὶ ποὺ τὴ δημιούργησαν ἤ, ἔστω, αὐτοὶ ποὺ τὴ γιγάντωσαν.

Δυστυχως... ολοι εχουμε δικιο... ο καθενας με τον τροπο του... το θεμα ειναι, τι κανουμε τωρα;... ακομα και αν εχω δικιο, αυριο δεν θα εχω δουλεια, ουτε θα επιστραφουν χαμενες περιουσιες, ουτε οι πεινασμενοι που ψαχνουν τα σκουπιδια, θα βρουν φαγητο... αρρωστοι ανθρωποι που δεν εχουν ασφαλεια λογω χρεων, θα επιδεινωνετε η κατασταση τους και ανθρωποι γεματοι περηφανια θα ντρεπονται να ζητησουν μια μεριδα φαγητο απο το συσσιτιο και θα πεθαινουν απο ασυτια...

Πιστευετε οτι με διαδηλωσεις και συγκεντρωσεις τυπου "αγανακτισμενων" θα λυθουν τα προβληματα... ή θα γινουμε Λιβυη; Καλη η συγκεντρωση των "Αγανακτισμενων"... αλλα δυστυχως πχ. οσο και να καθομαι εξω απο το ψυγειο μου, δεν προκειτε να μου πεταξει φαγητο. Ουτε οι πολιτικοι, οσο και να μαζευομαστε σε πλατειες και να φωναζουμε, να χτυπαμε κατσαρολες κτλ, δεν προκειτε να πεταξουν ψιχουλα... απεναντιας, φερνουν νεους φορους. Που σημαινει οτι ακολουθουν τυφλα, τα σχεδια τους, χωρις να λογαριαζουν τις ζωες μας. Ουτε προκειτε να βγει κανας "μεσιας" μεσα απο το διερφθαμενο πολιτικο και κοινωνικο συνολο και να μας σωσει.

Αρα.. τι; Κανουμε ντου και οποιον παρει ο χαρος; Αυτο δεν θα φερει χειροτερα δυνα στην χωρα; Δειτε πως καταντησαν την Β.Αφρικη... εδω μεχρι και το ΝΑΤΟ, εχει δικαιωμα (λεει) να παρεμβαινει σε πολιτικες αναταραχες... οπως στην Λιβυη. Και εκει οι ανθρωποι ηταν αγανακτισμενοι και τελικα, εχουν μπλεχτει σε μια "ελαφρια" μορφη εμφυλιου πολεμου.

Δεν ειμαστε αγανακτισμενοι... απελπισμενοι ειμαστε... γιαυτο και εδω και ενα χρονο, κανουμε συνεχεια φαυλους κυκλους γυρω απο συζητησεις για το μνημονιο, την κριση, την πτωχευση κτλ.

Λυσεις κανεις????

[malos]

Γεια σου ρε Θύμιο! Πολύ καλό

[kzlazy]

...
Δυστυχως... ολοι εχουμε δικιο... ο καθενας με τον τροπο του... το θεμα ειναι, τι κανουμε τωρα;... ακομα και αν εχω δικιο, αυριο δεν θα εχω δουλεια, ουτε θα επιστραφουν χαμενες περιουσιες, ουτε οι πεινασμενοι που ψαχνουν τα σκουπιδια, θα βρουν φαγητο...

Ακριβώς, αυτό είναι το θέμα : τι κάνουμε τώρα;
Υπάρχουν σκέψεις, λύσεις και κατευθύνσεις, αλλά τίποτα δεν είναι άμεσο και χειροπιαστό. Κακά τα ψέμματα, όταν από λάθη δεκαετιών έχει κανείς «χτίσει» μια ανωμαλία, όταν η ανωμαλία φτάσει να μεγαλώσει τόσο που να ρίχνει το σύστημα, τίποτα δεν υπάρχει που να λύνει το πρόβλημα εδώ και τώρα.
Ανεξάρτητα από το πως θα εξελιχθούν τα πράγματα και από το τι λύσεις θα δώσει η ζωή και ο κόσμος, όσοι δεν είμαστε ηλικιωμένοι (και άρα έχουμε να δούμε ακόμα πράγματα) πρέπει να πάρουμε πολλά μαθήματα από αυτό το χάλι, και κυρίως ότι :
-δεν μπορεί το κοπροσκύλιασμα να είναι όνειρο ζωής.
-δεν μπορεί η ανευθυνότητα στην ατομική διαχείριση να είναι τρόπος ζωής.
-δεν μπορεί κανείς να ανέχεται να του παίρνουν ή να του δίνουν χωρίς ένα τουλάχιστον καλό και πειστικό λόγο κι ένα μετρήσιμο αποτέλεσμα.
-δεν μπορεί η δημόσια ζωή και το δημόσιο χρήμα να κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα.
-πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε το νόημα λέξεων όπως εξουσία, δικαίωμα, ανάγκη, δημοκρατία διότι ξεκίνησαν καλά αλλά κακοφόρμισαν στο δρόμο (προς αποφυγή παρεξηγήσεων εννοώ ότι η δημοκρατία πρέπει να είναι πάντα δημοκρατία και να μην την έχουμε στο νου μας απλά ως παραλυσία, «ο καθένας κάνει της αυτής του το χαβά χωρίς να τον νοιάζει τίποτα», η ανάγκη από «τα προς το ζην» έγινε μετοχές, κότερα και καγιέν, κλπκλπ)
-για να πάμε καλά σε γενικό επίπεδο, πρέπει ο καθένας μας, από τον πρώτο ως τον ταπεινό τελευταίο να κάνουμε όσο καλύτερα, αυτό που πρέπει να κάνουμε.
-συμπληρώστε ότι μου διέφυγε.

Σίγουρα δεν απαντούν το ερώτημά σου αλλά μπορεί να απαντήσουν μελλοντικά αντίστοιχα, αν δηλαδή φτάσουμε στο μέλλον με δυνατότητα επιλογών...

@monkgr
Ακριβώς, για αυτήν την ευθύνη και την αυτοκριτική μιλάω κι εγώ, όπως τη ζωγραφίζεις. Μάλλον παραμαλακώσαμε με τον εαυτό μας και παρααφαιρεθήκαμε στο να ελέγξουμε που πάνε οι ακριβοί μας φόροι. Ίσως να είχαμε προλάβει πράγματα ή να είχαμε αποφύγει ΑΥΤΑ τα σημερινά μεγέθη.

[nbagi]

Και μην ξεχνάμε ο λαός καθοδηγείται, δεν φέρει ευθύνη.
Του προσφέρουν εύκολο χρήμα, θέση στο δημόσιο, μίζα, κομπίνα;... θα τα πάρει.
Λειτουργούν σωστά οι ελεγκτικοί μηχανισμοί; (όσοι υπάρχουν), όχι.
Υπάρχει ισονομία; όχι.
Μήπως ο λαός απαίτησε να πάρει δάνεια, πιστωτικές κάρτες, επιταγές; όχι. του τα δώσανε όμως

Δεν είμαστε όλοι σοφοί ούτε τελειόφοιτοι πανεπιστημίων (αυτοί που μας κυβερνούν είναι) για να κρίνουμε τι είναι ωφέλιμο και τι ζημιογόνο, δεν μπορεί να έχει ο λαός ευθύνες που από ένστικτο πάντα θα προσπαθεί για το καλύτερο.
Αυτοκριτική να κάνουμε για την κακή κουλτούρα που έχουμε κληρονομήσει και για την τρόπο λειτουργίας μας μέσα στην κοινωνία, αλλά όχι και για αυτό που ζούμε σήμερα.
Για αυτό φέρουν αποκλειστική ευθύνη αυτοί που μας κυβέρνησαν τα τελευταία 30 χρόνια. Κάνανε και τάξανε τα πάντα για να κυβερνήσουν.

[kzlazy]

Και μην ξεχνάμε ο λαός καθοδηγείται, δεν φέρει ευθύνη.
Του προσφέρουν εύκολο χρήμα, θέση στο δημόσιο, μίζα, κομπίνα;... θα τα πάρει.
...
Μήπως ο λαός απαίτησε να πάρει δάνεια, πιστωτικές κάρτες, επιταγές; όχι. του τα δώσανε όμως

Εμμμμ. Εδώ ακριβώς είναι η διαφωνία μου. Αν καθοδηγείται (με την έννοια του προβάτου) δεν είναι καλό δείγμα, φταίει κι αυτός. Αν παίρνει χωρίς δεύτερη σκέψη ό,τι του προσφέρουν το ίδιο. Τέλος, μπορεί ο λαός να μην απαίτησε δάνεια, κάρτες κι επιταγές και να του τα δώσανε, αλλά αν δεν πας να ζητήσεις και να υπογράψεις το χαρτομάνι της τράπεζας δεν γίνεται τίποτα. Και προφανώς δεν είμαστε υπεύθυνοι για τη χάραξη της οικονομικής πολιτικής, αλλά στο δικό μας μικρό ατομικό επίπεδο δεν είμαι σίγουρος ότι όλες οι κάρτες και τα καγιέν, εξυπηρετούσαν καμία πραγματική ανάγκη, μην κοροιδευόμαστε.

Μπορεί η ευθύνη του λαού να είναι μικρή (γιατί έπρεπε να τον προστατεύει η πολιτεία από απάτες και σπέκουλα), αλλά όποιος βάζει το χεράκι του έχει κι ο ίδιος ένα μικρό έστω κομματάκι ευθύνης. Ας μη βολευόμαστε σε εύκολα κλισέ και βολικές δικαιολογίες του τύπου «δε φταίμε ποτέ για τίποτα, μας ξεγέλασαν εύκολα», γιατί υποτιμούμε και την ίδια μας τη νοημοσύνη (που θεωρούμε ως λαός ότι είμαστε κι ένα σκαλί παραπάνω έξυπνοι από τους υπόλοιπους), και το κυριότερο, αφήνουμε την πόρτα ανοιχτή για να ξαναγίνουν τα ίδια στο μέλλον (όποιο προκύψει).

Η σημερινή αφύπνιση ή αγανάκτηση ή όπως αλλιώς θέλετε, θα πρέπει να διατηρηθεί και να μην είναι στιγμιαία. Αλλιώς, θα μιλάμε για μια ακόμα χαμένη ευκαιρία για κάτι καλύτερο...

[Epirotes]

Και μην ξεχνάμε ο λαός καθοδηγείται, δεν φέρει ευθύνη.
Του προσφέρουν εύκολο χρήμα, θέση στο δημόσιο, μίζα, κομπίνα;... θα τα πάρει.
...
Μήπως ο λαός απαίτησε να πάρει δάνεια, πιστωτικές κάρτες, επιταγές; όχι. του τα δώσανε όμως

Εμμμμ. Εδώ ακριβώς είναι η διαφωνία μου. Αν καθοδηγείται (με την έννοια του προβάτου) δεν είναι καλό δείγμα, φταίει κι αυτός. Αν παίρνει χωρίς δεύτερη σκέψη ό,τι του προσφέρουν το ίδιο. Τέλος, μπορεί ο λαός να μην απαίτησε δάνεια, κάρτες κι επιταγές και να του τα δώσανε, αλλά αν δεν πας να ζητήσεις και να υπογράψεις το χαρτομάνι της τράπεζας δεν γίνεται τίποτα. Και προφανώς δεν είμαστε υπεύθυνοι για τη χάραξη της οικονομικής πολιτικής, αλλά στο δικό μας μικρό ατομικό επίπεδο δεν είμαι σίγουρος ότι όλες οι κάρτες και τα καγιέν, εξυπηρετούσαν καμία πραγματική ανάγκη, μην κοροιδευόμαστε.

Σαφώς και καθοδηγείται η λαϊκή μάζα και ψηφίζει κάθε φορά το χειρότερο κακό στην ουσία ή για "να μην πάει χαμένη η ψήφος αν την δώσει σε μικρό κόμμα ή ψηφίσει Άκυρο ή Λευκό". Και σαφώς σ' ένα σύστημα εντελώς διεφθαρμένο κι ο απλός πολίτης προσπαθεί να επιβιώσει και να επωφεληθεί όσο μπορεί. Έτσι παίζεται το πολιτκοκοινωνικό παιχνίδι. Και στο χρηματιστήριο σαν το πρόβατο στη σφαγή τον οδηγήσαν, για να ανέβουν οι αριθμοί και να πιάσουμε τα όρια για το Ευρώ (που να εύρω, δεν ξέρω ) Γι' αυτό είπα κι ακόμα και οι απλοί πολίτες που έφαγαν κι αυτοί κάτι είναι αμελητέα ποσότητα μπροστά στις μίζες των υπουργών και λοιπών πολιτικών, βουλευτών, και πάεις λέγοντας και κλαίγοντας!

Μπορεί η ευθύνη του λαού να είναι μικρή (γιατί έπρεπε να τον προστατεύει η πολιτεία από απάτες και σπέκουλα), αλλά όποιος βάζει το χεράκι του έχει κι ο ίδιος ένα μικρό έστω κομματάκι ευθύνης. Ας μη βολευόμαστε σε εύκολα κλισέ και βολικές δικαιολογίες του τύπου «δε φταίμε ποτέ για τίποτα, μας ξεγέλασαν εύκολα», γιατί υποτιμούμε και την ίδια μας τη νοημοσύνη (που θεωρούμε ως λαός ότι είμαστε κι ένα σκαλί παραπάνω έξυπνοι από τους υπόλοιπους), και το κυριότερο, αφήνουμε την πόρτα ανοιχτή για να ξαναγίνουν τα ίδια στο μέλλον (όποιο προκύψει).

Το μερίδιο ευθύνης είναι αναλογικά μικρότερο όμως απ' αυτό των πολιτικών που με την πολιτική τους από το 1974 μέχρι σήμερα έφεραν την χώρα στο χείλος της χρεοκοπίας κι εγκλωβισμένο μέσα στο Ευρώ (που να εύρω, δεν ξέρω ) και με μνημόνια διαρκείας. Φέξε μου και γλίστρησα! Στην ουσία θα πέσει κούρεμα στο χρέος και βλέπουμε.

Η σημερινή αφύπνιση ή αγανάκτηση ή όπως αλλιώς θέλετε, θα πρέπει να διατηρηθεί και να μην είναι στιγμιαία. Αλλιώς, θα μιλάμε για μια ακόμα χαμένη ευκαιρία για κάτι καλύτερο...

Συμφωνώ απόλυτα!

[minios67]

Ο "λαουτζίκος" σίγουρα δεν είναι άμοιρος ευθυνών αλλά είναι ο μόνος που πάτωσε. Είναι αμόρφωτος, απαίδευτος, κουτοπόνηρος, ζηλόφθονος, φυγόπονος και αφιλότιμος. Παλιά λέγανε, Κι εγώ κακά χερόβολα κι εσύ κακά δεμάτια. Πρέπει να πληρώσουν και οι ταγοί, οι ηγέτες, αυτοί που ήταν υπεύθυνοι για την διαμορφούμενη κουλτούρα (καλλιέργεια) του λαού, αυτοί που έπρεπε να είναι τα παραδείγματα, τα μοντέλα πολίτη. Θα μου πει κάποιος ότι κι αυτοί σάρκα από τη σάρκα του λαού είναι και του μοιάζουν, συγκοινωνούντα δοχεία. Δεν λέω όχι αλλά αυτοί είχαν πάντα κάτι παραπάνω, τζάκια, χρήμα, και πτυχία. Είναι αυτοί που έγιναν απατεώνες πολυτελείας, αυτοί που μας πρόδωσαν όλους μας, και για τους προδότες υπάρχει μόνο μια τιμωρία, προς γνώση και παραδειγματισμό.