Κανένας δεν είναι τέλειος... Έφηβος.-

[akounadis]

Κανένας δεν είναι τέλειος

"Πειράζει που όταν χαμηλώνουν τα φώτα ονειρεύομαι?? Πειράζει που μέσα απ'τους ίσκιους,βρίσκω το ουράνιο τόξο,πολεμάω με δράκους, και τους νικάω για σένα?? Πειράζει που ακολουθώ τις πεταλούδες, σε μονοπάτια του ουρανού, και από εκεί στέλνω μηνύματα σε αγαπημένους??Πειράζει που για μένα όλα έχουν ψυχή, κι ας είναι κρεμασμένα με κλωστή?? Πειράζει που μαζεύω μικρές, μικρές στιγμούλες?? Πειράζει που περιμένω με ανυπομονησία, όλα όσα θέλω να έρθουν?? Πειράζει που όσο δυνατός κ αν φαίνομαι, έρχονται στιγμές που νιώθω αδύναμος και πληγωμένος?? Και όταν έχω δίκιο, θέλω όλοι να μ ακούνε, και κάνω ότι είναι δυνατό γι αυτό. Πειράζει??...όμως, όταν κάνω λάθη..δεν είναι ανάγκη να μιλάτε όλοι μαζί...Κανένας δεν είναι τέλειος.... Ούτε εγώ..."

Το διάβασα πρόσφατα.
Πιστεύω, αυτό που λέμε κόσμος, έτσι όπως είναι με τα σύνορα, με τις κοινωνίες και τις κουλτούρες τους... αν μέναμε πάντα έφηβοι θα ήταν όλα διαφορετικά.
Αγνώριστα, απροσδόκητα, ίσως αναπάντεχα αλλά σίγουρα φανταστικά.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι απ τις κοινωνίες του κόσμου λείπει η Φαντασία. Η φαντασία που κρατάει το αίμα ζεστό...
Μια στιγμούλα απ το χρόνο, απ τις 365 ημέρες, με την σκέψη και την καρδιά του έφηβου... με φαντασία και φόβο, χωρίς στόχο και φιλοδοξία, χωρίς φραγμούς και εμπόδια... μια στιγμούλα για ν αλλάξει τον κόσμο...

"Κλείνω τα μάτια μου, κουράστηκα,
ΔΕΝ ΕΧΩ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ! ΟΤΑΝ ΕΦΗΒΟΣ ΘΑ ΠΑΨΩ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ ΠΑΓΩΣΕΙ!"

[evolgen]

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αλήθεια από αυτό. Ένα απλό παράδειγμα. Προσπαθήστε να σκεφτείτε τους συμμαθητές σας από το δημοτικό και το γυμνάσιο. Πώς τους βλέπαμε όλους για αυτό που ήταν, χωρίς προκαταλήψεις και "κουτάκια".

Οι περισσότεροι από εμάς, όταν γνωρίζουμε πλέον ένα άτομο, προσπαθούμε να του κρεμάσουμε μια ταμπέλα. Να τον/την κατηγοριοποιήσουμε, βάζοντάς τον/την σε ένα νοητό "μαντρί" ιδεών και πεποιθήσεων. Η αλήθεια όμως δεν είναι αυτή. Κανείς μας δεν είναι ρομπότ, κανενός οι ιδέες δεν μοιάζουν με του άλλου. Αν ήθελα να κάνω μια παρομοίωση, θα έλεγα ότι είμαστε σαν τους circles του Google+. Λίγο από το ένα, λίγο από το άλλο, αλλά πάνω από όλα άνθρωποι με όνειρα και επιδιώξεις.

Ίσως είμαι κολλημένος στην εφηβική εποχή, αλλά ποτέ δεν κατάλαβα την ευχαρίστηση που βρίσκουν οι "ενήλικοι", προσπαθώντας να βγάλουν ο ένας το μάτι του άλλου και να εκμεταλλευτούν τις αδυναμίες του.

[akounadis]

"Μη κοιτάς ποιος βρίσκεται δίπλα σου απόψε
ούτε το μέρος που ανταμώσαμε τι είναι.
Χίλια κομμάτια την μιζέρια σου κόψε
κι αν το λέει η ψυχούλα σου μείνε.
Μείνε πλάι σ' αυτά που δειλούς ξεμπροστιάζουν
κι αν σε τρομάξουν λιγάκι, μαζέψου.
Ή τράβα εκεί που οι ξεπεσμένοι γιορτάζουν,
μα εγώ προτείνω, άντεξε, σκέψου.
Δε σου πάσαρα ποτέ λύσεις κι ευκολίες,
μα εσύ στραβά με πήρες ή μ' αγαπάς.
Την διάφορα την έκανες στις δυσκολίες
κι ακόμα αντέχεις καλά το πας.
Χρεώνεις τ' άδικα, έχεις συνέπεια
στους δήθεν χαρίζεις εφιάλτες।
Μα όσο αντέχω, θέλω να σκέφτεσαι
κι όσο αντέχεις, για πάρτη σου θα 'μαι
στη σκηνή κι όσο το χαίρεσαι
θα 'σαι ανάσα μου, θα 'σαι θυμάμαι.
Ψηλά το κεφάλι, σφίξ' τη γροθιά σου.
Σκυφτοί είναι μόνο οι ντροπιασμένοι."

[Shila26]

Έχετε απόλυτο δίκιο, αλλά δυστυχώς οι περισσότεροι δεν το καταλαβαίνουν και ζουν συνέχεια με το πρέπει και την αγωνία για το τι θα πουν οι άλλοι. Συμπεριφέρονται σαν να είναι μηχανές και χάνουν την ουσία των πραγμάτων, με αποτέλεσμα να γίνονται δυστυχισμένοι!

[akounadis]

@evolgen όταν μπαίνω στην κοινότητα έρχομαι και εδώ... απλά για να μην ξεχνιέμαι...
Πικρό...αλμυρό...γλυκό μα πάνω απ όλα όμορφο το σχόλιο σου.
Κρίμα να μένει ως μια γλυκιά ανάμνηση η εφηβεία.... ή .... να ξανασκορπίσουμε στον άνεμο τις καρδιές μας σε χίλια κομμάτια ...
φτερά στο μυαλό και άντε γεια...;;

...καλώς ήρθες φίλε @Shila26 !!!
...ελπίζω να είσαι ευτυχισμένος...!!